Przez podsłuchy w polityce społeczeństwo poznało co nieco zaplecza polskiego "House of Cards", więc nie mamy powodów, by dzielić z politykami-ofiarami złość na niecne i "nielegalne" podsłuchiwanie spotkań na których osoby publiczne przy ośmiorniczkach rozgrywają sprawy publiczne. Podsłuchy są utrapieniem osób publicznych, lecz mogą stać się formą pewnego kiełznania prostactwa i intryganctwa tych osób, które po aferze taśmowej muszą rozumieć, że każda osoba publiczna może być złapana ukradkiem za język. Niektórzy dramatyzują, że to zniszczy zaufanie w życiu publicznym i w ogóle wszystkie świętości. Trudno podzielić ten pogląd. Kiedy politycy będą funkcjonowali z obawą, że Wielki Brat obserwuje i nasłuchuje, będą mieli większe opory przed intrygowaniem, gdyż nigdy nie będą już pewni, że ktoś ich po prostu nie wrabia z pluskwą za plecami. To w pewnym sensie technologiczny odpowiednik Pana Boga czasów przedmodernistycznych. W dawnych czasach ludzie krygowali się mniej lub bardziej w obawie przed tym, że to co robią brzydkiego za plecami innych widzi Pan Bóg i kiedyś tam rozliczy. Dziś w społeczeństwach laickich nie obawia się już Pana Boga. Obawia się pluskwy czy tajnej kamerki. Przynajmniej, jeśli jest się osobą publiczną i ma się władzę polityczną lub ekonomiczną. Uczciwi i szczerzy nie mają powodów do obaw, że ktoś ich nagra.

Jak poprawnie pisze się słowo "bóg"? Z dużej czy małej litery, i dlaczego np w SJP bóg monoteistyczny jest zapisany z dużej a w politeistycznej już z małej?
Pytanie może się wydawać trochę głupie ale gdy pytałem polonistki mówiła, że raczej z dużej powinienem. Więc gdybym napisał na powiedzmy maturze z małej litery byłoby to błędem?
Jeśli było już takie pytanie to prosze o odnośnik

Jak to jest z rasą człowieka? Mnie kiedyś mówili, że są trzy: biała, czarna i żółta + mieszane. Dowiedziałem się też, że używanie pojęcia 'rasa' wobec człowieka jest błędne, bo właściwie wszyscy należymy do tego samego gatunku i nie ma zestawu genów który pozwoliłby podzielić ludzi na podgatunki.

Czy ktoś mógłby mi łopatologicznie wyjaśnić kwestie rasy człowieka? Czy jest jakiś naukowy podział człowieka ze względu na cechy dziedziczne (np. kolor skóry)?

Chciałbym też się zapytać o to jak dzisiaj traktowane są teorie Johann Friedrich Blumenbacha (podział na pięć ras) i Thomas Huxleya (On the Geographical Distribution of the Chief Modifications of Mankind)?

I wreszcie - czy XIX wieczne podziały ze względu na pewne cechy fizyczne są błędne? Oczywiście chodzi mi o same cechy fizyczne, nie nawiązuję do dość rozpowszechnionego w tamtym okresie rasizmu naukowego.

W Internecie jest wiele portali, które reklamują się jako portale aukcyjne, ale wyjątkowe, bo można wygrać najróżniejsze produkty za kwotę wielokrotnie niższą niż wynosi ich rynkowa cena.

Problem w tym, że:
a) końcowa cena nie jest równa kosztowi jaki ponosi zwycięzca aukcji, bo licytowanie nie jest bezpłatne,
b) przegrani w licytacji tracą realne pieniądze zainwestowane w nabycie wirtualnej waluty aukcyjnej,
c) nie wiadomo czy zwycięzca aukcji jest realnie istniejącym człowiekiem, czy może jest wyłącznie botem, bo nie ma możliwości jakiejkolwiek komunikacji między biorącymi udział licytacji,
d) nie wiadomo tym samym czy licytowany produkt w ogóle do kogoś trafia i czy w ogóle istnieje,
e) firmy zarządzające takimi portalami aukcyjnym zarejestrowane są np. na Cyprze, tym samym dochodzenie jakichkolwiek roszczeń jest co najmniej utrudnione, o ile wręcz nie niemożliwe.

