CHCIAŁEM JAK NAJLEPIEJ ...

Nie nadużywaj swojej wszechwładzy - powiedział stary Bóg młodemu Bogowi
Pamiętaj , że wszystko co stworzysz prędzej czy później obróci się przeciw tobie
Jakże to ? Ja daję im życie , uczucia gorące , zapachy , dźwięki , obrazy , daję im
świadomość siebie . Pozwalam im doświadczać ekstazy tańca i muzyki .
Pozwalam im nie znać Tajemnicy , przeczuwać , przypuszczać , domyślać się
tworzyć własne światy nieograniczone pewnością , wolne od wiedzy , całkowicie
niezależne od przeznaczenia.Daję im wolność urojenia , złudzenia ,iluzji .
Wszystko czego potrzebuje twórca , kreator , wolnomyśliciel .
Obdarzyłem ich wieloma językami , aby mogli jak najpełniej wyrażać swe tęsknoty i pragnienia
aby mogli tworzyć najprzeróżniejsze mity , legendy i baśnie
Obdarowałem ich miłością i nienawiścią , nocą i dniem , wiarą i zwątpieniem
Wypełniłem wszystkim co żywa istota zdolna jest przeżyć .
Wymyśliłem dla nich zwierzęta i ich instynkty , wymyśliłem rośliny i ich wegetacje
Wymyśliłem cały wszechświat , planety i gwiazdy i galaktyki , czas i przestrzeń.
Podarowałem im śmierć . Możliwość odrodzenia się , nowego początku...
Cóż mógłbym im dać więcej ?
Tak , nie mogłeś dać im więcej , dałeś im wszystko czego ty nie posiadasz
Nieświadomość początku i nieświadomość końca .
Niefrasobliwość ulotności , przemijania , powtarzalności historii , kontynuacji.
Dałeś im coś czego nie masz , poczucie wieczności uwieńczone śmiercią
Wiarę podszytą zwątpieniem a przede wszystkim wszechogarniający lęk przed tym co nastąpi - powiedział
stary Bóg młodemu Bogowi.
Dałeś im wszystko czego ty nie posiadasz i dlatego oni będą chcieć zawsze tego
czego mieć nie mogą.
Cóż mogę uczynić by to zmienić ? spytał młody Bóg starego Boga.
Daj im swego syna i swego ducha i swego ojca .
Niech ich urodzą , słuchają , ignorują , męczą , zabiją i ubóstwią.
Tylko takiemu Bogu uwierzą.- powiedział stary Bóg młodemu Bogowi.
Nie mam przecież ani ojca ani syna ani duchem nie jestem , czy muszę więc skłamać ? spytał zgorzkniały młody Bóg.
Jeśli chcesz by ludzie zostali przy życiu , musisz - odpowiedział stary Bóg , stwarzając swym oddechem
miliardy nowych światów.

Data utworzenia 20.07.98 Maciek Maka Wieczorek

Moja wiara

mam biurko pełne
kwiatów kalendarzy długopisów
mam dni niepoliczone
które kiedyś
nieoczekiwanie oddam
mam topniejące puste szkło
w gorącym popiele ogniska
mam oddech jak oceanów fale
wypełniony rybim milczeniem
cieniem ptasich skrzydeł

mam nieuchwytność kwietnych pyłków
uwieńczoną nieuniknionym początkiem
wszelkiego istnienia

nie jestem kamieniem
nie jestem wodą
jestem błędem cudem
ograniczony fizycznością
spętany czasem
wyciekam szparami
przenikam ścianami
na trawę na chmury na słońce na deszcz
w schematy
w ogień w lód
w nieograniczoność próżni
w wymuszone nadzieje
w skonstruowaną wolność

mam grzmot i błysk piorunów
mam szum cyfrowych maszyn
nie mam
wiary...?

Maciek Maka Wieczorek 1998

>Pamiętaj , że wszystko co stworzysz prędzej czy później obróci się przeciw tobie
Dobra wskazówka dla grafomanów.