Poradnik cz.VI.
Moim zdaniem kryterium za pomocą którego można odróżnić homoseksualizm od podobnych do niego zachowań jest miłość! Podobnie zresztą rzecz ma się i z heteroseksualizmem. Nie ma sensu wdawać się w tej chwili w roztrząsania , co z kolei przez miłość rozumieć należy. Przyjmijmy roboczo, że przez miłość będziemy rozumieli postawę w stosunku do drugiego człowieka wyrażającą się w chęci poznania go, tj. głębokiego zainteresowania nim , obdarzaniu go dodatnimi uczuciami, co wszystko razem znajduje swój finał w konkretnych zachowaniach polegających na dawaniu, trosce, odpowiedzialności, itp. Miłość generalnie wyraża się w pragnieniu dobra dla ukochanego człowieka. Kto autentycznie kocha, ten nie krzywdzi. Nie oszukuje, nie stara się wykorzystać dla egoistycznych zachcianek. Wszystkie inne zachowania, podobne zewnętrznie , ale nie oparte na miłości, a na ,dajmy na to, seksie, nie są, moim zdaniem, homoseksualizmem w pełnym tego słowa znaczeniu. Tam gdzie nie ma miłości, zaczyna się patologia. I to tyle. Tak po prostu jest! Można to łatwo wykazać, ale nie temu poświęcone są te rozważania.
Czy tak rozumiany homoseksualizm jest czymś nienormalnym? Można by krótko stwierdzić, że nie, bo czy miłość może być nienormalna? Ale nie każdy tak rozumie homoseksualizm. Dlatego zobaczymy jak wielkie jest w umysłach ludzkich pomięszanie na temat normy i odstępstwa od niej! Przede wszystkim ludzie , którzy zarzucają homoseksualizmowi, że jest odstępstwem od normy nie zdają sobie sprawy..

Kim jest ten facet?

Poradnik młodego homoseksualisty cz.V
Panie i Panowie!
W potocznym rozumieniu homoseksualizm to pociąg płciowy do osób tej samej płci. Niekiedy wspomina się też o pociągu emocjonalnym. Istnieją jednak prostytuci homoseksualni , czyli osobnicy oddający się praktykom płciowym z osobami tej samej płci z chęci zysku. Osobnicy tacy nie odczuwają w zasadzie pociągu płciowego do przedstawicieli tej samej płci. Ich jednakże również czasami nazywa się homoseksualistami. Zachodzi więc tu sprzeczność, bo wynika z tego że, homoseksualiści to ci którzy odczuwają pociąg płciowy do osób tej samej płci, a także ci którzy takiego pociągu nie odczuwają, oddając się jednakże homoseksualnym praktykom z chęci zysku.
Musimy się też zastanowić co to znaczy odczuwanie popędu do osób tej samej płci. Bywa tak, że człowiek nieświadomie wypiera ze świadomości fakt odczuwania popędu homoseksualnego. Pod wpływem nacisku otoczenia nie dopuszcza do siebie takich myśli i takich uczuć. Na zewnątrz przybiera to nieraz formy, o czym wspominałam, przesadnej wręcz niechęci do osób tej samej płci , lub ambiwalentnego do nich stosunku. Człowiek taki jest z jednej strony przyciągany do osób swojej płci , z drugiej jest jednak od nich odpychany przez lęk przed potępieniem w swoich bądź cudzych oczach. Na poziomie świadomym zaprzecza więc jakoby miał coś wspólnego z homoseksualizmem, natomiast podświadomie cały pochylony jest w kierunku osób płci podobnej.
Ale pozostańmy przy określeniu homoseksualisty jako człowieka..

CD.Zakończenie części trzeciej.

