Nie wiem co jeszcze wytropię w tym tygodniu, ale zaczął się fascynująco:

Siedziba: Denver (Colorado) + reszta świata
Rodzaj usługi: wypędzanie demonów przez Skype
Cennik: jedyne $295 za godzinę
Doświadczenie: 20.000 wypędzonych demonów

Do wglądu materiał z onet.pl oraz strona tej parszywej kreatury wyłudzającej pieniądze.
Tylko czekać, aż wydawca naszego rodzimego periodyku "Egzorcysta" wprowadzi podobną usługę...

Miedzynarodowy spis ateistów z rozróżnieniem na kraj, wiek, wykształcenie i płeć. Bardzo ciekawe statystyki, zapisujcie się na atheistcensus
A tak a propos, jak myslicie dleczego w prawie każdym państwie podział na płeć wygląda tak 70% mężczyźni 30%kobiety. Czy naprawdę jest tak mało kobiet ateistek czy po prostu nie robią z tego wielkiego halo?

Matka Boska odznaczona Złotym Medalem za Zasługi w Policji
(źródło : WPROST www.wprost(*)-Medalem-za-Zaslugi-w-Policji/ )

Głupota nie zna granic.

Czy jakieś forumowiczki/jacyś forumowicze mieszkają może w Londynie? Może jakieś spotkanie na kawę/piwo? Aha, to nie jest ogłoszenie matrymonialne Chętnie bym podyskutowała o czymś interesującym, a trochę nie mam tu z kim, znam mało osób. Pozdrawiam!

Szanowni Państwo,

zastanawiam się, jak to jest z molestowaniem seksualnym w Polsce. Otóż prowadząc praktyki w szkole gimnazjalnej, byłem świadkiem ciekawej sceny: dziewczyna kucnęła żeby zawiązać sznurowadło, a jej dwóch kolegów skomentowało to m.in. zwrotem "tak, klękaj do dzidy, chcesz polizać?". To był ten mniej wulgarny komentarz, przewinęło się tam jeszcze jedno bądź dwa słowa na "ch" i "f".

Stąd właśnie moje zainteresowanie tematem. Jestem ciekaw, czy takie komentarze są w naszym kraju przestępstwem, wykroczeniem, czy są uznawane za molestowanie seksualne? Szukałem odpowiednich artykułów w Kodeksie karnym i Kodeksie wykroczeń ale niestety muszę przyznać, że strasznie jest te nasze prawo niejasne w tej kwestii. Oczywiście możliwe jest, że ja czegoś nie rozumiem, na prawie się nie znam, ale nie znalazłem tam nawet informacji o tym co to jest molestowanie seksualne. Czy może to jest "przestępstwo przeciwko czci i nietykalności cielesnej"? Jest też możliwość że to jest zupełnie legalne i niekaralne.

Byłbym wdzięczny, gdyby ktoś kto ma większe pojęcie o tym jak się tego typu sprawy mają w Polsce, zechciał to wyjaśnić oraz zapraszam każdego kto ma coś ciekawego do dodania w temacie czy to prawa, czy przestępstw na tle seksualnym do dyskusji.

Pozdrawiam.

Dziękuję Mariuszowi Agnosiewiczowi za spełnienie mojej prośby i usunięcie moich artykułów z Racjonalisty. Wyjaśnienie powodów mojej prośby zainteresowani czytelnicy znajdą w uzupełnieniu do mojego artykułu www.listyznaszegosadu.pl/pozegnanie-z-racjonalista "Pożegnanie", który opublikowany był równolegle 15 grudnia 2013 roku w Racjonaliście i w "Listach z naszego sadu" www.listyznaszegosadu.pl/ .

W odpowiedzi na sugestię Elaspa postanowiłem założyć wątek bardziej stosowny zagadnieniu wymienionemu w tytule niż obecna dyskusja w innym dziale. Jeśli są chętni do kontynuowania dyskusji to prosiłbym robić to w tym właśnie wątku, zostawiając wyżej wspomniany bardziej dlań odpowiednim kwestiom.
Jak i po czym i czy w ogóle możemy określić wielkość narodu? Co jest dlań korzystniejsze - pragmatyzm czy idealizm?

