Wśród wielu innych zajęć Rada Praw Człowieka ONZ monitoruje również problemy głodu na świecie. Właśnie wysłała swojego specjalnego sprawozdawcę w dziedzinie "prawa do żywności", Belga, Oliviera de Schuttera do... Kanady. Pan Olivier zaczyna jutro 11 dniową wizytację tego kraju.
Wiele wskazuje na to, że w Syrii rząd świadomie stosuje taktykę blokowania dostaw żywności do zbuntowanych regionów. Co najmniej pół miliona osób znajduje się z tego powodu w krytycznej sytuacji.
Miejsc, które wymagają pilnej uwagi jest wiele. Gdybyśmy zrobili listę takich miejsc, pewnie Kanada nie zdołała by się wcisnąć w pierwszą pięćsetkę, Z pewnością jest tam jednak przyjemniej i mniej niebezpiecznie. (A swoją droga ciekawe ile nasz rząd płaci na utrzymanie Rady Praw Człowieka ONZ?)
Źródło: fullcommen(*)er-expert-investigates-canada/

Być może powinno się to znaleźć w dziale " znalezione w sieci".
Stałem się kamieniem podczas oglądania tego materiału. Chciałbym móc, jakoś to sobie zracjonalizować i przejść do porządku dziennego ale nie mogę. Czy to się nigdy nie skończy? Czy mrok spowijający ludzkie umysły, ma szansę zostać rozproszony, czy pewne idee nigdy nie bedą miały szans na wrośnięcie w głowy, w pewnych miejscach świata? Szok i przerażenie, smutek i gniew. Ból.

www.liveleak.com/view?i=1fe_1310865020

Często można spotkać się z opinią, że ewolucja światopoglądu Janusza Palikota nie sprzyja pozyskiwaniu przez niego wyborców. Bywają także głosy o prowadzeniu wielowymiarowej gry pełnej wyrachowania. Jeden z nich - byłej żony polityka, Marii Nowińskiej - pojawił się w aktualnym "Wprost". Czytaliście? Jeśli nie, pozwolę sobie na trochę cytatów. (także pytającego, Pawła Reszki)
"wszystkich wodzi za nos", "jest ponad prawem", "[celem jest] obłaskawienie swoich lęków (...) przed nicością, szarością, przeciętnością", "Potem był liberałem, teraz prawie komunistą", "odbieram go jako człowieka bez właściwości", "Ten program to bajka. Pisał go pewnie z jakimś kumplem przy winie i mieli dobrą zabawę", "zabawa do końca, hajowa jazda, zupełny teatr alternatywny", "[zabawa] z ludzi, że można się naigrywać", "Biorąc pod uwagę zamówienie mediów, ekscytację takimi występami, pan Palikot może się mierzyć chyba tylko z mamą Madzi", "Mięsny jeż też się podoba i jest przebojem" etc.
Nie trzeba było długo czekać na odzew. Obrzucony oskarżeniami określił sprawę "podłą" i nazwał rozmówców "hienami roku". Dziennikarze "Wprost" wydali oświadczenie, według którego "Palikot łze z zemsty" oraz "jest polityczną prostytutką".
Wstyd mi za poziom sprawy. Moim zdaniem nierzeczowa argumentacja oraz stronniczość zwyczajnie biją po oczach. Jednocześnie zastanawiam się, czy znacie jakieś rzetelne źródła opisujące lepsze i gorsze strony Janusza Palikota. Byłoby miło usłyszeć głos rozsądku w tym całym szumie.

