John Adams:

"Dreszcz grozy dosłownie mnie przejmuje, ilekroć nawiązać muszę do tego najfatalniejszego z przykładów potwornego nadużycia żałoby, jaki dzieje ludzkości przechowały: do krzyża. Rozważ, jakie nieszczęścia ten symbol żałoby sprowadził".

Kościołowi bardzo zależy na rozpowszechnianiu logo swojej firmy. Nic dziwnego - każda korporacja ma reklamujący jej markę symbol.

Z eksperymentu przeprowadzonego przez profesora Gavana Fitzsimonsa wynika, iż logo firmy ma nad człowiekiem władzę. 341 studentów nie zdawało sobie sprawy, że co jakiś czas na monitorze przy komputerach, na jakich pracowali, pojawiało się logo firmy Apple lub IBM (w zależności od tego, w której grupie znajdował się uczestnik). Znaczek firmy był wyświetlany na tyle krótko, że mógł zostać zarejestrowany jedynie podświadomie - następnie poproszono badanych, by wypisali jak najwięcej przykładów użycia cegły: okazało się, iż osoby z "grupy Apple" były bardziej kreatywne i podały więcej niestandardowych sposobów wykorzystania przedmiotu. Tymczasem firma Apple od lat pracuje nad tym, by utożsamiano ją z kreatywnością i innowacyjnością! Tacy mają być użytkownicy jej produktów, a ludzie korzystający z nich - wierzą w to przesłanie. IBM jest natomiast kojarzony z tradycyjnością, stabilnością oraz odpowiedzialnością - i do takich zachowań może prowokować logo tej firmy.

Do czego w takim razie może stymulować logo krzyża, skoro kościół katolicki funkcjonuje tylko dlatego, że dewaluuje wartości, o których tak rozprawia?

Ponadto, jednoznacznie krzyż kojarzy się z... (mającym uchodzić za s t o s o w n e) cierpieniem.

Jan Meslier:

"Nie ma nic bardziej powszedniego niż widok pyszałków, zboczeńców, ludzi zepsutych i nieobyczajnych, którzy wyznają jakąś religię i okazują niekiedy żarliwość w sprawach wiary; jeśli nie wypełniają praktyk religijnych, to obiecują sobie praktykować kiedyś, zachowują sobie religię w rezerwie jak lek, którego wcześniej czy później będą zmuszeni użyć, aby znieczulić własne sumienie na zło, które jeszcze zamierzają popełnić".

"Pojęcie tej istoty bez sensu, którym się je nazywa, byłoby rzeczą obojętną, gdyby się ona nie stała przyczyną niezliczonych zniszczeń na ziemi (...) Niespokojne rozmyślania o przedmiocie niemożliwym do pojęcia, a mimo to uważanym przez człowieka za przedmiot niezwykle dlań ważny, mogą wprowadzić go w zły nastrój i wywowłać w jego umyśle groźne uniesienia. Niech do tych ponurych skłonności dołączą się jeszcze korzyść, próżność i ambicja, a spokój spoleczeństwa będzie zakłócony (...) Tysiąckroć widziało się we wszystkich częściach świata oszalałych fanatyków, którzy mordowali się nawzajem, zapalali stosy, bez skrupułów i z poczuciem spełnionego obowiązku popełniali najstraszliwsze zbrodnie i przelewali ludzką krew".

"Przeznaczeniem ignorancji i służalczości jest czynić ludzi złymi i nieszczęśliwymi. Jedynie nauka, rozum i wolność mogą ich poprawić i dać im szczęście".

Symbole wpływają na nas, choć nawet o tym nie wiemy. Są częstokroć skrzętnie ukryte i otwierają przed nikczemnikami ogromne możliwości psychostymulacji.

Poświęciłem się kiedyś i przez około trzy godziny oglądałem MTV, VH1 oraz VIVĘ. Skakałem po nich, by monitorować wszystkie naraz. Przejrzałem w ten sposób 120 teledysków. W 105 z nich dopatrzyłem się - przynajmniej raz - krzyża. To daje równe 87,5 procent teledysków z religijnym symbolem, o którym mowa. A możliwe - że nie zdołałem zauważyć krzyża w niektórych teledyskach. Częstokroć chodziło o krzyże - kolczyki w uszach kobiet. Najczęściej były to wisorki z krzyżem. Nie zabrakło kolczyków - krzyży w pępkach, tatuaży - krzyży, krzyży zwisających z bransoletek u nóg, krzyży obecnych w tle, krzyży na majtkach dziewczyn. Bardzo często ujęcie z krzyżem zajmuje niecałą klatkę, bowiem ledwo można ten symbol dostrzec. Teledyski emanowały hedonizmem. Kościół najwięcej zarobił na dywagowaniu o moralności. Seks stał się zwykłym narzędziem do odwracania uwagi. To istotne, ponieważ to narzędzie jest jednym z najskuteczniejszych, a prawdziwie wolni seksualnie uchodzą za... nieobyczajnych. Mały paradoks.

Nie da się z tym póki co skutecznie walczyć, lecz problem można zauważyć i koniecznie należy go nagłośnić, by nie utożsamiano ateistów z brakiem moralności oraz by wskazać, choćby na płaszczyźnie seksualnej, kto tak naprawdę stanowi nadrzędność moralną.

John Stuart Mill: "świat byłby zdziwiony, wiedząc, jak wielka część spośród najwybitniejszych jednostek, również tych powszechnie otoczonych szacunkiem z racji swej cnoty i mądrości, pozostaje głęboko sceptyczna w kwestiach religijnych".