W ostatnich dniach niejaki redaktor Kowalski, publikujący na łamach jednego z czołowych dzienników kojarzonych raczej z prawą stroną sceny politycznej, wziął na warsztat naszych skoczków narciarskich. Ale myliłby się bardzo ktoś, kto by pomyślał, że interesowała go ściśle sportowa strona zagadnienia. Pan redaktor zajął się bowiem udowadnianiem wyższości religii katolickiej nad luteranizmem, posługując się nieświadomym niczego Kamilem Stochem, o którym pisze w te słowa:

Cytat: (cytowane za wyborcza.pl)

Najpierw jeden myślący inaczej sugeruje, że Stoch "oddawał hołd poległym w Smoleńsku", a teraz drugi nawiedzony robi z niego święty obrazek zestawiając w bardzo niesmaczny sposób z dawnym kolegą z reprezentacji. Czy to nie jest jakiś absurd? Myślałem z początku, że cały ten artykuł, to jakiś żart, ale rzeczywistość okazała się bardziej ponura. Dla pana redaktora nie liczą się dokonania Adama Małysza, nie liczą się też chyba dokonania jego następcy, Kamila Stocha. Bo cóż tam wyniki sportowe - liczy się tylko deklaracja wiary i to, czy jest "nasz" - prawdziwie "polski i katolicki". Współczuję obu zawodnikom, że osoby pokroju redaktora Kowalskiego usiłują wciągnąć ich w jakieś dziwne rozgrywki,..

Czasami trudno odróżnić, czy pochwała jest pochlebstwem, grzecznościowym komplementem, czy szczerym wyrazem uznania. Nie jest tak zawsze, czasami komplement wyrażony jest w taki sposób, że nie ma żadnych wątpliwości.
Po rozstaniu z „Racjonalistą” wystartowaliśmy ze skromnym projektem strony internetowej. Nie jest to specjalnie ambitny projekt. Po prostu para emerytów bawi się pisząc "Listy z naszego sadu" (www.listyznaszegosadu.pl/). Nie będę ukrywał, że sporo przyjemności sprawiają nam dość liczne pochwały od przyjaciół z kraju i zza granicy. Niektóre komplementy przyjmują osobliwą formę, w której szczerość nie pozostawia najmniejszej wątpliwości. Ostatnio taki dowód uznania wyraził mój stary przyjaciel i człowiek, z którym przez prawie dziesięć lat doskonale mi się współpracowało.
Jeszcze zanim zostałem członkiem redakcji „Racjonalisty” Mariusz Agnosiewicz wprowadził obyczaj, że w stopkach autora podawaliśmy link do jego/jej strony internetowej. To ładny obyczaj konsekwentnie go przestrzegaliśmy. Przez kilka lat w mojej stopce figurował link do mojej strony na Facebooku, a odchodząc zmieniłem go na link do www.listyznaszegosadu.pl/ Listów z naszego sadu .
Muszę przyznać, że troszkę zdębiałem kiedy wczoraj zobaczyłem, że Mariusz Agnosiewicz usunął ten link. Oczywiście rozumiem to wyłącznie jako komplement, jako wyraz uznania. Dziękuję Mariuszu.

Szwajcarzy (jako że nie gęsi i swój język mają) powiedzieli w referendum NIE masowemu napływowi imigrantów . Eurosceptyczne partie (Francji, Niemiec...) uważają to za modelowe rozwiązanie dla Europy. Bruksela i Berlin są poirytowane: ktoś ma odwagę głośno artykułować odrębne przekonania. Co by było, gdyby tak wszędzie było? Nie dość, że demokracja szwajcarska nie jest kompatybilna z unijną, to może okazać się zaraźliwa. Jak wam się wydaje, co stałoby się z Unią gdyby pozwolić przemówić obywatelom, a nie unijnym urzędasom? Np. w takich sprawach jak kara śmierci, polityka imigracyjna, eutanazja, konkordat, związki partnerskie... Czy jesteśmy sobą, czy też kolejna ekipa europosłów wybierająca się na saksy wie lepiej od nas, jak żyć?