> Jestem ciekaw,jaka część bywalców tego portalu ma poczucie alienacji. Nie chodzi o odrzucenie

Poczucia alienacji nie mam. A reszty treści nie rozumiem

---

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

AMEN,Bracie.Mój tekst w aluzyjnej formie zapytowywał się tut. forumowiczów,czy są w stanie wyobrazić sobie wyskok intelektualny, powyżej obciążającego ich zadka. Serdepozdro.

>Poczucia alienacji nie mam. A reszty treści nie rozumiem

Nic dziwnego. Treść, zapewne, wyprodukował generator bełkotu.

Proszę zapoznać się z regulaminem forum, bo kolejny wątek z podobnym naruszeniem - może zostać usunięty.

Łaskawco drogi, proszę uprzejmie się WALIĆ. Odpowiedzi nie oczekuję,amen.

> Łaskawco drogi, proszę uprzejmie się WALIĆ. Odpowiedzi nie oczekuję,amen.

Jeśli i inni polscy monarchiści reprezentują poziom analogiczny, to rychłe przywrócenie monarchii raczej nam nie grozi

>rychłe przywrócenie monarchii raczej nam nie grozi

Nie grozi, oj jak bardzo nie grozi, poziomu ludu, tego ludu, żaden król nie uniesie, zbyt wielki to ciężar.
   

> Jestem ciekaw,jaka część bywalców tego portalu ma poczucie alienacji. Nie chodzi o odrzucenie społeczne, to nie te czasy,chodzi o osobiste wrażenia w najprostszych relacjach - ja i świat, ja i przestrzeń publiczna, ja i czas,przeznaczony dla tej części ekumeny, w jakiej jestem obecny.
Nie mam poczucia takiej alienacji.
>Czy szablonowe, uprzednio wektorowane myślenie, nie wytwarza chaosu,w momencie, w którym kończy się tradycja poznania,a zaczyna przestrzeń pytań pozbawionych sztancy,ergo,wymagających poszerzenia zakresu świadomości ?
Równie dobrze mogę Tobia zarzucić uprzednio wektorowane myślenie. Racz też przyjąć do wiadomości, że moje myślenie było wektorowane w raczej przeciwnym kierunku niż teraz podąża. Nie powiem, że to mnie dowartościowuje, ale wskazuje na niezależność mojego myślenia od różnych czynników wektorujących.
Tak na marginesie: nie prościej byłoby napisać ukierunkowane zamiast wektorowane?
>Czy można sobie wyobrazić empatię czysto intelektualną, zwerbalizowaną, bo przecież to język i jego rozwój ,decyduje na dobrą sprawę, kim jesteśmy i kim-czym, możemy się stać.Przecież, nie ma co ukrywać,empatię w jej podstawowym znaczeniu(emocjonalnym ;-współodczuwanie),już dawno utraciliśmy. Swoją drogą, czy na rzecz psów ?
Nie bardzo Cię rozumiem. Ja nic nie utraciłem, co najwyżej wiem skąd moja empatia się bierze.

Odnoszę wrażenie, że piszesz o empatii, ale przemawiasz protekcjonalnym tonem. Coś tu nie gra.

---

Thank God, I'm an atheist

Witam.
Jest zdaje się problem ze zrozumieniem kontekstu mojej wypowiedzi. Nie da się jej podzielić na segmenty, ponieważ segmentyzacja sama w sobie wypacza treść. Postawiłem pytanie, wcale nie w hermetycznym języku; odczuwamy zmiany jakościowe w naszym odbiorze rzeczywistości danej i dodanej, niezależnie nas. Nie chcę tu powiedzieć o prekonigcji, ale, jak się wydaje, jeśli nie wymrzemy wskutek uwiądu intelektualnego( brak możliwości linearnego rozwoju intelektu),to wielce prawdopodobne jest zyskanie /odzyskanie możliwości i umiejętności mentalnych,popychających nasz progres. Mimo,co oczywista, przyrodzonego indywidualizmu.W tym więc kontekście, pytanie o poczucie alienacji jest uzasadnione. Może skłaniać do wypowiedzi popierającej-lub nie-tezę, o której mowa powyżej. Co do protekcjonalności wypowiedzi - bzdura. Wypowiadam się jako gość, który ma pewien dorobek w polskim internecie. I też punktuje, ale nie ludzi i ich kreacje,tylko niszowe, endemiczne społeczeństwa. Takie, jak np. to.
Pozdrawiam.

   
Temat, zajmujący dodam, który Pan poruszył, wart jest postu rzeki.
Na razie krótko napiszę, że czuję się wyobcowany w przestrzeni publicznej. Jako przykład podam to forum, na którym mało kto rozumie wątki, które od wielkiego dzwonu zakładam: albo ochoczo odbiegają mi dyskutanci od głównego tematu, nie chcę nawet wiedzieć dlaczego, albo odpowiedzi tyle, co kot napłakał. Sam z tego powodu nie płaczę. Być rozumianym przez większość to dla mnie nie jest powód do dumy.
Na marginesie dodam, że znam klucz do otworzenia wątku, który od postów pękałby w szwach, nie skorzystam jednak z niego, bo przyjemniejszym jest dla mnie kwalifikowanie się do kategorii userów niszowych*, a i świadomość, że jestem z kategorii "inni" jest mi błogą.
Kłaniam się nisko.
* nie bardzo wiem, co chciałem przez to wyrazić, ale podoba mi się określenie "niszowy".
   

