>Jaką mamy tez pewność, że nie zostaliśmy stworzeni sekundę temu wraz ze swoimi wspomnieniami, czy od momentu zakończenia poprzedniego świata, a to co teraz się dzieje jest tylko ciągiem dalszym.
Nawet jeśli tak jest, to jaką mamy gwarancję, że to stworzenie wyglądało tak, jak to raczy opisywać Biblia? Żadną. To czcze dywagacje o celowości równej solipsyzmowi.

Czas to czysty abstrakt w nieskażonej formie. Jego łączenie z sferą fizis to błąd logiczny. On (czas) dla człowieka może nie istnieć. Nawet nie powinien.

> To czcze dywagacje o celowości równej solipsyzmowi.

Filozofia w każdym calu opiera się na dywagacjach.

Cześć.

>Być może czas od milionów lat ewoluuje wraz ze stworzeniem.

   Przede wszystkim co rozumiesz pod pojęciem czasu? Dla mnie czas jest równoznaczny z szeroko pojętym ruchem. Stąd, za Julianem Barbourem, skłaniałbym się nawet do odrzucenia takiego pojęcia (bytu?) jak czas, jako pewnego rodzaju iluzji.

>Być może czas kilka milionów lat temu był odczuwany dla ówczesnego istnienia materii jako biblijne 7 dni stworzenia.

   Nie rozumiem co mają do siebie materia sprzed milionów lat (a raczej jej zaawansowane formy) i jej odczuwanie do spisanych wyobrażeń ludzi sprzed kilku tysięcy lat ?

>To tłumaczyłoby zróżnicowanie odczuwania upływa czasu w zależności od położenia ciała.

   Nadal zbyt enigmatycznie. Co miałoby tłumaczyć zróżnicowane odczucie upływu czasu? I co rozumiesz przez położenie ciała?
   Nasz upływ czasu ma przede wszystkim charakter biologiczny. Wewnętrzny zegar zależny jest przede wszystkim od światła/ciemności - ten rytm reguluje wydzielanie wielu hormonów (np. rozbudzającego kortyzolu czy nasennej melatoniny). Poza tym na nasz zegar bardzo silnie wpływa układ dopaminy. Niedobór tego neuroprzekaźnika (np. u chorych na parkinsona) spowalnia nasze poczucie upływu czasu, z kolei nadmiar (np. u schizofreników) daje uczucie szybko mijających chwil. Poza tym uczucie upływu czasu zmienia się pod wpływem takiej naszej cechy umysłu jak uwagi.

>Może to mogłoby tłumaczyć istnienie zjawiska OBE umożliwiającego opuszczenie ciała fizycznego przez ciało astralne i podróże w miejsca oddalone o kilka tysięcy kilometrów i twierdzenie widzenia w dwóch różnych miejscach tej samej osoby.

   Po pierwsze OBE nie umożliwia opuszczenia niczemu ciała fizycznego. OBE to iluzja jaką generuje nasz mózg wskutek mylnej interpretacji dochodzących do niego bodźców. A zatem to subiektywne wrażenie. Trochę więcej można przeczytać tutaj. Poza tym naprawdę nie rozumiem co chcesz powiedzieć, ale mam wrażenie, że sugerujesz iż materia sama w sobie w jakiś sposób miałaby być nośnikiem świadomości. Czy tak?

>Skoro człowiek stworzył na podstawie istnienia pór roku swój system czasowy (...), to można uznać, również na podst. powtarzalności zjawisk w przyrodzie, że świat od x wieków powstaje w podobnym (przy czym swoim własnym) cyklu ulegając kolapsom grawitacyjnym i wielkim wybuchom.

   Nawet jeśli potraktować to jako przenośnię, to co miałoby być odpowiednikiem kolapsu grawitacyjnego czy Big Bangu w przyrodzie? Rozumiem, że użyłaś tego tylko dla zobrazowania sobie przemian zachodzących w świecie naturalnym.

>Jaką mamy też pewność, że nie zostaliśmy stworzeni sekundę temu wraz ze swoimi wspomnieniami, czy od momentu zakończenia poprzedniego świata, a to co teraz się dzieje jest tylko ciągiem dalszym.

A jaką mamy pewność, że tak jest/było? To o czym piszesz to solipsyzm. I tak na marginesie przyznam, że kiedyś też całkiem serio traktowałem ten pogląd. Potem dopiero zorientowałem się, że za dużo czasu spędzałem przed komputerem.

