>   Co jest ważniejsze? Moje przekonania, moja niechęć do KK czy dobrze przygowowany do startu w
>dorosłe życie człowiek - mój syn

Chyba sam sobie odpowiedziałeś

Lepsza edukacja (w domyśle: w lepszej szkole) gruntowniej przygotuje (powinna) syna do dokonywania później słuszniejszych wyborów...a co wybierze?- to będzie jego sprawa.
Uważam, że takie wyjście jest optymalne.

Pozdrawiam miło

>Co jest ważniejsze? Moje przekonania, moja niechęć do KK czy dobrze przygowowany do startu w
>dorosłe życie człowiek - mój syn?
>Rozterki mojej żony - Czy Ty sobie wybrażasz jaka to będzie dla niego trauma, jak jako jedyny nie
>będzie chodził na religie, jak go będą palcami wytykać, oszczędź mu tego...

>Ja zdeklarowany ateista. Żona konformistka - nie wierzy w Jezusa i s-ke, myśli, że jest jakaś siła
>wyższa.

Z jednej strony, nawet jeśli poślesz Syna do szkoły prokatolickiej - jest bardzo prawdopodobne, że mając w domu przykład innego światopoglądu, nie "ugrzęźnie" w kościołowości. Niestety obawiam się, że nie uniknie "wytykania palcami" (ale to może Mu wzmocnić charakter) albo będzie musiał się ukrywać ze swoimi wątpliwościami.

Z drugiej strony uważam, że "dobre przygotowanie do startu w dorosłe życie" nie wiąże się z wyborem szkoły "najlepszej w rankingach". Często ważne jest też podejście do Małego Człowieka, do Jego ciekawości świata, tolerancja dla różnorodności, szacunek. No i jeszcze jedno - posłanie Dziecka do szkoły, której "misji" się nie akceptuje może być dla Niego nauką, że Rodzice w wybierają konformizm. Że w domu myślą inaczej, a w "świecie publicznym" podporządkowują się większości. Może to i nie jest zła nauka - konformiści mają w życiu łatwiej...

Niezależnie od Waszej decyzji pozdrawiam. Również Przyszłego Pierwszoklasistę

> "dobre przygotowanie do startu w dorosłe życie" nie wiąże się z wyborem szkoły "najlepszej w rankingach". Często ważne jest też podejście do Małego Człowieka, do Jego ciekawości świata, tolerancja dla różnorodności, szacunek.

Widze Zulko, ze nie tylko jestes leniuszkiem ale rowniez idealistka

Odpowiem Ci: po pierwsze - czesto wlasnie szkoly "najlepsze w rankingach" zapewniaja dobre "podejście do Małego Człowieka, do Jego ciekawości świata, tolerancja dla różnorodności, szacunek"... Wlasnie dlatego sa to "dobre szkoly".

Po drugie, nie tylko co czlowiek wyniesie i jak jest traktowany w szkole jest wazne... Rownie wazna jest ranga szkoly. Jesli ktos chodzil do London Oratory School albo V LO w Krakowie, zawsze bedzie to lepiej wygladalo w czasie przyjmowania na studia a nawet i pozniej. Podobnie jest roznica, czy ktos konczyl Oxford czy tylko Uniwersytet Londynski. Czy ktos konczyl UJ czy AP w Krakowie (ze wskazaniem na UJ )...
Wszystko to widac w CV Wyobrazasz sobie miec w CV Eton College jako szkole srednia??? Wszystkie drzwi przed Toba stalyby otworem

Czy zdziwiloby Cie to, ze gdybys chodzila do super-drogiej elitarnej szkoly mialabys lepszy start dzieki CV niz dzieki zdobytej wiedzy?

Idealizm pograza nas w mrzonkach bardziej niz religie............

Witaj Magnusie (chyba za Tobą tęskniłam? inaczej nie umiem sobie wytłumaczyć radości z Twojego postu hi hi)

>Widze Zulko, ze nie tylko jestes leniuszkiem ale rowniez idealistka

bywam

>Odpowiem Ci: po pierwsze - czesto wlasnie szkoly "najlepsze w rankingach" zapewniaja dobre "podejście do Małego Człowieka, do Jego ciekawości świata, tolerancja dla różnorodności, szacunek"... Wlasnie dlatego sa to "dobre szkoly".

zgadzam się - "często" ale nie zawsze , jeżeli jednocześnie spełnione są te dwa warunki - Twój wybór jest łatwiejszy. Jednak ja mówię o sytuacji, kiedy są "rozdzielne". W takim przypadku ja wybieram "podejście".

>Po drugie, nie tylko co czlowiek wyniesie i jak jest traktowany w szkole jest wazne... Rownie wazna jest ranga szkoly. Jesli ktos chodzil do London Oratory School albo V LO w Krakowie, zawsze bedzie to lepiej wygladalo w czasie przyjmowania na studia a nawet i pozniej. Podobnie jest roznica, czy ktos konczyl Oxford czy tylko Uniwersytet Londynski. Czy ktos konczyl UJ czy AP w Krakowie (ze wskazaniem na UJ )...

Oczywiście klasa szkoły może mieć znaczenie. Tylko w tym przypadku nie mówimy Eton College (o ile wiem nie mieści się 30 km od Warszawy). To dwie porównywalne w klasie szkoły. Jeżeli natomiast mówimy o wyborze "szkoły elitarnej" to taki wybór jest już chyba mniej "wrażliwy" na położenie geograficzne. Mogę więc wybrać szkołę jednocześnie "elitarną" i o wartościach zgodnych z moimi. Chyba, że twierdzisz że wszystkie "elitarne"szkoły są jednocześnie "katolickie".

>Idealizm pograza nas w mrzonkach bardziej niz religie............

Rozumiem, że jesteś Zwolennikiem nie postępowania zgodnie z deklarowanymi wartościami Konformiści łączcie się?

>Witaj Magnusie (chyba za Tobą tęskniłam? inaczej nie umiem sobie wytłumaczyć radości z Twojego postu hi hi)

Ja rowniez ciesze sie, ze po wakacjach spotykam tu te same, mile twarze

>>Odpowiem Ci: po pierwsze - czesto wlasnie szkoly "najlepsze w rankingach" zapewniaja dobre "podejście do Małego Człowieka, do Jego ciekawości świata, tolerancja dla różnorodności, szacunek"... Wlasnie dlatego sa to "dobre szkoly".
>zgadzam się - "często" ale nie zawsze , jeżeli jednocześnie spełnione są te dwa warunki - Twój wybór jest łatwiejszy. Jednak ja mówię o sytuacji, kiedy są "rozdzielne". W takim przypadku ja wybieram "podejście".

Jak bedziesz w stanie dowiedziec sie o "podejsciu" szkoly inaczej niz z rankingow???

> Mogę więc wybrać szkołę jednocześnie "elitarną" i o wartościach zgodnych z moimi. Chyba, że twierdzisz że wszystkie "elitarne"szkoły są jednocześnie "katolickie".

Oczywiscie, ze nie Moja zona miala przez chwile watpliwosci, czy poslac dzieci do szkoly muzulmanskiej, czy katolickiej, bo to byly najlepsze szkoly w okolicy Jakos tak dziwnie sie sklada, ze szkoly "mniejszosciowe", religijne zachowuja wyzszy poziom niz inne szkoly panstwowe... Pisze to najzupelniej racjonalnie - na podstawie obserwacji
Szkoly "prywatne", "elitarne" (czytaj - dla bogaczy ) to oczywiscie zupelnie inna bajka

Stad rzeczywiscie wynika, ze najlepiej dla racjonalisty, to poslac dziecko do wybranej szkoly "elitarnej"!

>Rozumiem, że jesteś Zwolennikiem nie postępowania zgodnie z deklarowanymi wartościami Konformiści łączcie się?

Ja jestem zwolennikiem postepowania zgodnie z dobrze przemyslanym i zrozumianym systemem wartosci
I z tym czego nauczylem sie w poznosocjalistycznych szkolach - z "ciekawościa świata, tolerancja dla różnorodności, szacunkiem"...

>Jak bedziesz w stanie dowiedziec sie o "podejsciu" szkoly inaczej niz z rankingow???

Z rankingów mogę się dowiedzieć jak wiele wymaganego programem nauczania materiału przyswoili uczniowie. Tylko tyle. O "podejściu" moim zdaniem z rankingu się nie dowiem. Jeśli interesuje Cię "podejście" sugerowałabym raczej przeprowadzenie rozmów z Rodzicami uczących się tam Dzieci, poszperanie w Neciku itp.

>Moja zona miala przez chwile watpliwosci, czy poslac dzieci do szkoly muzulmanskiej, czy katolickiej, bo to byly najlepsze szkoly w okolicy Jakos tak dziwnie sie sklada, ze szkoly "mniejszosciowe", religijne zachowuja wyzszy poziom niz inne szkoly panstwowe... Pisze to najzupelniej racjonalnie - na podstawie obserwacji

Ta "racjonalność" dotyczy konkretnej sytuacji Twoich Dzieci i decyzji Twojej Żony. Podstawowym błędem interpretacyjnym jest uogólnianie swoich (siłą rzeczy niewielu doświadczeń) na ogół życia społecznego. Rozumiem jednak na podstawie Twojej wypowiedzi dlaczego tak bronisz szkół katolickich - racjonalizacja już podjętej decyzji

>Szkoly "prywatne", "elitarne" (czytaj - dla bogaczy ) to oczywiscie zupelnie inna bajka
>Stad rzeczywiscie wynika, ze najlepiej dla racjonalisty, to poslac dziecko do wybranej szkoly "elitarnej"!

