Przy okazji watku "tolerancja wobec katolików" nawiązałem polemike z innym uczestnikiem forum w sprawie grzechu. Temat jest zupełnie inny od postulowanego w tytule tamtego wątku, wiec postanowiłem załozyc nowy.

Otóż grzech to pojęcie stricte katolickie, mylnie utożsamiane z pojęciem zła. Zło i dobro wywodzą się z etyki klasycznej i oznaczaja niezgodny lub zgodny z natura. Chrześcijanie zaś operuja pojęciami "prowadzacy do świętości" tj. zgodny z Nowo Testamentalnym Objawieniem oraz "grzechu", a więc czynu (czy właściwie całego procesu na którego końcu może znajdować się czyn) od świętości oddalającego, sprzecznego z Objawieniem.

Dowiedziałem sie, od swojego rozmówcy, że my chrześcijanie jesteśmy w pewnym sensie a-moralni, bo wierzymy, ze jak nagrzeszymy to Bóg nam odpusci. Kiedys pewna ateistka przekonywała mnie do takiego samego stanowiska. Czy wy też uwazacie, że chrześcijaństwo przez mozliwość spowiedzi (która przecież nie narodziła się razem z chrześcijaństwem, ale powstała w formie przypominajacej obecną w III wieku, przy okazji prześladowań i lapsi [upadłych]) prowadzi do niemoralnosci?

Bo mnie się nie wydaje żeby wśród chrześcijan było więcej zła i hipokryzji niż wśród innych grup społecznych.

Rozważmy nieskończoność. Czy ma ktoś wątpliwości co do jej istnienia? Istnieje wiele materii, w których możemy rozpatrywać nieskończoność:czas, przestrzeń, rozmiar i nieskończenie wiele innych. Dla nas jednak jako ludzi, którzy tak jak nie są w stanie pojąć Boga nie są w stanie ogarnąć swym umysłem nieskończoności, najłatwiejsza do rozważenia będzie materia liczb. Tylko tu człowiek jest w stanie otrzeć się w swych przemyśleniach o częściowe pojęcie znaczenia tej nieskończoności.
Liczby rzeczywiste są w swej różnorodności nieskończone. Niech ktoś poda mi jakąś dowolną liczbę(byle żeby była to liczba), a ja mu powiem, że ona na pewno istnieje. Podobnie jest z innymi nieskończonościami, na przykład najbardziej interesującej nieskończoności przestrzeni i znajdującej się w niej materii. Jeżeli ktoś mnie spyta, czy istnieje planeta o obwodzie 12 tys. km z liczbą mieszkańców 2300500321, na której wszyscy mają czerwone włosy, odpowiem mu nie tylko, że taka planeta istnieje, ale też że istnieje nieskończona liczba takich planet. Nieskończoność bowiem po głębszym zastanowieniu, nie tylko MOŻE zawierać w sobie wszystko, ale także MUSI zawierać w sobie wszystko. Istnieje nieskończenie wiele światów i wszelkiej nieskończenie różnorodnej materii, a każdy element jest powtórzony nieskończoną ilość razy w nieskończenie różnych miejscach w przestrzeni. Słowem: istnieje wszystko.
Prosty wniosek jest taki:skoro istnieje wszystko, to istnieje także Bóg. Ja jednak sądzę, że Bóg jest pisany..

we współczesnym świecie- naturalnie rozwojowa,postępowa.
Taka być powinna ,jaka jest? Żadna.
Religia nie pełni określonej roli.egzystuje pomiędzy niewiedzą i wiedzą.
Tę drugą dyskwalifikuje na wszelki wypadek.
dziś papieżowi doradza reżyser- totalne odwrócenie funkcji.
Zdaję sobie sprawę,że reżyser potrafi zrozumieć papieża.
Gdyby reżyser potrzebował pomocy,papież byłby ostatnią osobą,która pomogłaby...
Tak bywa kiedy realizm przerasta zachowawczośc.

Przeczytałam, iż członkostwo w Opus Dei jest tajne. Moje pytanie: Czy organizacja może utajniać członkostwo, swoje struktury według prawa polskiego? I jaką kwalifikację organizacyjną ma Opus Dei w Polsce? Co to znaczy wydzielona część struktur administracyjnych Kościoła katolickiego?
Joanna

Zainteresowanych niebanalnym ujęciem tematu wojen krzyżowych zapraszam do relacji ze spotkania sekty UPR w Krakowie. Relacja dostępna na stronach krakowskiego oddziału PSR
pod adresem
krakow.rac(*)tent&task=view&id=14&Itemid=27
Zyczę miłej zabawy
Andrzej T

Ostatni czytając sobie forum na kosciol.pl wpadłem na temat o ateizmie i zauważyć się tam nie da sprzeczki dwóch userów Marcina W i reguly. Jak uważacie który user ma racje bo ja uważam że reguly ponieważ on nie atakuje ciągle tylko spokojnie odpowiada a tamten Marcin W to chyba gościu który za bardzo przesadza

