"Zdrowa i katolicka Polska" rusza do "wojny na śmierć i życie". Na pewnym konserwatywnym portalu organizuje się Ruch Odparcia Palikota, ale wypada się zastanowić, czy owy Ruch nie jest wymierzony w pewną część społeczeństwa, w tę która opowiedziała się za państwem świeckim i nowoczesnym.

Po raz kolejny do głosu dochodzą wierzący z językiem nienawiści i z tonem, który wskazuje na wywyższenie się. Znów dochodzi do głosu prawicowy front, który będzie chciał udowodnić, że jedyną racją jest stanowisko przyjęte przez nich, niepodlegające dyskusji. Niestety przy swoim zapatrzeniu w Boga i zindoktrynowaniu do szpiku kości dopuszczają się pospolitego ruszenia w obronie tego co święte poprzez walkę z niewiernymi. Czyż to nie zakrawa o ekstremizm?

Ja, chory człowiek nie zgadzam się na to, nie zgadzam się na taką formę dyskusji. Choć w sumie określenia, które padają z ust tych zdrowych Polaków nie można uznać za standardy rozmowy na argumenty. Znów zaczyna się kolejna wojna polsko-polska. Po raz kolejny chcą nasz przekonywać, że bycie prawdziwym Polakiem wymaga konkretnych cech. Ludzie wyznania niekatolickiego, bądź niewierzący w świetle powyższego nie są Polakami, a do tego są chorzy. Co to za określenia: "wojna na śmierć i życie"?! Czy to jest miłosierdzie chrześcijańskie? To smutne, zatrważające, ale taki jest prawdziwy obraz dzisiejszych polskich katolików. Oni nie potrafią w obliczu strachu, jakim jest dla nich działalność Ruchu Palikota, prowadzić normalnych rozmów. W takich sytuacjach..

Witam serdecznie wszystkich i mam nadzieję, że znajdą się osoby, które udzielą mi w miarę fachowej porady wychowawczej. Ale zacznijmy od początku. Jestem 35 letnią kobietą, z 15 letnim stażem małżeńskim i dorobkiem 2 córek. Cała rodzina, bliższa i dalsza, z dziada pradziada wpajała potomstwu kult chrześcijaństwa, a słowa "pójdziesz do piekła' były na porządku dziennym. Nigdy nie byłam pokornym dzieckiem, ale wiara była dla mnie ważna jeszcze do końca podstawówki. Niepokorne dziecko, przepoczwarzyło się w zbuntowaną nastolatkę. Przestałam chodzić do kościoła, na ślub kościelny zgodziłam się tylko na prośbę męża, a kiedy urodziła się pierworodna odciągaliśmy chrzest do jej czwartych urodzin, wtedy mój ślubny uległ rodzinie. Pierwszy wstręt do kościoła poczułam, kiedy księciunio pokazał nam pięknie powieszony w kancelarii cennik usług. Mój mąż trochę jeszcze porywczy, bo młody, rzekł-" albo ksiądz ochrzci co łaska, albo mamy to w d...", niestety zgodził się. Córka poszła do szkoły, zapisaliśmy na religię (żeby nie robić dziecku krzywdy), bo wszystkie dzieci chodzą. No i z "trendem" jak wszystkie dzieci poszła do komunii, chociaż młodsza, miała już wtedy dwa lata i ochrzczona nie była. Niestety pomimo tego, że do kościoła nie chodziliśmy i nigdy nie uczyliśmy dzieci wiary ani żadnych religijnych guseł, a ja dość otwarcie krytykowałam postępowanie kościoła i jego fanatycznych wyznawców, moja pierworodna trochę nasiąkła tymi głupotami, samym tylko uczęszczaniem na religię i teraz wybiera..

W Internecie pełno jest przeróżnych ofert dotyczących zarabiania przy wykorzystywaniu komputera.
Niedawno sprawdziłem jedną z nich i bardzo się ubawiłem:
Fragment tzw. ''Zasad'':Przelicznik punktów:
Tak więc użytkownik może zarobić miesięcznie maksymalnie 1$ i już po 20-tu miesiącach odebrać oszałamiającą kwotę 20$.

Znalazłem też stronę, na której oferowano pracę polegającą na pisaniu postów na forach, serwisach społecznościowych, blogach itp. Dodam, że chodzi o posty reklamowe. Zastanawiam się czy pośród zleceniodawców są też partie polityczne.

Czy ja przegapiłem ten moment kiedy SLD i jego wyborcy opowiedzieli się za symbolami religijnymi w życiu publicznym?