W podsumowaniu więc stwierdzić należy co najmniej dwie rzeczy.
Po pierwsze tę iż sodomici nie stanowią grupy jednorodnej , a jedyne co ich łączy to pociąg seksualny do przedstawicieli tej samej płci. Poza tym wszystko w zasadzie ich dzieli. Dlatego,dajmy na to pederasta , może się poczuć wielce oburzonym, gdy ktoś nieświadomy nazwie go gejem. Przegięta ciota zaś wybuchnie histerycznym krzykiem jeśli ktoś będzie jej insynuował,że interesuje się nieletnimi chłopcami. Opisane powyżej typy nie występują oczywiście w naturze w stanie czystym. Poza tym został tu jedynie nakreślony z grubsza podział na różne rodzaje sodomitów.
Pominięto całą plejadę różnego rodzaju transwestytów, drag quins i drag kings, kobiet z penisem - tak celnie i wzruszająco przedstawianych w filmach Pedro Almodovara.
Drugim wnioskiem nasuwającym się po lekturze niniejszego tekstu jest ten , iż brak akceptacji swojej skłonności homoseksualnej prowadzi do wielu nieszczęść , kłopotów i zaburzeń psychicznych. Dlatego też dzisiaj psychoterapeuci i psychiatrzy , jeśli nie są zindoktrynowani religijnie, nie oferują wyleczenia z homoseksualizmu pod postacią zmiany orientacji na heteroseksualną , lecz proponują osobom, które nie akceptują swoich skłonności do płci tej samej terapię polegającą na zaakceptowaniu siebie takim jakim się jest , włączając w to również swoje homoseksualne skłonności.

KONIEC CZĘŚCI TRZECIEJ

Poradnik młodego homoseksualisty cz.IV.

"...gdzie by kto takowy..

W dzisiejszym wydaniu portalu gazeta.pl przeczytałem nastepujacy tekst:
wiadomosci(*)iadomosci/0,80274,4122612.html
Tego jeszcze nie było. Zaczynałem sie przyzwyczajac do afer pedofilskich czy gospodarczych z udziałem ksiezy KRK w roli głównej. Nie dziwi mnie to że cześc ksieży była kapusiami i donosiła. Ale ksiądz - terrorysta to brzmi ciekawie.
Ponieważ sytaacja w Polsce jest taka jaka jest ( mówie o krzyżu - nie tylko o "tym krzyżu" ) to mozż to świadczy o tym że rewolucja u bram. Może musimy wykazac więcej zaangażowania?

Zakładając, iż doświadczenie zdobywamy z wiekiem na bazie informacji, które do nas docierają... prawie zawsze musimy pokusić się nie tylko o interpretację faktów, ale też o wytyczanie jakichś reguł i uproszczeń... co z pewnością robimy.
Myślę, że samo planowanie ma tu olbrzymi udział przez tworzenie strategii przez reguły upraszczające. Co za tym idzie - stajemy się inteligentniejsi, ale gdzie jest ta granica, w której planowanie staje się taką pasją, iż planujemy dla samej sztuki planowania... czyli tylko marzymy?
Czy definicją homo-naivniś może być rozmarzenie i namiętne planowanie dla samej sztuki planowania i kiedy zarzucić komuś naiwność, jeśli po szeregu eksperymentów myślowych skłonny jest efektywnie wykorzystywać swoją oręż.
Powraca moje pytanie, które jest podchwytliwym pytaniem z logiki - czy istnieje szansa udowodnienia prawie wszystkich tez.. a które to pytanie nie jest pytaniem typu: czy istnieje szansa udowodnienia każdej tezy.. bo tu odpowiedź jest negatywna.

Jestem ciekaw,jaka część bywalców tego portalu ma poczucie alienacji. Nie chodzi o odrzucenie społeczne, to nie te czasy,chodzi o osobiste wrażenia w najprostszych relacjach - ja i świat, ja i przestrzeń publiczna, ja i czas,przeznaczony dla tej części ekumeny, w jakiej jestem obecny. Czy szablonowe, uprzednio wektorowane myślenie, nie wytwarza chaosu,w momencie, w którym kończy się tradycja poznania,a zaczyna przestrzeń pytań pozbawionych sztancy,ergo,wymagających poszerzenia zakresu świadomości ? Czy można sobie wyobrazić empatię czysto intelektualną, zwerbalizowaną, bo przecież to język i jego rozwój ,decyduje na dobrą sprawę, kim jesteśmy i kim-czym, możemy się stać. Przecież, nie ma co ukrywać,empatię w jej podstawowym znaczeniu(emocjonalnym ;-współodczuwanie), już dawno utraciliśmy. Swoją drogą, czy na rzecz psów ?