Link do tematu:
www.koscio(*)ode=&onlytopic=&show=30&page=2

lub kościoła od państwa,jak kto woli.
dziś nie wiadomo,czy państwa stworzyły kościół czy odwrotnie. Koncypować na temat nie warto.
Jestem cząstką społeczeństwa,koscioła nie. Wobec tego oddzielam te dwie opcje.
Nad społecznością nie zastanawiam się,nad kościołem jak najbardziej. Ja bez ingerencji duszpasterstwa poradzę sobie znakomicie,jak natomiast poradzi sobie kler bez ingerowania w życie tych,którzy nie wtrącają się w niczyje życie?
Straci swój napęd,nie będzie potrafił egzystować.Nie pierwszy to paradoks na który trzeba patrzeć.
Kościelna nacja traci wpływy,czego jest doskonale świadoma. W obronie swojego terytorium jest bezwzględna.
Nie współcześni klerykałowie tworzyli tę machinę, bronią jej zaciekle jakby żyli w raju.

Oddzielając kościół od reszty można z absolutnym spokojem spojrzeć na rzesze,które myślą,że myślą.
Wegetują na ziemi,marząc o świetlanej przyszłości.
Nie sądzę aby piękniej było po życiu,niż w nim samym.

www.foxnews.com/story/0,2933,316363,00.html

Argumentacja godna prokaczystowskiej_racjonalistki, tyle że bez błędów językowych. Hitler, Stalin, Mao, wkładanie w usta nigdy nie wypowiedzianych słów... Śmiać się, czy płakać?
Ale nie, zaraz, nie mam czasu o tym myśleć. Muszę do jutra zabić sto milionów osób w imię Marksa i boję się, że nie zdążę!

5 miliardów zł rocznie płacimy na kościół. Po tych słowach wypowiedzianych przez polityka SLD czekałem w napięciu co powie "mój człowiek" z PO a musiałem uzbroić się w cierpliwość, żeby przeczekać mowę trawę pana z pisu. Usłyszałem, że warto wydać te pieniądze a nawet więcej, gdyż tylko kościół jest w stanie zaprowadzić ład moralny w Polsce. PO rozmontowywuje elektorat pisu, cel uświęca środki, ale i tak im tego nigdy nie wybaczę...
Jest w tym jednak ziarno prawdy, co nie usprawiedliwia istnienia takiej instytucji jak KK. Pewnie nie jest to wykonalne, ale pomarzyć można: Niedziela rano, ubieram się odświętnie, wychodzę z domu i widzę moich sąsiadów idących w tym samym kierunku co ja. Dochodzimy do budynku, który wygląda jak kościół, tyle, że krzyż zastąpiony jest rzeźbą sowy. Niestety budynek jest pełny i trzeba postać na zewnątrz. Wnętrze również przypomina te znane z KK tyle, że pozbawione wszelkich symboli religijnych. Przemawia średni wiekiem mężczyzna w sutannie z obrączka na palcu nie wyglądający jakby walił sake co drugi dzień. Rozpoczyna od przypowieści o spotkaniu Aleksandra Wielkiego i Diogenesa. Całą opowieść kończy puentą: "Gdybym nie był Aleksandrem, chciałbym być Diogenesem." Później następuje powrót do spraw bardziej przyziemnych, czyli np. potrzeby wybudowania nowej hali dla szkoły, sposobami zabezpieczania się przed wirusem HIV itp. Następnie przechodzi między wiernymi z tacą z napisem wikipedia. Na koniec spotkania przekazujemy sobie znak pokoju i do domu.

,,Boże światłości! Ty znasz wszelka tajemnicę serca mojego i wszystkie moje przewinie nia są Ci wiadome. Oświeć mię ażebym i ja poznał jak dotąd życie moje prowadziłem, abym się dobrze z sumieniem mojem porachował…”

Pan Jezus po męce i śmierci na krzyżu za nasze grzechy ustanowił Sakrament Pokuty w dniu Zmartwychwstania. W tym dniu ukazał się Apostołom i powiedział: ,,Weźmijcie Ducha świętego, którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.” I tym sposobem Pan Jezus dał Apostołom władzę odpuszczania człowiekowi grzechów po chrzcie popełnionych, która przeszła od nich na biskupów i kapłanów. To im powierzamy swoje największe przewinienia i sekrety, choć nie jest to łatwe bo z trudem udaje nam się przełamać lęk a czasem brak ufności do spowiednika
Jestem w stanie całkowicie zaufać kapłanowi ale czuję lęk przed spowiedzią, ponieważ wstydzę się wyznać swoje grzechy, opowiadać o swoich słabościach i tych najgorszych rzeczach popełnionych w życiu. Nawet najbliższej mi osobie nie opowiadam o tym o czym mówię kapłanowi podczas spowiedzi. Lecz wiem i mam pewność, że ksiądz nigdy nikomu o tych złych uczynkach nie powie i zachowa to dla siebie – w to ufam.
Mój brak ufności do spowiednika bierze się z tego, iż boje się reakcji księdza w trakcie spowiedzi. Nie wiem czy się zdenerwuję czy też wzburzy, a może zrozumie i pouczy.
Martwię się także, tym co sobie o mnie pomyśli. Wiem..