> No widzisz? I kto tu się zirytował? Po prostu nie czytaj... Nikt Cię nie zmusza.

Jeśli nie czytasz nawet odpowiedzi innych, to po co w takim razie piszesz? Czy ktoś Cię do tego zmusza?

Jeden z moderatorów użył słowa "mieszadełko" na takich jak Ty.

>>>Tzw. pamięć wsteczna. W wielkim skrócie to wygląda mniej więcej tak: już po fakcie, np. j.w. człowiek próbuje to sobie jakoś racjonalnie wytłumaczyć. I zaczyna sobie "przypominać", że te pytania znał już wcześniej.>

Pytania znałem wcześniej, ale nie odpowiedzi na nie.

>Pytania znałem wcześniej, ale nie odpowiedzi na nie.

Ty chyba faktycznie nie zrozumiałeś co napisałem.
Wobec tego niech Twój bóg ma Cię w opiece.

Ten sam moderator, który użył słowa "mieszadełko" niniejszym upomina obu Panów, Władka Lichacza i Marciniaka, prosząc o zaprzestanie wymiany opinii na swój temat. Proszę się zapoznać z regulaminem - dowiecie się czemu. Tymczasem proponuję wybranie innego medium - maila, telefonu. Możecie się też spotkać osobiście i sobie nawrzucać. Na tym forum podobne dysputy na tematy osobistych odczuć względem interlokutora są tępione.

Pozdrawiam

---

ejze kesem lehakic kol boker lecidcha, Jona

>Na tym forum podobne dysputy na tematy osobistych odczuć względem interlokutora są tępione.

Pewien moderator kiedyś napisał, że nikt nie czyta regulaminu, a ja czytałem już dwa razy. Chyba trzeba będzie po raz trzeci.

Mogę obiecać poprawę - przynajmniej będę się starał, a jak będzie to zobaczymy.

Przypadkowo dałem minus - przepraszam. Proszę go potraktować jako część pokuty . Proszę się starać - może coś ze starań wyjdzie...

Pozdrawiam

---

ejze kesem lehakic kol boker lecidcha, Jona

>Przypadkowo dałem minus - przepraszam. Proszę go potraktować jako część pokuty . Proszę się starać - może coś ze starań wyjdzie...
Pozdrawiam

Przynajmniej jeden odważny się znalazł, który się przyznał, że dał.
Chociaż nie narzekam, o ile pamiętam, to dopiero trzeci tutaj.

Gdybym nie miał żadnej wiedzy z psychologii to bym pewnie powiedział, że na pewno dotrzymam słowa. A tak niestety, pozostaną tylko starania o lepsze.

Też pozdrawiam

>>Przypadkowo dałem minus - przepraszam. Proszę go potraktować jako część pokuty . Proszę się starać - może coś ze starań wyjdzie...
>Pozdrawiam
>Przynajmniej jeden odważny się znalazł, który się przyznał, że dał.
>Chociaż nie narzekam, o ile pamiętam, to dopiero trzeci tutaj.
>Gdybym nie miał żadnej wiedzy z psychologii to bym pewnie powiedział, że na pewno dotrzymam słowa. A tak niestety, pozostaną tylko starania o lepsze.
>Też pozdrawiam

A ja dałem + dla równowagi... - hehe

Czasem zdarza mi się coś podobnego. Już po fakcie jestem przekonany, że wiedziałem o nim, bądź o nim śniłem. Jednak zawsze obiecuję sobie, że następnym razem gdy będę miał przeczucie, zapiszę je - wtedy miałbym dowód, że naprawdę coś przewidziałem. Brak jakichkolwiek zapisków traktuję jak przesłankę za tym, że to mózg płata mi figle.

---

"Nigdy się nie spełniamy. Jesteśmy dwiema otchłaniami - studnią wpatrzoną w niebo."

>Czasem zdarza mi się coś podobnego. Już po fakcie jestem przekonany, że wiedziałem o nim, bądź o nim śniłem. Jednak zawsze obiecuję sobie, że następnym razem gdy będę miał przeczucie, zapiszę je - wtedy miałbym dowód, że naprawdę coś przewidziałem. Brak jakichkolwiek zapisków traktuję jak przesłankę za tym, że to mózg płata mi figle.
>

---

"Nigdy się nie spełniamy. Jesteśmy dwiema otchłaniami - studnią wpatrzoną w niebo."

