Mam poważniejszy wątek niż zwykle. Otóż mój kolega jest chory. Ma raka. Konwencjonalna terapia nie pomogła. Jego lekarz twierdzi, że można jeszcze spróbować chemioterapii, ale szanse są raczej nikłe. Od drugiego kolegi dostałem artykuł do przekazania choremu koledze, na temat amigdaliny.
   To jest skan z czasopisma „Nieznany Świat”, opisujący amigdalinę jako cudowny lek. Chciałbym ten temat skonsultować tutaj z Forumowiczami, bo nie bardzo wiem jak się zachować, a moja wiedza z zakresu onkologii jest dość ograniczona. Z jednej strony nie chciałbym dawać mojemu koledze fałszywej nadziei (choć może w tej sytuacji to jedyna rzecz, którą można zrobić?). Z drugiej wiem, że to właśnie Ci zwolennicy tzw. „alternatywnej medycyny” szukają drogi na skróty, próbując ominąć rygorystyczne wymogi dla uznania danego specyfiku w leczeniu, aby zarobić na chorych ludziach. Te wymogi istnieją nie bez powodu; służą temu, aby mieć pewność, że dana substancja działa. A jak rozumiem, z wiedzy którą udało mi się zgromadzić, amigdalina w badaniach klinicznych nie wykazała wyniku lepszego niż placebo (co jej zwolennicy zapewne uważają za działanie konspiracji).
   Tak jak ja rozumiem to zagadnienie, znalezienie jednego leku na raka jest dość beznadziejne. To nie jest jedna choroba. Komórki rakowe to po prostu takie, które wskutek uszkodzenia nie mogą wykonać apoptozy, czyli kontrolowanego samobójstwa. Normalnie każdy ma takich komórek sporo, ale problem zaczyna się, gdy się namnażają i tworzą guzy. Jeszcze większy, gdy się odrywają, trafiając do krwiobiegu i tworząc nowe ogniska. Ze względu na rozległość zagadnienia, możemy je tylko próbować zniszczyć całkowicie promieniowaniem, bądź truciznami (chemioterapia).
   Zwolennicy amigdaliny utrzymują, że komórki rakowe nie produkują pewnego enzymu, beta-glukozydazy – jak mówi artykuł – co powoduje, że ta substancja truje je selektywnie. Nie mam wystarczającej wiedzy medycznej, żeby zweryfikować to twierdzenie. Nie rozumiem jaki związek ma beta-glukozydaza z apoptozą, co jest jedynym wspólnym mianownikiem komórek rakowych jaki znam.
   Mój chory kolega jest chrześcijaninem, z typu łatwowiernych. Wiem, że po prostu „łyknie” ten artykuł. Czy powinienem próbować go przekonać, że to nieskuteczne, zdając sobie sprawę, że to się nie uda? Czy może wycofać się, dać kontakt do niego koledze z artykułem, żeby mu go przekazał na własną odpowiedzialność? Z pewnością nie chcę być tym, który mówi „tak, weź to, to Ci pomoże”.
   Jakie są Wasze myśli na ten temat?

   Pozdrawiam.