Pospolite zjawisko psychiczne - nazywa się synkretyzm.

---

A sueno de la razon produce automatica secretaria

>synkretyzm.
>
Synkretyzm może dotyczyć jednej osoby, a Pan Heller występuje w osobach dwóch. Do osiągnięcia stanu boskiego, brakuje mu jeszcze jednej osoby. Kiedy to się stanie nie będzie miał problemu z dowiedzeniem swojego istnienia i wtedy po nas.
Adam Barycki

> Zastanawia mnie bardziej jak Heller wplata w swój światopogląd absurdalne wierzenia...

Światopogląd taki nie ma struktury teorii, ale, jak to dobrze określiłeś, pewnego splotu przekonań, logiki którego lepiej nie dociekać. Takie poglądy się po prostu plecie.

>... Zastanawia mnie bardziej jak Heller wplata w swój światopogląd absurdalne wierzenia...
Mnie bardziej zastanawia, skąd, po wielowiekowym doświadczeniu ograniczoności wiedzy biorą się specjaliści od rozpoznawania "absurdalnych" i "nieabsurdalnych" wierzeń, przekonań, czy jak to nazwać.
A na dodatek, w swoich przykładach zdarzeń absurdalnych, czyli takich, których naturalna (pomijam działania nienaturalne, bo to już jest wiara, a mówię wyłącznie o wiedzy przyrodniczej) realizacja jest niemożliwa, wymieniasz "dziewictwo", co dotyczy możliwości rozwoju płodu z jajeczka bez obecności plemnika. Otóż jakkolwiek rzecz ujmować nie jest to żaden absurd. U naczelnych zdarzenie b. rzadkie, ale wielokrotnie stwierdzone i to ponoć nawet u ludzi. A nawet, gdyby ktoś miał co do tego stwierdzennia wątpliwości, wystarczy zwykła znajomość podstaw biologii i chemii, by zakwestionować określenie tego jako absurd w porządku naturalnym. Wiadomo, że rozwój płodu następuje jako ciąg reakcji chemicznych między składnikami, których pełny zestaw jest w jajeczku. Plemnik nie zawiera żadnego białka, którego brak uniemożliwiłby zainicjowanie procesu. Reakcja chemiczna nie następuje samorzutnie, jedynie dlatego, że istnieje jakiś (o ile mi wiadomo, jeszcze nierozpoznany) czynnik blokujący. Wyobrażenie, że to zabezpieczenie jest tak doskonałe, iż bez obecności plemnika prawdopodobieństwo ominięcia go jest dokładnie równe zeru, przeczy temu, co wiemy o chemii.

---

Stach M. G.

Nie wiadomo czy się smiać, czy płakać czytając pierwsze wypowiedzi.
Jeśli się przyjmie istnienie Boga, w ujęciu chrześcijańskim to żadna z wymienionych na początku rzeczy nie jest absurdem.A tak się właśnie dzieje, rzeczy powyższe nie są ani naturalne, ani nie wynikają logicznie z jakichś tam przyczyn, ale są uzasadnialne istnieniem i działaniem tego Boga, a wtedy nie ma tu żadnego problemu.

m.

No właśnie - trafiłeś w sedno mojego pytania. To że badania kosmologiczne Hellera prowadzą go do wiary - Ok, ale czemu akurat do jednej z najbardziej absurdalnych. Rozumiem, że równie dobrze mógłby w Zeusa wierzyć i nie byłoby w tym zadnej sprzeczności z jego badaniami?

>To że badania kosmologiczne Hellera prowadzą go do wiary - Ok,

Ja sądzę, że nie jest tak, one mu raczej pomagają wierzyć lub potwierdzają pierwotne przekonanie o racjonalności Jego działań i dzieł. W każdym razie na pewno nie przeszkadzają. Mało jest osobowości tak spokojnych, zrównoważonych i pogodnych wewnętrznie, tak, że nie mam żadnych wątpliwości iż nie znajduje on w nauce niczego, co byłoby realną przeszkodą dla swojej wiary.

>ale czemu akurat do jednej z najbardziej absurdalnych. Rozumiem, że równie dobrze mógłby w Zeusa wierzyć i nie było by w tym zadnej sprzeczności z jego badaniami?

Wiara w Zeusa nie jest zbyt racjonalna, ponieważ jego idea jaką znamy nie jest ciekawa ani pod względem moralnym, ani zbyt wiarygodna pod względem istnienia, nie współgra też z nauką. Przeciwnie jest z Bogiem chrześcijan, który moralności jest twórcą, z ludzmi w kontakty wchodzi tylko w celach szczytnych, a świat w kontekście Jego natury i tego, co o Nim wiemy (jego istnienie, cel, itd) da się dobrze uzasadnić.

m.