Słowo się rzekło, a raczej ja napisałam kilka słów. Obiecałam Kowalskiej, że założę nowy wątek pod tytułem: "Z życia Winstona Smitha, czyli sztuka tworzenia prawdy za pomocą nożyczek". Pomysł zaświtał mi w głowie, ponieważ ostatnio obok innych pleniących się zjawisk na tym forum, kilka osób upodobało sobie sztukę tworzenia wycinanek. Fakt ten raczej mnie śmieszy niż, denerwuje. Dlatego też moja wypowiedź ma taką a nie inną formę.

Każdy z nas ma subiektywne poczucie humoru, moje należy do tworów efemerycznych, niezdefiniowanych i aspołecznych. Słowo naprawdę ma dla mnie wartość sentymentalną. Mój dziwaczny mózg w swych najczarniejszych i najgłębszych odmętach ubzdurał sobie, że słowo to zawsze przyjmuje formę "na prawdę". Znalazł się jednak MAM, który usilnie mnie poprawiając (za co jestem mu bardzo wdzięczna), pierw zmusił mnie do podjęcia środków zaradczych, coby nie robić z siebie non stop kretynki. Zaczęłam więc od przyklejenia na monitorze żółtej karteczki z wielkim napisem:



a, potem zakodowania w głowie pewnego pomocnego zdanka, które wczoraj na forum skłoniło pewnego usera, do uprawiania tej "szlachetnej" sztuki tworzenia wycinanek i zmieniania rzeczywistości oraz tuszowania swych potyczek.

Pomyślałam..

Poparciem dla kościoła partia prawicowa nie różni się od innych.

"achury" skłoniła mnie, nie wiedzieć czemu, do pomieszania kilku spraw w jednym tekście, dla niepoznaki ukrytych pod deklem "1-go Maja"

...wyrzucić martwe zapisy, np. § 10. e) stosować się do zasad polskiej pisowni i interpunkcji...
Ach ! hura ![/color][/url]

"H"[/n1] na początku.

Mt 1:18)[/url], spróbuję w wolnych paralelach porównać język pisany-forumowy z językiem budowlanym...

O trzech najlepszych przyjaciołach

Było sobie trzech najlepszych przyjaciół. Wszyscy byli w jednym wieku. Jeden z nich był mało ambitnym, ale bardzo pracowitym i ciekawym życia twardzielem. Drugi był ambitnym, prostym, miękkim, nowobogackim... no może nie kończmy.. ale był mimo wszystko ubóstwiany przez wszystkich. Trzeci to był zwykły nierób i konował... a do tego fantasta.
Ugadali się, że któregoś razu pójdą zwiedzać bunkry. Takich dwóch, jak ich trzech, to ani jednego. Byli grupą doskonałą.. głupiomądrymi cwaniakami i to w dodatku frajerami.
Mimo wszystko doszli w tych bunkrach, nie wiedzieć czemu akurat oni.. bo te bunkry odsiewały z naszej planety wszystkich tchórzy.. doszli akurat oni.. do Miejsca przez duże zresztą M. Pojawił im się Wielki Strażnik Trzech Przedmiotów.
Wielki Strażnik Trzech Przedmiotów pokazał im Trzy Przedmioty w Trzech Skrzynkach. Żaden z przyjaciól nie wiedział którą chce wybrać, bo ogarnęło ich Dziwne Zdziwienie.
Wielki Strażnik Trzech Przedmiotów wytłumaczył im to Dziwne Zdziwienie. Polegało ono na tym, że w jednej z Trzech Skrzynek był Czarodziejski Ołówek, którym można było wyrysować wszystko, co tylko się chciało. W drugiej z Trzech Skrzynek była Czarodziejska Książka, w której można było przeczytać wszystko, co tylko się chciało. W trzeciej z Trzech Skrzynek był Czarodziejski Pierścień, którym można było wyczarować wszystko, co tylko się chciało. Haczyk jak zwykle tkwił w uzależnieniu. Wszystkie trzy przedmioty były wszechpotężne. Książka odtwarzała..

Ech ta urocza Rosja.
[Załącznik]
przewijać strzakami

Kiedyś remontowałem dachy na budynkach Ośrodka Oceanografii UG w Helu.
Teraz jest to znane i popularne fokarium, ale wówczas Instytut miał na stanie tylko parę gadów w tym jedną fokę wabiącą się Balbin i sukę wielorasową z przewagą collie, za to z nazwiska dla mnie n/n.

