Od władzy zaczniemy, gdyż zniewolony nikt nie będzie, gdy zniewalającego nie ma. Czym jest władza? Kto dzierży władzę i faktem jej posiadania zniewala? Otóż władzy daleko szukać nie trzeba, jest ona wszechobecna, bowiem do samego Boga w pierwszej kolejności należy. On natomiast był, jest i będzie (jam jest alfa i omega) wszechobecny. Jam jest twój Pan...,znam twe uczynki i myśli, te co były i te - co nastąpią, no i daję jeszcze te oto dziesięć przykazań ; A stosuj Ty się do nich. Poza tym daję Ci jeszcze wolną wolę - kropka. Zaraz, zaraz - Poukładajmy sobie teraz to wszystko: był i będzie zawsze, jest wszechobecny, daje nam wolną wole - tablice z przykazaniami, do których mamy się stosować, bo w przeciwnym razie będzie źle. Zna nasze uczynki, a nawet myśli; te, co były, są i będą. Czy konstrukcja ta nie jest troszkę przekombinowana?! Jeżeli zna nasze uczynki, i z góry wie - jak będzie - po cóż dziesięć przykazań i nakaz by się do nich stosować? Wczujmy się na chwile w role Boga; uczynki te już miały miejsce, albo inaczej nieustannie mają miejsce, gdyż są te przyszłe(jestem przecież przyszłością), które równocześnie stają się obecnymi(jestem teraźniejszością) i trwają, jak i przemijają(jestem także przeszłością), a ja - jako Bóg - doświadczam ich skutków po trzykroć w trzech znanych mi jednostkach czasowych. Niewątpliwie - jeśli Bóg jest dla nas miłością, to sam dla siebie zbyt wiele tego uczucia nie posiada - katując się naszymi uczynkami złymi - można by rzec przez wieczność, gdyż on nieprzerwanie trwa w czasie - on jest czasem.
Zejdźmy jednak na ziemie; jak sobie już powiedzieliśmy - konstrukcja "ziemskiego ładu" ustanowiona przez Boga - jest nader wątpliwa, gdyż dla niego nasze życia są powiedzmy kolokwialnie - przeżyte, po cóż więc - przysłowiowa szopka z dziesięcioma przykazaniami i nowotestamentowa zapowiedź sądu - żywych i umarłych - jeśli takowy sąd w jego kategoriach czasowych - już miał miejsce. Krótko i zwięźle - ano po to, aby maluczcy - wiedzieli, że ich kara czeka - jeśli wg przykazań żyć nie będą. Kara - nie byle jaka - męki cielesne - na wieki, ale i już za życia, gdyż - dziesięć przykazań funkcjonowało w pewnym sensie niczym kodeks karny. Uchronić przed tą karą mógł się - nie sam człowiek żyjąc prosto i uczciwie - jak mu pan Bóg przykazał , ale człowiek wespół z kościołem, który dostał władzę na ziemi nad duszyczkami wiernych. Władza Kościoła nad wiernymi była wcieleniem w życie - władzy samego Boga na ziemi. Liderzy mieli być jak pasterze strzegący swych trzód. Wierni natomiast jak te owieczki, bezrozumne, gdyż ciekawość mogła sprowadzić owieczkę na manowce, gdzie czekają na nie samotność(ekskomunika) i wilcze kły, a później męki piekielne po wieki.
Długo by pisać - jak pod przykrywką religii - człowiek nad człowiekiem władzę sprawował i jeden drugiego zniewalał; dość jednak na tyle by móc dalej przejść i zniewolenie jednostki przez inny, ale jakże również silny system, który człowieka przez wieki ciemiężył ukazać. Władza świecka. Władza ta mimo, iż w nazwie świecka - przez wieki całe korzystała z tzw. Legitymacji duchownej - świeckie ramię - przybrane w boską rękawice. Korzyści z takiego sojuszu rozumieli władcy - na długo już przed władcami z krzyżem w tle..., już przecież świat bliskiego wschodu miał władców z Boskiego rozdania..(...)władza była w Eridu, a zeszła tam z nieba. Cesarze rzymscy wywodzili swój ród - od samej Wenus, no i przecież sami byli bogami, nie wspominając jak bosko boskimi byli władcy znad Nilu.
To jednak nie wszechpotężni władcy znad Tybru, ani wielcy budowniczowie wiecznych piramid, ale miłosierni królowie chrześcijańscy najsprawniej skorzystali z boskiego namaszczenia ich do władzy, z krzyżem w jednej ręce, a katowskim toporem w drugiej swą władze, aż po wiek XVIII- ty umacniając.