Cytat:

Zbyt wiele razy się w to bawiłem.

Cytat:

Nic, jak zwykle.

Cytat:

Co masz na myśli? Przejąć argumentację ateistów? I chyba nie ma tu wielu wierzących, mam więc wątpliwości czy taka dyskusja byłaby fair.

NIe wiem, czy byłaby fair... ale wiem, że mogłaby być ciekawa, albo zabawna.

---

Lepiej jest z mądrym zgubić, niż z głupim znaleźć.

   
A czy już ustalono definicję "Boga"?
Bo wiesz, bez tego ateistom i teistom będzie równie trudno.

Definicja, którą ponoć podał sam zainteresowany brzmi:
Jestem, który jestem.

No cóż... Mogę to samo powiedzieć o sobie. Czy powinienem czuć się "Bogiem"?

PS Naprawdę nie masz lepszych pomysłów na mordowanie czasu, że o zabawie nie wspomnę?
   

Jeśli po prostu nie chcesz się w to bawić, to się nie baw. Takie proste.

---

Lepiej jest z mądrym zgubić, niż z głupim znaleźć.

> Niech ateiści bronią poglądu, że Bóg istnieje

Zamiłowanie do zabawy wydaje mi się naturalną cechą każdego racjonalisty. Nie ma się czego wstydzić, bawmy się!

Za najsilniejszy argument za istnieniem Boga uważam świadectwo osób, które nawiązały bezpośredni kontakt z Bogiem. Oczywiście z naukowego punktu widzenia należałoby zbadać te osoby przez psychiatrów, wykrywaczem kłamstw itd., aby wykluczyć wariatów i hochsztaplerów, potem należałoby umieścić te osoby w izolowanych laboratoriach, tak jak bada się podejrzanych o zdolności telepatyczne... na tej podstawie można by zdefiniować Boga jednoznacznie w zależności od tego, czy wykryto by jakieś oddziaływanie fizyczne towarzyszące komunikacji z Bogiem, czy nie - być może Bóg kontaktuje się z ludźmi za pośrednictwem fal, które odbieramy jako szumy w mikrofalowym promieniowaniu reliktowym, a odseparowanie tego sygnału stanie się możliwe dopiero po odizolowaniu i zbadaniu ludzi, którzy potrafią się kontaktować z Bogiem.

Pomijając szczegóły hipotezy Boga, faktem jest, że wiele wiarygodnych osób twierdziło, iż nawiązały kontakt z Bogiem: były nawiedzane lub olśniewane, przeżywały objawienia lub oświecenia. Jakie mamy podstawy, żeby wszystkim zarzucać głoszenie nieprawdy?

Dlaczego tylko w Indiach istnieje tradycja ścigania i demaskowania hochsztaplerów przez zawodowych demaskatorów, którzy jeżdżą po kraju, nagrywają i filmują sztuczki fakirów, kapłanów i proroków, szpiegują ich, zbierają dowody, a potem demaskują ich oszustwa? Dlaczego w naszej cywilizacji taką działalność prowadzą tylko nieliczne grupy (np. właściciele kasyn, farmaceuci, zazdrośni małżonkowie) podczas gdy cała reszta społeczeństwa pozwala się oszukiwać?

Dlaczego nie próbuje się u nas demaskować uzdrowicieli, świętych, uzdrawiających źródeł, stygmatyków itd.? Czy nie jest odpowiedzią: "Nie wszyscy kłamią lub się mylą. Bóg istnieje. Nie ma sensu marnować wysiłku na próby udowodnienia czegoś, co nie jest prawdą".

My, ateiści, boimy się zamknąć ludzi nawiedzonych w laboratoriach, bo nie chcemy, żeby prawda wyszła na jaw. Boimy się odkryć, jaką drogą Bóg kontaktuje się z ludźmi.

---

doku