>Czy według Kanta byłyby moralnie słuszne tortury, które wymusić miałyby informację niezbędną dla ocalenia wielu ludzi?

W etyce Kanta zachowanie tego rodzaju nie byłoby - moim zdaniem - moralnie słuszne. Kant odrzucał jako nieetyczne traktowanie człowieka (dokładniej: ludzkości w każdym z nas) jako środka do celów (w tym wypadku: wymuszenie informacji), lecz nakazywał traktować człowieka zawsze jako cel sam w sobie. Uwagi tej nie traktuj jednak jako ostatecznej: system etyki Kanta jest wystarczająco skomplikowany, aby tę kwestię traktować dyskusyjnie.

>>Czy według Kanta byłyby moralnie słuszne tortury, które wymusić miałyby informację niezbędną dla ocalenia wielu ludzi?
>W etyce Kanta zachowanie tego rodzaju nie byłoby - moim zdaniem - moralnie słuszne. Kant odrzucał jako nieetyczne traktowanie człowieka (dokładniej: ludzkości w każdym z nas) jako środka do celów (w tym wypadku: wymuszenie informacji), lecz nakazywał traktować człowieka zawsze jako cel sam w sobie. Uwagi tej nie traktuj jednak jako ostatecznej: system etyki Kanta jest wystarczająco skomplikowany, aby tę kwestię traktować dyskusyjnie.
>
Wypada mi jednocześnie zgodzić i nie zgodzić sie z tobą. Po pierwsze zgoda- Podstawą etyki Kanta jak słusznie wspomniałeś jest imperatyw kategoryczny. Jeżeli cokolwiek staje w sprzeczności z imperatywem kategorycznym nie możę być traktowane jako moralne.
Tak więc człowiek zawsze jako cel sam w sobie.
A teraz niezgoda- skomplikowany charakter etyki Kanta, w żaden sposób nie uprawomocnia traktowania człowieka jako środka do celu, nawet w przypadku kiedy idzie o życie wielu ludzi.Jest to w jego koncepcji sprawą bezdyskusyjną i ostatecznie rozstrzygniętą.

>Witam serdecznie jestem tu pierwszy raz a piszę bo mam problem .Mam napisać pracę kontrolną na temat
>,,Czy według Kanta byłyby moralnie słuszne tortury, które wymusić miałyby informację niezbędną dla
>ocalenia wielu ludzi?" Przyznam się , że nigdy nie czytałam nic o Kancie , dlatego też nie znam jego
>poglądów. Teraz parę dni czytam różne prace w internecie ale to za mało żeby konkretnie opisać ten
>temat.Może ktoś by mi pomógł, nie mam dużo czasu , pozdrawiam
>

Pierwszy raz i sporo punktów. Chyba za odwagę. A mnie ciekawi co to za praca kontrolna. Domyslam się, że z jakims nauczaniem zwiazana. Pomysł dobry. Wlepic temat na fora internetowe. Moze ktoś kto Kanta czytał zachce tę pracę odrobić. Bo studiujący nie ma czasu pójśc do biblioteki, a Wikipedia słabo sie do tematu odnoszą. Jezeli ktoś zechce pomóc to szybko bo mało czasu zostalo. A może to ma jakiś związek z nauczaniem filozofi. No to degrengolada tego nauczania.

   Oto przykład bardzo inteligentnego głupolstwa...

   Czy kogokolwiek w życiu i na świecie, zastanawiającego się nad ewentualnym zastosowaniem tortur w podobnym i niepodobnym przypadku, dałoby się zająć wspaniałym dylematem Kanta? Czy też typek ów kazałby sobie Kanta o wonny kant potrzaskać?

   Opinia Kanta ma dokładnie takie samo znaczenie, jak opinia Józia z podwórka. Przynajmniej gdy chodzi o pragmatyków.

   Ale pojmuję, że inteligencja i wykształcenie mają własne priorytety.
.

