Witam,
Natknąłem się na drobry problem już dawno. Otóż chodzi mi o stosowanie w języku naleciałości związanych z judeochrześcijaństwem (akurat tak, bo akurat w Polsce zyję).
Oduczyłem się wykrzykników typu 'o boże', 'o matko', z 'o rany' było ciężko, ale przeszło. Istnieją zamienniki, choć mniej powszechne, z których korzystam. Co zaś zrobić np. z frazami zawierającymi słowa takie jak anioł, diabeł, licho etc. Czy traktować je jak np. 'syzyfową pracę', której każdy używa, a przecież w przeciwieństwie do starożytnych Greków w istnienie żadnego Syzyfa nie wierzy? Czy może wyzbyć się ich?
Problem błachy, acz nurtujący mnie od dłuższego czasu.

Jestem matką 6 letniego chłopca. Ojciec dziecka jest świadkiem Jehowy od około 15 lat. W chwili obecnej toczy się sprawa o "kontakt sam na sam z dzieckiem" (widzenia). Ojciec dziecka ma bardzo zły wpływ na naszego synka - negatywnie nastawia go do Świąt Bożego Narodzenia, Dziecko już w tej chwili nie akceptuje Mikołaja, choinki, urodzin itp., Kościół jest dla niego miejscem spotykania się potworów, na mnie matkę mówi - popapraniec (słowa ojca), w nocy często budzi się z koszmarami sennymi. Dziecko nasze należało do zespołu ludowego, w którym do niedawna z radością dziecka brał udział. W chwili obecnej odrzuca już tę formę przyjemności twierdząc że to głupoty (słowa ojca). Ojciec uczy dziecko kłamać. Sześcioletnie dziecko mówi, że ma z tatą sekrety, których nie może wyjawić matce, Odrzuca kolegów w przedszkolu, twierdzi, że go nikt nie lubi. Dziecko okazuje brak szacunku nie tylko dla mnie (pluje na mnie), ale również dla mojej najbliższej rodziny (moi rodzice).
Niestety w tak trudnej sytuacji nie mam wsparcia choćby w osobie psychologa biegłego sądowego - przyznanego przez sąd - który uparcie twierdzi, że dziecko jednocześnie może uczyć się religii katolickiej i doktryny świadków Jehowy. Dziecko moje niestety nie jest na tyle dorosłe, aby samo mogło wybrać drogę, którą ma iść. Boję się o stan psychiczny i emocjonalny mojego dziecka, które jest narażone na ogromny i niestety destrukcyjny wpływ ojca.
Ojciec dziecka chce spotkań - widzeń z dzieckiem sam na sam, gdyż to (jak sam..

Przed chrześciaństwem nie istniało coś takiego jak szatan. Istniały rożne złe duchy ale i one nie miały takich fantastycznych atrybutów jak szatan, który miał na początku za zadanie straszyć ludzi, aby ci czym prędzej się ochrzcili bo szatan inaczej się za nich wezmie. Czy szatanizm jest reakcją na chrześcianizm?

Jak sądzicie czy nowy papież wpłynie na rozwój katolicyzmu w bastionie luterańskim? Czy jest szansa na większy udział w rynku wyznaniowym w jego ojczyźnie dla kk?
PS. Wróżki mówiły o czarnym papieżu po K.W., a tu biały, siwy i wychowany w hitlerjugen.

Poniższy tekst jest autentyczną notatką z lekcji katechezy w liceum. Prezentuję ją tu z nadzieją, iż znajdzie się ktoś uczony w Piśmie (a wiem, że na forum tego serwisu znajdą się i tacy) i wyjaśni mi pewną sprawę.
Notatkę z religii wkuwa się statystycznie w 2-3 minuty po rozpoczęciu lekcji, tuż przed przepytaniem. Muszę przyznać, że w 90 % nie rozumiem tych notatek, są dla mnie jakąś abstrakcją. Może wynika to z faktu, iż uczęszczam na religię trochę z konformizmu, trochę z ciekawości - interesują mnie w pewnym stopniu wierzenia i mitologie, toteż i katolicyzm traktuję podobnie, z tą różnicą, że mogę podziwiać tu przykład wciąż żywej wiary. A oto i gwóźdź programu:
Temat: Maryja służebnica pańska.
Kościół nazywa Maryję matką bożą, matką zbawiciela i matką ludzi. Macierzyństwo Maryi jest związane z faktem zrodzenia Jezusa i odkrywaniem przez nią zwiastowanego przez jej syna Królestwa Bożego. Macierzyństwo Maryi pozostaje w służbie zbawienia człowieka. Jest ono widoczne w okazywanej przez nią trosce o ludzi w dostrzeganiu przez nią ich potrzeb, niedostatkaów i cierpień. Maryja jest pośredniczką między Bogiem, a ludźmi. Przez całe swoje ziemskie życie spełniała słowa, które wypowiedziała przy zwiastowaniu, że jest służebnicą pańską.
Pomijając wszelkie objawy niemal boskiego kultu Maryi dziewicy, chciałabym się dowiedzieć, skąd zaczerpnięto informacje o tym, jaki stosunek matka Jezusa miała do innych ludzi. Nie znam najlepiej Pisma Świętego i zastanawiam się, w której Ewangelii..