Niekoniecznie. Może posłać do najbliższej . Ja tylko mówię, że każdy wybór pociąga za sobą określone konsekwencje. Na szczęście, szkołę można zmienić jeśli Rodzina uzna, że konsekwencje są jednak nie do zaakceptowania.

>Ja jestem zwolennikiem postepowania zgodnie z dobrze przemyslanym i zrozumianym systemem wartosci
>I z tym czego nauczylem sie w poznosocjalistycznych szkolach - z "ciekawościa świata, tolerancja dla różnorodności, szacunkiem"...

To tak jak ja

   Cóż - moim zdaniem najgorszym wyborem byłaby szkoła nr1, z powodu "- ... no wie Pan, w zeszłym roku był takie jeden... hm, wie Pan". Co to za "nowiepan" i "takijeden"? od "nowiepanów" trzymać się należy z daleka a już na pewno nie należy oddawać takim swoich młodych na wychowanie.
   Wybrałbym szkołę nr2 - wygląd jak barak? Z tego co pamiętam takie rzeczy tworzą klimat, nowe, świeżo wyremontowane budynki nie nadają się dla młodzieży - za bardzo przypominają szpital... Jeżeli budynek jest docieplony i grzybem nie zarósł, to jest świetnie. Jeśli do tego są tam porządni nauczyciele - nic lepszego od nauczyciela który z powodu ograniczonych środków kombinuje coś z niczego - młode będzie miało gratis naukę kreatywności.
   Szkoła nr3 nie jest najgorsza, ale tu dużo zależy od tego kto w niej rządzi, bo nawet wśród klechów zdarzają się porządni ludzie i dobrzy nauczyciele, nie odrzucałbym tej opcji bez dokładniejszego sprawdzenia stosunku władz szkoły do osób o niechrześcijańskim światopoglądzie. Choć z drugiej strony - sam wybrałem UWr między innymi z powodu braku teologii i stanowczemu odrzucaniu wniosków Papieskiego Wydziału Teologicznego o podpięcie do uniwerku.

---

Prawo jest jak płot - żmija zawsze się prześliźnie, tygrys zawsze przeskoczy, tylko bydło stoi i czeka.

Według mnie na tym poziomie niedociągnięcia edukacyjne spokojnie można nadrobić w domu, zresztą nie wyobrażam sobie nawet takiej szkoły podstawowej, która realnie byłaby zdolna w 100% zapewnić optymalną edukację. Są przecież rodzice, niewielu, ale jednak są, którzy sami edukują własne dzieci nie wysyłając ich w ogóle do szkoły. Czytając ich opinie, obawy dotyczyły głównie wyższego poziomu nauczania, czyli potem raczej należy się martwić o zapewnienie dobrych nauczycieli a nie teraz. Teraz możemy sami sobie z tym radzić bez większych kłopotów. Wybrałbym zdecydowanie szkołę najbliższą przekonaniom rodziców i przyjazną optymalnie dziecku, a geniusza zaczął kształcić w domu.

Dziekuej za odpowiedzi.

Małe ale...

nie jest geniuszem, jestem przeciętnym "kowalskim" nie jestem w stanie przekazać mu taaaaakiej wiedzy, bo jej zwyczajnie nie mam. To, że jestem madrzejszy od 90% społeczeństwa polskiego, nie uprawomacnia mnie do kształcenia, choćby własnego dziecka - zamiast posyłać go do szkoły!
Nie jestem też "wojownikiem" - nie obnoszę się ze swoją niewiarą, nie staram się na siłe uzmysłwić innym, że się mylą... to taka sama syzyfowac praca, jak przekonywać pisowy beton, że leniwie PO jest mimo wszytstko lepsze!

Posłać czy nie posłać... ?
Oto jest pytanie...

Mam wrażenie, że nauczanie religii i aborcja, całkowicie zdominowały Forum.

Co chcesz?
Początek roku szkolnego... a także koniec wakacji... (miłości wakacyjne?).

>Posłać czy nie posłać... ?
>Oto jest pytanie...
>Mam wrażenie, że nauczanie religii i aborcja, całkowicie zdominowały Forum.

Bo wierszyków nie piszesz... i wino sam wypiłeś

---

"Colorless green ideas sleep furiously"

>Rozterki mojej żony - Czy Ty sobie wybrażasz jaka to będzie dla niego trauma, jak jako jedyny nie
>będzie chodził na religie, jak go będą palcami wytykać, oszczędź mu tego...

Aż tak tam w okolicach tej Warszawy z tym źle?

W małej miejscowości pod Lublinem gdzie się wychowałem i uczyłem(podstawówka-LO) mało kogo zajmowało czy ktoś chodzi na religie czy nie.
W podstawówce, chociaż byli uczniowie niechodzący na religię( np. dwaj bracia, których rodzice byli Świadkami Jehowy) nie zauważyłem żeby kogoś z tego powodu dyskryminowano.
Od gimnazjum ten przedmiot zaczyna służyć głównie do spisywania lekcji.
A w LO może ze cztery osoby z mojej dwudziesto-paro osobowej klasy traktowało go poważnie.
Zwyczajnie nie był to dla nikogo temat.

Jak tak patrzę wstecz to nie wyobrażam sobie żeby komuś wpadło do głowy dyskryminować kogoś, dlatego że nie chodzi na religię.
Nie znam zresztą takiej sytuacji z autopsji.

>Aż tak tam w okolicach tej Warszawy z tym źle?

Może w okolicach Konstancina jest lepiej, ale po stronie wschodniej, totalna posucha...
Nie, ma się co rozwodzić, gdzie jest lepiej i czy jest? Zaufaj, że sprawdziłem zanim zacząłem pisać!

PS. wszystkie 3 opisywane szkoły są prawantne... to a propos, słabej jakości budynku!

>Może w okolicach Konstancina jest lepiej, ale po stronie wschodniej, totalna posucha...
Gdzie na wschodzie ? Północnym, czy południowym ?
Też jestem z warszawskiej "ściany wschodniej" i znalazłam dla swojej progenitury szkołę, z której jestem jak dotąd totalnie zadowolona. Prywatną.
Pozdrawiam

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka" )

>>Może w okolicach Konstancina jest lepiej, ale po stronie wschodniej, totalna posucha...
> Gdzie na wschodzie ? Północnym, czy południowym ?
> Też jestem z warszawskiej "ściany wschodniej" i znalazłam dla swojej progenitury szkołę, z której jestem jak dotąd totalnie zadowolona. Prywatną.
>Pozdrawiam
>

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka") )

Praga płd. to strefa graniczna

>Praga płd. to strefa graniczna
W którą stronę ?
Jestem dalej za Prg.płd i "sobie nie szkoduję" , Ty za Płn ?
Pozdrawiam

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka" )

>>Praga płd. to strefa graniczna
>W którą stronę ?
>Jestem dalej za Prg.płd i "sobie nie szkoduję" , Ty za Płn ?
>Pozdrawiam
>

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka") )

Saska Kępa jest strafą graniczą, przejazd przez Wisłę nie wchodzi w grę!
Mieszkam na wschód od Warszawy. Ząbki-Zileonka....

>Mieszkam na wschód od Warszawy. Ząbki-Zileonka....
To się nie przejmuj. Najpierw szukaj w najbliższej odległości, żeby daleko nie jeździć w strategicznych godzinach, a potem, jeżeli to konieczne - rozszerzaj krąg. W tej okolicy (a mam na myśli szeroki krąg) jest sporo dobrych szkól, a do tego dużo fajnych dzieciaków. Podstawa oceny szkoły - rozmowa z dyrektorem i pozwolić się mu wygadać. Nie jest ważne, co w fasadzie, bo realizacja może być zaskakująca. Boję się, ze ta zasada nie dotyczy jednak szkoły na terenie kościelnym. Giordano Bruno raczej tam nie uczęszcza. Jeżeli mogę poradzić - bardziej niż religii unikaj brutalnego wyścigu szczurów. Dasz radę
Pozdrawiam

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka" )

>>Mieszkam na wschód od Warszawy. Ząbki-Zileonka....
> To się nie przejmuj. Najpierw szukaj w najbliższej odległości, żeby daleko nie jeździć w strategicznych godzinach, a potem, jeżeli to konieczne - rozszerzaj krąg. W tej okolicy (a mam na myśli szeroki krąg) jest sporo dobrych szkól[ciach]

Jak jest sporo, to podaj chciaz 3 godne polecenia

>Szkoła druga, budynek wygląda jak barak, dobre wyniki uczniów, obowiązkowa etyka, religia do wyboru.
Wydaje mi się, że wygląd budynku to nie wszystko. Nie oceniajmy szkoły po wyglądzie. Podał Pan strasznie mało szczegółów odnośnie tej szkoły. Czyżby to Pana zniechęciło? Barak barakowi nierówny, chyba nie muszę tłumaczyć. Jest zapewne wiele szkół, które wyglądają absolutnie niereprezentacyjnie, a są znacznie lepsze od innych, odremontowanych i wymuskanych.
Poza tym jest to też kwestia szczęścia, na jaką klasę dziecko trafi. Poza nauczycielami, wynikami itp. warto zainteresować się, jakie dzieci do tej szkoły chodzą, może porozmawiać z jakimiś znajomymi rodzicami. Oczywiście, wyniki, nauczyciele i zaplecze też są bardzo ważne i tego nie kwestionuję. Poza tym szkoła "prywatna" nie znaczy "lepsza". Jeżeli nie jest to poparte innymi argumentami niż sama "prywatność" szkoły oczywiście.

