W dzisiejszej prasie ostre komentarze wokół ustawy o nasiennictwie i GMO. Mam wrażenie, że większość komentujących dziennikarzy rajcuje podbechtywanie ignorancji kryjącej się za wezwaniami do „Polski wolnej od GMO”. Ton tych komentarzy przypomniał mi czytaną dwa dni temu informację o egipskim programie dla dzieci, w którym dziecięcy aktorzy sądzą obalonego prezydenta Mubaraka. Pojawia się tu oskarżenie o sprowadzenie rakotwórczych pestycydów z Izraela.
Dziecięcy prokurator: "Traktowałeś warzywa i owoce wszelkiego rodzaju hormonami pochodzącymi z Izraela, żeby dać Egipcjanom raka, ale Bóg zrobił na ciebie zasadzkę i dał ci smak własnego lekarstwa, dając ci raka”.
Dzieci chórem: "Hosni Mubarak, ty diable, dałeś raka własnemu ludowi.
"Hosni Mubarak, ty diable, dałeś raka własnemu ludowi.
"Hosni Mubarak, ty diable, dałeś raka własnemu ludowi." (www2.memri(*)ish/latestnews.cgi?ID=SD407711)
Egipska prokuratura aresztowała Jordańczyka, który sprzedawał izraelski szampon, który zdaniem egipskich prokuratorów miał wywoływać bezpłodność u Egipcjan. (Ta informacja przekazana przez ONET wywołała wiele komentarzy czytelników głęboko przekonanych, że "ci Żydzi chcą zatruć cały świat".)
W Londynie ma miejsce potężny protest przed ambasadą izraelską. Po wczorajszym ataku przeciwpancernymi rakietami na izraelski autobus i samochody w Ejlacie (zginęło 7 osób, rannych jest ponad 30), mieszkańcy Londynu protestują przeciw akcji odwetowej Izraela w Gazie...

Zadzwonił do mnie dziś ksiądz z zapytaniem czy nie zaprezentowałbym mu kilku urządzeń którymi handluję. W słuchawce aż trzeszczało z jego strony od "pochwalony" "JESTEM KSIĄDZ" "BÓG"itd. Oczywiście zgodziłem się na to spotkanie i teraz mam problem. Wiem że będziemy chodzić po kościele "bardzo szacownym" i że moje zachowanie jak najbardziej stonowane ale jednak bez żegnania klękania na każdym kroku może być odebrane jako swoista obraza. A co za tym idzie szanse na biznes nikłe. Co robić w takim przypadku.
Dostosować się i udawać czy nie udawać? Może ma ktoś jakieś doświadczenia.

Oczywiście na miejscu kiedy odwiedzają mnie księża czy siostry jest dużo prościej.
Forsa nie śmierdzi?

Na racjonaliście znajduje się artykuł ze skeptical inquier sztuczkach indyjskich fakirów. Jest tam taki oto fragment:
Tę tajemnicę już znałem. Kiedy mieszkałem na Florydzie i współpracowałem z Jamesem Randim, ten opowiedział mi kiedyś wielce mówiącą historię: Randi w młodości pracował w soboty w odlewni aluminium w Kanadzie. Uwielbiał obserwować i rozmawiać ze starymi pracownikami, a jeden z nich zdumiał go, kiedy 'mył ręce' zgarniając kożuch z roztopionego metalu!

www.racjon(*).fakirow.i.guru.okiem.sceptyka

Autor tego artykułu to poważny sceptyk i czegoś takiego pewnie sobie nie mógł zmyślić. Ale mam wątpliwości czy taki numer jest możliwy. Czy na pewno da się włożyć ręce do roztopionego metalu, nie ponosząc żadnego uszczerbku na zdrowiu, bez żadnego poparzenia?

Światowe dni młodzieży odbywają się od ładnych paru lat. Kościelna propaganda stara się nam wcisnąć sielski obrazek w stylu stary dobry papcio a w koło niego zgromadzona młodzież
słuchająca Jego wiejskich "mądrości". Jednak jak się okazuje kościół nie cieszy się społem z tej Wizyty. Wg wyliczeń
impreza Benedykta XVI ma wynieść budżet Hiszpanii ok 60 mln euro w kraju, gdzie panuje 20% bezrobocie. Nie chodzi już też o kościół większość społeczeństwa zwyczajnie nie chce tej
wizyty.
www.sfora.(*)-chca-przyjazdu-papieza-a34863

Daniel Greenfield pisze na swoim blogu o swoich fobiach. Ma fobię wobec ludzi w maskach, ma fobię wobec morderców, ma fobię wobec ludzi podkładających bomby. Pojawia się tu kilka pytań, czy w końcu jakoś tam uzasadniona fobia wobec pedofilów, może uzasadniać równie fobię wobec pedofilii z wykorzystaniem autorytetu religijnego przywódcy? A czy fobia wobec pedofilii z wykorzystaniem autorytetu religijnego przywódcy może obejmować duchowych islamskich, czy tylko chrześcijańskich? Czy fobia wobec morderców dzieci powinna być łagodzona, kiedy mord jest motywowany głęboką wiarą religijną? Czy propagowanie takiej wiary może wywoływać fobię?
Oczywiście osobnym problemem jest fobia wobec osób, które same nie mordują, nie gwałcą, nie chodzą w maskach, a tylko wyrażają swój brak fobii oraz poparcie dla gwałcących, mordujących i podkładających bomby.
Kłopotliwa sprawa z tymi fobiami.
sultanknis(*)The Stories Behind the News)
barenakedislam.wordpress.com/category/children/

Jak czuje się człowiek, który musi spędzić 81 dni w nieustannym towarzystwie strażników, zmuszony prosić o pozwolenie nawet na podrapanie się w ucho?

