Mam pytanie do Was drodzy Forumowicze.
Dlaczego banki nie księgują przelewów w soboty i niedziele?
Czy ktoś siedzi przed komputerem i akceptuje wszystkie transakcje?
Przecież to robią maszyny, żaden człowiek nie poradziłby sobie z taką ilością zleceń.

Zna ktoś odpowiedź?

Pozdrawiam.

Z góry uprzedzam, że nie czytałem niczego o teorii strun oraz niewiele o współczesnych teoriach fizycznych (jak ktoś poleci coś ciekawego to nadrobię) stąd poniższa wypowiedź jest wybitnie laicka.

Na co dzień materia to to, co obserwujemy zmysłami. W szkole uczą, że materia składa się z cząsteczek elementarnych, posiada masę a więc pęd i energię i jest zdolna do wytwarzania grawitacji. Ale jeśli atomy to faktycznie centra energii a owa masa i grawitacja to jej "manifestacja" może okazać się iż faktycznie materia nie istnieje a grawitacja jest tylko kolejnym z rodzajów energii?

Generalnie na daną chwilę nie ma to dla nas żadnego znaczenia, choć jestem przekonany, że wizja "wirtualnego" wszechświata jest jak najbardziej realna.

Z niepokojem śledzę sytuację w Niemczech, a przede wszystkim wzrost popularności "Mein Kampf". Chciałbym jednak przypomnieć inną historię, a mianowicie mistyfikację związaną z pamiętnikami Hitlera. W latach 1981-1983, rzekome pamiętniki (62 tomy) były skupowane przez niemiecki tygodnik "Stern" (za niebagatelną sumę 9,3 mln marek) od tajemniczego posiadacza, jak się później okazało - fałszerza. Powoławszy się na kilka autorytetów historycznych pamiętniki uznano za oryginalne. Wydano nawet kilka tomów, w których Fuhrer przedstawiony był jako dobry człowiek, nie wiedzący nic o holocauście. Pamiętniki demonizowały jego otoczenie, pokazując wodza Rzeszy w jasnych barwach. Społeczeństwo w to uwierzyło !
W co jest zdolne uwierzyć niemieckie społeczeństwo ? W to, że Fuhrer nie był zły ? Czytałem "Mein Kampf" i wiem, że nie ma tam nic dosłownie o eksterminacji Żydów. Nie przeszkadza mi to w uznaniu Hitlera za zbrodniarza wojennego, stojącego na czele morderczej machiny III Rzeszy. Pytanie: Czy przeciętny Niemiec przeczytawszy "Mein Kampf", nie zmieni o nim opinii ? Mam obawę, że zmieni. Hitler nazywał Wiedeń "Babilonem ras", teraz "Babilonem ras" jest Berlin. Dla rosnącej fali sprzeciwu wobec polityki imigracyjnej może to być pożywka. Abstrahuję od tego, czy to jest dla nas korzystne czy nie.

Według Eurostatu Polska oraz Wielka Brytania przyjmują najwięcej imigrantów. Poniżej dane z 2014 roku, trzeba więc zaznaczyć, że dynamika wchłaniania Ukraińców do Polski w 2015 w stosunku do 2014 - podwoiła się.


Kuriozalnym jest, że pozwalamy sobie narzucać niekorzystną dla Polski retorykę o kwestii imigrantów. Kiedy mowa jest o tych uciekających do Europy w poszukiwaniu lepszego życia z Syrii czy Erytrei - akceptujemy nieformalne pojęcie "uchodźcy", choć uchodźcami są oni w Turcji, ewentualnie w innych pierwszych spokojnych państwach do których trafiają z krajów ogarniętych wojną. U nas są oni w sensie formalnym - imigrantami ekonomicznymi. Kiedy natomiast mowa jest o Ukraińcach, których po rozpoczęciu wojny na Ukrainie Polska przyjęła 1,1 mln - naraz podnosi się krzyk, żeby się posługiwać pojęciem uchodźcy w sensie administracyjnym.
Ok, ale w takim razie nie określajmy uchodźcami tych z Bliskiego Wschodu. Trzeba się zatem w mainstreamie zdecydować. Albo nie gadamy o żadnych uchodźcach, tylko o imigrantach, albo używamy tego pojęcia tak jak dotąd czyli nieadministracyjnie - i w tym ujęciu Polska przyjęła ponad milion uchodźców z Ukrainy. Bo gwałtowny wzrost uciekających do pracy w Polsce Ukraińców związany jest z tym, że za naszą wschodnią granicą wybuchła wojna, która rozwala gospodarkę Ukrainy, wypychając tych ludzi do Polski.
To że "uchodźcy" z Bliskiego Wschodu gromadzą się w ośrodkach wynika..