Będziesz chyba musiał dużo zapisywać

>Będziesz chyba musiał dużo zapisywać
>

Właśnie czekam i czekam, i zawsze o przeczuciach 'pamiętam' już po tym, jak 'przeczuwane' zdarzenie nastąpiło. Nie przypominam sobie żadnych niespełnionych przeczuć, dziwne, prawda?

---

"Nigdy się nie spełniamy. Jesteśmy dwiema otchłaniami - studnią wpatrzoną w niebo."

Nie przypominam sobie żadnych niespełnionych przeczuć, dziwne, prawda?

Nie jestem Twym zdziwieniem zdziwiony. Też wszystkie przeczucia prawidłowo po fakcie odczuwam.

>>byłem wtedy niewierzący, więc nie był to efekt boskiej interwencji
>To Ty teraz wierzysz, że kiedy w Boga nie wierzyłeś, to go nie było?

Pewnie, że był - tyle że ja Go nie uznawałem. Więc nie oczekiwałem od Niego pomocy. A już na pewno sytuacji wynikającej z mojego olewactwa.

Do dzisiaj nie umiem wytłumaczyć tamtego zdarzenia.
>A to zwykły przypadek.

Coś mi się wydaje, że trudno uwierzyć w aż taki przypadek...

> był - tyle że ja Go nie uznawałem. Więc nie oczekiwałem od Niego pomocy.
Uważasz, że Bóg nie mógł Cię wspierać, bo weń nie wierzyłeś? Postrzegasz swojego Boga jako niesuwerennego?

>trudno uwierzyć w aż taki przypadek...
W trafienie w 3 pytania z 90? To może zawnioskuj by zamknięto lotto, bo trudno Ci uwierzyć w te ich numery...
.

Cytat:

A ja teraz odwrócę kota ogonem

A może katolicy nie mają intuicji? A jeśli mają, to jak sobie ją tłumaczą? A może jest jakieś wytłumaczenie duchowe tego zjawiska?

Szanowny Pan Marciniak zechcę odpowiedzieć na to ??

Podchodząc do wyżej wymienionej sytuacji. Aby wyselekcjonować dane pytania, zapewne uzyłeś pewnych priorytetów, mianowicie podświadomie czy też nie założyłeś większą ważność pewnych pytań, bądź uczyłeś się odpowiedzi na pytania których jeszcze nie znałeś co pozwoliło skompletować większą ilość informacji. Chcę zwrócić uwagę iż mogły zostać zastosowane pewne mechanizmy świadomie czy też nie. Zwiększają one prawdopodobieństwo.

Na marginesie czytając kiedyś tekst na j. polskim dotyczącym intucji, natknąłem się iż kobiety przyznają się 2 razy częściej do podejmowania decyzji intuicyjnie niżeli mężczyźni, jednak męska intuicja jest 2 razy bardziej trafna.

Intuicja mi podpowiada, że ten wątek to tylko prowokacja.
Mylę się?

Zadziwia mnie dziwna cecha internetowych ewangelizatorów. Wydaje im się że swoimi pytaniami wprowadzą zamęt w światopoglądzie niewierzących i traktują taką "misję" za coś racjonalnego. Wydaje im się że pytania, które zadają są czymś nowym i wartym zainteresowania.
Już wiele razy mówiłem sobie że nic mnie już nie zdziwi, ale gdy stykam się z głupotą to zdziwienie i tak przychodzi.

>[..](byłem wtedy niewierzący, więc nie był to efekt boskiej interwencji )[..]
Ta ..
Gdyby wszyscy byli niewierzący to wtedy wszystkie bóstwa znikają.
Śmieszna sprawa, bo faktycznie żadne bóstwo nie przetrwało śmierci swoich wiernych.

Pozdrawiam.

>Intuicja mi podpowiada, że ten wątek to tylko prowokacja.
>Mylę się?

Niestety, mylisz się...

>Zadziwia mnie dziwna cecha internetowych ewangelizatorów.

No cóż, widzę, że niezależnie od tego, co napiszę i tak mam opinię "nawracacza". Mimo że 120 razy podkreślałem, że nawracaczem nie jestem.

Chyba po prostu niepotrzebna Wam wymiana myśli z kimś, kto ma inne poglądy (światopogląd). Wszystko obracacie w żart lub w nieustannie sugerowane stwierdzenie: "jesteś głupszy, bo myślisz inaczej".

Fakt, nabijać się można ze wszystkiego. Tylko co dalej?

Tym samym przekonaliście mnie, że moja obecność na tym forum jest niepotrzebna.

Trzymajcie się.

Do niezobaczenia.

