Wątek ks. Bonieckiego pojawiał się już na forum przy okazji "knebla na Bonieckiego" czy "usprawiedliwiania Kościoła", ale chyba nigdy jako "osobny" wątek. Zdaję sobie sprawę, że ten wątek może przypominać lub przekształcić się w ten o "usprawiedliwaniu Kościoła" właśnie, niemniej przy okazji lodz.gazet(*)l_ks__Adam_Boniecki_na_UL.html chciałbym poruszyć "kwestię" księdza Bonieckiego osobno – licząc na ciekawą dyskusję. Może niesłusznie oceniam Bonieckiego, być może znajdzie się ktoś, kto ma lepsze rozeznanie w jego "twórczości".

Zatem, co z tym Bonieckim? Nie chcę wpadać w teorie spiskowe, jednak czytając i słuchając ks. Bonieckiego nie sposób nie odnieść wrażenia, które podziela też część osób, że za pomocą Bonieckiego Kościół wystawia po prostu różne oblicza adresowane do różnych odbiorców:
 dla intelektualistów i umiarkowanych katolików jest Boniecki,
 dla prossztych ludzi, zwłaszcza tych zawiedzionych swoją sytuacją życiową jest Radio Maryja, Michalik i itp.
Różnica w tym, co mówią i jak mówią kolosalna, ale jednak jest wspólna płaszczyzna - wszyscy oni (chyba) wierzą w bajki o Jezusie, a w każdym razie je szerzą, choć w różnym stylu.
Ksiądz Boniecki to niewątpliwie jeden z niewielu księży, z którym mógłbym podyskutować. Nie zmienia to jednak faktu, że reprezentuje on ten sam, szkodliwy moim zdaniem punkt widzenia, tj poddańczość wobec niewidzialnego Boga, który dyktuje nam z nieba, jak mamy żyć. Dlatego, z zachowaniem i odnotowaniem ogromnej róznicy klasy, intelektu i poziomu kultury, umieściłbym go w tej samej grupie co jego kolegów po duszpasterskim fachu - tj. w grupie szerzącej i utrwalającej szkodliwą społecznie nieprawdę i mity - nie jest to oczywiście żadne odkrycie, wszak mimo łatki "inetelktualisty", Boniecki to nadal przedstawiciel "Chrystusa na Ziemi", więc trudno aby szerzył wartości dalece odmienne od oficjalnego bełkotu KRK.
Wydaję mi się, że kontynuuje on np. retorykę JPII w stylu bzdur o "cywilizacji śmierci" - bo nie wiem jak inaczej interpretować choćby tę wypowiedź:
"Czy uważa Ksiądz, że laicyzacja jest znakiem naszych czasów?
- Nastąpiła już taka degeneracja Europy, że nic jej już nie pomoże, nawet Jan Paweł II. Pan Bóg nie jest już człowiekowi potrzebny. Człowiek żyje w świecie, który stworzył i sam czuje się prawie jak Bóg. W świecie rozwoju społecznego już od XIX wieku obserwuje się ten typ odwrócenia od Pana Boga. Niewielu zauważa, że świat stworzony przez człowieka jest jak domek z kart. (… "
Jaka degeneracja? O czym on mówi? Degeneracja w stosunku do czego? Sorry, ale to wciąż takie samo "gadanie dokoła", tak żeby niczego nie powiedzieć, co zresztą po mistrzowsku uprawiał JPII i co Kościół robi do dzisiaj. W przypadku ks. Bonieckiego mamy taką sytuację:
powie kilka oczywistości nt. Radia Maryja, niesłusznej krytyki Nergala, trochę spłaszczonej filozofii nt. Wolności albo, że msze w Polsce i polski Kościół w ogóle były bardziej wesołe, jak np. w Brazylii itp. Z większością jego tez trudno się nie zgodzić normalnemu człowiekowi, dodajmy do tego trochę bełkotu o niczym = "mądrość, w dodatku umiarkowana", co chwyta wiele osób, którym Rydzyk nie w smak, bo oto ks. Boniecki nie mówi im o szatanie, ale o wesołym Kościele, w którym każdy szuka Boga na swój sposób – to chyba trochę spóźnione, bo ludzie już to robią no, ale dlatego właśnie Boniecki do nich trafia – mówi to, co chcą usłyszeć. I tak mamy oto księdza Bonieckiego i "ochy" i "achy" mediów nad nim, jaki on otwarty (mam rozumieć, że „jak na księdza“?). Dziwi tylko, dlaczego tak miałka i strachliwa jest krytyka niedorzeczności i często niegodziwości, które wypowiada taki np. Michalik? To byłby zarzut choćby do Gazety Wyborczej i do TVN, że tak „chwalą“ Bonieckiego za to, że mówi i zachowuje się jak przeciętnie rozgarnięty, współczesny człowiek, ale nigdy nie potępią nieetycznych wypowiedzi czy poglądów szerzoznych przez Michalików i spółkę – od razu jako kontrę pokazują „setkę“ miluśkiego księdza z Krakowa i wszyscy zaniepokojeni katolicy mogą spać spokojnie -ten ich fajny Kościól, co to im sie do życia nie wtrąca, a jak potrzebny chrzest dziecka to służy pomocą wciąz istnieje i ma się dobrze.
Np. wroclaw.ga(*)howajmy_sobie_ksiezy.html?bo=1