Do pierwszej szkoły na pewno nie posyłać. Chyba że szkoła ma od pierwszego dnia kojarzyć się dziecku z wytykaniem palcami.
O trzeciej też w sumie niewiele wiadomo. Czy jest to placówka stricte katolicka, czy tylko mieści się koło kościoła? Jakoś szkoła na terenie Akademii Wychowania Fizycznego nie jest szkołą sportową...

Wybieraj taką szkołę, gdzie najlepiej uczą i która ma najlepszy sprzęt - zajęcia religii i tak są przez dzieci totalnie olewane, więc są zupełnie nieistotne - nawet jak mały będzie na nie chodził, wystarczy, że mu powiesz, że ksiądz/katecheta opowiada bajki i juz

>Wybieraj taką szkołę, gdzie najlepiej uczą i która ma najlepszy sprzęt - zajęcia religii i tak są przez dzieci totalnie olewane, więc są zupełnie nieistotne - nawet jak mały będzie na nie chodził, wystarczy, że mu powiesz, że ksiądz/katecheta opowiada bajki i juz

Jasne, że tak!!!

Pozdro.

BTW:

wiadomosci.onet.pl/1820836,11,item.html

>BTW:
>wiadomosci.onet.pl/1820836,11,item.html

Szkoda,ze nie skomentowales... I dlaczego BTW?

No coz, na "calym swiecie" tak jest... My Polacy musimy sie do tego po prostu przyzwyczajac, bo i u nas zaczna sie takie cuda dziac, jezeli bedziemy chcieli upodobnic sie do swiata i nie pozostac sami sobie zasciankiem...

Byla mowa o groznym idealizmie wychylajacym glowe z niejednego postu na tym forum... Teraz dochodzi jeszcze jeden, rownie grozny - polski idealizm... Czy to nie - nacjonalizm?

Racjonalny nacjonalizm czy racjonalizm narodowy

>>BTW:
>>wiadomosci.onet.pl/1820836,11,item.html
>Szkoda,ze nie skomentowales... I dlaczego BTW?

Przy okazji, ponieważ temat jest o nauczaniu i woborze szkoły, a to co jest w linku bezpośredniu nawiązuje do mojej sytaucji.


Autor imo, stawia złą teze. To nie pieniądze decydują o przyjęciu do szkoły, lecze poziom dziecka i rodziców.
Szkoły prywatne nie są przechowalnią dla bogatych, ale mało bystrych.
Egazminy końcowe wymusiły na dyrekcji przyjmowanie dzieci najbardziej zdolnych, które będą windować poziom danej szkoły!!! Co za różnica czy 1000 pln czesnego zostanie zapłacone z konta kogoś, o miesięcznym ekwiwalencie 10kpln czy 100kpln?

>Egazminy końcowe wymusiły na dyrekcji przyjmowanie dzieci najbardziej zdolnych, które będą windować poziom danej szkoły!!!

O jakim typie szkół piszesz? O prywatnych, czy państwowych? O podstawówkach, gimnazjach, czy liceach?

>Co za różnica czy 1000 pln czesnego zostanie zapłacone z konta kogoś, o miesięcznym ekwiwalencie 10kpln czy 100kpln?

Artykuł dotyczy złej sytuacji dzieci pochodzących z biednych rodzin. Biedna rodzina to nie taka, której dochody wynosza 10k.

>O jakim typie szkół piszesz? O prywatnych, czy państwowych? O podstawówkach, gimnazjach, czy liceach?

O prywatnych SP, poniewaz moj problem tego typu szkol mnie teraz dotyczy!

>Artykuł dotyczy złej sytuacji dzieci pochodzących z biednych rodzin. Biedna rodzina to nie taka, której dochody wynosza 10k.

Wiem. Ale ja nie o tym.
Analizujac moja sytucje, stwierdzam, ze, dostanie sie do dobrej szkoly prywatnej, to nie jest kwestia pieniedzy.
Nie mowi o ludzich majacych trudna sytuacje finansowa, bo przeciez wiadomo, ze pani pracujaca w bidronce na kasie nie posle swojego dziecka do szkoly za 1000 pln.

Autor artykułu, który komentowałeś, nie stawiał tezy, jakoby prywatne szkoły chętniej przyjmowały uczniów, których rodzice zarabiają 100k niż tych z 10k - przynajmniej mam taką nadzieję, bo byłoby to zupełnie absurdalne. Odnoszę wrażenie, że większa część artykułu dotyczyła zwykłych, państwowych podstawówek i gimnazjów.

Można się pogubić, bo artykuł jest opracowaniem opracowania i w dodatku został napisany trochę od czapy. Myślę, że mieszają się w nim dwa wątki - oddzielanie biednych od bogatych w ramach szkół państwowych (w szkołach prywatnych nie ma biednych, więc nie byłoby specjalnie kogo oddzielać) i niechęć szkół niepublicznych do przyjmowania dzieci, których rodzice nie są bynajmniej biedni (ich zwyczajnie nie byłoby stać na taką szkołę), dzieci, które mają problemy innego rodzaju (ADHD, obniżone IQ i inne.)

>Można się pogubić, bo artykuł jest opracowaniem opracowania i w dodatku został napisany trochę od czapy.

I tu się z Tobą zgadzam.

Powiem jedno, dzieci z mniej zamożnych rodzin mają utrudniony strat i to jest fakt!

>Szkoda,ze nie skomentowales... I dlaczego BTW?
>No coz, na "calym swiecie" tak jest... My Polacy musimy sie do tego po prostu przyzwyczajac, bo i u nas zaczna sie takie cuda dziac, jezeli bedziemy chcieli upodobnic sie do swiata i nie pozostac sami sobie zasciankiem...

Niebardzo rozumiem. Na całym świecie, w tym i w Polsce, dzieci z biednych rodzin mają utrudniony start. Nie jest to nic nowego i nie wydaje mi się, żebyśmy mieli w tej materii cokolwiek do nadrabiania. Jeśli chcemy aspirować wyżej i uniknąć zaściankowości, zamiast się przyzwyczajać, powinniśmy stworzyć porządny program zwiększający możliwości dzieci z biednych rodzin.

>Niebardzo rozumiem. Na całym świecie, w tym i w Polsce, dzieci z biednych rodzin mają utrudniony start. Nie jest to nic nowego i nie wydaje mi się, żebyśmy mieli w tej materii cokolwiek do nadrabiania.

Nie jest to nic nowego? No to znaczy, ze jestes jeszcze mlodziutka/-i Za mojego zycia wszystkie szkoly byly za darmo i w szkole podstawowej mielismy wymieszane dzieci kompletnie. I te z najubozszych rodzin i te z calkiem-calkiem sytuowanych Jak ktos sie dobrze uczyl to mial wyniki. Nie wykluczam, ze bogatszych stac bylo na lapowki, nie wiem, nie widzialem. Konczyli studia takze "najbiedniejsi", jezeli moge sie tak wyrazic, nie ublizajac pamieci moich kolegow

> Jeśli chcemy aspirować wyżej i uniknąć zaściankowości, zamiast się przyzwyczajać, powinniśmy stworzyć porządny program zwiększający możliwości dzieci z biednych rodzin.

Taaaak.... To juz wlasnie przerabialismy jakies 40 lat temu Powrot do komuny? Ciekawa propozycja, chetnie wroce To przeciez najpiekniejsze lata mojego dziecinstwa Tak tylko zartuje

"Powinnismy stworzyc"... Podejrzewam, ze niczego nie stworzymy, tylko skopiujemy z zachodu... A tutaj - mam kolegow ze stopniami naukowymi z najslynniejszych uniwersytetow na swiecie a wiem, ze pochodzili z biednych rodzin...

Poza tym, dlaczego mamy juz teraz "stworzyć porządny program zwiększający możliwości dzieci z biednych rodzin.", jesli dopiero w kilku szkolach ktos doszedl do wniosku, ze dzieci nalezy segregowac, takze wedlug zdolnosci, zeby te slabsze nie zatrzymywaly rozwoju zdolniejszych??? Jest to jeszcze na tyle niepowszechne, ze stanowi nawet swojego rodzaju sensacje dziennikarska...

>Nie jest to nic nowego? No to znaczy, ze jestes jeszcze mlodziutka/-i Za mojego zycia wszystkie szkoly byly za darmo i w szkole podstawowej mielismy wymieszane dzieci kompletnie. I te z najubozszych rodzin i te z calkiem-calkiem sytuowanych Jak ktos sie dobrze uczyl to mial wyniki. Nie wykluczam, ze bogatszych stac bylo na lapowki, nie wiem, nie widzialem. Konczyli studia takze "najbiedniejsi", jezeli moge sie tak wyrazic, nie ublizajac pamieci moich kolegow

Po pierwsze Polska nie zaczęła się wraz z PRLem. Mamy całkiem bogatą historię utrudniania dostępu do edukacji dzieciom z rodzin o niskim statusem społecznoekonomicznym. Właściwie nie było okresu, w którym nie miałoby to miejsca.