>Niestety, mylisz się...
No tutaj intuicja również mi podpowiadała, że zaprzeczysz. Dlatego nie rozwodziłem się nad tym tematem zbytnio i nie będę tego raczej robił.

> No cóż, widzę, że niezależnie od tego, co napiszę i tak mam opinię "nawracacza". Mimo że 120 razy podkreślałem, że nawracaczem nie jestem.
Ta sytuacja wygląda nieco jak w skeczu kabaretu Dno. Wchodzi ksiądz do wrót niebieskich. Tam stoi strażnik i pyta się każdego przybyłego aby podał co dobrego w życiu zrobił, a ksiądz rzuca szybko:
- przepraszam, ja służbowo.

>Chyba po prostu niepotrzebna Wam wymiana myśli z kimś, kto ma inne poglądy (światopogląd). Wszystko obracacie w żart lub w nieustannie sugerowane stwierdzenie: "jesteś głupszy, bo myślisz inaczej".
Jeżeli chodzi o sprawy związane z tematem religii to masz rację. Nie będę tutaj kręcił i twierdził że traktuje poważnie to co jest istotą wszelkich religii. Tego nie da się traktować poważnie. O tym wie każdy dorosły, gdy dyskusja schodzi na temat Świętego Mikołaja.
Każdy opowiada bajki, to fakt, ale nie każdy się tym chwali.

>Fakt, nabijać się można ze wszystkiego. Tylko co dalej?
Trudno się nie śmiać z czegoś co jest śmieszne. Można oczywiście udawać, lub oszukiwać traktując poważnie coś co na poważne w żaden sposób nie wygląda, ale w ten sposób dyskusja staje się fałszywa i nieszczera.
Hipokryzja i religia to chyba nierozerwalna para.
Jeżeli szukasz poparcia wśród niewierzących to pomyliłeś adres.

>Tym samym przekonaliście mnie, że moja obecność na tym forum jest niepotrzebna.
Twoja osoba jest jak najbardziej potrzebna, ale tutaj nie ma mowy o ocenie osoby a jedynie poglądów które właśnie z własnej woli przedstawiasz. Jeżeli zaś traktujesz krytykę poglądów za atak personalny to popełniasz błąd.
Oczywiście sprawa nie jest aż tak prosta. Jak w każdych kontaktach międzyludzkich trzeba brać pod uwagę ewentualne uprzedzenia.
No ale patrząc na ten problem nieco bardziej z innej perspektywy. Chciałbym zauważyć że gdybym właśnie zaczynał się udzielać na ten przykład na forum zapalonych rowerzystów to raczej nie zaczynałbym dyskusji od opisu jak to ostatnio pięknie zepchnąłem jakiegoś rowerzystę do rowu, lub poczęstowałem innego moim płynem ze spryskiwacza.
Może nieco podkolorowałem i nie jestem prorokiem, ale podejrzewam że taki początek byłby podobny w skutkach jak Twój tutaj.

Jeżeli chodzi o dyskusję na tematy związane z religią to wątpię aby doszło do jakiegokolwiek przełomu z powodu Twoich wypowiedzi, ale to nie znaczy jeszcze że nie możesz tutaj dyskutować na zupełnie inne tematy.
Te całe gadki na temat jakichś bóstw to naprawdę strata czasu.
Warto dyskutować zaś o tym co zrobić aby zwalczać nietolerancję spowodowaną religią.
To że istnieją ludzie religijni i ludzie którzy nie uważają siebie za religijnych jest faktem. Trzeba zastanowić się jak w tych warunkach żyć.

Są na Ziemi ludzie którzy jedzą na obiad koty. Nie mam zamiaru namawiać ich do tego aby przestali to robić, bo oni jutro przyjdą do mnie ze świeżo przyrządzonym kotem..

>Do niezobaczenia.
To wyznanie jest nieszczere.
Dyskusja trwa. Z Tobą czy bez Ciebie. Nie ma to większego znaczenia.
Wątpię też aby ktoś, kto z takim zapałem przystępuję do nawracania nagle zmienił plany. Było tutaj już tylu nawracających, że takie wyznania nie robią już na mnie wrażenia.

Przy okazji jednak chciałbym podziękować.
Przeczytałem kilka wątków na temat nieszczęsnych atomów, które pojawiają się i znikają nie tak jak by co niektórym pasowało. Dowiedziałem się przy okazji wiele ciekawych rzeczy.
Nie wiem czy uczestniczyłeś w tej dyskusji, bo szczerze powiedziawszy nie wnikałem w takie detale, ale pewnie przyczyniłeś się do całej sytuacji.

