Mam taki problem z moim PC: po wciśnięciu przycisku "Power" komputer uruchamiał się z opóźnieniem kilkunastu sekund, aż w końcu doszło do tego, że to opóźnienie osiągnęło kilka godzin (sic!). W efekcie przestałem w ogóle wyłączać komputer, pracuje cały czas, wyłączam jedynie monitor.
Szukałem rozwiązania "w internetach", ale nie doszukałem się jednoznacznego rozwiązania problemu. Ktoś sugeruje, że problem tkwi w kondesatorach na płycie głównej, które "rozpulchniają się" (tego nie zaobserwowałem), ktoś inny sugeruje problem z zasilaczem.

Może ktoś z was spotkał się z takim problemem i wie jaka jest jego przyczyna, i jak to rozwiązać?

.Zaczął się pierwszy sezon wyścigów Formuły E. Są to bolidy elektryczne o mocy 270 KM prowadzone przez byłych kierowców Formuły 1. Wyścigi prowadzone będą tylko na torach ulicznych o długości 2,5 - 3km. Uważacie, że to przełom i znacząco wpłynie na pojazdy elektryczne w ogóle ? Czy może kolejna seria wyścigów bez szerszego znaczenia ?

Platforma traci na znaczeniu-czyżby wracał ład praworządnego państwa?
Trzymam kciuki za Pis-może Polacy w końcu przejrzeli
na oczy? Może pozbyli się "platformerskiego bielma"?

Cytat:
Przypomniały mi się innego rodzaju seriale, a mianowicie tzw. słuchowiska radiowe, z którymi miałem sporadyczny kontakt w dzieciństwie: "Matysiakowie" i "W Jezioranach".
Oba te "seriale" radiowe nadal są emitowane, odpowiednio od 1956 i 1960 roku. "Moda na sukces" niech się schowa!
Skąd bierze się takie zainteresowanie czyimś, na dodatek fikcyjnym, życiem?
Czy oglądanie seriali w tv, słuchanie "tasiemców" w radio zaspokaja te same potrzeby co czytanie książek, oglądanie filmów, czy chodzi o coś innego?

Nie jestem uzależniony od jakiegokolwiek serialu, ale uwielbiałem niegdyś oglądać "Chojrak - tchórzliwy pies", "Johnny Bravo", "Dwa głupie psy", "Laboratorium Dextera", "Krowa i kurczak" ze względu na rodzaj humoru, który mi odpowiadał w tych kreskówkach. Obecnie chętnie obejrzę "Pingwiny z Madagaskaru" czy "Ranczo", też tylko i wyłącznie ze względu na zabawne postaci i zdarzenia.
Nie rozumiem zatem potrzeby śledzenia wydarzeń w fikcyjnych rodzinach, dla mnie liczy się tylko humor.

Tytułem wstępu pewna ciekawostka związana z załączonym (kliknij załącznik na dole postu) zdjęciem.

Nevada. Przy brzegu prehistorycznego jeziora Lahontan z zasadowymi wodami doszło do takiego wytrącania się węglanu wapnia. To nie jest zatem skamieniałość jakiegoś organizmu ani też nie są to resztki statku kosmicznego obcych sprzed tysięcy czy milionów lat mimo, że bardzo przypominają coś takiego! Szkoda.

Takie odkrycie podważałoby "biblijną" wyjątkowość człowieka czyli, w dużym stopniu, wiarę.

Czy na Ziemi jest szansa na znalezienie resztek statku kosmicznego obcych?

Tak. Warto szukać resztek statku kosmicznego obcych. Na Ziemi (jak archeolodzy) oraz w Układzie Słonecznym.
Obecnie analiza małych ciał kosmicznych w US jest prawie niemożliwa gdy są gdzieś dalej od Ziemi ale za jakiś czas
roboty naukowe będą latały i oceniały każdy większy "kawałek" latający po elipsie (jeśli "inteligentnie" wyhamował) lub - co jest zdecydowanie bardziej prawdopodobne (sic!) - jednorazowo przelatujący przez US.

Dlaczego szukanie resztek sond kosmicznych lub rakiet zagrzebanych w glebie czy w piasku albo w skale ma sens?
Bo cywilizacje mogą bardzo rozmijać się w czasie z etapem wysyłania sond i rakiet.
Każda może być przed albo po.

Pozdrawiam

[Załącznik]

Zasada "presumptio innocentiae", podstawa państwa prawa, została złamana przez Muzeum Powstania Warszawskiego.

Owa instytucja przedstawia bowiem niemieckiego generała Reinera Stahela, który 2.08.1944 wydał rozkaz zabijania wszystkich młodych mężczyzn, którzy mogli brać udział w walkach powstańczych oraz używania ludności cywilnej jako "żywych tarcz", jako zbrodniarza wojennego. Problem w tym, że żaden sąd nigdy tego człowieka nie skazał za te przestępstwa. W sensie prawa zatem - a demokratyczna Polska przecież ma być państwem prawa, w którym obowiązuje zasada domniemania niewinności - jest człowiekiem co najwyżej podejrzewanym o takie zbrodnie (ale nie oskarżonym - gdyż akt oskarżenia przeciw niemu nigdy do żadnego sądu nie wpłynął).

Tadeusz Mazowiecki pewnie przewracałby się w grobie, gdyby wiedział, jak lekceważąco do tych fundamentalnych dla praworządnego państwa kwestii podchodzi instytucja równie poważna i obarczona tak odpowiedzialną misją.