>   Oto przykład bardzo inteligentnego głupolstwa...
>   Czy kogokolwiek w życiu i na świecie, zastanawiającego się nad ewentualnym zastosowaniem tortur w podobnym i niepodobnym przypadku, dałoby się zająć wspaniałym dylematem Kanta? Czy też typek ów kazałby sobie Kanta o wonny kant potrzaskać?
>   Opinia Kanta ma dokładnie takie samo znaczenie, jak opinia Józia z podwórka. Przynajmniej gdy chodzi o pragmatyków.
>   Ale pojmuję, że inteligencja i wykształcenie mają własne priorytety.

Uprzejmie proszę o przybliżenie tej wypowiedzi. Nic nie rozumiem. Pewnie tak mam.

>>   Oto przykład bardzo inteligentnego głupolstwa...
Szanowny mój rozmówco. Przylepiłęś swoją wypowiedź do mojego postu. Nie bardzo wiem co ma jedno z drugim.
Sprawa wymaga szybkiego wyjaśnienia.

>Sprawa wymaga szybkiego wyjaśnienia.

   Słuszne wezwanie. Wymaga też z mojej strony przeprosin, co niniejszym czynię.

   Odpowiedź tyczyła tematu samego wątku.
.

>Uprzejmie proszę o przybliżenie tej wypowiedzi. Nic nie rozumiem. Pewnie tak mam.

   Sprawa polega na tym, że wykształcony inteligent zbyt jest zajęty swą wykształconą inteligencją, by mieć czas na jakiekolwiek działanie.

   P.S. Proszę wybaczyć sarkazm, ale zdradzałem już nie raz, że sztandarowe hasła tak zwanej inteligencji doprowadzają mnie do zimnej furii. Tak mam.

   Ostatecznie odsyłam do moich artykułów w Racjonaliście.
.

Wszystkie teorie etyczne można podzielić na dwie grupy:
- deontologiczne - są to te stanowiska w etyce, które kładą dają pierwszeństwo posłuszeństwo wobec zasad niż konsekwencjom czynów. Właśnie przykładem takiej etyki jest etyka Kanta.
- konsekwencjonalistyczne - są to te stanowiska w etyczne, dla których ważniejsze są ewentualne następstwa wobec czynów niż posłuszeństwo wobec zasad moralnych. Tutaj przykładem jest utylitaryzm Jeremy'ego Benthama i Johna Stuarta Milla.

Kant uważał, że dobre jest to, co opiera się na dobrej woli, a dobra wola kryje się za tymi czynami, które wynikają z obowiązku. Chodzi tutaj oczywiście o zobowiązanie wobec zasad moralnych. Jak widać, pytanie, na które ma Pan odpowiedzieć pisemnie, kładzie wyraźny nacisk na skutki czynu niż na posłuszeństwo wobec norm. Stąd można wyprowadzić wniosek, że dla Kanta nie byłoby moralnie słuszne stosowanie tortur, nawet w takich okolicznościach.
Ponadto, gdyby powyższa argumentacja wydałaby się nieprzekonywająca, należy przypomnieć słynny imperatyw kategoryczny Kanta, który brzmi: "Postępuj wedle takiej maksymy, abyś mógł jednocześnie chcieć, by stała się ona podstawą prawa powszechnego". Mówiąc prościej, konsekwencja imperatywu kategorycznego jest taka, że zanim coś zrobimy, musimy to odnieść do siebie. Właśnie dlatego należy się zastanowić przy odpowiedzi tyczącej się wprowadzenia kary śmierci.
Oczywiście ta reguła podana przez Kanta ma również wady. Wyklucza ona kłamanie, zabójstwo, złodziejstwo itd. Tylko, jak ma się zachować jednostka w państwie totalitarnym, gdy świadome podanie nieprawdziwej informacji tajnej policji może doprowadzić do uratowania czyjegoś życia? Niestety właśnie w takich sytuacjach formalizm, a etyka Kantowska jest przykładem formalizmu, załamuje się.

