Chyba każdy się zgodzi, że koło samochodowe nie jest abstrakcyjne. Jest materialne i posiada określone właściwości fizyczne opisane licznymi wzorami.

Istnienie koła samochodowego w materii ze wszystkimi swoimi właściwościami fizycznymi zależy jednak od poziomu sił jakie na koło oddziałują. Przy ogromnych siłach i wysokich energiach - koło samochodowe natychmiast przestaje istnieć. W centrum wybuchu jądrowego koło samochodowe traci swoje właściwości koła - przestaje istnieć.

Wydaje się w związku z tym, że istnienie dowolnego materialnego koła zależy od poziomu energii.



Czy koło utworzone przez palce - istnieje ?
Czy koło utworzone przez palce jest materialnym kołem takim samym jak koło samochodowe - czy jest abstrakcyjnym symbolem koła ?

W ogólnej teorii względności stożki światła są określane lokalnie w każdym punkcie, ale OTW sama w sobie nie odróżnia w nich przeszłości od przyszłości więc określamy zwrot ciągłością - wyobraźmy sobie więc sytuację w której w czasoprzestrzeni istnieje pętla na której wyglądają one jakoś tak (początkowy i końcowy punkt mają tą samą pozycję, ale mogą być przesunięte w czasie):

Oczywiście takie odwrócenie czasu wymagałoby jakiejś naprawdę paskudnej osobliwości w środku - nawet bardziej niż czarna dziura ... droga powstania czegoś takiego jest chyba kompletnie niewyobrażalna (ale pewnie jak dla hipotezy cenzury kosmicznej nie da się udowodnić nieistnienia).
Pomińmy pytanie o istnienie takich pętli (jak wormhole, teoretycznie dozwolonych w OTW), ale może spróbujmy pobawić się eksperymentem myślowym zakładając takową - myślę że taka kompletna profanacja naturalnej przyczynowości daje świetne ćwiczenie na zrozumienie np. konfliktu między symetrią CPT a drugą zasady termodynamiki.

Powiedzmy więc że ktoś wsiadł w rakietę, wykonał taką pętlę i wrócił na orbitę Ziemi.
Wewnątrz rakiety wszystko powinno dziać się normalnie - np. łatwo rozbić kubek, ale trudno go potem złożyć do pierwotnej postaci ... tyle że z perspektywy osoby z normalnym czasem, to działoby się w odwrotnym kierunku czasowym: to rozbity kubek sam by się składał.
Normalnie ciąg przyczynowo-skutkowy dostarcza..

Interesują mnie wszelkiego typu debaty, najlepiej z udziałem któregoś z Czterech Jeźdźców (Harris, Dawkins, Hitchens, Dennett). Na YouTube widziałem kilka z polskimi napisami, a jest jeszcze masa których nie mogłem znaleźć w wersji innej niż angielskiej. I tu właśnie mam prośbę - jeśli ktoś trafił na filmik lub tekst z takiej debaty (najlepiej z udziałem któregoś ze wspomnianych wcześniej panów, ale bez nich też może być). Niby mógłbym oglądać w oryginale - i nawet próbowałem nie raz, ale umykają mi wtedy smaczki i niuanse. Poza debatami interesują mnie też videoblogi (jak np. Pat Condell) czy dokumenty. Tak więc jeśli traficie na coś takiego to podrzućcie tu linka.

Ten wątek ma charakter nostalgiczny.
Kiedyś, to chyba było na początku lat 90-tych, pojawił się w kinach polskich film produkcji amerykańskiej "Kevin sam w domu", o ile dobrze pamiętam tytuł. Była to tzw. komedia familijna, fabuła filmu opowiada o sympatycznym brzdącu, który za karę został pozostawiony przez całą rodzinę sam w całym dużym domu na święta. Potem oczywiście dramaturgia narasta, musi się zmierzyć z włamywaczami, spotyka różne osoby samotne i stare, którym niesie pociechę albo które jemu pomagają. Całość utrzymana w ciepłym, amerykańsko-hollywoodzkim klimacie, świetnie wyreżyserowana a i gra małego aktora, odtwarzającego postać sprytnego dzieciaka wzbudza wielką sympatię. Ale to było prawie dwadzieścia lat temu. Łezka w oku.
   Rzadko oglądam telewizję, ale w obliczu wszechobecnej chały pojawia się siłą rzeczy pytanie, czy nasze telewizje nie mogłyby od czasu do czasu przypomnieć naprawdę dobrych filmów, na których świetnie bawiły się i dzieci i pokolenie ich rodziców?... Dlaczego tak mało pokazuje się właśnie takich wartościowych dzieł, promujących pozytywne modele wychowawcze - zaradność, samodzielność, skautowskie ideały wytrwałości i pomagania innym a zastępuje się to przez jarmarczną rozrywkę, tandetne łubudu i inne fiu-bździu?!

Jeden ze sluchaczy mojego ulubionego porannego programu poinformowal prowadzacych, ze dzisiaj rano mijajacy go radiowoz Gardai mrugnal swiatlami, aby go ostrzec o mobilnej kamerze. Z eksytacja w glosie zaznaczyl, ze zblizaja sie swieta!
Zaraz potem dowiaduje sie, ze w Christchurch( jak na ironie Kosciol Chrystusa) w Nowej Zalandii doszlo do serii trzesien ziemi. I to tuz przed swietami.
Od razu nasunelo mi sie pytanie: gdzie jest k...a Bog?

polecam tą panią: www.youtube.com/watch?v=Dbc0M1HvtC8 (nie chodzi mi o ten filmik, to jest akurat przykład, w sieci są całe godziny z jej programem)

Wreszcie kobieta która ma IQ, jestem nią zafascynowany. Nazywa się Tracy Harris i jest prowadzącym ateistyczny show w USA, który z tego co rozumiem leci w Austin w kablówce.