Poza tym PRL, o ile może rzeczywiście był pod tym względem trochę lepszy niż inne okresy, na pewno nie był idealny. Nawet jeśli dzieci nie były segregowane w ramach klas (nie mam danych, nie wiem, czy były wtedy prowadzone badania na ten temat), to nie jest to jeszcze rozwiązanie całego kompleksu problemów. Żeby zwiększyć szanse dzieci z biednych rodzin trzebaby wykształcić odpowiednich nauczycieli przygotowanych do pomocy takim dzieciom, rozwinąć sieć przedszkoli, ukrócić łapówkarstwo i przyjmowanie po znajomości na uczelniach wyższych, pracować nad postawą rodziców.

Najbiedniejsi kończyli i kończą studia. Problem w tym, że żeby to zrobić muszą być znacznie zdolniejsi i bardziej pracowici niż osoby, którym rodziny zapewniły lepsze zaplecze i które mogą osiągnąć to wszystko ze znacznie mniejszym trudem. A chodzi o to, żeby w grupie najbiedniejszych dobre wykształcenie zdobywały nie tylko jednostki wybitne, ale i inne, które mogłyby to osiągnąć przy odpowiedniej stymulacji.

>> Jeśli chcemy aspirować wyżej i uniknąć zaściankowości, zamiast się przyzwyczajać, powinniśmy stworzyć porządny program zwiększający możliwości dzieci z biednych rodzin.
>Taaaak.... To juz wlasnie przerabialismy jakies 40 lat temu Powrot do komuny? Ciekawa propozycja, chetnie wroce To przeciez najpiekniejsze lata mojego dziecinstwa Tak tylko zartuje

Chodziło mi bardziej o program na miare angielskiego Sure Start.

>Poza tym, dlaczego mamy juz teraz "stworzyć porządny program zwiększający możliwości dzieci z biednych rodzin.", jesli dopiero w kilku szkolach ktos doszedl do wniosku, ze dzieci nalezy segregowac, takze wedlug zdolnosci, zeby te slabsze nie zatrzymywaly rozwoju zdolniejszych??? Jest to jeszcze na tyle niepowszechne, ze stanowi nawet swojego rodzaju sensacje dziennikarska...

"Już cztery lata temu doktor Barbara Murawska z Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego alarmowała, że aż w co piątej publicznej podstawówce uczniowie są selekcjonowani tak, by biedni uczyli się z biednymi, a bogaci z bogatymi."
www.dzienn(*)uczniow_w_polskiej_szkole.html

Nie mówimy o segregacji w kilku szkołach tylko o segregacji w 20% państwowych postawówek. Ponadto problem jest znacznie szerszy niż sama sprawa segregacji. Istotne są również wspomniane po części już wcześniej: utrudniony dostęp do przedszkoli, odległości i godziny odjazdu busów uniemożliwiające uczestniczenie w zajęciach dodatkowych, brak programów doszkalających i pomocowych skierowanych do rodziców oraz brak umiejętności nauczycieli do odpowiedniej pracy z takimi dziećmi.

Polecam zapoznanie się z wynikami badań, między innymi tych prowadzonych przez dr Murawską, dotyczących wyników dzieci z rodzin z niskim statusem społecznoekonomicznym. Problem jest poważny i powszechny.

>Najbiedniejsi kończyli i kończą studia. Problem w tym, że żeby to zrobić muszą być znacznie zdolniejsi i bardziej pracowici niż osoby, którym rodziny zapewniły lepsze zaplecze i które mogą osiągnąć to wszystko ze znacznie mniejszym trudem. A chodzi o to, żeby w grupie najbiedniejszych dobre wykształcenie zdobywały nie tylko jednostki wybitne, ale i inne, które mogłyby to osiągnąć przy odpowiedniej stymulacji.

Problem jest duzo bardziej zlozony

>"Już cztery lata temu doktor Barbara Murawska z Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego alarmowała, że aż w co piątej publicznej podstawówce uczniowie są selekcjonowani tak, by biedni uczyli się z biednymi, a bogaci z bogatymi."
>www.dzienn(*)uczniow_w_polskiej_szkole.html

Miesza sie w tym artykule dwie sprawy - segregacje ze wzgledu na wyniki w nauce i segregacje ze wzgledu na zasoby finansowe rodzicow. To dwie rozne rzeczy. Obie zreszta wystepujace najzupelniej "legalnie" w kraju gdzie mieszkam obecnie. U nas tez do tego dojdzie Ludzie sie pooburzaja i... - przyzwyczaja z czasem. Skoncza sie artykuly w prasie, bo prase posiadaja bogatsi... Nikt nie bedzie podcinal galezi na ktorej siedzi. Mozliwe jest to tylko w obecnym polskim okresie przejsciowym.

>Nie mówimy o segregacji w kilku szkołach tylko o segregacji w 20% państwowych postawówek. Ponadto problem jest znacznie szerszy niż sama sprawa segregacji. Istotne są również wspomniane po części już wcześniej: utrudniony dostęp do przedszkoli, odległości i godziny odjazdu busów uniemożliwiające uczestniczenie w zajęciach dodatkowych, brak programów doszkalających i pomocowych skierowanych do rodziców oraz brak umiejętności nauczycieli do odpowiedniej pracy z takimi dziećmi.

Taaaaak... Dlatego wlasnie problem jest zlozony. Na razie wszyscy maja prawo do wyksztalcenia, tylko nie wszyscy maja takie same mozliwosci

>Polecam zapoznanie się z wynikami badań, między innymi tych prowadzonych przez dr Murawską, dotyczących wyników dzieci z rodzin z niskim statusem społecznoekonomicznym. Problem jest poważny i powszechny.

Trudno mi sie z tym nie zgodzic. Nie mam mozliwosci zapoznania sie z raportem dr Murawskiej.

Ale - i teraz kilka punktow do ew. dyskusji.

Co takiego cudownego w wyksztalceniu, ze wrecz na sile chce sie to ulatwic doslownie - kazdemu? Co zlego w zawodach takich jak murarz, kierowca, do ktorych wyzsze wyksztalcenie nie jest potrzebne? Czy nie przesadzamy z uszczesliwieniem na sile???

Segregacja istnieje na zachodzie. Z doswiadczenia wlasnej klasy z podstawowki (i studiow), wynioslem doswiadczenia... Doswiadczenia, ktore popieraja segregacje... Zeby nie urazic biedniejszych podam tylko przyklad ze studiow, gdzie wymieszano wszystkich z najrozmaitszych szkol od technikow zawodowych po profilowane klasy liceow ogolnoksztalcacych z najrozmaitszych miejsc regionu. W wyniku tego na pierwszym roku uzupelnieno luki fizyczne i matematyczne tych "slabszych", podczas gdy ci po szkolach w ktorych material juz przerabiano, nudzili sie i w efekcie - nie uczyli niczego nowego.

No coz, ja jestem za segregacja

>>www.dzienn(*)uczniow_w_polskiej_szkole.html
>Miesza sie w tym artykule dwie sprawy - segregacje ze wzgledu na wyniki w nauce i segregacje ze wzgledu na zasoby finansowe rodzicow. To dwie rozne rzeczy. Obie zreszta wystepujace najzupelniej "legalnie" w kraju gdzie mieszkam obecnie. U nas tez do tego dojdzie

Jak konkretniej wygląda ta segregacja?

Owszem, artykuł jest kiepski, miesza się w nim wątki i przez to trudno o nim dyskutować.

>Ludzie sie pooburzaja i... - przyzwyczaja z czasem. Skoncza sie artykuly w prasie, bo prase posiadaja bogatsi... Nikt nie bedzie podcinal galezi na ktorej siedzi. Mozliwe jest to tylko w obecnym polskim okresie przejsciowym.

Piszesz w tym momencie o segregacji czy w ogóle o utrudnionym dostępie do edukacji?

Jeśli chodzi ogólnie o segregację, to nie jest jednoznaczne, czy musi być szkodliwa. Być może gdyby przeprowadzić ją w odpowiedni sposób zyskaliby na tym zarówno słabsi jak i lepsi uczniowie (aczkolwiek taki pogląd jest teraz bardzo niemodny). Temat budzi wątpliwości i myślę, że jest o czym rozmawiać. Na razie badania wykazywały, że segregacja była szkodliwa, ale niewykluczone, że wynikało to z tego, że przeprowadzano ją w nieodpowiedni sposób. Niedobrze byłoby, gdyby ludzie przestali się tym interesować...

Jeśli chodzi o segregację mającą teraz miejsce w Polsce, to nie ma takiej możliwości, żeby przysłużyła się słabszym uczniom. Trafienie do klasy dla słabszych uczniów wiąże się z otrzymaniem gorszego nauczyciela i niższych wymagań - to prosta droga do dziedziczenia niskiego statusu społecznoekonomicznego. Uważam, że to niesprawiedliwe, że dzieciom, które i tak mają utrudniony start, rzuca się jeszcze dodatkowo kłody pod nogi. Dodatkowo życie w społeczeństwie, w którym duża część obywateli jest kiepsko wykształcona i uboga nie wyjdzie na zdrowie i bogatszym - wiąże się to ze zwiększoną przestępczością, złym funkcjonowaniem demokracji itp.

