Czasami trudno odróżnić, czy pochwała jest pochlebstwem, grzecznościowym komplementem, czy szczerym wyrazem uznania. Nie jest tak zawsze, czasami komplement wyrażony jest w taki sposób, że nie ma żadnych wątpliwości.
Po rozstaniu z „Racjonalistą” wystartowaliśmy ze skromnym projektem strony internetowej. Nie jest to specjalnie ambitny projekt. Po prostu para emerytów bawi się pisząc "Listy z naszego sadu" (www.listyznaszegosadu.pl/). Nie będę ukrywał, że sporo przyjemności sprawiają nam dość liczne pochwały od przyjaciół z kraju i zza granicy. Niektóre komplementy przyjmują osobliwą formę, w której szczerość nie pozostawia najmniejszej wątpliwości. Ostatnio taki dowód uznania wyraził mój stary przyjaciel i człowiek, z którym przez prawie dziesięć lat doskonale mi się współpracowało.
Jeszcze zanim zostałem członkiem redakcji „Racjonalisty” Mariusz Agnosiewicz wprowadził obyczaj, że w stopkach autora podawaliśmy link do jego/jej strony internetowej. To ładny obyczaj konsekwentnie go przestrzegaliśmy. Przez kilka lat w mojej stopce figurował link do mojej strony na Facebooku, a odchodząc zmieniłem go na link do www.listyznaszegosadu.pl/ Listów z naszego sadu .
Muszę przyznać, że troszkę zdębiałem kiedy wczoraj zobaczyłem, że Mariusz Agnosiewicz usunął ten link. Oczywiście rozumiem to wyłącznie jako komplement, jako wyraz uznania. Dziękuję Mariuszu.