W naszej bajce rolę główną gra psychiatra, którego głównym marzeniem jest, aby żona chociaż jeszcze raz go doceniła nazywając go pieszczotliwie Mundeczkiem, jak zwykła robić kiedyś. Poniekąd żona nie może sobie na to pozwolić, bo Mudek to... szkoda gadać. Mniejsza o to, czy ta bajka jest prawdziwa, chociaż dla mnie była piekielnie prawdziwa i była koszmarem, który zrujnował mi życie.
Munduś za młodu pucował szybki w sklepach Społem we Wrocławiu, aby uczyć się pilnie ze swej czytanki.. Godne pochwały, tyle że mało się nauczył i w natłoku stresu postanowił przejść na "ciemną stronę mocy".
Tu zaczyna się dramatyczny okres w życiu Mudusia, kiedy to uzależnia się on od benzadiazepin i tak pilnuje daweczki, żeby wszystko było w największym porządalu. Niestety okazuje się, że choć wszystko wygląda "gitara", to mu nie staje. JEST JEDNAK RADA! Rada to środa - Dzień Seksu! Wtedy to Munduś tak nakręca się gadką z pacjentami, że automatycznie mu staje... HURRRA! - krzyczy odwiecznym zwyczajem pieczołowicie pilnowanym, zasłania rolety, zamyka drzwi na klucz, wyłącza wszystkie laptopy i biegnie do żony, aby obdarzyć ją szczęściem. JEST SEKS! Niestety żona tylko łapie chcicę i wcale jej to nie zadawala, o czym nawet mówi publicznie zawstydzając Mundusia. A Munduś po wybryku, w którym siedział pół roku w areszcie i nic mu nie udowodniono ze względu na porządeczek w papierkach marzy wtedy najbardziej o tym, żeby inni ambitni studenci mieli wiele trupów do sekcji i nie musieli sobie tak wszystkiego..

Po raz pierwszy spotkałem się z tematem pałaców pamięci w książce Derren'a Brown'a "Sztuczki Umysłu", a ostatnio ten temat ponownie mnie zaciekawił czytając "Hannibala" Thomas'a Harris'a.
Czy ktoś z was stosuje lub próbował stosować tą technikę zapamiętywania i z jakim skutkiem?

guardian.c[USUNMNIE]o.[USUNMNIE]uk/world/2012/may/24/tel-aviv-protest-violence-immigration?utm_source=feedburner&utm_medium=twitter
ynetnews.c[USUNMNIE]om/articles/0,7340,L-4233509,00.h[USUNMNIE]tml

Żydzi zaatakowali imigrantów z afryki podczas antyimigracyjnych zamieszek w Tel Awiwie.
Jeden z polityków rządzącej partii określił imigrantów jako "raka w naszym ciele" i poprzysiągł zrobić wszystko aby zaprowadzić ich z powrotem tam gdzie należą.

Co za ironia losu. Historia zatacza koło. Ofiara zawsze marzy aby zostać katem.
Mam nadzieję że my również będziemy mogli zaprowadzić żydowskich imigrantów z powrotem do Izraela.

Grzebiąc w skrzynce praktycznie z miejsca odrzuciłem korespondencję z Rossmanem, Pizzą Hut, Dominium; postanowiłem przyjrzeć się, co też ciekawego napisał mi Aster i Orange.
Lecz wśród tych listów prawdziwa gratka: na niezgorszej jakości papierze, kolorowym drukiem, dostałem list od Boga. List zatytułowany "List Miłosny" rozpoczyna się cytatem z Bibli - dziwaczny zwyczaj ma ten bóg, gdyż cytuje własne książki, ale skoro zaczyna od autoplagiatu, moja złośliwa natura nie pozwoliła mi korespondencji tej szacownej wyrzucić. Po cytacie wreszcie napisał coś świeżego
\"Domniemany bóg\":
Perfidna istota: ja w dobrej wierze czytam jego wypociny, a on jak towarzystwo ubezpieczeniowe mnie w jakiś underwriting chce złapać, dodatkowo mógłby wzorem spółki Aster lub Orange zwrócić się do mnie osobiście, a nie per ty.
Że niby bruderszaft z nim piłem, czy jak?
Dalej podobny stek górnolotnych wypocin w stylu "tu twój tata": co za chamstwo - nie dość, że spłodził mnie rzekomo pozamałżeńską miłością, to jeszcze raczył się przyznać do tego po trzydziestu przeszło latach.
Falę mego oburzenia jednak wezbrały, gdy przeczytałem Postscriptum, nie tylko gamoń, ale jeszcze anonimowymi popychadłami się wykręca...
[cytat="Domniemany bóg"]Napisałem i wysłałem do Ciebie ten list przez moich przyjaciół z Polski i Finlandii, oni są teraz Twoją niebiańską rodziną, możesz ich spotkać..

