Mają w kieszeni całą muzykę świata
mogą im zagrać na zawołanie
wszystkie filharmonie i wszyscy didżeje
na muśnięcie opuszkiem palca po smartfonowym ekranie
jednak słyszą coraz mniej

mają w kieszeni całą mądrość świata
zasoby wszystkich bibliotek i nakłady wszystkich czasopism
każdą radiostację i telewizję na wyciągnięcie ręki
na pstryknięcie palcem na mrugnięcie okiem
jednak rozumieją coraz mniej

mają w kieszeni wszystkie narzędzia potrzebne do tego
żeby zaprowadzić porządek
jednak robią coraz większy bałagan

mogą znaleźć się na drugi dzień w dowolnym miejscu na Ziemi
jednak coraz bardziej zamykają się w sobie i swoich czterech ścianach
poza którymi nie widzą już nic, albo prawie nic

czasem krzyczą wołają o uwagę
kogo? sąsiad wyprowadził się na drugą stronę ściany
i zapatrzony w prostokątny ekran telewizora
nie dostrzegłby nawet Mony Lisy
gdyby przeparadowała z tym swoim uśmiechem przez środek salonu
(no chyba, żeby coś wcześniej z siebie zrzuciła
no ale wówczas uśmiech byłby ostatnią rzeczą, która by go zainteresowała)

a kiedyś marzyli o tym, żeby być jak Marco Polo
albo Ferdynand Magellan
teraz mogą kupić bilet do dowolnego miejsca na Ziemi
i znaleźć się tam w 24 h
zbyt szybko, żeby zacząć marzyć

wraz z rozwojem komunikacji
świat się skurczył
jeszcze tylko gwiazdy nam zostały
napisy końcowe Pana Boga
wystąpili
zdjęcia
muzyka
reżyseria

był człowiek z marmuru
człowiek z żelaza
teraz nadszedł czas człowieka z wystawy
takiego
na wyciągnięcie ręki
jak portfel
jak telefon
na który można wszystko nagrać
a potem zapomnieć

niestety
to tylko atrapa

poza tym
za niedługo zamykają
...
prawa autorskie zastrzeżone dla podmiotu tego konta