Wstęp z artykułu:

Porusza on zagadnienie tego jaki punkt wyjściowy należy obrać w rozważaniu biblijnego Kreacjonizmu i jego dalszego rozwoju a jaki błędny przyjmują na jej podstawie niektórzy ewolucjoniści-w tym sama H. Eilstein.

Wiele osób na świecie interesuje się tym jak powstało i rozwinęło się życie na Ziemi. W naszym artykule postaramy się przedstawić połączenie myśli naukowej z informacjami biblijnymi. Zanim przejdziemy do tych rozważań powiedzmy sobie czemu Biblia nie zaprzecza. Nie zaprzecza ona temu, że organizmy żywe powstały z jednego materiału będącego na ziemi, który to był syntezą kilku składników (Rodzaju 2:7,19,BT). W biblijnym języku człowiek, zwierzęta naziemne i ptaki itd. zostały ulepione z gleby (glina-tj. pierwotna ziemia i woda). Współczesna nauka podaje, że dostępne na ziemi składniki mogły syntetyzować i stworzyć życie. W tym zakresie dokonuje się wielu laboratoryjnych prób. Z książki R. Dawkinsa Pt. Samolubny gen, Kraków 2006 wywnioskowałem, że pewne cząsteczki itd. mają naturalny pęd do łączenia się. Pytanie brzmi skąd on pochodzi?. Autor pisze : "początki nawet prostego Wszechświata są dość trudne do wyjaśnienia" (s.39). I dalej: "Opis powstania życia, który zaprezentuję, jest z konieczności spekulatywny" (s.41). Oczywiście po tych dygresjach dodaje pośrednio, że to on zna najlepszy układ wydarzeń i odpowiedzi-choćby były one tylko hipotetyczne. Takie przynajmniej odnosi się wrażenie po lekturze jego książki.
Kolejna rzecz, której biblia nie zaprzecza, to ta, że człowiek jak i zwierzęta uległy degradacji kodu genetycznego- nastąpiły więc mutacje genowe. Biblia (przekaz starożytnej książki) podaje, że powodem był grzech- (Rodzaju 2:17,BT). W takiej to osnowie będziemy omawiać ewolucję i degradację organizmów żywych. W to wchodzi degradacja genowa człowieka jak i całego stworzenia (Rzymian 8:20; Rodz.3:17-19). W związku z tym, że człowiek miał opanować ziemię i czynić ją sobie poddaną , zamierzenie Boga co do tego, by człowiek uczynił sobie ziemię poddaną trwa w warunkach wybranych przez samego człowieka-diabelskich (tłum. oszczerczych, nieprzychylnych). Dlatego też Bóg znosi cierpliwie jego (człowieka) eksploracje świata, których dokonuje często na sposób cielesny (bez Ducha Boga jaki miał w raju), gdyż oddał się pod niewole innego pana (Mat. 4:9). Przykład degradacji wśród ludzi to chociażby problem z genem CMAH, czy ślepą kiszką, które w warunkach doskonałych mogły pełnić swoją doskonałą funkcję. Co do degradacji zwierząt, to idąc za Dawkinsem czytamy: "Istnieją szczepy [pszczół] zwane higienicznymi, które szybko opanowują epidemię, lokalizując zakażone larwy, a następnie wydobywając je z komórek i wyrzucając z ula" (Samolubny gen, Karków 2006, s.89). Choroba zwana zgnilcem jest tego przyczyną. Znajdziemy wiele przykładów deprywacji i wynaturzenia właśnie w dzisiejszym środowisku, gdyż i ono uległo degradacji, gdyż jako własność należało do człowieka (Rodzaju 1:28). Człowiek po swoim buncie przyjął pełną odpowiedzialność za panowanie nad nimi (jak wiemy bez Boga sobie nie radzi).
Wracając do zwierząt i człowieka w sensie stworzenia czy to w biblijnym sensie czy użytym w kontekście Dawkinowskiego samolubnego genu (s.28) rozważymy, czy wszystkie organizmy mają wspólnego przodka-praorganizm. Zresztą M. Kostaś pisał: "W świecie RNA nie istniał jeden organizm, lecz cała ich ogromna pula". Będziemy raczej szli tropem- stworzeni wg. swojego rodzaju (Rodzaju 1:24,BT). Dodajmy, że dawkinowskie wtręty o Marii, która to zrodziła Jezusa (s. 47) nie jest w świetle biologii takie niedorzeczne. Znanych jest mnóstwo przypadków partenogenezy wśród zwierząt (płazy, gady itd.). Zakładając więc rolę Stwórcy mamy prawo wierzyć, że jest to możliwe tak samo jak Dawkins spekulatywnie zakłada, że jest możliwe to co podaje za możliwe a czasem jest nawet o tym całkowicie przekonany.
W Biblii czytamy, że właściwym zachowaniem na odnalezienie Stwórcy jest oglądanie przyrody i wyciąganie z niej wniosków - Rzymian 1:20 : "Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty-wiekuista Jego potęga oraz bóstwo-stają się widzialne dla umysłu przez dzieła, tak że nie mogą wymówić się od winy", BT. W obliczu tych informacji argumenty i sugestie H. Eilstein zostają całkowicie pogrzebane. Pisze ona bowiem: "Trudno zrozumieć, po co było Bogu stworzyć na Ziemi erę dinozaurów, a potem doprowadzić dinozaury do zagłady...siłami natury" ( H. Einstein, Biblia w ręku ateisty, W-wa 2006,s.111). Jak już się dowiedzieliśmy , to człowiek złamał nakaz dany przez Boga i przyjął na siebie ekspansję świata i panowanie nad nią, ale już bez Boga. Sama H. Eilstein wychodzi z błędnego założenia i z tego powodu podaje mnóstwo błędnych wniosków i spekulacji. Pisze ona: "Bóg w świetle omawianego przekazu nie jest też ani wszechwiedzący, ani wszechmocny. Kiedy 'poza jego plecami' stworzone przez niego istoty w akcie nieposłuszeństwa dokonują głębokiej transformacji odpowiadającego jego pierwotnym intencjom ustroju rzeczywistości"( Biblia w ręku ateisty, s.177). Kiedy czytamy Biblię, to nie wynika z niej, że Bóg nie wiedział o tym co się wydarzy. Skoro autorka wnioskuje o Wszechwiedzy Boga na podstawie późniejszych fragmentów tak i my możemy śmiało odnieść się do innych jak np. list do 1 Piotra 1:20. Napisano tam, że Jezus był wybrany na ofiarę przebłagalną od założenia fundamentów kosmosu. Bóg jak widać wiedział o tym co się stanie, ale mechanizm predestynacji w tym wąskim znaczeniu uruchomił się dopiero po czynie człowieka.