Wasza Ekscelencjo,

Piszę ten list wiedząc, że nic on nie jest wstanie już zmienić. Decyzja już zapadła i trudno się z niej wycofać.
Zdając sobie sprawę z tego, że z uwagi na autorytet pełnionego przez Waszą Ekscelencję urzędu, nie cofnie
Wasza Ekscelencja swej decyzji, pragnę napisać swój sprzeciw.
Nie mógłbym stanąć w Prawdzie przed samym sobą gdybym nie odważył się na ten list.
Szanowałem Pana Prezydenta Lecha Kaczyńskiego ze względu, że pełnił funkcje powierzoną mu przez mój Naród.
Nie oddałem na niego mojego głosu ale był moim Prezydentem, mojej Ojczyzny. Proszę mi wierzyć nie łatwo jest mi pisać ten list z uwagi na żałobę jak również z uwagi na szacunek wobec bliskich Pana Prezydenta.
Katedra na wzgórzu wawelskim jest dobrem narodowym, a Wasza Ekscelencja jest dyspozytariuszem tego
dobra. Z przykrością muszę stwierdzić, że źle Wasza Ekscelencja wywiązuje się z Tego powierzonego dobra.
Decyzja o pochówku pary prezydenckiej na Wawelu jest zbyt pochopna i mam nadzieję, że nie jest podyktowana
koniunkturalizmem. Decyzja Waszej Ekscelencji dewaluuje ten skarb narodowy jakim bez wątpienia jest Katedra Wawelska.
Na Wawelu pochowani są Królowie Polski, wszyscy wielcy Polacy, którzy po sobie pozostawili ogromną spuściznę.
Jaką spuściznę pozostawił po sobie Lecz Kaczyński? Z całym szacunkiem dla jego osoby, ni jak nie pasuje do
pochowanych w kryptach wawelskich. Nie był wybitnym myślicielem, wieszczem, ojcem Narodu czy mężem Stanu.
Jego prezydentura nie przebiegała w czasie walk o niepodległość Ojczyzny, nie umarł na wygnaniu ani nie zginął jako
męczennik. Nie był wielkim reformatorem kraju. Prezydent Lech Kaczyński nie był ostatnim patriotą, ostatnim sprawiedliwym, który poniósł śmierć z rąk niesprawiedliwych. Raczej to Panu Prezydentowi zdarzało się, gdy żył, odmawiać innym sprawiedliwości i patriotyzmu.
Jeśli już Wasza Ekscelencja chce pochować prezydenta Rzeczpospolitej Polski to proszę pochować Ryszarda
Kaczorowskiego. Nie wątpliwie jest bardziej godzien tego zaszczytu jako niezłomny symbol tradycji II Rzeczpospolitej w czasach PRL-u. Prometeusz, który powierzone Mu insygnia władzy przechował i oddał ponownie Narodowi.
Decyzja Waszej Ekscelencji nie ułatwia mi przeżywania tej żałoby. Dla mnie nie jest to tylko żałoba po utraceniu Prezydenta
ale również ze względu na szacunek wobec innych poległych w tej katastrofie i ich rodzin.
Decyzja Waszej Ekscelencji, mimo woli, będzie przyczynkiem do kolejnych podziałów, awantur w gronie rodzin, społeczeństwa.
Z wyrazami szacunku
Szczęść Boże

Radosław Biliński