Powyższe wątpliwości pozwalają sądzić, że tego rodzaju działalność aukcyjna jest po prostu rodzajem oferty hazardu, a tym samym powinna być regulowana i kontrolowana przez odpowiednie instytucje w Polsce, gdy tymczasem najwyraźniej nie jest.

Poniżej cytuję wpis internauty, który skomentował działalność takich portali:
[cytat]Wyobraź sobie nietypową licytację, w której obowiązują trzy zasady. Po pierwsze, jak to zwykle bywa, cena wyjściowa licytowanego przedmiotu jest atrakcyjna, wyraźnie niższa od jego realnej ceny. Po drugie, w trakcie licytacji wolno przebijać o z góry ustaloną wielkość...

To typowe przekonanie: im więcej ludzi zgromadzi się wokół jakiejś sprawy, tym wydaje się ważniejsza. No i wciąż słyszymy: na koncercie było ...na meczu było ...na demonstracji było ...na pochodzie było ...na mszy było ....ludzi/ fanów/ wiernych, itp. Zainteresowani widzą zwykle podwójnie, oponenci (opozycja, policja...) dzielą tłum przez n. Prawdy trudno dociec, nawet jeśli było się świadkiem imprezy: człowiek widzi wokół siebie kilkanaście osób, a z okna lub gałęzi - dużo....Masa ma czasem swoich męczenników: ktoś zostaje wdeptany w glebę, ma zawał (emocje). Osobista tragedia nadaje imprezie mistyczny wymiar.

Czym jest "argument z tłumu" (albo z "masy")?
Od ilu zebranych można mówić o zbiorowej histerii, zbiorowym idiotyzmie?
Czy nie należy tłumu omijać szerokim łukiem?

Czy zdarza się Wam "wdepnąć w tłum"?

Nie znajduję odpowiedzi na pytanie o co chodzi Putinowi odnośnie Ukrainy.
Zaanektował Krym, a teraz prowadzi działania wojenne na wschodzie Ukrainy.
Z mediów dowiaduję się, że Putinowi chodzi o podtrzymywanie niepokojów na Ukrainie, no ale czy to można uznać za cel?
Są głosy, że Putin dąży do odtworzenia ZSRR, a nawet zajęcia terenów kiedyś zależnych od ZSRR - m. in. Polski.
Czy powinniśmy zapisać się na błyskawiczne kursy języka rosyjskiego?

Próbowałem znaleźć jakieś wątki dotyczące mojego pytania ale nie udało mi się, a przez to że od ponad pół roku jest odcięty od komputera i mogę korzystać jedynie w pracy to nie mam za bardzo czasu każdego wątku przeglądać, żeby znaleźć odpowiedzi.

Mianowicie Chodzi mi o to co w biblii jest metaforą a co jest "faktem". Jedni chrześcijanie wierzą, że adam i ewa to tylko metafora a są tacy, którzy uważają, że istnieli oni na prawdę. Spożywania ciała jezusa, też jest uznawane za metaforę ale skąd oni wiedzą co jest prawdą(może cały jezus jest metaforyczny?) a co mamy traktować jako pewną przypowieść? Czy są jakieś instrukcje odnośnie interpretacji biblii czy chrześcijanie mogą sobie ją dowolnie interpretować?

Jeżeli wątek już pojawił się, prosiłbym o odnośniki

Witam, piszę tutaj gdyż nie wiem do kogo mógłbym się zwrócić o pomoc, mam pewien problem i kilka pytań.
Obecnie skończyłem liceum i wybieram się na zaoczne studia na informatykę i tutaj mam pytanie odnośnie samych studiów, czy to prawda, że takie studia są gorsze i wszyscy lepiej patrzą na studia dzienne? Gdyż tak twierdzą moi rodzice, a ja nie bardzo wiem jak jest z tymi zaocznymi. Dodatkowo chciałbym zapytać czy ktoś z was studiował zaocznie i jednocześnie pracował? Czy to na prawdę jest takie trudne do pogodzenia jak twierdzą moi rodzice, czy jednak da się pogodzić spokojnie dziewczynę, pracę(4dni w tygodniu) i zaoczne studia?