W zeszły poniedziałek obejrzałem film z cyklu "Tajne Stowarzyszenia" o masonach. Niby początkowo nie był zbyt interesujący, dopóki nie padło zdanie - masonem był Disney. I tu otworzyła mi się klapka. Zacząłem składać wszystkie swoje wcześniejsze skojarzenia - a tymi były głównie podobieństwa masońskich obiektów do tych przedstawianych w bajkach Disneya.

I tu moje pytanie - głównie o związki masonów z twórcami bajek i sentymentalizmem. Czy cała filozofia masonerii polega na osiąganiu tajemniczego szczęścia płynącego z poznania świata? Czy wizja idealnego, masońskiego świata mogła zostać przeszmuglowana w bajkach Disneya, w których tak często występuje również - kojarzony z sentymentalizmem - motyw powrotu? Czy zrozumienie jest dla masonów swoistym odpowiednikiem religijnego Boga?

To z czym mi się kojarzy masoneria

-Poznanie samego siebie
-Poszukiwanie tajemniczego szczęścia
-żądza wiedzy
-powracanie

Czyli sporo w tym motywów sentymentalnych.

W zeszłym roku, po raz pierwszy w Polsce, odbyła się impreza "Naked Girls Reading". W tym miesiącu odbędzie się druga edycja. Wydarzenie polega na tym, że naga kobieta czyta na scenie fragmenty jakiejś książki.

Nie mam pojęcia o co w tym chodzi, mimo iż wysłuchałem radiowego wywiadu z Betty Q czyli królową burleski w Polsce.

Może ktoś z tutejszych forumowiczów był na zeszłorocznym spektaklu i wyjaśni mi co daje obecność na czymś takim?

Zasadniczo tych pojęć używa się zamiennie. Jednak przy próbie porządkowania pewnych pojęć powstaje potrzeba sprecyzowania tytułowych pojęć, do tego stopnia, że można uznać ich orientacyjne przeciwieństwo. I w ten sposób myślę iż "odmianę" można tłumaczyć, jako pewien nurt w ramach jednego pojęcia, w którym występują sprzeczności wobec innego, z kolei "wersja, jest pojęciem mniej ścisłym, bardziej "rozlanym" gdzie trudno wyróżnić sprzeczności.

Dla przykładu narodowy socjalizm był odmianą socjalizmu, ale wersją nacjonalizmu. Dlaczego? Bowiem czynnik narodowy stał w sprzeczności do idei ogólnoświatowego komunizmu, przez co dwa reżimy chwyciły się za łby. Z kolei nacjonalizm może występować w wersji socjalnej, wolnorynkowej, ale jest również cała gama pojęć pośrednich, tak więc uzyskanie dwóch wersji stojących po przeciwnych biegunach jest praktycznie niemożliwe.

I dorzucę tu jeszcze trzecie pojęcie - rodzaj. Czy bardziej należy je rozpatrywać jako stopień skoncentrowania - np. nacjonalizm narodowy/lokalny/kulturowy, czy skoncentrowanie jest również domeną wersji?

Jakie jest Wasze zdanie na ten temat?

Składniki:

1. Wędrówka 15 - 30 km ( w zależności od upodobania i wieku), po wertepach ( lasy , pola, płaje) karpackich. - Pogórze Przemyskie, Dynowskie, Strzyżowskie, Beskid Niski, Bieszczady; opcja optymalna - ukraińskie Karpaty.

2. Sceneria z lekka zimowa, temperatura 0 do - 2 stopnie C, pokrywa śnieżna 5-10 cm, prószący śnieg rozciapierzający kontury rzeczywistości, dosyć silny wiatr zawodzący na "gór szczycie", niebo zaciągnięte stalowo- szarą żaluzją.