"Właściwie codziennie siedzę w konfesjonale i coraz mniej słyszę mechanicznego klepania grzechów, spowiedź staje się bardziej świadoma. Grzechy też są trochę inne, jak zaczynałem być księdzem, to jakoś nikt się nie spowiadał, że ogląda pornole w internecie, a teraz to prawdziwe uzależnienie."

I znowu szkoldiwe bzudry. Niech będzie, że te pornole to uzależnienie (a czy ks. Boniecki jest psychologiem?), ale dlaczego grzech (i co to jest grzech proszę księdza?
Przeczytałem kilka wywiadów z ks. Bonieckim; zawsze jest wyważony i w wielu kwestiach mogę się z nim zgodzić np. "Ludzie wierzący powinni wiedzieć, dlaczego są wierzący, a niewierzący, dlaczego są niewierzący. Czasem, gdy czyjaś sytuacja życiowa jest niezgodna z nauką Kościoła, ludzie dorabiają do tego bzdurną ideologię".
Ciekawe jednak, że rzadko pytany jest o kwestie wiary; czy wierzy w niepokolana poczęcie? Czy uważa, że Jezus to postać rzeczywista (jeśli tak, to na jakiej podstawie), czy wierzy, że Jezus chodził po wodzie? Dlaczego Bóg musiał poświęcić życie Jezusa (którym sam przecież był, nieprawdaż), żeby odpuścić ludzkości jej grzechy - nie mógł po prostu ich odpuścić albo nie? Po co ta prymitywna ofiara? Tak w ogóle, to z czego Kościół wnioskuje, że "odpuścił", co się zmieniło? Nastąpiła jakaś diametralna albo chociaż znikoma zmiana w dziejach? Jedyne, to chyba to, że chrześcijaństwo, "wkrótce" po śmierci syna cieśli, stało się znaczącą, a później dominującą religią - ale czego to dowodzi? No i kto/co to jest Duch święty i dlaczego 3 w 1?
Reasumując, mam takie wrażenie, że Boniecki czy dawniej Tischner, to takie mniejsze zło, jeśli chodzi o Kościół albo mądrzy ludzie, którzy przy okazji są księżmi (i niestety niejako z racji zawodu opowiadają bajki o dobrym bożku) - w sensie, "skoro nie da się uniknąć istnienia Kościoła i religii, to lepiej, żeby jej przedsatwicielami byli Bonieccy aniżeli Rydzyki". To oczywiście 100% prawda; lepiej mieć "naprzeciw" siebie kogoś z kim można dyskutować. Ale gdy dochodzę do takiej konstatacji, to zawsze mam takie poczucie, że to właśnie takie mniejsze zło, taka "prymitywna religia z twarzą inteligenta". Z doświadczenia wnioskuję, że nawet jeśli z inteligentntym wierzącym da się porozmawiać sensownie o róznych kwestiach światopoglądowych, to w końcu jednak pojawi się as z rękawa, czyli Bóg, który kończy dyskusję.
I zamiast słuchać oczywistości Bonieckiego w stylu "Rydzyk jest be" albo "nie czepiajmy się Nergala", chciałbym aby dziennikarze robiący z nim wywiady spytali go o jego stanowisko wobec in vitro, wobec badań i terapii wykorzystujących komórki macierzyste, w kwestiach aborcji, małżeństw homoseksualistów - tak pięknie ksiądz mówi o wolności i wzajemnym szacunku osób o róznych poglądach, chciałbym wiedzieć, czy jest w tym konsekwentny, czy jednak "każdy ma prawo myśleć i żyć jak chce, ale..." i tutaj pojawia się odwieczne stanowisko Kościoła, czyli wolność wolnością, ale w takich ramach, jakie uznamy za stosowne.