Cezary Olejniczak:
1,2,3

Trochę to smutne, bo myślałem, że poza partią Palikota jest jeszcze jakaś w sejmie domagająca się rozdziału kościoła od państwa

www.tvp.pl(*)o/limo-teheranska-rura/5249013

Mniej więcej tak to sobie zawsze wyobrażałem... dziś zobaczyłem to w tv i pierwszą moją myślą było by właśnie to tu zamieścić. Genialna wizja! Miłego seansu! (miałem nadzieje, że film zakończy się ślubem!

<p<Kilka dni temu zamieściłam króciutki komentarz do artykułu:"Co ścierpło Terlikowskiemu".Był to komentarz tej treści: "No i mamy nowe pokolenie, pokolenie JPIII (Janusz Palikot). Cieszę się, że było to możliwe."
www.racjonalista.pl/index.php/s,35/d,2322#c79997

Dzisiaj ksiądz Sowa odniósł się do tych słów na portalu TOK FM.pl.
www.tokfm.(*)likota___To_bardzo_gorzki.html

Zaskoczyła mnie ilość komentarzy pod artykułem. Było ich 451.

Znalezione przypadkiem podczas przeglądania katalogu wysyłkowego:

www.weltbi(*)-jego-ewangelia_p11246071.html

Muszę przyznać, że ta pozycja wywołała u mnie niekontrolowane skurcze przepony Z drugiej strony, chyba nie powinnam się dziwić. Wszak Kościół od wielu wieków ukazuje, że przyczepi się do wszystkiego, co gwarantuje okazję do szybkiego zarobku

Opis książki:
>Czy Ty również - tak jak większość osób - uważasz dr. House'a za
>niekonwencjonalnego, szalonego i cynicznego lekarza? Okazuje się, że to
>tylko przykrywka! Autor książki, ksiądz Diego Goso, doszukuje się w
>niepokornym doktorze pozytywnych cech. Co więcej - uważa, że House może
>być przykładem do naśladowania dla każdego z nas! Książka rozpoczyna się
>od stwierdzenia, że House stanowi dobry grunt, na którym wiara może
>zostać zasiana, może wzrastać i wydać owoce. Wolna od ludzkich słabości,
>od religii etatowej, płynąca prosto z serca. Autor książki twierdzi, że
>House ma - uwaga! - cechy dobrego chrześcijanina!

Kurczę, kto jak kto, ale Greg House? Trochę korci mnie, by przeczytać te rewelacje na temat przerysowanej postaci fikcyjnej, ale nie mam szczególnej ochoty na napychanie księżowskiej kabzy.

www.youtub(*)?v=c0xxnFqdBCE&feature=related
chciałbym usłyszeć Ciebie z tymi chłopakami. Ich hang i twoje "flety". Mieszkam na głębokiej prowincji, ale za koncert Ich i Ciebie razem dałbym dużo. Pomyśl...

Są już pochodnie...

Jest to humor, ale kto wie, kto wie...

link: aszdzienni(*)0-obroncow-krzyza-spod-palacu/

btw: Nie powiem o Polsce, że jest świeckim Państwem dopóty, dopóki w Sejmie będzie wisiał tamten krzyż - ściągnięcie go to symboliczny warunek konieczny ku nowoczesnej Polsce - który popiera większość społeczeństwa...

Wchodząc do sklepu mamy do wyboru mnóstwo pokarmu którymi możemy zaspokoić nasz głód.
Głód wydaje się priorytetem podczas zakupów, czymś co należy w pierwszej kolejności zaspokoić. I w zasadzie się na tym kończy. Nie jestem głodny jest okej. Czasem patrzymy na cenę, czasem patrzymy czy nie jest to GMO. Czasem patrzymy czy jest to ładne a innym razem bo jest to składnik.
To "tankowanie" jedzenia jest niczym tankowanie kiepskiej jakości paliwa. Większość posiadaczy aut wie gdzie tankować a gdzie nie. Wie że kiepskie paliwo to kiepskie osiągi i nieunikniona naprawa.
Słabe jedzenie to pozorny zysk który podobnie jak w silnikach wpływa na osiągi człowieka. To nie tylko siła ręki ale też stan umysłu. Zmęczenie którego szukamy dookoła, w pracy w szkole wynika też z złego żywienia do którego jesteśmy przyzwyczajeni od dziecka.
Ile racjonalności tkwi w żywieniu człowieka? Jeśli sygnały które docierają do naszego umysłu przez wzrok i słuch mają tak duże znaczenie w kształtowaniu "NAS" to dlaczego jedzenie traktuje się po macoszemu? Jak duży bufor można sobie stworzyć by być racjonalnym i od kiedy nim się jest.
Jeśli pakuje w siebie cały "syf" jedzeniowy to co przeszkadza innym wierzyć w boga?
Głód to głód. A bóg to jedzenie na "szybko szybko". Kwestie indoktrynacji pomijam. Człowiek może sam wybrać tak jak jedzenie wartościowe które go kształtuje. Jeśli tego nie robi czy jest lepszy od tego co wierzy?