Gdyby ktoś się nie zorientował, śpieszę dodać, że to ostrze złośliwej ironii skierowane jest w stronę tych, dla których prawo stało się protezą moralności.

wiadomosci(*)stania_szykuje.html#BoxWiadTxt

To wydaje się banalne. Miłość to nie tylko seks, ale i coś, co sprawia, że w ogóle ludzie chcą ze sobą być, że myślą o innych, martwią się problemami drugich i cieszą, gdy tamci też mają powody do radości.

Kilka ciekawych wątków się ostatnio pojawiło na Forum. O miałkości mediów. O tym, że coraz częściej treścią mediów - polskich mediów dodajmy, bo największe zagraniczne tytuły traktują bardziej poważnie zadanie dostarczania konkretnych, a nie tylko pozornych informacji - jest "informowanie" o tym, co ktoś powiedział a nie o tym, co zostało zrobione. Słowa o słowach, w coraz większym oderwaniu od fizycznej realności. Nawet zbudowanie odcinka autostrady czy nowego tunelu nie jest bowiem w stanie ogłupionej publice dostarczyć tylu pozytywnych wrażeń, co wiadomość na jakże ważny temat, co takiego odważnie wyznał jakiś gwiazdor kabaretu czy też jakie szokujące informacje na temat swojego partnera ujawniła jakaś gwiazdeczka piątej wielkości.

Wstydliwie, na marginesie, pojawiają się czasem tak niepasujące do tego plastikowego chłamu odpryski prawdziwego życia, prawdziwych losów a nie odgrywanych przez kiepskich naturszczyków ról. Jakiejś szlachetności, która jest obrzydliwością dla oczadziałych elektronicznym smogiem konsumentów tabloidowej mierzwy.

Właśnie zmarł Piotr Radoń, niepełnosprawny, chory na amelię totalną, chorobę degeneracyjną, która sprawiła, że nie wykształciły się u niego kończyny dolne ani górne. Na skutek postępującej degeneracji kręgosłupa wywiązywały się kolejne..

Pytania do osób, które zainstalowały i używa(ją)ły najnowszą wersję systemu Windows:
- jak oceniacie tę wersję systemu?
- czy uważacie, że jest lepsza od Windows 8, wnosi coś nowego?

Zainstalowałem tę wersję na maszynie wirtualnej, więc nie mogę dokonać uczciwej oceny tzn. dokonanej na podstawie instalacji na fizycznych podzespołach. Poza tym odinstalowałem ten system zaledwie po kilku dniach, nawet nie próbując doprowadzić go do stanu odpowiadającemu systemowi, którego używam na co dzień, stąd moje pytania.

Kto dziś pamięta, że tzw. Arabska Wiosna zaczęła się w Tunezji?
Mniejsza z tym, ciekawe jest to jak się ta "wiosna" przekształciła w różnych krajach w kolejne pory roku.
Np. Syria - rewolucja nieudana, co gorsza długotrwały konflikt rząd - opozycja przestał mieć pierwszoplanowe znaczenie odkąd w Syrii pojawiły się bojówki tzw. Państwa Islamskiego.

Ukraina - to już oczywiście nie Arabska Wiosna, ale tym niemniej jest analogia - próba rewolucji wobec reżimu. Efekt niczym w Syrii - zwaśnione strony lokalne "godzone" przez zewnętrzną siłę, w przypadku Ukrainy, Rosję.

Hongkong - kolejne wystąpienia stłumione siłowo.

Czy w dzisiejszych czasach rewolucja jest niemożliwa?

Ten wątek mógłby zapewne równie dobrze pojawić się na wielu innych forach a i temat w nim poruszany był już z pewnością tematem niejednej pracy magisterskiej.

Ponieważ jest duża szansa, że przeczytają go osoby mające już dłuższe doświadczenie w dyskusjach na tym czy innych forach, chciałbym zastanowić się, jakie są specyficzne cechy tej formy prowadzenia rozmowy.

Po pierwsze. Jest to komunikacja głównie tekstowa, czasem hipertekstowa (poprzez dołączanie linków) lub ilustrowana zdjęciami albo grafikami. Oznacza to, że jest bardziej sformalizowana, "sztywna" niż rozmowa telefoniczna bądź bezpośrednia. To oczywiście musi rzutować na spontaniczność wypowiedzi, a poprzez to, że tekst "obcina" znaczną część informacji niewerbalnych uzyskiwanych od rozmówcy, staje się bardziej "oficjalna". To dość istotna cecha, której hamujący ekspresję charakter ograniczają "emotikony".

Po drugie: owe znaczki, dodające do wypowiedzi sugerowaną treść emocji rozmówcy są, moim zdaniem, pomocne podczas użytkowania tego rodzaju kanałów komunikacyjnych. Okazuje się bowiem, że interpretacja niektórych wypowiedzi może być niejednoznaczna - trudno czasem ocenić, na ile dana wypowiedź jest "na serio" a ile w niej jest ironii, czy intencją rozmówcy było "spławienie" interlokutora czy też kategoryczne wyrażenie swojego zdania. 32 znaki polskiego alfabetu plus znaki interpunkcyjne to zdecydowanie za mało, by utrzymać kontakt emocjonalny niezbędny przy wszelkiego rodzaju dyskusjach.

Trzeci element: opóźnienie..