miasta.gaz(*)_nastaje_na_cnote_goralek.html

Wcale się nie dziwię (!) młodym góralkom, jak by nie było - dobór naturalny. Tylko obrońcy "prawa naturalnego" widzą w tym brak natury.

My tu się cieszymy, że raz nie pozwolono na poświęcenie państwowego sprzętu (wątek o śmigłowcu), a tymczasem dzielni przedstawiciele ludu pracującego miast i wsi planują kolejny ukłon w stronę KK.

Wyborcza pisze:

Cytat:

Czy naprawde musimy honorować kolejne święto katolickie kosztem innych dni wolnych w roku?

"Nasz Dziennik" z oburzeniem donosi:

Cytat:

I powtarza za posłem Hocem:

[cytat]"Jakie były powody tak wysoce niestosownego zachowania dyrektora i osób z Gabinetu Politycznego Ministerstwa Zdrowia podczas tej uroczystości niezezwalającego na pobłogosławienie i poświęcenie nowego śmigłowca ratownictwa medycznego..

W pierwszych dniach kwietnia białowieskie grądy prezentują się nader powabnie.
Dno lasu lśni czystą bielą zawilców, urozmaiconą tu i ówdzie plamami błękitnych przylaszczek i purpurowych kokoryczek. Korony grabów, ledwo zaznaczone seledynowymi listkami, pozwalają słońcu malować kwiaty leśnym geofitom.
Ekolodzy roślinni nazywają to rozmijanie się kwitnienia roślin runa z rozwojem liści drzew aspektem wiosennym.
W błogiej nieświadomości jakichkolwiek aspektów kwitną tuż przy ziemi: miodunki, fiołki, piżmaczki, szczawiki zajęcze. Nieco wyżej: wawrzynki wilczełyko i porzeczki. Najbliżej błękitnego nieba: olchy, topole, wierzby, wiązy. Po prostu kwiecień.
Ścieżkę dźwiękową tego spektaklu mniej lub bardziej samolubnych genów wypełniają malutkie mysikróliki i zniczki, nieco większe sikory, pełzacze, kowaliki, średnia liga drozdów, dzięciołów i cały, niemal już kompletny, chór ptasich śpiewaków powrócony szczęśliwie z południowych i zachodnich zimowisk.
W rześkim wiosennym powietrzu zmysł węchu pieszczą kwiatowe estry i aromaty (z nieco metaliczną nutą butwiejących liści) pierwszych wiosennych grzybów - smardzy.
Wrrrrrrrr - świdrujący dźwięk niesie się daleko po lesie skąpanym w promieniach słońca. Czy to przebudowa drzewostanu czy zabiegi pielęgnacyjne? A może czyszczenia wczesne lub późne? A może to ratowanie Puszczy przed wrogiem publicznym numer 1 - kornikiem? Tak, to akcja ratunkowa. Pada dwustuletni świerk - zostanie okorowany i sprzedany a gałęzie obcięte i spalone. Człowiek ratuje..

1.
Nie zegar - a bije,
Bije - a nie żyje,
Kto do niego przyjdzie,
Nie ucieka - pije.

2.
Jest w szklanym murze małe okienko,
Wybił je człowiek, ale nie ręką,
Choćby je co dzień rano odmykał,
Zawsze się nocą samo zamyka.

3.
Gdy brzuszysko z karkiem skłoni,
Główka stale łezki roni.

Jak za trudne, to rozwiązanie w piątek
Powodzenia!

Chociaż rządu czy sądów zawsze można się o coś czepić, to z drugiej strony trzeba docenić ich dobre intencje wtedy, gdy dbają one o sprawiedliwość.
wiadomosci(*),11520935,wiadomosc_prasa.html

Swego czasu sępy śledcze z byłego Dziennika, grzebiąc na śmietnikach władzy, natrafiły na zapisy podsłuchów prywatnych rozmów telefonicznych prowadzonych przez byłą gwiazdę PiS-owej sprawiedliwości Janusza Kaczmarka, ze swą ślubną żoną. Kąsek był nieco śmierdzący, więc były Rednacz Dziennika, ten sam co to zasłynął publicznie złożoną, a skierowaną do internautów propozycją - pocałujcie mnie w dupę - co jak się niebawem okazało, było jego łabędzim śpiewem, zadecydował, że będzie to pożywna strawa dla pilnych czytelników jego organu.

Nie wiedzieć czemu - być może przewidująco - strawą tą postanowił uraczyć jedynie wielbicieli internetowej edycji swojej gazety. To ograniczenie nie pomogło, gdyż Janusz Kaczmarek smród poczuł. Jako że sam był jego pierwotną przyczyną, nie trzeba dodawać, że nie spodobało mu się to. A że coś, co nie podoba się prokuratorowi, nawet byłemu, ma spore szanse na sądowy finał, to i nie dziwota, że tak stało się i tym razem. Były minister, wraz z małżonką oskarżyli pismaków z Dziennika o to, że ci, publikując zapisy ich prywatnych rozmów naruszyli ich prawo do ochrony życia prywatnego. Tak sobie wymyślili!

Co na to springerowscy pismacy? Najęli papugę. Papuga po zapoznaniu się z wydrukami internetowych stron Dziennika przedstawionymi przez Kaczmarków, sama zajrzała do netu. I co zobaczyła? Niczego nie zobaczyła. Tych stron nie było! Widząc to, czy raczej - nie widząc - papuga radośnie zatrzepotała skrzydłami i zapodała o oddalenie powództwa Kaczmarków..