Skończyliśmy na pederastach.
CD.
EFEBOFIL – podobny do wyżej opisanego pederasty , tylko że jego zainteresowania kierują się ku młodzieńcom i młodym mężczyznom. Imponuje mu i ekscytuje go ich duża pobudliwość seksualna oraz rozwinięte organy płciowe zawsze gotowe do akcji. Dużą rolę w tego typu związkach odgrywa seks uprawiany intensywnie, często i na różne sposoby. Związek emocjonalny efebofila może być trwalszy i dojrzalszy. Są też efebofile typu Pasoliniego. Pożądają oni jedynie i wyłącznie młodzieńców o heteroseksualnej orientacji płciowej, często z nizin społecznych, drobnych złodziejaszków, włóczęgów i opryszków. Podnieca ich, ich szemrany półświatek, ordynarny sposób wysławiania się, prostackie maniery i niedomyte ciała. Nie przeszkadza im, że posiadają dziewczyny i prostytuują się dla pieniędzy. Z powodu różnicy orientacji żadna miłość czy tkliwe uczucia nie są tu możliwe. Są to związki często gwałtowne, burzliwe i brutalne, mogące zakończyć się śmiercią. Odmianą tego typu homoseksualistów są osobnicy polujący na młodych, niewyżytych żołnierzy. Sprowadzają ich do swego lokum, upijają wódką i, z półprzytomnymi, obcują cieleśnie.

Homoseksualiści dzielą się też na takich ,którzy akceptują swoją orientację seksualną i na takich , którzy jej u siebie ( a często i u innych) nie akceptują. Przyczyną braku akceptacji są najczęściej:
poglądy religijne, według których homoseksualizm jest grzechem,lub też opinia otoczenia społecznego uważającego homoseksualizm za..

Na prośbę loterka, niniejszym zakładam.
Oczywiście, zapraszam wszystkich do współtworzenia.

Nieskromnie pozwolę sobie przedstawić tekst mojego autorstwa:
Źródło: grzegorzsa(*)10/08/jeden-bit-to-za-mao.html

Jeden bit to za mało.

Merdający ogonem organizm wbiegł do łazienki. Byłem skupiony na skomplikowanej procedurze usuwania zarostu z twarzy, mimo to przez ułamek sekundy Karo pojawił mi się w polu widzenia. Kiedy zaobserwuje się kątem oka coś, co pędząc znika za plecami, intuicyjnie zakłada się, że to samo pojawi się z drugiej strony. Odwróciłem się przez ramię. Kara nie było. Włochata bestia za moimi plecami wykonała zwrot o sto osiemdziesiąt stopni i kiedy ja z zaskoczeniem stwierdzałem jego nieobecność, on wybiegał już z pomieszczenia.
Czy pies posiada świadomość? Zwykle za punkt odniesienia w takich rozważaniach przyjmujemy własne procesy myślowe, oraz sposób w jaki obieramy otoczenie za pomocą zmysłów. Wystarczy jednak spożyć pewną ilość alkoholu, żeby przekonać się że nie myślimy już tak wydajnie jak zwykle, a i z percepcją otoczenia nie jest najlepiej. Stąd wniosek, że na pytanie o obecność świadomości nie możemy po prostu odpowiedzieć, że jest lub jej nie ma.

***

Spróbujmy teraz przeprowadzić eksperyment myślowy. Wyobraź sobie, że z płata potylicznego mózgu wycięto Ci ośrodek wzroku. Zakładamy, że nadal żyjesz, ale nie sposób się nie zgodzić, że na pewno nie będziesz już widział/widziała. Potem przeprowadzono kolejne operacje mające na celu usunięcie wszystkich zmysłów. Jesteś..