Kończą sie pomału wakacje i niezależnie czy jesteś,uczniem, byłym uczniem, studentem, rodzicem, czy wykładowca , nauczycielem .. mistrzem temat nauki i sposobów jej przekazywania powraca.

W szkole życia, w której nieustannie uczestniczymy, będąc w niej zarówno nauczycielami, jak i uczniami , wprawdzie nie ma wakacji , ale nie ma też takiej presji, wszystko ma swój czas i miejsce, oraz daje pewne specyficzne , niepowtarzalne możliwości, poznawania i doświadczania, nieustannie czegoś nowego, ważnego, ciekawego, potrzebnego, przydatnego... itp. wystarczy tylko to dostrzec i docenić.

W klasycznej szkole niby jest podobnie , a jednak.. myślę że najwyższy czas na głębszą analizę systemu nauczania i szersza dyskusję - kto, jak i czego , oraz dlaczego powinien uczyć ?

Kto/co sie naprawdę liczy? Czy naprawdę grozi nam coraz większe .. upodmiotowienie,dehumanizacja, odczłowieczenie, wpierw młodzieży(będącej jednak -przyszłością narodów - to nie tylko szumne hasełko, to prawda i im szybciej ją dostrzeżemy jako świadomy ogół , tym szybciej zaczniemy się realnie rozwijać) a później całego ,przyszłego społeczeństwa, w którym przecież przyjdzie nam żyć .

Warto zatem zawczasu pomyśleć i sprawdzić jakie wartości - przekazujemy najmłodszemu pokoleniu, jakie dziedzictwo IM wkodowujemy, czym Ich tak naprawdę karmimy ? (zarówno dosłownie ,jak i w przenośni ), bo co siejemy- to i..żąć będziemy.

Kto, bądź co ? jest dziś w szkole , czy też systemie nauczania - NAJWAżNIEJSZE ?

Az kręci się w oku łezka , gdy wspomnę - jak to drzewiej bywało na niegdysiejszych akademiach (w Atenach, Rzymie , Bolonii ,Padwie, Krakowie) , gdzie żacy poszukując odpowiedzi na nurtujące ich pytania ,dotyczące spraw zarówno egzystencjonalnych , jak i filozoficznych , z zapałem chadzali na wykłady sławetnych profesorów-mistrzów , poznając otaczający ich świat, jego ciekawostki i tajemnice... ech.. .

A co mamy dziś? - Bezduszny system, nastawiony nie na to by porwać do wiedzy, zainteresować i rozwijać , ucząc samodzielności w myśleniu i dalszych poszukiwaniach , pozwalający wydobyć jak najwcześniej diamenty talentów drzemiących w młodych pełnych , niespożytej energii, wiary że świat leży u ich stóp, i możliwości przełamywania tam i tabu i szlifowania Ich umiejętnie na Brylanty - które będą nam lśniły przez wiele lat .

Ale kto może tworzyć prawdziwych mistrzów? - jedynie Inny Mistrz nie obawiający się dzielenia swą wiedzą i mający dobrze przygotowane warunki i zaplecze, aby mógł tworzyć jeszcze lepszych niż on sam( bo przecież jeśli przekazuje podobnie zdolnemu co On sam uczniowi wiedzę, którą zdobywał całe życie - już na starcie, to jak wiele będzie w stanie dokonać uczeń) .

Ale aby tak mogło być do pracy z młodzieżą nie mogą trafiać ludzie przypadkowi, nie mający predyspozycji do tego jakże , trudnego i wymagającego zajęcia(celowo nie piszę zawodu, tylko zajęcia któremu oddajemy się z pasją i sercem).

Wiadomo też, że aby móc ze spokojem, oddać się szlifowaniu naszych młodych diamentów ,NALEżY MIEć ZASPOKOJONE POTRZEBY EGZYSTENCJONALNE i nie tyle myśleć o chlebie, ile o rzeczach mniej przyziemnych.

Należy też w końcu przypomnieć że ..tabakierka jest dla nosa, a nie odwrotnie , podobnie jak program - jest dla uczniów, w perspektywie dla społeczeństwa które z nich wyrośnie, pamiętając że - Wszyscy jesteśmy INNI , mamy inne możliwości , predyspozycje , dynamikę uczenia i zapamiętywania, system analityczny, cyfrowy, literowy, albo .. nutowy sposób opisywania i pojmowania świata .

I musi sie w nim znaleźć miejsce, zarówno dla Nikifora, Freuda, Janka muzykanta, Einsteina, Lincolna, Geytsa , Coco Chanel, Wojtyły, Kopernika itd... . Wszyscy są potrzebni i mogą wnieść i wnoszą niepowtarzalne, indywidualne wartości bez których świat byłby uboższy.

Warto pomyśleć i poszukać rozwiązań - umiejętnego zagospodarowania potencjału ludzkiego bez różnicowania (na lepszych , gorszych , jest takie przepiękne słowo godne jak najszerszego propagowania -INNI, aż, albo po prostu ) dlatego nie ... zarzynajmy Janków Muzykantów- niech szukają przy pomocy dobrych życzliwych i serdecznych pedagogów , co im w duszy gra?
Nie każdy będzie fizykiem kwantowym, matematykiem, olimpijczykiem, chemikiem, astronautą,rockmenem, piekarzem, lekarzem, mechanikiem , krawcem, fryzjerem, fotografem, budowlańcem , czy hodowcą drobiu - ale wszyscy jak w wierszu z elementarza "...Murarz domy buduje, krawiec szyje ubrania , piekarz piecze bułeczki..."

Są na właściwym miejscu i potrzebni -tym bardziej im większymi Mistrzami są w swoich dziedzinach.
Dlatego tez nie można zmarnować , w przedbiegach potencjalnych -Einsteinów, Pendereckich, Lagerfeldów, Tesli, czy nowych twórców ciekawszego świata.

Niech wykładnikiem wyników nauczania nie będzie ilość "olimpijczyków" którzy są i tak zdolni i w odpowiednich warunkach wypłyną, ale wydobycie czegoś z tych którzy .. jeszcze nie świecą , znalezienie do nich drogi i klucza , nauczenie tego co niezbędne i pomoc w wytyczeniu drogi do ich celu.

Nie zadowalanie się jedynie zrobieniem sprawdzianu (no właśnie czyjego..?) i wstawienie iluś tam jedynek , które świadczą nie tyle o złych wynikach uczniów - ile niedopasowanym systemie nauczania do ich potrzeb i możliwości, złej organizacji i wykorzystywaniu czasu , oraz niedostatecznym rozeznaniu stopnia zrozumienia i zastosowania skuteczniejszych i wydajniejszych metod.

Pomyślmy też o tym jakich przedmiotów rozwijających pewne nowe zagadnienia brakuje , albo jakie trzeba by wprowadzić , dostosowując do potrzeb dzisiejszego zmieniającego się świata. Pozdrawiam (WIR) otwarci.ok1
_________________