>Zapraszam do komentowania powyższej abstrakcyjnej próby powiązania filozofii z nauką w ujęciu czasu.

   I niech taką pozostanie.

PS. Polecam dwa ciekawe artykuły na ten temat (choć przede wszystkim od strony naukowej).

W jaki sposób zwierzęta odmierzają czas?
Czas, rytmy chemiczne i przyszłość chemii

---

Everybody knows that you are insane

W żadnym momencie nie powiedziałam, że jest to rzeczywisty stan, jest to zaliczane do zjawisk paranormalnych. pl.wikipedia.org/wiki/OOBE

> W żadnym momencie nie powiedziałam, że jest to rzeczywisty stan, jest to zaliczane do zjawisk paranormalnych. pl.wikipedia.org/wiki/OOBE

   Z tych słów:"Może to mogłoby tłumaczyć istnienie zjawiska OBE umożliwiającego opuszczenie ciała fizycznego przez ciało astralne i podróże w miejsca oddalone o kilka tysięcy kilometrów i twierdzenie widzenia w dwóch różnych miejscach tej samej osoby." (podkreślenie moje) zrozumiałem, że sądzisz inaczej.

   Zjawisko OOBE jako takie istnieje. Stymże jest to wrażenie, iluzja jaką płata mózg. Jeśli coś można by uznać w nim za paranormalne to relacje osób, które przeżyły taki stan i twierdziły, że przemieszczały się w przestrzeni, miały różne widzenia i odwiedzały wcześniej nieznane im miejsca.

---

Everybody knows that you are insane

>jest to wrażenie, iluzja jaką płata mózg.
>Jeśli coś można by uznać w nim za paranormalne to relacje osób, które przeżyły taki stan i twierdziły, że przemieszczały się w przestrzeni, miały różne widzenia i odwiedzały wcześniej nieznane im miejsca.
>
Moja żona jest paranormalna, bezustannie przemieszcza się w przestrzeni, czyniąc niepotrzebne zakupy w przestrzeni handlowej. Ma widzenia i odwiedza wcześniej nieznane sklepy, a przecież niemożliwym jest, żeby sobie tak bezustannie przybywały. Gdyby Pan wiedział ile mnie to kosztuje, to nie nazywałby Pan tego złudzeniem. W złudnych sklepach wydaje istniejące pieniądze. Jak to jest możliwe, nie wiem, ale tak jest.
Adam Barycki

>Moja żona jest paranormalna, bezustannie przemieszcza się w przestrzeni, czyniąc niepotrzebne zakupy w przestrzeni handlowej. (...) Jak to jest możliwe, nie wiem, ale tak jest.

   Dziękuję za wyrzucenie mi nieścisłości. Przeczytałem ponownie własną wypowiedź i również nieźle się uśmiałem.

---

Everybody knows that you are insane

>Jaką mamy tez pewność, że nie
>zostaliśmy stworzeni sekundę temu wraz ze swoimi wspomnieniami
Jak przyjdzie Morfeusz weź czerwoną pigułkę

Naukowego ujęcia problemu czasu to ja tu nie widzę - stricte filozoficznego też nie.

---

A sueno de la razon produce automatica secretaria

>Naukowego ujęcia problemu czasu to ja tu nie widzę
Prawda, lecz przecież w ogóle mówienie o naturze czasu w sposób naukowy nie jest możliwe
>stricte filozoficznego też nie.
Temat i jego ujęcie są typowe dla filozofii, a co ma oznaczać zastrzeżenie dokładności (stricte), nie rozumiem.

---

Stach M. G.

>>Naukowego ujęcia problemu czasu to ja tu nie widzę
>Prawda, lecz przecież w ogóle mówienie o naturze czasu w sposób naukowy nie jest możliwe

Ależ jak najbardziej, chociażby w fizyce, a takze w neurologii np, gdzie mozan rozważać subiektywne odczuwanie czasu.

>>stricte filozoficznego też nie.
>Temat i jego ujęcie są typowe dla filozofii, a co ma oznaczać zastrzeżenie dokładności (stricte), nie rozumiem.
>

---

Stach M. G.

Skoro powiadasz, że typowe, to niech ci będzie - filozofia to pojęcie tak szerokie ,że aż nieuchwytne.