Człowiek jest istotą przekazującą swoją wiedzę z pokolenia na pokolenie, więc świadomość dzieci odbija świadomość świata dorosłych. Pewna warszawska nauczycielka postanowiła pokazać swojej klasie dzieci warszawskie getto. Opisała to w artykule „Ty Korczaku, czyli uczeń podstawówki spotyka Żyda” (stacjamura(*)uczen-podstawowki-spotyka-zyda ). Swoja relację z tej wycieczki zaczyna tak:
„To nie była demaskatorska misja, tropienie antysemickich postaw wśród najmłodszych. Przypadek, standardowa wycieczka, oprowadzanie grupy uczniów w pewien kwietniowy poranek Roku Korczakowskiego. Miejsce akcji: teren dawnego getta. Uczniowie słuchają pilnie oraz ze zrozumieniem, zadają sensowne pytania. A przy okazji - nieupominani, niepoprawni i bezpośredni w swojej prostocie - są jak sen, który mimowolnie ujawnia ciemne strony zbiorowej podświadomości.”

Wątek ks. Bonieckiego pojawiał się już na forum przy okazji "knebla na Bonieckiego" czy "usprawiedliwiania Kościoła", ale chyba nigdy jako "osobny" wątek. Zdaję sobie sprawę, że ten wątek może przypominać lub przekształcić się w ten o "usprawiedliwaniu Kościoła" właśnie, niemniej przy okazji lodz.gazet(*)l_ks__Adam_Boniecki_na_UL.html chciałbym poruszyć "kwestię" księdza Bonieckiego osobno – licząc na ciekawą dyskusję. Może niesłusznie oceniam Bonieckiego, być może znajdzie się ktoś, kto ma lepsze rozeznanie w jego "twórczości".

Zatem, co z tym Bonieckim? Nie chcę wpadać w teorie spiskowe, jednak czytając i słuchając ks. Bonieckiego nie sposób nie odnieść wrażenia, które podziela też część osób, że za pomocą Bonieckiego Kościół wystawia po prostu różne oblicza adresowane do różnych odbiorców:
 dla intelektualistów i umiarkowanych katolików jest Boniecki,
 dla prossztych ludzi, zwłaszcza tych zawiedzionych swoją sytuacją życiową jest Radio Maryja, Michalik i itp.
Różnica w tym, co mówią i jak mówią kolosalna, ale jednak jest wspólna płaszczyzna - wszyscy oni (chyba) wierzą w bajki o Jezusie, a w każdym razie je szerzą, choć w różnym stylu.
Ksiądz Boniecki to niewątpliwie jeden z niewielu księży, z którym mógłbym podyskutować. Nie zmienia to jednak faktu, że reprezentuje on ten sam, szkodliwy moim zdaniem punkt widzenia, tj poddańczość wobec niewidzialnego Boga, który dyktuje nam z nieba, jak mamy żyć. Dlatego, z..

Witam, z góry uprzedzam że nie jest to typowy wątek odnośnie wiary, jednak prosiłbym admina o nie umieszczanie go w bazgrołach czy koszu, przynajmniej do czasu pojawienia się jakiś odpowiedzi Wiem że nie jest to żadne forum psychologiczne itp. Jestem pewien że taki stan rzeczy spotyka nie tylko mnie, zatem mam prośbę do Starszych Kolegów i Koleżanek z forum o udzielenie mi porady i wskazówek jak powinienem postąpić. Sam mam dopiero 22 lata i z pewnością brakuje mi w tej kwestii doświadczenia a nie specjalnie lubię uczyć się na swoich błędach, wolę dowiedzieć się jak z problemem poradzili sobie inni wcześniej.
Sytuacja jest być może banalna dla ludzi z większym doświadczeniem życiowym, ale jak pisałem mi go brak
Obecnie studiuję w Warszawie kilkaset kilometrów od domu, wyjechałem bo uznałem że w Stolicy uczelnie są lepsze niż np. we Wrocławiu czy Poznaniu. W lipcu muszę wyjechać na prawie dwa miesiące do Chin. Za półtora roku bardzo prawdopodobne jest że będę musiał przenieść się na ponad dwa lata na studia do Paryża i Berlina. Robię to tylko i wyłącznie dla tego żeby móc w przyszłości więcej zarabiać i mieć pieniądze np. na wypadek choroby czy żeby posłać dzieci jak już będę je miał na jakieś dobre studia itp. itd. I tu pojawia się problem bo od kilkunastu tygodni przestałem widzieć sens w tym co robię, straciłem motywację. Do psychiatry nie mam zamiaru iść, nie interesują mnie też żadne środki farmakologiczne. Widzę jak ludzie w moim wieku wchodzą w poważniejsze związki..