Jak niezbicie udowodnić, że Boga niema?

Witam,
Wiemy wszyscy, iz często wiara przeplata się z pojmowaniem naukowym. W zasadzie trudno w obecnym społeczeństwie znaleźć kogoś ślepo wierzącego w tzw prawdy wiary. Naturalnym procesem stało się poszukiwanie właściwej drogi życia, szczęścia,itp. W takiej sytuacji należy odpowiedzieć sobie na podstawowe pytanie: "wierzyć czy mierzyć (mędrca szkiełkiem)". Jeśli przyjmować świat na wiarę to jak podchodzić to rozbieżności między nią, a faktografią.
Mam w związku z powyższym następujące pytanie: czy jest możliwe pogodzenie wiary (przekonania w istnienie czegoś niesprawdzalnego racjonalnymi metodami)i rozumu (w sensie stricte naukowego postrzegania rzeczywistości)?
Z powyższego pytania wynika nastepna kwestia: jesli tak to czy jest mozliwa koegzystencja obu powyższych swiatopoglądów na zasadzie wzajemnego uzupełnienia czy może tylko współistnienia równoległego (bez płaszczyzny wspólnej)?

Dlaczego tak wielu ludzi szczególnie w młodym wieku odczuwa i rozpoznaje, że w miejscu w którym są , już byli wcześniej jako zupełnie inni ludzie.
Potocznie mówi się , że żyliśmy wcześniej jako zupełnie inni ludzie-czy tak jest naprawdę, czy jest tzw. wędrówka duszy .
A może wystepuje inne zjawisko.

Zastanawiałem się jakich metod używają bibliści do rozstrzygania, który tekst z biblii traktować jako metaforę, a kiedy bezpośrednio?
Często tłumaczy się, że słowa Boga należy traktować jako przenośnię. Jednak za chwilę cytuje się słowa Boga jako bezpośredni rozkaz. Np. dwa zdania: "Miłujcie waszych nieprzyjaciół" oraz "Nikt kto nie ma w nienawiści swoich braci...". Pierwsze zdanie tłumaczy się jako bezpośrednie wskazanie jak działać, drugie zdanie jako metaforę wyboru czegoś większego. Oba były wypowiadane przez tę samą osobę, w podobnym kontekście życia.
Jak to rozgryźć?
Jeśli nie ma metody, która ściśle określałaby tę kwestię, to słowa biblii można sobie dowolnie interpretować i używać w zależności od potrzeb.
Zacząłem szukać i trafiłem np. na taki końcowy wniosek odrzucający metody naukowe:
autor pisze:
"WEDŁUG JAKIEJ METODY POWINNIŚMY STUDIOWAĆ TEKST BIBLIJNY?
Uważam, że odrzucamy metodę historyczno-krytyczną, gdyż cenimy Biblię jako Słowo Boże. Utrzymujemy, że Biblia wyróżnia się spośród innych dzieł literackich, gdyż jej liczni autorzy byli natchnieni przez Boga." (www.nadzie(*)nia/artykuly/nowe/jak_nie.html)
Takie podejście, według mnie, jest dopasowaniem metody badania do swojej wiary i pragnień. Jeśli odrzuci się możliwość naukowej interpretacji biblii, tylko w wyniku założenia, że jej autorzy byli natchnieni przez Boga, przez co naukowe metody badania są nieadekwatne, to równie dobrze można odrzucić całą biblię i oprzeć się na swoich widzimisię, na wierze..

Nowa dziedzina nauki "EMPATIA" inaczej mówiąc współodczuwanie,?
Ja osobiście rozumiem to w ten sposób , że bliskie sobie dwie osoby cierpią na tą samą dolegliwość a tylko jednej z nich pomagają leki.
Po wzięciu leku np.przeciw bulowi u drugej osoby również ustępuje dolegliwość.
Przypadki niczym jak u bliżniaków.