Nie tak jak nasze panie co drugie słowo o feminiźmie i obraźliwe fochy na lewo i prawo za takie czy inne słówko.

Bardzo lubię surowe warzywa. Marchewka, pietruszka, buraczek, brokuł, kalarepa, cebula, wszystkie te warzywa dużo bardziej smakują mi surowe niż gotowane. Jest jednak jedno warzywo, którego nigdy nie odważyłam się zjeść na surowo. Jest to ziemniak. Owszem, znam jego smak, bo zdarzało mi się ugryźć kawałeczek, ale nigdy nie zrobiłam tego śmiało, pełnym gryzem. Przeanalizowałam mój lęk przed konsumpcją świeżo obranego ziemniaczka i chyba wiem, skąd mi się to wzięło. Od kiedy byłam mała, mama, babcie, ciocie ostrzegały mnie przed jedzeniem surowych ziemniaków. Miały być one źródłem wszelkich dolegliwości żołądkowych, gorączki, bólów głowy itd. W szkole podstawowej krążyły opowieści o tym, jakim dobrym są one sposobem na uniknięcie wszelkich sprawdzianów i klasówek (ponoć byli nawet śmiałkowie, którzy w ten sposób uratowali się przed złą oceną, ale nigdy osobiście nikogo takigo nie spotkałam. Być może swoją odwagę przypłacili życiem???). Nigdy nie spotkałam także przepisu na danie z surowych ziemniaków. Nawet najbardziej fanatyczni weganie nie jadają ziemniaków w postaci niegotowanej.
I tutaj moje pytanie do Was: czy ktoś z Forumowiczów zjadł całego, średniej wielkości kartofelka na surowo, czy doznał z tego powodu jakichś dolegliwości, czy ktoś może mi wytłumaczyć ogólnoludzką (w krajach, z których ziemniaczki pochodzą też zwykle się je poddaje obróbce termicznej) niechęć do ziemniaków na surowo, czy istnieje jakieś naukowe wytłumaczenie (toksyny, reakcje niegotowanej skrobii ziemniaczane..

Kto jest Ojcem?
Ojcem, jest Pierwszy Bóg, czyli jedyna, niematerialna istota-duch, Który pracuje, Którego wolą jest miłość, która to miłość, polega na wiecznej Samoofierze Ojca wobec swojego, jedynego Syna, Który w następstwie wiecznej Samoofiary Ojca, jest Drugim, Wiecznym Bogiem uosabiającym ŻYCIE, Który również pracuje, i Którego praca, również polega na Samoofierze, ale ta Samoofiara Syna Ojca jest wobec każdego z nas.

Czy Bogowie, Dwie Istoty Boskie współpracują ze Sobą?
Dwie Istoty Boskie, w przeciwieństwie do istot ludzkich, nie współpracują ze Sobą.
Ludzie zawsze współpracują, którego to faktu, nie podważa jakość współpracy.

Co różni PRACĘ, od współpracy?
Pracę, od współpracy różni brak współodpowiedzialności, wynikający z faktu współzależności.
Wieczne Istoty Boskie, wieczni Bogowie, nie ponoszą z tytułu Swojej pracy żadnej odpowiedzialności, a cóż dopiero współodpowiedzialności. Bo nie ma do takiej odpowiedzialności żadnych podstaw.

Dlaczego istnieje Dwóch Bogów?
Bo istnienie jednego Boga wcześniej, niż był świat, byłoby dowodem istnienia absolutnego egoisty, czyli bytu bezsensownego, dlatego Nauka Ojca powiadamia, że wcześniej niż był świat, istniało Dwóch Bogów i precyzuje: pracował, czyli istniał Ojciec, oraz pracował, czyli istniał Syn Ojca.

Miano, "OJCIEC", zostało w Nauce Ojca kategorycznie zastrzeżone, i jest to zasadne.
Posługiwanie się mianem Pierwszej Istoty Boskiej przez ludzi, jest przejawem bezprawia ciemniaków.



Ps...

www.youtub(*)?v=pAkzyOEctNw&feature=related

Jak Jobsa zabrało a gość miał kasę po uszy i jakby się dało to by mu wszystkie bebechy wymienili aby go ratować, to co dopiero tutaj mówić.

Pamiętał jak mówił o nowych terapiach które ktoś miał mu tam załatwić, że nie będzie tak źle, a tu kuku, niestety ten stan to już jest schyłek, kiedy człowiek tak wygląda jest to ostatnie stadium przed śmiercią.

Ale to jest woda na młyn dla wierzących, pamiętam jak czytałem przy okazji "God Delusion" żeby Dawkins 'oglądał się za siebie' bo Bóg mu może niespodziankę zrobić za taką przysługę, a tu padło na Hitcha... i to jeszcze w gardziołko którym te bezbożne słowa wychodziły.

Strange coincidence isn't it ?

Ludzie religijni, to osoby, które wierzą w istnienie Istot Boskich, chociaż nie znają faktów dowodzących istnienia Tych Istot.

Racjonaliści, to osoby niewierzące w istnienie Istot Boskich, chociaż nie znają faktów dowodzących istnienia Tych Istot.

Zatem, "wspólnym mianownikiem" racjonalistów i religijnych, jest niewiedza.
No to na jakich fundamentach jest oparta wzajemna niechęć, a nawet pogarda.