3. Izba w chacie drewnianej (daczy), koniecznie z dala od ludzi, pod lasem - optymalna lokalizacja: na przykład odizolowane przysiółki "magicznej" wsi Libuchora pod Pikujem w ukraińskich Bieszczadach - w której po marszrucie jak wyżej, zażywszy regenerującej kąpieli ( może być według tradycyjnego rytu ruskiej bani, z witkami brzozowymi do chłostania, generowaniem kłębów buchającej pary poprzez polewanie rozżarzonych kamieni zimną wodą, tarzaniem się w śniegu za chatą); odpoczywamy w pozycji póleżącej - rzymskiej, w komfortowym fotelu typu "recliner", okryci przytulnym kożuszkiem.

4. Kominek, w którym na bukowych szczapach buzuje szparko ogień - wydzielając miły nozdrzom aromat.

5. Alkohol - najlepiej grzane wino lub piwo (moż ebyć zaptrawione nalewką z derenia), które powoli sączymy delektując się każdym jego łykiem.

6. Dużych rozmiarów okno - najlepiej cała ściana, pół ściany, przeszklona (Hitler w Berghofie miał takowy salon, z którego napawal się majestatem Watzmanna) - z rozległą panoramą na pejzaż beskidzki jak w..

Przez pewne, wieloletnie zresztą ciągi wydarzeń, zacząłem jednoznacznie kojarzyć dumę z ignorancją i analogicznie - zależność z nieśmiałością. W niektórych sytuacjach życiowych taka postawa przynosi korzyści, które jednak kończą się wraz z powrotem do pierwotnych odruchów ludzkich. I w ten sposób, chcąc okazać kobiecie, że mi na niej zależy mam wrażenie, że się przed nią upokarzam, a w międzyczasie "dumo-ignorancjonizm" posmakował mi do tego stopnia, że powstaje mur przed okazaniem, taka jakby pseudonieśmiałość.

Zaczęło się od mojej pierwszej dziewczyny - radykalnej katoliczki, która ze wszystkim chciała czekać do ślubu kościelnego, zarzucając mi, że zależy mi tylko na fizyczności, chociaż jestem człowiekiem wybitnie psychicznym jeśli chodzi o te sprawy. Kiedy w końcu się od niej uwolniłem - a jestem typem, który wytrzymuje wiele, ale może obrazić się o błachostkę i tak było w tym przypadku - po zerwaniu z nią poczułem taką dumę, że niemal nie wpadłem w samozachwyt.

Chciałbym jednak zerwać z linią myślenia, jaką przedstawiłem w pierwszej sekcji. Przez dłuższy czas nie wierzyłem w miłość w ogóle, ale jak się obecnie przekonuje wynikało to tylko z faktu, że do żadnej ze swoich partnerek nie czułem nic. Ale jak przestać kojarzyć adorację z upokarzaniem się?

W tych dniach, w których częściej niż zazwyczaj myślą jesteśmy z tymi, którzy wciąż są z nami jak i tymi, którzy odlecieli już na niebieskie pastwiska, kiedy nasze uczucia krążą jak planety wokół Słońca domowego ogniska, po raz kolejny cichą kolędą odzywa się radosna wieść o narodzinach Dziecięcia, które zbawiło świat.

I chociaż wielu z nas w natłoku codziennych spraw zapomina o tej wielkiej Nowinie a wiele serc przytłoczonych szarością i trudami życia przygasło w żarliwości wiary i nie ogarnia Cudu, którego wszyscy jesteśmy świadkami, warto choć na krótką chwilę zatrzymać się w tym naszym malutkim zakrzątaniu i zwłaszcza wtedy, kiedy często tak bardzo łakniemy ciepłych słów otuchy i wsparcia zawierzyć swoje troski Temu, kto sam jeden zdołał je ponieść biorąc za nas krzyż a na swe barki udręki i cierpienia całej ludzkości.

Słodycz tej łaski jest zaiste niewypowiedziana i aż lękam się, by swoją nieporadnością nie zbrukać tej świętej ciszy unoszącej się nad doliną naszej doczesności, w której w noc Bożego Narodzenia Nieskończona Miłość objawi ludziom światło rozpraszające mrok człowieczego żywota: oto nadchodzi Król Królów i Pan Panów, noc, w której anielskie głosy w tysięcznych chórach wzniosą się ku gwiazdom śpiewając " Hosanna! Hosanna na wysokościach!" Szykujcie Mu mieszkania w sercach swoich!

Niektórzy wzruszą ramionami i powiedzą sobie: "Kto wie, jak to było. A może Boga wcale nie ma?"

Radujcie się, o, aniołowie i święci,..