Inspiracją do tego pytania byli moi racjonalni koledzy płci obojga. A właściwie ich niepewność związana z moją skłonnością do wymyślania pozakręcanych historii. Przesadzonych, czarno-białych, wrzaskliwo-szeptliwych, płaczących, krzyczących, śmiejacych się, czasem wypełnionych wiedźmami, duchami, wierzeniami, zabobonami, szaleństwem

Takie hobby u członka PSR może budzić zdziwienie. Może to trochę jak potrzeba pełni (modląca się kurtyzana i uprawiający sado maso po godzinach ksiądz)... Ale też uważam, że chcąc przekazać wartości, uczucia, czy pytania egzystencjalne, najlepiej mówić językiem symboli. Chciałam wiedzieć, czy warto te bazgroły zebrać w coś większego i pokazać ludziom, chciałam informacji zwrotnych, bo miałam ochotę przestać się z tą skłonnością ukrywać (taki pisaniowy coming out...).

Portal Racjonalisty chyba nie był najlepszym miejscem, bo od początku dzieliłam się tutaj swoimi rzeczywistymi poglądami dotyczącymi realnego świata. I nagle rzuciłam Wam kilka "dziwnych" historii. Kompletnie nieracjonalnych Część osób je pochwaliła sprawiając, że mam ochotę wyjąć z szuflady resztę, zebrać w jedno i spróbować pokazać ludziom. Część osób przeniosła zdanie na temat ich nieracjonalności na całość mojej osoby, zapominając, że to wyłącznie jedna z szuflad.

Do tego dochodzi fakt, że stosuję określenie "wiedźma" w formie komplementu. To hołd wobec wszystkich osób spalonych swego czasu pod takim zarzutem. Osób, które "zgrzeszyły" brakiem pokory. To słowo jest dla mnie synonimem..

Założyłam wczoraj wątek pt. Komentarze do artykułów, w którym wyraziłam swoje wątpliwości dotyczące czasowego ograniczenia w dodawaniu komentarzy. Otrzymałam odpowiedź od Stilgara i rzeczywiście, przyznaję, że o tym nie pomyślałam.

Dlaczego jednak wątek został zamknięty, bez słowa wyjaśnienia, nie rozumiem.

Myślenie lateralne czyli odwarunkowanie od ciasnych ram racjonalizmu.Nauka zakceptowała już fakt ,że myślenie jest procesem kognitywnym.Czy myśleliście kiedyś jak uwolnić się od płapek logicznego myślenia?Myślenie Lateralne nie jest ,żadną szarlatanerią a jedynie alternatywą dla myślenia racjonalnego(tzw.wertykalnego).Myślenie lateralne jest jedną z funkcj umysłu. Tak jak zmysł węchu odpowiada za poprawne wykorzystanie zmysłu smaku tak myślenie lateralne odpowiada za pełne wykorzystanie ogromnego spektrum możliwości twojego mózgu.Myślenie racjonalne nie jest ani dobre ani złe jest potrzebne.chyba nikt przy zdrowych zmysłach nie odrzuca widzenia na rzecz słuchu.

„Darwin sprawił, że ateizm jest w pełni satysfakcjonujący intelektualnie”.
Nauka stała się dla ludzkości nową nadzieją na zbawienie.
„Raport Kościoła anglikańskiego popiera ewolucyjną koncepcję stwarzania”, napisano w nim: „W dwóch relacjach o stwarzaniu zawartych w I i II rozdziale Księgi Rodzaju nie można znaleźć niczego, co by zaprzeczało teorii ewolucji, ponieważ większość wykształconych chrześcijan zgodnie przyznaje, iż argumenty te wywodzą się z mitów i maja dla nas wartość raczej symboliczną niż historyczną”.
Wspomniana komisja dodała na koniec:
„Możesz myśleć co chcesz, i dalej być chrześcijaninem”.
Takie próby pogodzenia Biblii z teoria ewolucji tylko osłabiły wiarygodność tej Księgi w oczach wielu ludzi. W rezultacie rozkrzewił się sceptyczny stosunek do Biblii, powszechny do dziś nawet wśród niektórych przywódców religijnych.
Czy duchowieństwo z czasów Darwina przeciwstawiało się jego koncepcji tak uwłaczającej Bogu?
Pewien profesor z uniwersytetu w Cambridge tak się na ten temat wypowiedział: „Początkowo teoria Darwina napotykała sprzeciw głównie ze strony przyrodników, kwestionujących dowody, nie zaś teologów, którzy by się powoływali na Pismo Święte”.
Ten sam uczony dalej dodaje: „Poza nielicznymi wyjątkami czołowi myśliciele chrześcijańscy w Wielkiej Brytanii i Ameryce dość szybko pogodzili się z ewolucją i darwinizmem”.
Sam Darwin do końca traktowany był wśród nich z wielkimi honorami...