Witam się z Panem ponownie.
Drogi Panie, to o czym Pan pisze,a jest to słowo o wyobcowaniu,towarzyszy nam indywidualistom od momentu wyboru naszej drogi. Rada jest tylko jedna : proszę nie grzęznąć w gettcie,w którym wszystko już było, więc i wszystko wtórne. Internet jest rozległy i jak mniemam, b.łatwo znajdzie Pan sobie wygodne miejsce;czy to na innych forach - GoldenLine,Interia,Facebook,czy w blogosferze,spełniającej oczekiwania indywidualistów.Ja tu jestem ptakiem przelotnym o określonym zadaniu, które właśnie kończę. Proszę także pamiętać,że każda sekta,nawet odwołująca się do ratio,staje się niebezpieczna, gdy narzuca Panu swoje kryteria i ogranicza wolność wypowiedzi. Teraz już wie Pan, o czym była dziś mowa : z TEJ WODY WINA NIE BĘDZIE.
SERDECZNIE POZDRAWIAM - ADAM

>Ja tu jestem ptakiem przelotnym o określonym zadaniu, które właśnie kończę.

Dwóch ich weszło do sklepu w zapusty.
Jeden sok pił - na kaca - z kapusty.
A gdy skończył, to zniknął za progiem,
Więc na drogę powiedzmy mu: Z Bogiem!

   
Człowiek powinien otrzeć się o melinę, napić wódki z brudnej szklanki, popróbować soli, soli ziemi, tej ziemi.
   

(...) czuję się wyobcowany w przestrzeni publicznej. Jako przykład podam to forum, na którym mało kto rozumie wątki, które od wielkiego dzwonu zakładam (...)

Czy będę mógł poprosić o nazwy tych wątków, z chęcią włączę się w rzeczową dyskusję. Dzięki!

---

three of a perfect pair

> Jestem ciekaw,jaka część bywalców tego portalu ma poczucie alienacji.
   Niby z jakiego powodu bywalcy tego portalu mają odczuwać ową alienację?

>Nie chodzi o odrzucenie społeczne, to nie te czasy,chodzi o osobiste wrażenia w najprostszych relacjach - ja i świat, ja i przestrzeń publiczna, ja i czas,przeznaczony dla tej części ekumeny, w jakiej jestem obecny.
Czyli jednak chodzi o odrzucenie społeczne. Bo w jakich innych relacjach mamy odczuwać tą alienację? Ja względem lustra, czy może względem ściany?

>Czy można sobie wyobrazić empatię czysto intelektualną, zwerbalizowaną, bo przecież to język i jego rozwój ,decyduje na dobrą sprawę, kim jesteśmy i kim-czym, możemy się stać.
Wyobrazić sobie można wszystko, o ile Twój umysł potrafi...
Język i jego rozwój umożliwiają jedynie poprawę komunikacji (co wcale nie oznacza, że owa poprawa nastąpi). Natomiast o tym, kim/czym jesteśmy świadczy nasze zachowanie względem otoczenia.
Pozdrawiam

---

P.S. Rozwój języka w Twoim wypadku nie przekłada się na poprawę wyartykułowania Twoich poglądów.

---

Słowa mogą być jak promienie Roentgena; jeśli używać ich właściwie, przenikną wszystko. Czytasz i słowa cię przeszywają. #--# Aldous Huxley #--#

Jestem ciekaw,jaka część bywalców tego portalu ma poczucie alienacji. Nie chodzi o odrzucenie...

Zdania o pozornym sensie. Słowa "wal się", które użyłeś w jednej z wypowiedzi są... cóż, wal się, Serafinsky.

---

three of a perfect pair

Podoba mi się i robi wrażenie : instynkt stada. Stado poczuło się zagrożone? A czym ? Przechodniem, nie pasującym do sekty/getta, jakie tu sobie wygenerowaliście ? To jest bodaj jedyne forum ,w którym komu innemu piszą, kto inny głos zabiera. I jeszcze punktują, jak za komuny! Ale,zaiste, tak stado ma. Szanowni Państwo,wystarczy popatrzeć z zewnątrz : to miejsce nie ma nic wspólnego z racjonalizmem, z ratio. Odpowiadam Panu,bo nie będę marnował czasu dla dla reszty. Proszę się nie fatygować i nie odpowiadać; moja żona musi potem sprzątać e- pocztę i wielce gniewliwa jest.
Dwie osoby serdecznie pozdrawiam; odpowiem na ich osobiste poczty.
Żegnając się z Szanownymi, proszę wyzwolcie się z okowów tego miejsca,nim pochłonie Was wasz nihilizm i moderator-saturator. Sursum Corda !

Masz ten komfort bycia samotnym i zastanawiania się nad wszystkim i nad niczym. Pomyśl jak wiele zyskujesz. Ja mam tylko ten ból - do którego się przyzwyczaiłem, że nie bzykam, ale kibicuję moim kumplom, którzy użerają się z fochami swoich żon, rozkapryszonymi dzieciakami i problemem pędzenia na piątym biegu.
Ja mam ten komfort, że każdy mnie "gdzieś podrzuci", a ja jestem dla ludzi taką odskocznią od rzeczywistości i często kumple i koleżanki twierdzą, że "doładowuję ich dobrą energią"... cokolwiek by to nie znaczyło.
Człowiek samotny jest w społeczeństwie i w każdej społeczności potrzebny i ta społeczność wręcz wymusza na swych członkach raką rolę. Można być takim kieronikiem wody i dyrektorem z zawodu, ale jest się też i intelektualistą z zawodu, a życie staje się na swój sposób o wiele bardziej barwne, niż przeciętnego zjadacza chleba.

---

Malum est talis potens qualis eius causae timor
Trust me... My cap is foolish..