Po masakrze w Norwegii przyzwyczaiłem się jakoś do obszernej i wszechstronnej analizy zła. Wczoraj w Iraku zginęło 66 osób, "Gazeta Wyborcza" poświęciła (na 8 stronie u dołu) tej masakrze 86 słów, po 1,3 słowa na trupa - ponieważ to muzułmanie zabijali muzułmanów, więc ta oszczędność w słowach wynikała prawdopodobnie z lęku przed islamofobią.
Informacja o masakrze w Iraku podana została na zakończenie "obszernego" doniesienia (na 285 słów) o masakrze w syryjskim mieście Latakii, gdzie miasto zaatakowane zostało ogniem z okrętów wojennych i czołgów. Ostrzeliwano dzielnice mieszkaniowe. Wojsko zaatakowało również obóz Palestyńczyków, z którego wg. rzecznika ONZ 5 tysięcy osób musiało uciekać. W obozie są ranni i zabici, ale mamy tylko informację o 30 osobach zabitych w samym mieście.
(W Syrii od połowy marca zginęło już ponad 2 200 osób, ciekawe ile słów poświęciła "Gazeta" na jednego syryjskiego trupa).
Sądząc z tego co wyrzucają internetowe wyszukiwarki, o masakrze w Latakii dla polskich czytelników donosiła również tylko IAR (Informacyjna Agencja Radiowa). Ta agencja korzystając z serwisu Al Dżaziry poinformowała Polaków, że z palestyńskiego obozu uciekło 500 osób i że "kilku Palestyńczyków zginęło".
Wydaje się, że inne polskie media pominęły te informacje jako całkowicie nieistotne. (Tu wideo z ostrzału obozu palestyńskiego w Latakii: www.viciou(*)-to-become-refugees-again.html)
"Wyborcza" (na tej samej stronie)..

W ramach okresu wyborczego oświadczam, iż rozmawiał będę tylko z tymi forumowiczami, którzy popierają Ruch Palikota i wyrażają chęć oddania na niego głosu. Nie będę się rozpisywał o samym Ruchu, bo byłaby to już krnąbrna agitacja a więc niezgodna z regulaminem forum. Jest to mój racjonalny stosunek do stosunków międzyludzkich. A co wolno mi. Problem jest natomiast taki, że na tym paramasońskim forum nie agitujemy i nie wiem z kim można nie gadać. Wie ktoś jak temu zaradzić?

Szkoły należy podzielić na żeńskie i męskie.
W żeńskich nauczycielami będą mogli być tylko geje.
A w męskich oczywiście lesbijki.

Proszę się zastanowić nad genialnymi rezultatami, które można osiągnąć takim rozporządzeniem.

Chłopcy, którzy aktualnie niewieścieją pod pieczą zwykłych nauczycielek i w obecności koleżanek, szybciej stawaliby się mężczyznami.
Jednocześnie eliminujemy skandale rozporkowe.

Z dziewczętami było by równie dobrze. Miały by dużo większą wiedzę w zakresie mody no i wrażliwość artystyczna do góry, i nikt by ich w szkole nie molestował.

Hyyy?

Kot marnotrawny miał jakieś inne imię, ale na co dzień nazywano go kotem marnotrawnym ponieważ przyjaciele otrzymali go jako małego kociaka, a już po tygodniu wymknął się z domu i zaginął. Powrócił po dwóch dobach, kiedy opłakano go już, w głębokim przekonaniu, iż zginął pod kołami samochodu lub w innych dramatycznych okolicznościach.
Pani domu zabiła na jego cześć trzy białe myszki, czyli wyjęła przeznaczoną na obiad wołową polędwicę i odkroiła mu z niej kawał znacznie przekraczający możliwości małego kotka. Czego nie zjadł kot, zjadła suka, a pan domu otworzył do obiadu butelkę świetnego wina. Uczta pozostała w pamięci na zawsze, a kot nazywany był odtąd kotem marnotrawnym i często można było usłyszeć pytanie: „czy kot marnotrawny dostał mleko” i temu podobne.
Suka też miała jakieś imię, ale kiedyś nazwałem ją Kunegundą i Kunegundą już w mojej pamięci została.
Wniebowzięcie Kunegundy miało miejsce w kilka lat po powrocie kota marnotrawnego, w wigilię Bożego Narodzenia, gdy w domu przyjaciół odbywało się wielkie przyjęcie, goście pili drinki przed kolacją, a pani domu wyszła z kuchni, aby pełnić honory domu. Jeden z gości poszedł do kuchni po popielniczkę, wrócił na palcach i tajemniczo szepnął, żeby wszyscy cicho poszli za nim. Scena w kuchni była rzeczywiście piękna – na brzegu kuchennego stołu stał pięknie pokrojony pieczony indyk, nad indykiem stał kot marnotrawny i wprawnie zrzucał łapką plasterek po plasterku prosto do pyska Kunegundy. Kunegunda była..