>Wszystkie teorie etyczne można podzielić na dwie grupy:

A nie mówiłem.
żawsze znajdzie się ktoś.
A mój przemiły adwersarz zniknął.

>>Wszystkie teorie etyczne można podzielić na dwie grupy:
>A nie mówiłem.
>żawsze znajdzie się ktoś.
>A mój przemiły adwersarz zniknął.

Rad w sprawie filozofii udzielam chętnie. Zresztą pisałem wypracowanie na identyczny temat na filozofię (w piątek ostatecznie skończyłem liceum. Przede mną matura).
Natomiast pański adwersarz wykazał się porażającą dawką ignorancji. Skoro mu tak wszystko "zwisa" to zalegalizujmy tortury, a za uzasadnienie podajmy walkę z przestępczością.

>Rad w sprawie filozofii udzielam chętnie. Zresztą pisałem wypracowanie na identyczny temat na filozofię (w piątek ostatecznie skończyłem liceum. Przede mną matura).

Złam pióro

>>Rad w sprawie filozofii udzielam chętnie. Zresztą pisałem wypracowanie na identyczny temat na filozofię (w piątek ostatecznie skończyłem liceum. Przede mną matura).
>Złam pióro

Nie dziękuję

>Nie dziękuję

   Dziękujesz, czy nie?
.

>>Nie dziękuję
>   Dziękujesz, czy nie?

Zbysławie... Tobie?
Gdyby dziękował, postawiłby przecinek po "nie".

---

fides ex necessitate esse non debet

"Profilaktycznie", żeby nie zapeszyć, nie dziękuje się za takie życzenia... przecież Pan wie o tym. Mniemam.

Jakby co, to ja również tradycyjnie powiem, że "trzymam kciuki", choć będę to robić jedynie symbolicznie. I chyba większość tu piszących, prawda?
Uparcie i zasadniczo dokładnego pana Zbysława pozdrawiam.

---

Jestem człowiekiem. Znaczy to, że jestem spełniającym się zadaniem świata. J.Stachniuk

   "Zasadniczo dokładny pan Zbysław" zaczął się modlić o to, by miła Szulcówna pozbyła się dziwacznego wyimka "jakby co". W ogóle ki diabeł?

   Pozdrawiam równie zmiennie.
.

>   "Zasadniczo dokładny pan Zbysław" zaczął się modlić o to, by miła Szulcówna pozbyła się dziwacznego wyimka "jakby co". W ogóle ki diabeł?

Drogi Panie -
- zapomniałam dodać tego emotikona , ale o ile pamięć mnie nie myli, znaki gtaficzne nie należą do pana ulubionego środka komunikacji. To miało być choćby odrobinę "na wesoło".
Co do wyimka, to taka osobista efemeryda. Mam ich jeszcze kilka i jestem do nich bardzo przywiązana.
Proszę się zbyt żarliwie nie modlić... A tak właściwie, do kogo się Pan modli, Drogi Panie?

Pozdrawiam szczerze...

---

Jestem człowiekiem. Znaczy to, że jestem spełniającym się zadaniem świata. J.Stachniuk

>... A tak właściwie, do kogo się Pan modli, Drogi Panie?

   Czyżby nie było to jasne? Do siebie samego, rzecz oczywista! Każdy z nas występuje przecież w dostatecznie wielu osobach.
.

>   Pozdrawiam równie zmiennie.

Dodam tylko, że w tę zmienność nigdy nie wątpiłam.
Ja pozdrawiam niezmiennie, jeśli już pozdrawiam.
Miłego popołudnia...

---

Jestem człowiekiem. Znaczy to, że jestem spełniającym się zadaniem świata. J.Stachniuk

>Miłego popołudnia...

   Niestety, przespałem. A co do tych słówek, to te efe... eme... Acha, chodzi o te rydy! No to te rydy, one szybko przemijają, w odróżnieniu od wyimków.

   Ale jakby co, idzie żyć.
.