Jeśli chodzi w ogóle o utrudniony dostęp do edukacji dla najuboższych, to to jest niesprawiedliwie i nie będzie korzystne również dla bogatszych (uzasadnienie powyżej.) Nie wiem, co zachodnie gazety piszą na ten temat, ale bez wątpienia problem dyskryminacji ubogich dzieci istnieje na zachodzie i nie jest tak, że wszyscy pogodzili się z tym stanem rzeczy. Organizuje się programy pomocowe (np. Sure Start), naukowcy prowadzą badania (jakiś czas temu nawet na UW dotarła uczona z Irlandii z wykładem na temat problemu ubóstwa w jej kraju).

>Taaaaak... Dlatego wlasnie problem jest zlozony. Na razie wszyscy maja prawo do wyksztalcenia, tylko nie wszyscy maja takie same mozliwosci

Piszesz "na razie". Co miałoby to zmienić, jeśli nie właśnie program zwiększający szanse ubogich?

>Co takiego cudownego w wyksztalceniu, ze wrecz na sile chce sie to ulatwic doslownie - kazdemu? Co zlego w zawodach takich jak murarz, kierowca, do ktorych wyzsze wyksztalcenie nie jest potrzebne? Czy nie przesadzamy z uszczesliwieniem na sile???

Kiedy pisałam poprzedniego posta po chwili zastanowienia w którymś fragmencie zmieniłam "wyższe wykształcenie" na "dobre wykształcenie". Masz rację, niekażdy może i powinien mieć wyższe wykształcenie. Powiem więcej, wcale nie cieszy mnie to, że w Polsce mamy coraz więcej ludzi z wyższym wykształceniem. Sprowadza się to do tego, że studiują ludzie, którzy zupełenie się do tego nie nadają - zaniżają ogólny poziom, psują rynek pracy. Nie muszę chyba wspominać, że na ogół nie są to bynajmniej osoby z biednych rodzin... Nie chcę, żeby każdy miał dostęp do wyższego wykształcenia. Chcę, żeby możliwość studiowania mieli ludzie, którzy mają odpowiedni potencjał i pragną się kształcić - niezależnie od tego, z jakiej rodziny pochodzą.

Wśród ludzi biednych z pewnością jest wielu takich, dla których lepiej będzie, jeśli zostaną murarzami, czy też kierowcami. I oni nie potrzebują wyższego wykształcenia. Natomiast przydałoby im się dobre wykształcenie dające umiejętność czytania ze zrozumieniem i krytycznego myślenia, komunikatywność, zaradność, przekazujące podstawowe zasady kultury i współżycia międzyludzkiego i wiele innych rzeczy. A nasz system nie daje im nie tylko wyższego wykształcenia, ale i tych właśnie podstaw.

>Segregacja istnieje na zachodzie. Z doswiadczenia wlasnej klasy z podstawowki (i studiow), wynioslem doswiadczenia... Doswiadczenia, ktore popieraja segregacje... Zeby nie urazic biedniejszych podam tylko przyklad ze studiow, gdzie wymieszano wszystkich z najrozmaitszych szkol od technikow zawodowych po profilowane klasy liceow ogolnoksztalcacych z najrozmaitszych miejsc regionu. W wyniku tego na pierwszym roku uzupelnieno luki fizyczne i matematyczne tych "slabszych", podczas gdy ci po szkolach w ktorych material juz przerabiano, nudzili sie i w efekcie - nie uczyli niczego nowego.
>No coz, ja jestem za segregacja

A gdyby ci biedniejsi trafili do dobrego przedszkola, które dałoby im podstawy a potem do niezłych szkół i na studiach byli juz na Twoim poziomie - czy to nie lepsze rozwiązanie niż odebranie im szans?

Poza tym to, że lepsi uczniowie przez rok się nudzili to wina nietylko segregacji, ale i nauczyciela oraz podejścia studentów do samodoskonalenia. Studiuję pedagogikę i jedną z podstawowych umiejętności, które starają się nam wpoić jest indywidualizacja. To bardzo trudne, ale do pewnego stopnia da się prowadzić zajęcia tak, żeby uczniowie znajdujący się na różnych poziomach (na początku klasy podstawowej wiek rozwojowy dzieci waha się o kilka lat!) mogli dużo z nich wynieść.

>Rozterki:
>Co jest ważniejsze? Moje przekonania, moja niechęć do KK czy dobrze przygowowany do startu w
>dorosłe życie człowiek - mój syn?

Co wazniejsze - Twoje przekonania, czy Twoj syn... Hmmmm... Nie wiem po co nas o to pytasz... Dla nas, obcych Ci osob, i Twoje przekonania i Twoj syn sa tak samo "wazne". Czy rzeczywiscie spodziewasz sie jakiejs istotnej odpowiedzi-podpowiedzi od przypadkowych osob z internetowego forum???
Ale, tak jak napisales, przypuszczam, ze chodzi Ci tylko o dyskusje - a nie o decyzje

A jak dyskusja, to dyskusja Wytlumacz mi wiec dlaczego Twoje przekonania sa przeszkoda w "dobrym przygotowaniu do startu w dorosle zycie"???

Jakos tak dziwnie wynika z cytowanego zdania... Co w Twoich przekonaniach jest "nie tak"? Gdzie jest blad powodujacy ich niezgodnosc z "dobrym startem w doroslosc"?

Pytam o to dlatego, ze istniejaca w danym systemie sprzecznosc, takze z rzeczywistoscia, swiadczy czesto, jesli nie zawsze, o jego niedoskonalosci; badz o bledach pozostawionych w systemie, ktore nalezaloby usunac. Dobrze uformowany system nie powiniem powodowac "rozterek"...

>Pełna profeska, najlepsze wyniki, świetne zaplecze, bez dwóch zdań robi najlepsze wrażenie.
>Tylko małe ale, jej patronem jest jakiś święty, a budynek znajduje się na teranie kościoła...
>Resztę dopowiedzcie sobie sami!

Nie bardzo wiem co mialbym sobie dopowiedziec...? Ze "pełna profeska, najlepsze wyniki, świetne zaplecze, bez dwóch zdań (...) najlepsze wrażenie" wywoluje szkola, ktorej patronem jest "jakiś święty"?

I co z tego ma wynikac? Chyba tylko to, ze jak najszybciej "my, racjonalisci" powinnismy zabrac sie za zakladanie szkol, ktore swoim poziomem przewyzsza te ze "swietymi" patronami.

Sam mialem szczescie uczyc sie w znakomitej szkole podstawowej, ktorej patronem byl mlodociany morderca z czasow II wojny. Znakomite LO bylo imienia "jakiegos" nieznanego mi owczesnie blizej mezczyzny... - chyba filozofa/fizyka... Rownie znakomita Akademia (choc w moim przekonamiu nie az tak znakomita) byla imienia "jakiegos" naukowca "o ziemi", choc rownoczesnie - katolickiego ksiedza. Zreszta patronuje on tej Akademii po dzien dzisiejszy - jako racjonalisci powinnismy sie zajac tym karygodnym zaniedbaniem.

Czemu o tym pisze? Zeby pomoc Ci w odpowiedzi na pytanie z czesci pierwszej Czy wyobrazasz sobie ze jest mozliwe wykorzenienie wszystkich pozostalosci po Kosciele Katolickim??? Jestesmy racjonalistami czy idealistami?

>Co wazniejsze - Twoje przekonania, czy Twoj syn... Hmmmm... Nie wiem po co nas o to pytasz... Dla nas, obcych Ci osob, i Twoje przekonania i Twoj syn sa tak samo "wazne". Czy rzeczywiscie spodziewasz sie jakiejs istotnej odpowiedzi-podpowiedzi od przypadkowych osob z internetowego forum???

Spodziewam się wskazówki od osób inteligentych i światłych.
Źle postawiłem pytanie, powinienem bardziej uszczegółowić, wtedy skupił być się na meritum (jak inni)

>A jak dyskusja, to dyskusja Wytlumacz mi wiec dlaczego Twoje przekonania sa przeszkoda w "dobrym przygotowaniu do startu w dorosle zycie"???Jakos tak dziwnie wynika z cytowanego zdania... Co w Twoich przekonaniach jest "nie tak"? Gdzie jest blad powodujacy ich niezgodnosc z "dobrym startem w doroslosc"?

Mogą być przeszkodą, ponieważ posłanie dziecka do szkoły, gdzie religia odgrywa istotną rolę równa się, nie głoszeniu wszem i wobec swojego przekonania, gdyż miało by to zły wpływa na postrzeganie dziecka przez innch.
Sytuacja goeograficzno logistyczna jest na tyle skomplikowana, że muszę wybierać spośród 3 anie 30 szkół!

>Źle postawiłem pytanie, powinienem bardziej uszczegółowić, wtedy skupił być się na meritum (jak inni)

Jeszcze bardziej uszczegolowic??? Trzeba bylo raczej uogolnic, bo nie Ty jeden masz dziecko, nie Ty jeden nie lubisz KK, nie Ty jeden jestes wyjatkowy

Odpowiedz na pytanie szczegolowe najlepiej znalezc szukajac uogolnionej odpowiedzi. Ktora bedzie dobra i dla Ciebie i dla takiego samego jak Ty "szczegolu" za tydzien, czy za rok Przypuszczam, ze koledzy tacy jak doku, albo kolezanki (Zulka ) rowniez beda chcialy poslac dziecko do szkoly, unikajac jak ognia wszelkich katolickich odniesien... Co moze okazac sie trudne, bo latwo wykazac, ze wykorzenienie pozostalosci po katolicyzmie nie bedzie ani latwe ani krotkotrwale...