Podkreślam , iż jestem użytkownikiem nk na początku portal ten miał szlachetną idee odnajdywania znajomych.
Jednak z biegiem czasu został skomercjalizowany. Pamiętam ten portal bez ocen , komentarzy, euro-gąbek, prezentów, . Kiedy owe opcje zostały wprowadzane zauważyłem niezwykłe podobieństwo między tymi dwoma portalami. Dodawanie tych "bajerów" jest dla mnie głupie i pokazuję , iż twórcy naszej klasy nastawieni są na zyskach a nie krzepieniu pięknej idee jaka towarzyszyła początkom witryny.Wiem o możliwości wyłączenia tych opcji przynajmniej większości z nich jednak uważam , iż są one niepotrzebne.
Kolejnym aspektem , który poruszę jest nieszczerość ludzka , będąca częstym gościem na nk. Mam tu na myśli pisanie osobą wyglądającym niezbyt atrakcyjnie( nie uważam ich za gorsze) komentarzy w stylu: "ślicznie , ekstra focia , słitaśnie, pięknie tu wyszłaś" oczywiści potwierdzenie to również odpowiednia notą.
Ogólnie rzecz biorąc nk staje się portalem : "służącym do podnoszenia samooceny zakompleksionych osób na punkcie swego wyglądu" Mam nadzieję , że wszystko powróci na dobrą drogę.
Nie musicie mnie komentować jednak jeśli macie jakieś pytania proszę o wpisywanie ich pod tekstem. Pozdrawiam

   Jesień jest piękna, tylko jak ja przeżyć?
Piękna jest zwłaszcza jesień bohaterska!
A nawet gdy jest zimna, mokra i ciemna, to z odrobina czerwonego wina, jazzu i kawy (z czekoladą) zapewnia tak przyjemne doznania, jakich nie są w stanie dać najdorodniejsze kształty lata.
A co to znaczy "jesień bohaterska"? Jesienią dojrzewają sfinksy i wzmaga się ich aktywność w zakresie ewokacji egzystencjonalnych znaków zapytania, a co za tym idzie nasza walka z tym, która przypomina zmagania Don Kichot z La Manchy ze smokami.
Pół biedy jeśli pani Jesień sprowadza nad nas permanentnie czarne chmury, gdy zwalnia bieg czasu, zrzuca ciśnienie na głowę, a mgła jej tajemnic sprawia, że trudno odróżnić się od otoczenia i niepodobna określić subiektywnej odległości, bo jak napisałem wyżej- jest na to sposób. Prawdziwy dramat pojawia się wraz z zaimkiem "jak".

Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi?
Jak rozwijać relacje międzyludzkie?
Jak zostać boginią seksu?
Jak rozpalić mężczyznę na 208 sposobów?
Jak rozpalić kobietę na 177 sposobów?
Jak zachować zdrowie żyjąc niezdrowo?
Jak skutecznie rzucić palenie?
Jak się wypromować w każdej sytuacji?
Jak odzyskać nadzieję i odnaleźć szczęście?
Albo jak wyhodować palmę, ewentualnie jak masz na imię?

<p>Jeśli chcecie poznać odpowiedzi na te i inne pytania czym prędzej do marketu się wybierajcie kupić pana Randy'ego Pausch'a "Ostatni wykład " (on powie wam jak żyć).
A chcecie poznać pewien "Sekret"? Tylko 33,99 PLN. Jeśli masz tylko dyszkę, bo na..

Do tego wątku zainspirowało mnie zdanie michiko: Problem wg mnie leży w tym, że do końca nie wiadomo, jak traktować wypowiedzi Miłującego. .

Otóż ja uważam, że problem jest tylko pozorny, bo większość uczestników doskonale sobie z nim radzi, chociaż większość uważająca się za dorosłą robi to z delikatną nutką dwuznaczności.

Posty, a więc i sposób myślenia Miłującego, postrzegam jak rzekę, która konsekwentnie, obojętnie i beznamiętnie toczy swe rzadkie walory, nie zważając na wrzucane do jej nurtu kamienie.
Rzadkie nie z powodu swej wyjątkowej oryginalności, ma się rozumieć, lecz nadzwyczaj rozwodnionej konsystencji.

Forumowicze jak dzieci stają na moście, patrzą na niezłomną rzekę płynącą dołem i gnani nieodpartym pragnieniem bycia pierwszym, który jej nurt konsekwentny zakłóci, wrzucają kamienie-tamy-pociski przeróżnego kalibru.

Czasami tylko rzeka traci swą opokową niewzruszoność, przy okazji większego głazu-kontrargumentu, przytachanemu przez bardziej upartego usera i wrzuconego ze wstydliwą satysfakcją w nurty beznamiętnej litanii. Wówczas rzeka na chwilę opluje miotacza jedną czy dwiema kroplami swej bezkompromisowej zawartości i wraca do koryta w którym czuje się naturalnie najlepiej.

Poczytując z rzadka, bo przy okazji śledzenia wypowiedzi subskrybowanych userów, jego posty, przychodzi mi do głowy taka refleksja, że myśl ludzka jest piątym- łączącym pozostałe cztery- żywiołem..