---

A sueno de la razon produce automatica secretaria

>Naukowego ujęcia problemu czasu to ja tu nie widzę
>
Naukowe ujęcie wyklucza istnienie czasu. Gdyby istniał czas, nie mógłby powstać nasz wszechświat, a przecież każdy widzi, że istnieje. W wiecznym czasie powstanie w jakiejś chwili wynosi jeden do nieskończoności, a więc jest niemożliwe z naukowego punktu widzenia. Gdyby istniał czas, nie byłoby nas, a ponieważ jesteśmy, to nie ma czasu. Tylko nieuk może uważać, że jest inaczej.
Adam Barycki

Jak już wspominałam moja wypowiedź była nieudolna próbą powiązania filozofii z nauką w bardzo wąskim pojęciu. Poza tym, nie ukrywajmy, że wszelkie tematy dotyczące filozofii są studnią bez dna, bo nie jesteśmy w stanie poglądów filozoficznych uznać za fakt. To wolne rozważania do niczego nie zobowiązujące.

>Być może czas kilka milionów lat temu był odczuwany dla ówczesnego istnienia materii jako biblijne 7 dni stworzenia.
>To tłumaczyłoby zróżnicowanie odczuwania upływu czasu w zależności od położenia ciała. Może to
>mogłoby tłumaczyć istnienie zjawiska OBE umozliwijącego opuszczenie ciała fizycznego przez ciało
>astralne i podróże w miejsca oddalone o kilka tysięcy kilometrów i twierdzenie widzenia w dwóch
>różnych miejscach tej samej osoby [tzw. bilokacja].
Chyba należy oddzielić dwa pojęcia: czas jako taki i odczuwanie czasu, przy tym to drugie zależy nie od położenia ciała człowieka "odczuwającego", ale od stanu jego świadomości (np. czasu zużytego na sen, w którym św. jest wyłączona, nie odczuwamy, o jego upływie informują nas jedynie zmiany zaszłe w otoczeniu materialnym).
Jeśli chodzi o bilokację (i tp.), to jeżeli da się stwierdzić jej (ich) występowanie, tłumaczyć ją należy nie osobliwościami odczuwania czasu, lecz jego naturą. Np. jeżeli - jak to przypuszcza się nieraz - czas jest elementem hiperprzestrzeni podobnym do znanych nam trzech wymiarów, to bilokacja może mieć miejsce jako szczególny przypadek przemieszczania się w czasie. Przypominałoby to opisane przez Lema spotkanie trzech istnień jednago astronauty: "dzisiejszego", "wczorajszego" i "przedwczorajszego" z tą różnicą, że lemowskie SF dotyczy istnienia nie w różnych miejscach w tym samym czasie, lecz w jedym miejscu przy różnej, "zapętlonej" współrzędnej czasowej, co jest bardziej dostępne dla wyobraźni.
I jeszcze uwaga: przez realność czasu rozumiem fakt, że nie potrafimy bez uwzględnienia tej kategorii ani opisać świata, ani zorganizować sobie swego w nim życia. Widoczne natomiast w niektórych postach rozważania nt. "istnienia" lub "nieistnienia" czasu, to w moim przekonaniu czysta i bezsensowna, ocierająca się o tautologię, metafizyka.

---

Stach M. G.

"Jaką mamy tez pewność, że nie zostaliśmy stworzeni sekundę temu wraz ze swoimi
wspomnieniami, czy od momentu zakończenia poprzedniego świata, a to co teraz się
dzieje jest tylko ciągiem dalszym."

Trochę z innej beczki:
Jak byłem mały to wpadłem na pomysł, że może tak być, że całe życie, cała rzeczywistość doszła właśnie do TEGO momentu (mam na myśli dokładnie TĄ chwilę, wiecie o co chodzi ) i się zapętliła w nieskończoność, przy czym człowiek nie jest tego świadom, gdyż już zawsze będzie myślał, że ta chwila jest nową chwilą, tak jak każda inna

W konsekwencji znaczy to tyle, że Ty czytelniku będziesz czytał mojego posta całą wieczność

Mam nadzieję, że chociaż po części zrozumieliście, co chciałem przekazać
Pozdrawiam.

>Mam nadzieję, że chociaż po części zrozumieliście, co chciałem przekazać
>Pozdrawiam.
>
To jest fascynujace, jak bylem maly wymyslilem cos dokladnie takiego samego