Buszując po forum Racjonalisty, trafiłem na pewną anegdotkę (www.racjonalista.pl/forum.php/s,85265#w85485), której początek pozwolę sobie zacytować:

Pewien Murzyn pojechał do Londynu odwiedzić krewnych. Po powrocie opowiada swoje wrażenia:

Generalnie biorąc to ci Anglicy stoją na znacznie niższym stopniu rozwoju niż my. Mieszkają w takich wielkich dusznych domach z kamienia, to nie to co nasze przewiewne szałasy . Jeżdżą dymiącymi blaszanymi pudłami, gdzie im do naszych rączych wielbłądów.[...]

Anegdotka zabawna, jednakowoż wydaje się nieprawdopodobnym by ten Murzyn mógł naprawdę tak myśleć. A jednak...

Miałem kiedyś kolegę, który był członkiem ówczesnych władz Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Mongolskiej. Ów kolega (Janusz mu było) zawarł korespondencyjną znajomość z pewną Mongołką (jej imienia nie pamiętam). Po paru latach korespondencji postanowił zaprosić ją do Polski. W tamtych czasach nie było to proste, ale ponieważ był szychą w TPP-M, w końcu się udało. Dziewczyna przyjechała do Polski na 2 tygodnie i zamieszkała w mieszkaniu Janusza (a właściwie to jego rodziców) w Warszawie. Mieszkanie było duże i (jak na owe czasy) świetnie wyposażone, z wszystkimi wygodami. Naszej Mongołce Polska, mimo że całkiem odmienna od jej ojczyzny (a może właśnie dlatego) bardzo się podobała. W każdym razie tak twierdził Janusz, a ja, nie znając mongolskiego, musiałem wierzyć na słowo.
Po paru dniach pobytu w Polsce nasza Mongołka wzięła się za pisanie listu do rodziców. W trakcie pisania zrobiła sobie przerwę na jakiś film (była to dla niej atrakcja, ponieważ w Mongolii telewizji jeszcze nie było). Niedokończony list zostawiła w "swoim" pokoju na stole. Janusz nie wytrzymał, przeczytał i zdębiał... Dziewczyna pisała, że Polska jej się podoba, wszyscy są dla niej mili i nawet jedzenie jej smakuje. Jedno ją tylko razi - ten brak higieny!

Wyobraźcie sobie, pisała, że oni wszyscy załatwiają swoje potrzeby fizjologiczne w domu. W mieszkaniu mają taką komórkę, w której jest porcelanowe siedzenie z dziurą i oni wszyscy się do niego wypróżniają. Ja też muszę, mimo że mnie to brzydzi, bo nie mam innej możliwości. Nie powiem przecież tym miłym ludziom, że tak nie można...

Janusz zaraz pobiegł do mnie (mieszkaliśmy w tym samym bloku) i poprosił o radę. Co robić? Ja uznałem, że najlepiej udawać, iż się o niczym nie wie. Z dwojga złego mniej kompromitujący jest brak higieny niż czytanie cudzych listów. A Mongołka, skoro wytrzymała parę dni, to wytrzyma jeszcze kilka. I wytrzymała. A potem odleciała do ojczyzny i już nigdy więcej do Polski nie wróciła. Korespondencja między nią i Januszem też się jakoś urwała.

Mam tylko nadzieję, że w związku z przemianami, które zaszły i w Mongolii, jej zdanie o braku higieny u jej polskich gospodarzy uległo jednak zmianie.