CD.Zakończenie części trzeciej.

W podsumowaniu więc stwierdzić należy co najmniej dwie rzeczy.
Po pierwsze tę iż sodomici nie stanowią grupy jednorodnej , a jedyne co ich łączy to pociąg seksualny do przedstawicieli tej samej płci. Poza tym wszystko w zasadzie ich dzieli. Dlatego,dajmy na to pederasta , może się poczuć wielce oburzonym, gdy ktoś nieświadomy nazwie go gejem. Przegięta ciota zaś wybuchnie histerycznym krzykiem jeśli ktoś będzie jej insynuował,że interesuje się nieletnimi chłopcami. Opisane powyżej typy nie występują oczywiście w naturze w stanie czystym. Poza tym został tu jedynie nakreślony z grubsza podział na różne rodzaje sodomitów.
Pominięto całą plejadę różnego rodzaju transwestytów, drag quins i drag kings, kobiet z penisem - tak celnie i wzruszająco przedstawianych w filmach Pedro Almodovara.
Drugim wnioskiem nasuwającym się po lekturze niniejszego tekstu jest ten , iż brak akceptacji swojej skłonności homoseksualnej prowadzi do wielu nieszczęść , kłopotów i zaburzeń psychicznych. Dlatego też dzisiaj psychoterapeuci i psychiatrzy , jeśli nie są zindoktrynowani religijnie, nie oferują wyleczenia z homoseksualizmu pod postacią zmiany orientacji na heteroseksualną , lecz proponują osobom, które nie akceptują swoich skłonności do płci tej samej terapię polegającą na zaakceptowaniu siebie takim jakim się jest , włączając w to również swoje homoseksualne skłonności.

KONIEC CZĘŚCI TRZECIEJ

Poradnik młodego homoseksualisty cz.IV.

"...gdzie by kto takowy nalezion był, żeby albo z bydlęciem, albo chłop z chłopem
przeciwko przyrodzeniu sprawę miał, takowi mają na gardle być skarani, a według
obyczaju ogniem mają być spaleni".

Od tych to już dawnych czasów , z których pochodzi powyższy fragment przepisu prawa, homoseksualizm nie cieszy się uznaniem i poparciem społecznym. Dzisiaj, przynajmniej w Polsce, prawo nie ingeruje już tak drastycznie w intymne sprawy międzyludzkie, dając pod tym względem społeczeństwu dużą swobodę zachowania się.
Pomimo liberalizmu prawa w tych kwestiach pozostało jednak potępienie społeczne i ogólna postawa nietolerancji dla różnych tzw. odmienności seksualnych, w tym i homoseksualizmu.
U ludzi prymitywnych potępienie to nie opiera się na jakichkolwiek argumentach, a wynika z jakiegoś zaślepienia, przesądów czy biologicznej wręcz wrogości do tego co inne, odmienne, różne. Co nie pasuje do wąskiego obrazu świata i co budzi lęk przezwyciężany agresją. Jak pisał Mickiewicz: "takie widzi świata koło, jakie tępymi zakreśla oczy".
Są jednak ludzie bardziej światli, którzy argumentują swoją niechęć do homoseksualizmu wysuwając przeciwko niemu tak lub inaczej sformułowane zarzuty. Chciałabym przeto bliżej przyjrzeć się owym oskarżeniom i zmiarkować czy dadzą się one utrzymać w zimnym acz jasnym świetle logicznej analizy. Dlatego rozważania poniższe programowo wyprane będą z wszelkich emocji i mogą być przeto dla wielu czytelników suche, pedantyczne a przez to i nużące. Nie da się jednak niestety w inny sposób obalić ataków na homoseksualizm, jak tylko w ten, systematyczny i rzeczowy , krok po kroku i punkt po punkcie. Kogo to nie interesuje niechaj nie czyta.
Na początku trzeba się będzie zająć samym słowem, nazwą, terminem "homoseksualizm".
Chodzi bowiem o to o czym właściwie będzie się pisało. Pojęcie "homoseksualizm" obejmuje bardzo wiele różnych zachowań, dlatego, aby wiedzieć o czym się mówi , trzeba postarać się o sformułowanie definicji homoseksualizmu. Homoseksualizm nie jest jednorodny. Ktoś, kto mając pewne zachowania na myśli będzie zarzucał , że homoseksualizm jest zboczeniem , będzie miał rację ze swojego punktu widzenia. Ktoś inny natomiast, patrząc pod innym kątem, będzie miał rację stwierdzając, że nie jest zboczeniem. Dlatego, aby się nie pogubić, należy wyeliminować subiektywizm z pojmowania homoseksualizmu , co można uczynić poprzez sformułowanie jego obiektywnej definicji. Dlatego w pierwszym rzędzie i na samym początku zajmę się nazwą "homoseksualizm", aby w konsekwencji wyartykułować czym on właściwie jest, a czym nie jest.Kiedy ustalę czego mam bronić przed potępiającymi zarzutami wysuwanymi przez społeczeństwo, zajmę się obalaniem tychże zarzutów. Sprowadzić zaś je można w ogólności do trzech kategoryj:
Po pierwsze zarzuca się homoseksualizmowi, że jest odstępstwem od normy, dewiacją. Następnie słyszy się jeszcze obecnie z wielu ust stwierdzenie , że homoseksualizm jest chorobą. Wreszcie zarzuca mu się , że jest niemoralny, lub, jak kto woli, grzeszny, co ma niewątpliwie znaczenie dla homoseksualistów wierzących. Rozdzieranych niejednokrotnie konfliktem sumienia.
Nie wystarczy gołosłownie po prostu zarzutom tym zaprzeczyć i powiedzieć, że tak nie jest. To trzeba udowodnić. Nie spotkałam się osobiście z rzeczową argumentacją na ten temat, dlatego to co tutaj piszę jest moim oryginalnym pomysłem i wszelkie podobieństwo do ewentualnych analogicznych rozważań jest przypadkowe.
NAZWA
Nazwa "homoseksualizm" jest wybitnie nieostra i użyta w zdaniach powoduje ich zasadniczą nierozstrzygalność. Nazwa nieostra to taka nazwa odnośnie której o dowolnym przedmiocie nie potrafimy bez wahania rozstrzygnąć czy jest desygnatem tej nazwy. Zasadnicza zaś nierozstrzygalność jakiegoś zdania czy sporu "nie pochodzi od ograniczoności naszego doświadczenia lub niedostatecznej przenikliwości naszego wnioskowania, lecz źródłem tej nierozstrzygalności jest wadliwość znaczenia wyrazu , mianowicie jego nieostrość". (Ajdukiewicz).
Zajmę się teraz wykazaniem, że nazwa "homoseksualizm" jest nazwą nieostrą i to wybitnie.W konsekwencji zobaczymy, że mimo pozorów, nie wiemy właściwie co to jest i na czym polega homoseksualizm.
cdn.