W końcu listopada umarł mój Ojciec. W połowie stycznia umarła moja Matka. (Przepraszam za eufemizmy wyrażone wielką literą. Sądzę, że to oczywiste i zrozumiałe)

Oba te fakty zdarzyły się dość daleko ode mnie. Wyprowadziłem się nie tylko z domu ale też i z miasta, w którym się urodziłem (ok. 300 km). Oczywiście (?) byłem na obu pożegnaniach (pogrzebach).


Problem jest taki: ilekroć przypominam sobie cokolwiek z mojej przeszłości, opanowuje mnie dziwny stan wewnętrzny, którego wyrazem zewnętrznym jest obfitość wydzieliny z oczodołów. Płynie sama: ani z mojej woli, ani wbrew niej. (Nie o tym chcę powiedzieć!)

JAK pamiętać, jak czcić rodziców? To prawdziwy problem ateisty.

Można - najprościej - pójść "na" grób. Z powodu odległości - trudne.

Można pójść do kościoła katolickiego, bo wierzący byli oboje. Ale ja - nie. Nie chodzi o to, by w ICH sposób oddać im cześć! Chodzi o to, JAK JA MAM TO ZROBIĆ!?

ZEN podpowiada: siedź! Siedź tutaj! Siedź teraz! Mu!

Nie specjalnie wiem, co Egipcjanie, Babilończycy, Aztekowie, Majowie, Inkowie mogliby mi (ateiście) zaproponować.

TAKIE śmierci (rodziców0 - nie ukrywam - mają ogromny ładunek mistyczny, więc i religijny (tzn. światopoglądowy).

Kompletnie nie wiedząc, co robić, nie robię nic - ale nie za podpowiedziami ZENu.

Nie robię NIC, to znaczy: nie robię nic SPECJALNEGO. Po prostu pamiętam, siedzę i płaczę...

Drobner, nie oczekujący żadnej odpowiedzi......
-----------------
Jeśli nie przy wszystkich polskich literach są "ogonki",..

Ojciec mój, z którym często rozmawiałem o rzeczach niemożliwych świata tego, jako człowiek prawy i szlachetny brzydzący się wulgaryzmami, bardzo cierpiał z powodu przepowieści " O parasolu i niemożliwości jego...", którą zapewne wszyscy znacie. Postanowił więc propagowac idee niezwulgaryzowanej, odpowiedniej dla ludzi kulturalnych, wrażliwych i niecierpiących chamstwa w życiu, wersji "Przypowieści o parasolu" cytuję nową przypowieśc ojca. " Niemożliwe jest upieczenie chleba o miękkiej skórce i chrupiącym środku". ©

Proszę o komentarze, dziękuję.

Karol Wiolka lat 12

Łófaka! Tyn tyegst srosómiejom jetynie ci, kduży ni dylko berfiegt snaiom iensyk płolzki, alje tyrz włokule majom rłosóm. Chto ni sna płolzkieko, alipo ni wlasowal f płoziatenie rłosumu, ni mła tyrz pło co fysilaś zie, szepy płosnaś płolzkom łorytokrywie i grymętykie, po i tyk ni ma s niem o szem katać, a łon młosze jetynie ło tyj łortokrafi i kramotyce. Uodnie tagi pjisze, tela sze nie fie ło szym. A ło szym pjiszom y mufiom jenne ji tek nje jezd w ztanje srosómieś.

No i po co tacy czytają cudze posty i zamieszczają tu własne? Myślami można podzielić się i z niemym analfabetą, jeśli obydwie strony tylko zechcą, a obydwie myślą. Nie można jedynie z bezmyślnymi pismakami lub równie bezmyślnymi mówcami, który nie chcą, bo żadnych myśli po prostu nie mają, choć znakomicie znają rozmaite języki (czasem nawet najprecyzyjniejszy z nich, czyli język matematyki). Zarówno bezmyślni mówcy, jak bezmyślni oratorzy, wszystkich swoich czytelników i słuchaczy mają za równie jak oni bezmyślnych.
Kto z Was ma na ten temat inne zdanie? A co na to moderatorzy czuwający nad trzymaniem się tematu, a nie czepianiem rozmówców? Bardziej racjonalne jest pisanie zgodne z ortografią, czy sensem wszelkiej rozmowy?

Mieszkam w małym mieście. Całymi latami w różnych sytuacjach, w których musiałem się jakoś odnosić do religii, kościoła byłem zachowawczy, wręcz tchórzliwy. Plotłem jakieś bzdury, że co prawda sam nie wierzę ale dostrzegam potrzebę wiary i takie tam różne...Lekko mnie ta moja odmienność uwierała. Dzisiaj zaczynam być szczęśliwy (czasem euforycznie!, he...he) ze swoim ateizmem.
Wali mnie to co "oni" o mnie myślą. Jestem pewny niezmienności moich poglądów i fantastycznie mi z nimi się żyje. Cieszę się każdym dniem życia bo przecież drugiego nie dostanę. Mam coraz więcej zrozumienia, miłości, szacunku dla innych ludzi, także tych dewotów religijnych. Taaaa...odjazdowo być ateistą !

umiłowani w duchu obecni tu mędrcy!

jesteśmy w okresie Postu. Niech no mi ktoś tu objawi teologiczne, teoretyczne (wynikające z Pisma) i praktyczne jego podstawy, please...

bo nie wiem czy iść na imprezę czy nie

Szukałem po tutejszym forum, po tekstach wszelakich, bez rezultatu....

Bylo sobie trzech wiezniow: A, B i C. Jeden z nich ma byc stracony - decyzja juz zapadla, ale zaden z wiezniow nie wie, czy to on, czy nie on. W pewnym momencie przychodzi straznik i wypuszcza wieznia B. Pytanie: Czy prawdopodobieństwo, ze straca wieznia A jest wieksze, mniejsze, czy takie samo jak na poczatku???

video.goog(*)=10&so=0&type=search&plindex=1

Polecam obejrzeć. W całości. Film w którym autor próbuje uświadomić, że historia nie koniecznie musi być taka, jaką postrzegamy. Nacisk jest położony na ukazanie wielowiekowej manipulacji stosowanej przez rządy [religia, banki(bank rezerwy federalnej jako zniewolenie społ.), "walka" z terrorem(w tym zamach na WTC jako akt dokonany przez sam rząd USA w celu wywołania konfliktu)]. Godny spędzenia 2h przed monitorem i godny dyskusji.

Człowiek odwiecznie manipulowany, czy kolejna teoria spiskowa?
Do czego prowadzi globalizacja? Wiarygodność dowodów zawartych w filmie.
Serdecznie zapraszam do wymiany spostrzeżeń.

W tym roku obywatele USA wybierają nowego prezydenta. Hillary, Barrack? Może McCain? Kto zasługuje na fotel? Czyja prezydentura byłaby najlepsza dla Stanów, Świata, Polski? Kto wygra i co z tego wyniknie?

Dziadek i babcia mają razem 154 lata. Powiedz ile lat ma dziadek, a ile babcia wiedząc, że babcia ma teraz dwa razy tyle lat, ile dziadek miał wtedy, kiedy babcia miała tyle, ile dziadek ma teraz.

Dlaczego w wysokich górach trudno ugotować niektóre potrawy np.jajko na twardo lub fasole