Państwo nasze kochane oraz Kościół katolicki bardzo ale to bardzo nakłaniają młodych do zakładania rodzin oraz posiadania jak najliczniejszego potomstwa.

   W zamian za owo płodzenie dzieci nie dają mieszkań, kobiety tracą pracę, o miejsca w żłobkach rodzice biją się pod tymi placówkami, przedszkola kosztują tyle, że kolacja ze śniadaniem w Ritzu jest tańsza, księża za chrzest, komunię, bierzmowanie, ślub itd. biorą taką kasę "co łaska", że po podsumowaniu można całkiem przyzwoite auto kupić.

   Po co to piszę i dlaczego ten wątek?

   Ano dlatego, że wkurwia mnie do łez takie podejście. Dzieci są cool, ale jak już pojawią się na świecie, to i państwo i Kościół ma je głęboko w dupie. Szpitale, lekarze, lekarstwa, wyprawki, jedzenie, podręczniki, ubrania itd. wszystko muszą sami rodzice. A im więcej dzieci w rodzinie, tym klechy i politycy mają taką rodzinę głębiej.

   I to się od lat nie zmienia. Obojętnie jaka partia nie byłaby przy żłobie. Za komuny to ja w szkole codziennie dostawałam kubek ciepłego mleka, a za zaoszczędzone pieniądze w SKO kupowałam sobie codziennie w szkolnym sklepiku ciepłą drożdżówkę. Na książki nie wydawało się co roku kupy forsy, bo nikt ich nie zmieniał co roku. Szło się na kiermasz i wymieniało podręczniki z innymi klasami lub kupowało za parę groszy. Dzieciaki chodziły w fartuszkach, i jak któreś było biedniejsze, to nie było widać, że ma sweter z łatami. Żaden uczeń nawet by nie pomyślał, że można zbluzgać czy lekceważyć nauczyciela, co dziś jest nagminne. Tarczę nosiło się z dumą. Pokażcie mi dziś jednego ucznia co ma tarczę przyszytą do kurtki.

Ech...