Mam jednak nadzieje, ze wybierzecie dziecku taka szkole, ktora nauczy go, jak chce Zulka, ciekawosci swiata, tolerancji, szacunku i doceniania - roznorodnosci... Nie bedzie sie wtedy meczyl ani mial rozterek moralnych idac ulica sw. Tomasza... Albo "jakiegos innego swietego"

>Mogą być przeszkodą, ponieważ posłanie dziecka do szkoły, gdzie religia odgrywa istotną rolę równa się, nie głoszeniu wszem i wobec swojego przekonania, gdyż miało by to zły wpływa na postrzeganie dziecka przez innych.

Czyli przeszkoda nie jest akurat katolicyzm czy racjonalizm, tylko stosunek innych ludzi do Twoich pogladow! Podejrzewasz ich, slusznie zapewne, o nietolerancyjnosc...

Twoj problem wynika z braku tolerancji w Twoim srodowisku. Czy srodowisko to mozna rozciagnac na cala Polske?

Czy tez moze oceniasz innych wedlug siebie? Moze to Ty nie jestes tolerancyjny i (pospekulujmy) - gdyby w Twojej racjonalnej szkole pojawil sie jakis katolicki lebek, to bys go wdeptal w bloto..?

Na koniec - zauwaz co sam piszesz: " nie głoszeniu wszem i wobec swojego przekonania"... Jestes widze nastepnym, ktory bardzo chce wszystkim glosic swoje przekonania... Wszystkim, ktorzy generalnie sa zainteresowani tymi pogladami w... bardzo malym stopniu ( pisze tak, zeby Cie, razem z Twoimi waznymi pogladami, nie urazic)... Tego tez trzeba sie nauczyc w ramach nauki tolerancji, multikulturowego spoleczenstwa i wolnosci...

Twoje poglady sa - Twoje. Nikt nie powiniem Ci w nie ingerowac ale i Ty nie powinienes narzucac sie z nimi innym... Bo i oni maja swoje wlasne poglady, jakkolwiek ciemne i glupie by nie byly wedlug Twojego swiatlego swiatopogladu

>Czyli przeszkoda nie jest akurat katolicyzm czy racjonalizm, tylko stosunek innych ludzi do Twoich pogladow! Podejrzewasz ich, slusznie zapewne, o nietolerancyjnosc...

I znowu mnie masz, znowu źle postawiłem teze, a Ty do sprytnie wykorzystałeś!

>Twoj problem wynika z braku tolerancji w Twoim srodowisku.

Myślę, że to jest problem ogolnopolski, nie tylko światłej Warszawy....

>Na koniec - zauwaz co sam piszesz: " nie głoszeniu wszem i wobec swojego przekonania"...

czyt. - ukrywaniu przed innym swoich poglądów, po to by nie narażać niewinnego dziecka na wytykanie palcami prze innych

Pisząc do Ciebie naprawdę muszę się 3 razy zastanowić, bo znowu skupisz się na tym, na czym nie powinieneś.

>>Na koniec - zauwaz co sam piszesz: " nie głoszeniu wszem i wobec swojego przekonania"...
>czyt. - ukrywaniu przed innym swoich poglądów, po to by nie narażać niewinnego dziecka na wytykanie palcami prze innych

Gloszenie wszem i wobec to nie musi koniecznie od razu oznaczac ukrywania... Moze byc rowniez kulturalnym zachowywaniem wlasnych pogladow dla siebie i nienarzucaniem ich innym. To jest podstawa tolerancji i wolnosci. Jesli szanujesz wolnosc innych, w tym wlasnego dziecka, nie powinienes miec zadnych problemow z podjeciem decyzji o wyborze szkoly. Bo to co dotychczas piszesz to czysty idealizm...

Jako racjonaliscie przeszkadza Ci, ze szkola, ktora wyglada na najlepsza ma w nazwie "jakiegos swietego"... Obysmy wszyscy mieli takie problemy

Jako doswiadczony rodzic powiem Ci, ze nie ma idealnych szkol dla naszych dzieci Ja chcialbym, zeby bylo wiecej muzyki, zeby byla nauka myslenia spekulatywnego, zeby byly okrojone programy z przedmiotow "narodowych" typu polski i historia, etc,etc... Ale takich idealnych dla mnie szkol po prostu nie ma. Co robic w takim wypadku? Czy posylac dziecko do szkoly bez muzyki i filozofii???

Zreszta slabo rozumiem o co Ci chodzi... Sam bedac uczniem nie lubilem paru przedmiotow... Powiedzmy, ze nie lubilem chemii. No i co? Nie zostalem ani chemikiem, ani nie domagam sie usuniecia chemii

Samo dziecko mniej lub bardziej swiadomie wybierze - do czego ma zdolnosci i co chce robic...

>Pisząc do Ciebie naprawdę muszę się 3 razy zastanowić, bo znowu skupisz się na tym, na czym nie powinieneś.

Niestety znowu Ci sie nie udalo Piszesz - nie narazac NIEWINNEGO dziecka... Czyli czujesz sie winny (nieszczesne poglady? ) i nie chcesz przerzucac winy na dziecko.

Zgadzam sie, to ladnie napisane, chociaz takie pojecie winy jest mi jako racjonaliscie raczej obce...

Ja rowniez szanuje wolnosc wlasnych dzieci i nie chce obarczac ich niepotrzebnym bagazem wlasnych "win". Niech sobie sami narobia wlasnych win i za nie odpowiadaja... Sa przeciez wolni... Ja moge im co najwyzej udzielic kilku wskazowek, bo wolalbym, zeby synowie nie zostali gangsterami ani niedojdami... Ani homoseksualistami choc to ostatnio dosc popularne i zgodne z prawem... Nie chcialbym, zeby zbytnio ulegali prawicowym politykom... I tym lewicowym... I zeby corka znalazla fajnego meza

Ale szanuje ich wolnosc. Jesli ktorys bedzie chcial zostac aktorem - ok. Ksiedzem, ateista, buddysta? Wolna droga! Corka bedzie chciala ozenic sie z Murzynem - a co ja tu bede mial do gadania? Dac dzieciom wolnosc i nie zamykac drog do "rozmaitosci" z ktorych sami beda sobie mogli wybierac...

Kim jestes z zawodu/z zamilowania/ z wyksztalcenie - wybierze sobie pytanie

Jeszcze dodam jedną rzecz: bez względu na to, którą szkołę wybierzesz, niech dziecko chodzi na religię.

Na tym portalu jest troche artykułów autorstwa Agnosiewicza, jak dziecko może zagnać księdza w kozi róg Ja chodziłem na religię i jakoś całkiem przyjemnie wspominam te zajęcia. Przede wszystkim można było pogadać z kolegami, odrobić lekcje, coś sobie porysować albo podyskutować z księdzem.

Dzięki temu nauczy się asertywności

>Jeszcze dodam jedną rzecz: bez względu na to, którą szkołę wybierzesz, niech dziecko chodzi na religię.
>Na tym portalu jest troche artykułów autorstwa Agnosiewicza, jak dziecko może zagnać księdza w kozi róg Ja chodziłem na religię i jakoś całkiem przyjemnie wspominam te zajęcia. Przede wszystkim można było pogadać z kolegami, odrobić lekcje, coś sobie porysować albo podyskutować z księdzem.
>Dzięki temu nauczy się asertywności

On ma 5 lat
poza tym nie chce czynić z niego zbrojengo oręża w walce z KK!
Chciałem ze wszech miar uchonić go przed indoktrynacją księży i zaśmiecaniem głowy historiami, których prawdziwość jest wątpliwa.
Doskonale pamiętam jak straszono mnie ogniem piekielnym, jaką traumą była dla mnie pierwsza spowiedź... itp.

>On ma 5 lat

Teraz ma 5 lat

>poza tym nie chce czynić z niego zbrojengo oręża w walce z KK!

Ależ ja mu nie nakazuje walczyć z KK, źle mnie zrozumiałeś. Dla mnie po prostu dyskusja z księdzem była zabawna Ale to było w LO, w podstawówce zajęcia religii po prostu olewałem, jak wszyscy.

>Chciałem ze wszech miar uchonić go przed indoktrynacją księży i zaśmiecaniem głowy historiami, których prawdziwość jest wątpliwa.

Dla takiego małego dziecka, które wierzy w Mikołaja i krasnoludki, jedna historia więcej czy mniej, co za różnica. Zresztą, w takim wieku rodzice są największym autorytetem. Jeśli mu powiesz, że to co ksiądz mówi nie jest prawdą, uwierzy ci. Oczywiście, będziesz musiał odpowiedzieć na masę pytań - czemu ludzie mówią coś, co nie jest prawdą

>Doskonale pamiętam jak straszono mnie ogniem piekielnym, jaką traumą była dla mnie pierwsza spowiedź... itp.