Haendel na Tamizie.


W geometrii ogrodów brzmią trąbki i werble,
polifonia ogarnia labirynty z krzewów,
zabłąkani dworzanie wpadają w zdumienie,
lecz wciąż gonią swe nimfy, nie ustają w śmiechu.
Nadal są pasterzami w wergiliańskim lesie

od stuleci zmienianym przez stany rycerskie
opuszczone przez wojnę, wyjęte z pancerzy.
Nie ma tutaj Rolandów, Artur w bój nie wezwie,
wszystkie Graale złożono w baroku namiętnym
linii tłustych, roślinnych, wijących się wszędzie,

w myślach, muzyce, mowie, w obrazowym kłębie
żywotnych alegorii, co znaczenie każde
sto razy już zdobyły w uczoności zręczne
podobnej do powiastki zasuszonych kartek;
ciężkie, głodne w dewocji. Lecz kontrasty kręte,

co widzą noc południa, oraz morze lądu,
jak także śmierć żyjącą i to mocą słabą,
nauczyły epokę rozkosznych sposobów
widzący pierś Wenery strojnie obnażoną
przez szlachcianki na dworze, biegnące wśród klombów

przeciętych tak starannie, jak kamienne łuki
kościołów i pałaców, rozpustnie napiętych,
wezbranych swą przestrzenią, zginających mury
w wybuchach przesycenia i ekstazach świetnych.
O kołach zapomniano, elips kładąc łuski

ponad klatki schodowe będące teatrem,
gdzie każdy krok jest dumny, skrzydlaty stiukami
łakomych cherubinów i amorów wrzaskiem,
niczym róg obfitości zrzucającym dary
uczt bez końca bogatych, przeplatanych tańcem.

Jerzy Pierwszy przysypia, budzą go puzony,
wściekła symetria wzbiera, by przyciągnąć króla.
Ten spogląda po chwili, pełen złej dobroci
i gniewności łaskawej, co niszczy..

Łoskot elektryczny.

Łoskot elektryczny niesie tu dnia chwile,
pełen nowych zmysłów stad otwiera oczy,
barwy w głębiach mózgów pisze ostrym brzmieniem,
mięśnie zgina kurczem i energię łowi.

Na dwóch stanów siatkę dzieli wszystkie fale,
żar słoneczny rzeźbi w rozpalonych głowach,
strome szczyty wiatru ściera w słowa małe,
przestrzeń wciąż obarcza gąszczem różnych wołań.

Wchodzi między kształty, bada ich fakturę,
pisze lepką pamięć, wrażeń sto ujmuje
w jeden krótki utwór, w barwność swych gatunków.

On wciąż czymś handluje, a zawarciem umów
bawi się bezwiednie; wagę ciał zgaduje
ich symetrią mocną, w której zamknął burzę.

18 września 2009
Wrocław

Witam, mam ogromną prośbę do osób mieszkających w pobliżu Bielska - Białej lub Cieszyna związaną ze świadkowaniem na akcie apostazji, będę ogromnie wdzięczna.

kościoł Rzymsko-katolicki od wieków stoi na stanowisku że to co powie to już powie!
Teraz powiedział za dużo,ponieważ nikt przy zdrowych zmysłach nie będzie poważnie traktował rewelacji o cudzie w Sokółce.Nie chodzi mi o te pobożne kłamstwa dzięki którym miłosierny kler wzmagał wiarę biednych owieczek w ciągu wieków! Ciekawi mnie to jak polskie społeczeństwo zachowa się słysząc te niesamowitości.
Diaboliczne i niesamowite obrzędy guślarzy odzianych w niesamowite stroje przyciągają młodzież do gotyckich świątyń!Horror! krew się leje i każdy może ją spijać i bezcześcić! Straszne!