Przy wstępnych oględzinach dachów wystąpiła różnica zdań pomiędzy mną i dyrektorem Ośrodka, znanym z występów w tv, foczym ekspertem.

Różnica dotyczyła zakresu prac, jakie chciałem wykonać w ramach zaplanowanych na ten cel przez UG środków (mało!), bo Dyrektor żądał więcej za te same pieniądze, a ja- uparty dekarzyna- miałem wręcz przeciwny pogląd, gdyż dachy były bardziej wzruszone dziesięcioletnim urlopem nad modrym Bałtykiem, niż se Derekcja zaplanowała.

Coraz cięższe argumenty przyodziane w grubiejące słowa, eufemistycznie zwane "negocjacjami"- zakończyły się dość niespodziewanie, gdy przekroczyły masę krytyczną cierpliwości wraz z granicą kurczliwości mojego zysku i spytałem z miłym uśmiechem: panie Dochtorze*, czy na dachach zna się pan tak samo dobrze**, jak na fokach?

Doktor zmiażdżył, spalił i utopił mnie wzrokiem trzykrotnie z półobrotem, i rzuciwszy- a rób pan co chcesz - właśnie w tym półobrocie, zajął się swoimi sprawami.
Zrobiłem więc to, co mi serdecznie poradził, czyli zaspokoiłem żądzę zysku metodą łatania dachów.

Jakież zdumienie i konsternację wywołało niedawne pojawienie..

W ramach dzisiejszych rozważań przy kawie, postanowiłem się zastanowić, nad pewną kwestią, dotycząca zagadnienia, jak różne oblicza ma miłość.
Miłość, to jedno z pięknych słów i może mieć swoje odzwierciedlenie, w różnych zachowaniach człowieka, czy też jego czynach.
Miłość, może się przejawiać, na różne sposoby.
Adresat miłości, także może być różny, w zależności od upodobań.
Adresatem, może być druga osoba, zwierzątko, a także coś innego, jak na przykład: ten portal, a zwłaszcza część tego portalu, którą jest forum.
Miłość, aby nie była nudna, czy też monotonna, to jest urozmaicana innymi wspaniałymi elementami, choćby takimi jak: jedyność i ważność, w krzewieniu miłości do wycinanek, czy też wyjątkowość w parze, z jedyną poprawną troską o forum, a także zaborczość, zazdrość i wiele innych elementów, których wymieniał nie będę, bo lista jest długa.
Z okresu, mojego pobytu na tym forum, zauważyłem parę osób, których miłość do tego forum, charakteryzuje się szczególną charyzmą, choćby w przywiązaniu, do tego forum i misji w odpowiednim korygowaniu lub usuwaniu „nieodpowiednich wpisów”.
Spotkałem osoby, które poprzez swoją bezgraniczną miłość, do tego forum, ubogacają go jedynym mądrym i poprawnym słowem.
Słowem, które nie podlega komentowaniu, gdyż to jedyna prawda, w którą trzeba się wsłuchać i nie zastanawiać, bo jest ponad ograniczonym umysłem ludzkim.
Oczywiście, że nie dotyczy to odpowiednich wybrańców, którzy są obdarzeni wyjątkowym, poprawnym i jedynym..

A ja wiem gdzie mieszka prawda
W mym sercu

A ja wiem kiedy szczęście mnie dosięgnie
W tej chwili

A ja wiem po co świat się stworzył
Dla mnie


Podolski

Wszystkie Święte Księgi są prawdziwe
Natchnione , Me to słowa
Lecz nie Ja wymyśliłem religie , kościoły , podziały
władze jednych nad drugimi

Nawet Ja nie władam człowiekiem
Dałem wam Wolność , Miłość i Ziemię
a wyście je sprzedali

Opamiętajcie się , bo nawet Ja wam nie pomogę
Zamknęliście przede Mną Serca
i nie Mam dostępu

Podolski Grzegorz

Dziś na forum przeczytałam taki oto fragment:

Cytat:

i bardzo mnie to zainteresowało.
Ktoś tu obecny posiada może informacje na temat owego bogactwa form i symboliki cepa w różnych kulturach i epokach?