Oj, dla mnie też A próby przed pierwszą komunią - dwie godziny siedzenia w kościele, w dodatku w porze dobranocki - coś strasznego. Praktycznie od razu, jak siostra ogłaszała kiedy będzie następna próba, ja specjalnie nie mówiłem o tym rodzicom i oczywiście nie wybierałem sie do kościoła. Jakby wyszło na jaw, wymówka łatwa "ojej, zapomniałem!" Dzięki czemu omineło mnie wiele z tych prób...

Z drugiej strony - dzieci dostają masę prezentów od rodziny i znajomych z okazji I komunii - na żadne urodziny tyle nie dostałem Twoje dziecko może sie poczuć pokrzywdzone, kiedy koledzy będą się chwalić, co dostali...

Areligijne wychowanie dziecka w religijnym społeczeństwie jest dość trudne.

>Jako, że chcemy aby jego szkoła podstawowa była na tyle dobra, żeby ułatwiła mu dostanie się do dobrego gimnazjum a pózniej liceum, podanie o przyjęcie zaczęliśmy składać już teraz.
UWAGA, złe podejście! Nie ma nic gorszego, niż założenie "dobra podstawówka dla dobrego gimnazjum, dobre gimnazjum dla dobrego liceum, dobre liceum dla studiów, a potem..." - bo co jest potem? Studia, dzięki którym możemy mieć dobrze płatną pracę i, założywszy rodzinę, zapewnić swoim dzieciom tak doskonałą edukację, jaką sami otrzymaliśmy?
>Wszystkie lokalne SP, w rankinagu (wyniki testów 6 klasistów) wypadają delikatnie mówiąc słabo (...).
Sugeruję znaleźć w Internecie przykładowy test szóstoklasistów i samemu go wypełnić. Zobaczy pan, że jest on po prostu idiotyczny i albo w ogóle, albo w bardzo małym stopniu oddaje poziom wiedzy i umiejętności!

Zaznaczam, że moim zdaniem szkoła prywatna to świetny pomysł. Takie szkoły mają zupełnie inną atmosferę, inaczej podchodzą do uczniów (i właśnie to się liczy, nie test szóstoklasistów!). Trochę jak z państwową i publiczną służbą zdrowia. Mój komentarz do właściwego problemu:

>A) Budynek wygłąda jak barak, dobre wyniki uczniów, obowiązkowa etyka, religia do
>wyboru.
>B) Najbliżej, ładny budynek w 100% dostosowany do potrzeb szkoły, niezła opinia, dobre wyniki z egazminów, ale... na pytanie czy jeste religia czy etyka usłyszałem: (...)
>C) Pełna profeska, najlepsze wyniki, świetne zaplecze, bez dwóch zdań robi najlepsze wrażenie. Tylko małe ale, jej patronem jest jakiś święty, a budynek znajduje się na teranie kościoła.

Ułożyłam "szkoły - kandydatów" w innej kolejności. Od najbardziej świeckiej, ale posiadającej najmniej zalet, do najbardziej religijnej, ale z wieloma zaletami. W ten sposób wyraźnie widać, że z trzech propozycji dwie są bardzo różne, a jedna sytuuje się pomiędzy nimi. Jak wiadomo, piękno to przeciętność... Co umiarkowane, to najlepsze.

Bardzo szczerze i bezpośrednio: moim zdaniem chodzenie na religię w podstawówce to w dzisiejszej Polsce wybór całkiem niegłupi. Na pana miejscu nie zrezygnowałabym jedynie z wysyłaniem syna do I Komuni Świetej, pod pretekstem "chcemy, aby nasz syn dojrzał i bardzo dokładnie zrozumiał głębię i skomplikowane duchowe aspekty tego niezwykłego sakramentu". Dodatkowo nie zaszkodzi podrzucić czasem linka albo książki pisanej w duchu racjonalizmu, oczywiście za kilka lat (trudno, żeby ośmiolatek czytał Dawkinsa albo oglądał "The God, Who Wasn't There"). Dzięki temu brak wiary pana syna nie będzie analogiczny do wiary wielu Polaków, to znaczy "mamusia mi powiedziała, więc tak jest". Niech nauczy się myśleć, wtedy i tak dojdzie do stanu bezbożnictwa.

Pozdrawiam

Niestety nie jest tak, jak chciałabyś, aby było. Dzieci mają to do siebie, że potrafią wierzyć we wszystko, co tylko usłyszą - krytyczny umysł trzeba sobie wyrobić, to zajmuje trochę czasu, a do tego momentu dziecko będzie bezbronne. Bardziej prawdopodobnym scenariuszem jest to, że zwyczajnie pewnego dnia zacznie wracać do domu uświadamiając rodziców, że żyją w grzechu nie chodząc do Kościoła, że Bóg ich wszystkich kocha, a ponieważ będzie się bał wiecznego potępienia własnych najbliższych podejmie próby ich nawrócenia. To oczywiście najbardziej skrajny scenariusz, ale całkiem prawdopodobny - tego nie wolno ryzykować.
Co przyjdzie potem? O ile syn się nie "uwolni" będzie przeżywał prawdziwą traumę wierząc, że "nieskromne myśli" pojawiające się po wejściu w wiek dojrzewania podsyła mu sam szatan. Będzie się wstydził i bał swojego zainteresowania płcią przeciwną. Co więcej - brednie wciskane niektórym nastolatkom (np. "pocałunek przed ślubem jest grzechem ciężkim") o ile tylko ci w nie uwierzą potrafią naprawdę mocno popsuć życie uczuciowe młodego człowieka i odbić się na jego późniejszym relacjach z płcią przeciwną.

Jedynym problemem jest komunia. Nie tyle same uroczystości w kościele, co nagły zastrzyk gotówki i prezenty. Przydałaby się tutaj jakaś racjonalistyczna proteza.

>Bardziej prawdopodobnym scenariuszem jest to, że zwyczajnie pewnego dnia zacznie wracać do domu uświadamiając rodziców, że żyją w grzechu nie chodząc do Kościoła, że Bóg ich wszystkich kocha, a ponieważ będzie się bał wiecznego potępienia własnych najbliższych podejmie próby ich nawrócenia. To oczywiście najbardziej skrajny scenariusz, ale całkiem prawdopodobny - tego nie wolno ryzykować.
Wśród moich równieśników większość to ateiści, ale wszyscy z wyjątkiem jednej dziewczyny chodzili na religię w podstawówce. Kiedy dziecko przestanie wierzyć w Świętego Mikołaja, przestanie też wierzyć w "Pana Boga" - szczególnie, jeśli jego rodzice są niewierzący.

>Co przyjdzie potem? O ile syn się nie "uwolni" będzie przeżywał prawdziwą traumę wierząc, że "nieskromne myśli" pojawiające się po wejściu w wiek dojrzewania podsyła mu sam szatan. Będzie się wstydził i bał swojego zainteresowania płcią przeciwną. Co więcej - brednie wciskane niektórym nastolatkom (np. "pocałunek przed ślubem jest grzechem ciężkim") o ile tylko ci w nie uwierzą potrafią naprawdę mocno popsuć życie uczuciowe młodego człowieka i odbić się na jego późniejszym relacjach z płcią przeciwną.
Oj, nie, na to nie ma szans. Moje koleżanki, przykładne katoliczki, latają po imprezkach i nie unikają randek, miziania się, lizania się, słodkich SMSów, a te starsze także seksu. A ja, zacięta ateistka, żyję w cnocie i skromności. To pewnie kara boska, że w wieku 15 lat o chłopakach nadal myślę obiektywnie, racjonalnie i jako o znajomych, nie materiale na sympatie . Wiara to jedno, religia drugie, a wychowanie seksualne młodych katolików w epoce kultury masowej opartej na seksie to zupełnie co innego.
Zresztą, pocałunek przed ślubem nie jest grzechem i naprawdę trzeba się naszukać fundamentalisty, który na serio będzie próbował to wcisnąć młodzieży. A już na pewno nie znajdzie się takiego, któremu się uda - mam sporo znajomych w katolickiej szkole prywatnej. Tłumaczenie im przez księży, że muszą panować nad swoimi popędami, komentują słowami "żal" (żenująca sytuacja, kompromitacja) i "brechta" (ubaw, naśmiewanie się).

>Jedynym problemem jest komunia. Nie tyle same uroczystości w kościele, co nagły zastrzyk gotówki i prezenty. Przydałaby się tutaj jakaś racjonalistyczna proteza.
Tutaj rzeczywiście pojawia się problem, a wymyślenie humanistycznego odpowiednika tylko pogrążyłoby PSR. Jakimś rozwiązaniem jest uczczenie pójścia do pierwszej klasy.

>Wśród moich równieśników większość to ateiści, ale wszyscy z wyjątkiem jednej dziewczyny chodzili na religię w podstawówce. Kiedy dziecko przestanie wierzyć w Świętego Mikołaja, przestanie też wierzyć w "Pana Boga" - szczególnie, jeśli jego rodzice są niewierzący.

Przestanie lub nie przestanie, nigdy do końca nie wiadomo. Pamiętaj, że odnośnie św. Mikołaja siła sugestii jest o wiele słabsza. W tym, że Pan Jezus jest prawdziwy i istnieje naprawdę dziecko jest utwierdzane o wiele silniej i o wiele dłużej...
Nawet jeśli przestanie... Pozostaje kwestia tego kiedy i jakie frustracje do tego czasu mogą w nim wywołać bzdury wciskane do głowy przez katechetów.