>moralnie słuszne tortury
>
Cóż za poprawnie polityczne pytanie i jak na czasie. Stawianie takiego tematu do opracowania, nie jest już pospolitym bandytyzmem, a zbrodnią przeciwko ludzkości.
Tak jak skonkludował swoją wypowiedź Pan "diogenes" "sprawa jest dyskusyjna", a więc nie będzie Pan mogł zdecydowanie stwierdzić, że Kant był przeciwny torturom. A jakie wnioski z tych prac płyną: moje drogie dzieci, same widzicie, że nawet tak potężny symbol moralności jak Kant, nie jest przeciwny torturom. Więc same teraz rozumiecie, że w tak niebezpiecznych czasach w jakich obecnie żyjemy i musimy się bronić przed terroryzmem, ograniczenie praw człowieka jest zrozumiałe, a nawet konieczne.
Dawno temu pewien ojciec, więzień hitlerowski, a jeszcze wcześniej posiadacz ukochanego psa, na pytanie swojego malutkiego synka, a malutcy synkowie zadają czasem takie dziwne pytania: tato, a gdyby ci kazali pod groźbą zabicia mnie, zastrzelić twojego psa, albo tego hitlerowca, który cię katował, to kogo byś zastrzelił? Psa odpowiedział ojciec, a synek zapytał zaskoczony: dlaczego? Bo esesman był człowiekiem, a ludzi zabijać nie wolno.
Tak wyglądają fundamenty największego osiągnięcia naszej cywilizacji, praw człowieka. Ale Pan ma prawo zrobić sobie z nimi, co tylko Pan sobie zechce.
>
>nie mam dużo czasu
>
No właśnie, chyba już niewiele go zostało.
Adam Barycki

>Dawno temu pewien ojciec, więzień hitlerowski, a jeszcze wcześniej posiadacz ukochanego psa, na pytanie swojego malutkiego synka, a malutcy synkowie zadają czasem takie dziwne pytania: tato, a gdyby ci kazali pod groźbą zabicia mnie, zastrzelić twojego psa, albo tego hitlerowca, który cię katował, to kogo byś zastrzelił? Psa odpowiedział ojciec, a synek zapytał zaskoczony: dlaczego? Bo esesman był człowiekiem, a ludzi zabijać nie wolno.
>Tak wyglądają fundamenty największego osiągnięcia naszej cywilizacji, praw człowieka.
Drogi panie barycki i ja do niedawna byłem podobnego zdania na temat największego osiągniecia naszej cywilizacji, kiedy pewnego dnia uświadomiłem sobie coś jeszcze.Nie same prawa człowieka proszę pana ale prawa człowieka z ludzkiej łaski nałożone np. na zwierzątka, to jest dopiero osiagnięcie!!! i tak mamy "humanitarne" traktowanie karpia proszę pana- teraz każdy karp ma być traktowany nie jako karp ale po ludzku jak człowiek!!! Jako , że łaska ludzka jest do zbawienia wszystkiemu koniecznie potrzebna, może by tak "humanitarnie" nadać ludzkie prawa roślinkom,oceanom a pózniej krzesełkom, albo od razu niech byt istnieje na prwach ludzkich! kto wie może to przejdzie....
pozdrawiam.

>teraz każdy karp ma być traktowany nie jako karp ale po ludzku jak człowiek!!!
>
Jeżeli Panu Prawa Człowieka mieszają się z postmodernistycznymi nadinterpretacjami, to proszę uważać szczególnie w okresie wigilii, bo ktoś może Pana pomylić z karpiem, a co w tym okresie robi się karpiom młotkiem, nie muszę Panu mówić. Chociaż, młotkiem mógłby Pan sam się popukać.
Adam Barycki

"Niebo gwiaździste nade mną i prawo moralne we mnie" + imperatyw kategoryczny
amen

---

"... Idź wyprostowany wśród tych co na kolanach
wśród odwróconych plecami i obalonych w proch ..."