Grób Boga Auschwitz

Bardzo szanuje pana Szostkiewicza , przede wszystkim za umiarkowanie , poszukiwanie porozumienia , wstrzemięźliwość w stosowaniu inwektyw i insynuacji , rzetelność i uczciwość w redagowaniu swych tekstów .
Wydaje mi się , że jego artykuł w najnowszym niezbędniku inteligenta napisany został przede wszystkim w kontrze do dobrze osadzonego w chrześcijaństwie antysemityzmu , a do polskiego i katolickiego antysemityzmu w szczególności .
Zadane pytanie ; Czy można pisać wiersze po tym , co ludzie ludziom urządzili w obozie Ausschwitz ? - nie jest ani odkrywcze ani nowe . Niestety pan Szostkiewicza , starając się zgłębić temat , konsekwentnie omija samą istotę problemu - czyli właśnie boga a raczej jego idee , wizje , schemat , naturę .
Swój artykuł kończy tak : Rozliczanie Boga z Holocaustu nie jest do tego potrzebne . Wystarczy więcej empatii i solidarności między ludźmi .
Tak jak całkowicie zgadzam się z drugim członem wypowiedzi , tak jestem zażenowany i wstrząśnięty arogancją i ignorancją pierwszego .

Wiara w Boga , który urządza ludziom i zwierzętom Holocaust w wielkim Potopie , który morduje noworodki w Egipcie ... musi budzić zastrzeżenia i wątpliwości każdego człowieka , który jest przekonany o tym , że wzajemna empatia i solidarność między ludźmi to podstawowe a zarazem szlachetne wartości . Niezliczone są opisy gwałtu i przemocy nie tylko w starym ( Sodoma i Gomora ) ale też w nowym testamencie ( Apokalipsa ) , które są apoteozą ataku atomowego . Mojżesz..

Wiem, że nie ma na świecie nic nudniejszego niż wysłuchiwanie czyichś snów, a jednak usilnie proszę Was o zapoznanie się z poniższym opisem. Rzecz wygląda na wymysł i dowcip, zaręczam jednak, że naprawdę tak mi się to śniło, jeszcze niecałe trzy godziny temu.

A więc...

(odpowiedni motyw muzyczny)

Byłem w burdelu.
Burdel ów był Ogromny, mieścił się bowiem w niemal nieprzerobionym budynku typowej PRL-owskiej szkoły-kombinatu jakich wiele w krajobrazie blokowisk z wielkiej płyty (choć ta ze snu była raczej na przedmieściach), a dziewczęta (były ich setki) przyjmowały klientów w salach zbiorowych, na metalowych łóżkach szpitalnych, także z dziedzictwa PRL znanych.
Niebywale skomplikowana fabuła snu była skrzyżowaniem polskiej komedii gangsterskiej z czymś w rodzaju "Pamiętnika znalezionego w wannie" Lema. Po całym bowiem Gmachu (w godzinach jego pracy) ganiało się ustawicznie kilka wzajem skonfliktowanych gangów, plus, także wchodzące sobie wzajem w drogę, różne formacje Sił Prawa i Porządku jak Policja, CBŚ, CBA, ABW itd. Przy czym nikt w istocie nie wiedział, co jest naprawdę grane, gdzie "przyjaciel", gdzie "wróg", sytuacja bowiem z chwili na chwilę ukazywała coraz to nowe poziomy intrygi. Nikt też nikomu nie mógł ufać, wszystkie bowiem strony miały mnogich (przy tym podwójnych, potrójnych, poczwórnych...) agentów u konkurencji. Ja, przypadkowo wplątany w środek akcji, robiłem oczywiście wszystko, by się z niej wyplątać, co - równie oczywiście - coraz głębiej wikłało mnie..