>Oj, nie, na to nie ma szans. Moje koleżanki, przykładne katoliczki, latają po imprezkach i nie unikają randek, miziania się, lizania się, słodkich SMSów, a te starsze także seksu.

Powinnaś raczej napisać "katoliczki". Sam to przerabiałem wiele razy. Ostatnio gdy pracowałem za granicą musiałem powstrzymywać się przed zwijaniem się ze śmiechu, gdy pewna rodaczka zaczęła przekonywać naszego pracodawcę, że wiele traci unikając chodzenia do Kościoła. "W Polsce wszyscy co niedzielę chodzą do Kościoła, Jan Paweł II był Polakiem, a przecież to najlepszy z papieży". Sporo osób przytakiwało.
Sęk w tym, że te same osoby od alkoholu nie stroniły, a poza tym jakże zgodnie z katolicką nauką ekhm... Pod prysznic udawały się w parach damsko-męskich.
Tutaj mówimy raczej o bardzo powierzchownej wierze - ludzie tacy boją się przyznać przed sobą samym, że tak naprawdę są dalecy od bycia Katolikiem. To takie Orwellowskie dwójmyślenie - z jednej strony wiedzą, że te historie o Bogu są mocno naiwne, z drugiej pozostaje kwestia tożsamości (kim jestem, jeśli nie katolikiem?).

>A ja, zacięta ateistka, żyję w cnocie i skromności.

Heh... U mnie podobnie, ale w trochę innym sensie. Dochodzę do wniosku, że prowadzę najbardziej katolicki żywot wśród ludzi z mojego otoczenia, choć paradoksalnie za katolika się nie uważam - alkoholu unikam (nie licząc piwa wypitego od święta ze znajomymi lub lampki lepszego wina), papierosów nie palę i nigdy nie paliłem (zapach tego dymu mnie odrzuca) z mocniejszymi używkami nie eksperymentuję, "rozwiązłego" trybu życia też nie prowadzę.

>To pewnie kara boska, że w wieku 15 lat o chłopakach nadal myślę obiektywnie, racjonalnie i jako o znajomych, nie materiale na sympatie . Wiara to jedno, religia drugie, a wychowanie seksualne młodych katolików w epoce kultury masowej opartej na seksie to zupełnie co innego.

Żeby to tylko było takie proste. Niestety piszesz o innych katolikach niż Ci, których ja mam na myśli. Ci o których Ty piszesz przejawiają bardzo powierzchowną religijność i chociaż deklarują przynależność do Kościoła tak naprawdę ich tryb życia wskazuje na coś zupełnie innego. Czasem jednak katechetom uda się naprawdę sfanatyzować młodego człowieka do tego stopnia, że zaczyna wierzyć w to wszystko. I wierz mi - wtedy nie ma imprez, nie ma słodkich SMSów, nie ma nawet pocałunków (bo to przecież grzech ciężki...). A o wychowaniu seksualnym czy antykoncepcji tacy nawet słyszeć nie chcą, bo samo słuchanie przecież jest grzechem... Skąd wiem? Bo sam mając jakieś 12-14 lat otarłem się o ten stan. :/

Co do antykoncepcji to problemem jest również to, że katecheci rozgłaszają rozmaite bzdurne mity, które mogą bezpośrednio przełożyć się na niechcianą ciążę...

>Zresztą, pocałunek przed ślubem nie jest grzechem i naprawdę trzeba się naszukać fundamentalisty, który na serio będzie próbował to wcisnąć młodzieży.

Ja dosyć często słyszałem o takich przypadkach...

>Tutaj rzeczywiście pojawia się problem, a wymyślenie humanistycznego odpowiednika tylko pogrążyłoby PSR.

Jest mnóstwo obrzędów, do których można by nawiązać, nie trzeba by koniecznie robić z tego świecką wersję komunii.

>Czasem jednak katechetom uda się naprawdę sfanatyzować młodego człowieka do tego stopnia, że zaczyna wierzyć w to wszystko. I wierz mi - wtedy nie ma imprez, nie ma słodkich SMSów, nie ma nawet pocałunków (bo to przecież grzech ciężki...). A o wychowaniu seksualnym czy antykoncepcji tacy nawet słyszeć nie chcą, bo samo słuchanie przecież jest grzechem... Skąd wiem? Bo sam mając jakieś 12-14 lat otarłem się o ten stan. :/
>Co do antykoncepcji to problemem jest również to, że katecheci rozgłaszają rozmaite bzdurne mity, które mogą bezpośrednio przełożyć się na niechcianą ciążę...
>>Zresztą, pocałunek przed ślubem nie jest grzechem i naprawdę trzeba się naszukać fundamentalisty, który na serio będzie próbował to wcisnąć młodzieży.
>Ja dosyć często słyszałem o takich przypadkach...
Ale jak to, gdzie tak, kiedy tak? Przecież księża nie chcą prowadzić lekcji, bo boją się agresji... Religia to impreza... Bierzmowanie polega na wybieraniu dziwnych imion... I w ogóle...
Na jakim świecie ja żyję. Boże, widzisz, a nie grzmisz.

>Oj, nie, na to nie ma szans. Moje koleżanki, przykładne katoliczki, latają po imprezkach i nie unikają randek, miziania się, lizania się, słodkich SMSów, a te starsze także seksu. A ja, zacięta ateistka, żyję w cnocie i skromności. To pewnie kara boska, że w wieku 15 lat o chłopakach nadal myślę obiektywnie, racjonalnie i jako o znajomych, nie materiale na sympatie .

Przyjdzie i na Ciebie czas
Tylko dlaczego uzywasz slowa "racjonalnie" na okreslenie niezbyt naturalnego, bo "obiektywnego" stosunku do plci przeciwnej? Co ma racjonalizm do stosunkow miedzy plciami? I czy rzeczywiscie mozna sie zgodzic na to co Ty usilujesz mu przypisac? Czyli - bezplciowosc? Uwazam, ze nie.

>Zresztą, pocałunek przed ślubem nie jest grzechem

Nie jest... - czym? Grzechem? A co to takiego?
Co to jest, wedlug Ciebie, racjonalistki jak slysze, grzech?

> Jakimś rozwiązaniem jest uczczenie pójścia do pierwszej klasy.

Nie moge powstrzymac usmiechu, gdy probuje sie wymyslac swieta "zamiast" swiat koscielnych, jakby w miejsce swiat koscielnych. Byla juz taka dyskusja, wtedy ktos probowal uczcic narodziny dziecka - nie przez ochrzczenie, ale na wzor tego. Zapewne tez chodzilo o prezenty - pewnie w tym wypadku glownie dla rodzicow

Jest mi to obce. Oczywiscie to tylko moj poglad Szanuje wszystkich swietujacych w "post-koscielny" sposob, ale nie moge zrozumiec dlaczego, jezeli nie chodze juz w niedziele do kosciola mialbym isc w zamian na spotkanie PSR
Dlaczego zamiast komunii, robic komunie zastepcza, bo "oni" dostaja wtedy prezenty - wiec moje dziecko tez musi.

Decyzja o wychowaniu dziecka musi byc zdecydowana - powiedzialbym, zeby nie urazic Pan - meska, chociaz urazam tych zapewne bardziej Panow, ktorzy, decyzji takiej podjac nie umiejac, plataja sie w niepotrzebnych skrupulach. Bo dziecku bedzie przykro, ze inni dostaja; bo sie rozplacze, bo dostanie nerwicy...

Podjecie decyzji rownoczesnie z poniesieniem konsekwencji. Pozostale opcje mnie brzydza. Tak samo, albo i bardziej niz religianctwo. Albo jestem wierzacy albo niewierzacy. Nie ma opcji posrednich (watpiacy? )... Kiedy decyduje sie zdradzic zone to z pelna swiadomoscia, ze jak sie dowie to bedzie rozwod, podzial i biedne dzieci... Nie probuje naginac prawa, ani wymyslac specjalnych swiat, zebym mogl sie usprawiedliwic

Obce mi sa rozterki, czy poslac dziecko do komunii, bo mu bedzie przykro, jak nie pojdzie. Zyje co prawda w innej, duzo (i to naprawde duuuzo) mniej polskiej sytuacji, wiec moze dlatego nie moge pewnych rzeczy zrozumiec. Ale jakkolwiek by nie bylo, zastepowanie starych swiat nowymi, albo zamartwianie sie, ze dziecku bedzie smutno, bo nie dostanie prezentow na komunie - to jest dla mnie niezrozumiale. Najgorsze, ze moje zapewne moze mi zarzucic (i tez moze mu byc bardzo smutno), ze nie dostaje prezentow i ze nie swietujemy zakonczenia Ramadanu. Moze plakac, ze nie dostaje prezentow, bo nie wyznajemy judaizmu a tam tez na pewno istnieje obrzedy, ktore sa okazja do dawania prezentow. Nie jestem religioznawca (choc sa na tym forum takie osoby, badz o podobnych inklinacjach) wiec tego wszystkiego nie wiem... Ale nie martwie sie, ze kiedy moje dziecko uslyszy, ze jakis jego kolega hindus dostal prezenty, bo mieli akurat jakies swoje swieto, to bedzie mu bardzo przykro, ze i on nie dostal. Kopiowanie swiat, zeby dzieciom dac prezenty to bzdura. Daj prezent bez okazji. I juz. Po sprawie.