Kolejne moje pytanie dotyczy tego, czy jeśli teraz dorabiam sobie pracując na umowie(pół etatu, najniższa stawka) to czy będę musiał dokładać do utrzymania rodzicom? Mój ojciec jest na wózku a matka dużo nie zarabia, dodatkowo pobierają pieniądze z MOPSu na dzieci i skoro ja teraz pracuje to moja matka będzie musiała to tam zgłosić i przestaną na mnie dostawać pieniądze to czy ja będę im musiał coś płacić? I ile to może wynosić i czy są duże szanse, że bedę im musiał coś dopłacać?
Nie mam w ogóle pojęcia o tych sprawach więc prosze o wypowiedzi poważne, gdyż nie wiem czy sobie poradzę płacąc za studia i dodatkowo dając pieniądze rodzicom.

Przytaczam tu pewien przykład racjonalnego i konkretnego podejścia do siebie samego,z uwagi na fakt że wiele osób na forum ma z tym problemy,wielu naukowców badających umysł skłania się do pewnych daleko niemoralnie idących wniosków ,mianowicie "Jak żyć ",co jest dobre a co złe ,skąd oni to biorą ?

Do mnie dociera jednak tylko coś takiego jak tu:
Jeśli terapeuta funkcjonuje jako kolejna osoba w życiu klienta mająca rację, i ucząca innych jak żyć, wtedy klient, już będąc w stanie dyskomfortu, i nie wiedząc, właściwie, że może być inaczej w relacji, straci raczej niż zyska wiarę w siebie. Wiara w siebie jest rozumiana jako zaufanie do własnych doświadczeń, własnego bezpośredniego odbierania świata. Z tego płynie odpowiedzialność za siebie, i poczucie wolnego wyboru (albo przynajmniej wyboru sposobu własnego reagowania) w każdej sytuacji. To jest cel terapii. Naturalnie człowiek, które ma zapewnione wspomniane warunki, wybiera wtedy drogę własnego rozwoju, która obejmuje współdziałanie i współżycie z innymi ludźmi, oraz chęć zapewniania innym podobnych warunków. Możemy zaufać własnemu organizmowi, reakcjom, odbierania świata, i potem świadomie zdecydować, co z tym zrobić. Nie będziemy też niewolnikami własnych emocji i nie będziemy działać wyłącznie impulsywnie, tłumacząc się, że to „moje prawdziwe ja!” Jeśli szanujemy własne doświadczenia, automatycznie szanujemy innych – oni nie są odbierani jako zagrożenie dla nas, więc możemy akceptować ich prawo do bycia..

Jako osoba pracująca w szkole podstawowej i gimnazjum mająca do czynienia z różnego rodzaju problemami natury pedagogicznej, w przypadku zaistnienia problemu homoseksualizmu o osób w fazie dojrzewania kieruję ich wraz z rodzicami do renomowanych specjalistów psychoterapeutycznych.
Oczywiście musi istnieć zgoda tych osób na podjęcie psychoterapii.

Jak to jest z homoseksualizmem?
W 1978 roku Światowa Organizacja Zdrowia opublikowała klasyfikację ICD-9, w której homoseksualizm został umieszczony w V rozdziale. W 1992 roku ukazała się ICD-10, w której homoseksualizm już się nie pojawił Zastąpiła go orientacja seksualna niezgodna z ego.

Czy postępuję dobrze czy też piętnuję w jakiś sposób ludzi z tą orientacją?

Portal edukacyjny o tym aspekcie homoseksualizmu sugeruje prawidłowe postępowanie.

www.homoseksualizm.edu.pl/