>Trzymajcie się.
Mimo wszystko pozdrawiam.
De-facto przecież tak bardzo się nie różnimy. Jesteśmy ateistami wobec prawie takiej samej ilości bóstw. Nie ma sensu robić problemu z powodu jakiegoś jednego bóstwa.
To przecież tylko takie pierdoły, którymi ludzie się zajmują bo mają zbyt dużo wolnego czasu.
Hej.

>Chyba po prostu niepotrzebna Wam wymiana myśli z kimś, kto ma inne poglądy (światopogląd).>

Mnie jest potrzebna wymiana myśli z różnymi ludźmi, ale tylko wtedy, gdy mam na to chęć.

>Wszystko obracacie w żart lub w nieustannie sugerowane stwierdzenie: "jesteś głupszy, bo myślisz inaczej".>

Jeśli jesz obiad z aborygenami będąc u nich w gościnie to nie wyjmuj swoich sztućców - bo możesz spodziewać się różnych reakcji.

>Fakt, nabijać się można ze wszystkiego. Tylko co dalej

Polska to wolny kraj.

>Tym samym przekonaliście mnie, że moja obecność na tym forum jest niepotrzebna.>

A to nie jest Twoje przekonanie?

Pozdrawiam.

Wiesz ja miałam tez taki przypadek wprawdzie dopiero za trzecim razem.
Musiałam zdać wytrzymałość materiałów przedmiot dla mnie ze względu na ilość współczynników nie do nauczenia. Za pierwszym razem dostałam trzy pytania i - zero,przy następnym podejściu opanowałam pamięciowo poprzednie trzy pytania - dostałam jedno takie jak poprzednio i dwa nowe - oczywiście wyleciałam za drzwi . Za trzecim razem dostałam trzy pytania z tych pięciu i odpowiedziałam śpiewająco. Nie wiem dlaczego dostałam -3, ale zdałam. Możesz nazwać to intuicją ale profesor mówił coś o wytrzymałości.
Pozdrawiam

>Do dzisiaj nie umiem wytłumaczyć tamtego zdarzenia.
>A wy potraficie?

O wa! Ja to takie coś mam wcale często...niestety.

Na przykład jak się czasem natnę na jakiś słaby film, albo książkę, co i rusz przewiduje co będzie dalej

Można też sobie obejrzeć, w celach testowych, jeden lub dwa odcinki jakiegoś "popularnego" polskiego serialu.

W wywoływaniu takich przeczuć tego typu produkcje są niezrównane.

Istnieje chyba pewna prawidłowość:

Im gorszy gniot tym przeczucie dokładniejsze

>A może racjonaliści nie mają intuicji? A jeśli mają, to jak sobie ją tłumaczą? A jeśli nie mają, to
>czy wierzą, że inni ludzie ją posiadają? A może jest jakieś wytłumaczenie naukowe tego zjawiska?
>

Ja sobie to tłumaczę tak, że mózg to jest taki komputer który często bez udziału świadomości opracowuje pewne dane. Czasami potrzebuje na to trochę czasu. Ja mam dobre wyniki w czasie snu. Zadaję sobie jakieś pytania albo mam jakiś problem do rozwiązania.
Myślę o nim i nic. I tutaj następuje kluczowy moment. Porzucam świadome rozmyślania nad tym i robię co innego. Potem kładę się spać. W nocy mój mózg cośtam liczy i rano czasami się budzę z uczuciem że wpadłem na pomyśl genialny. Problem się w nocy rozwiązał.

Myślę że musiałeś podświadomie jakoś obliczać jakie tematy na ten egzamin będą najbardziej prawdopodobne i one ci nagle wyskoczyły z głowy, albo po prostu trafiłeś przypadkowo a potem jak ci się udało przygotować do nich i one się pojawiły to się jeszcze bardziej utwierdziłeś że ten proces przewidywania istotnie zaszedł i jest twoim sukcesem.

Poczucie dejavu albo że coś się przewidziało może być też wynikiem zaburzenia percepcji czasu. Mózg ma czasami przeskoki czasowe i w krótkich odcinkach czasu miesza mu się przeszłość z przyszłością. (Tego sam nie wymyśliłem, są o tym opracowania z dziedziny neurofizjologii). W obrębie mniej niż sekundy może ci pomieszać następstwo wydarzeń. Tzn najpierw coś zobaczyłeś a potem o tym pomyślałeś i umysł twój kolejność tych dwa zdarzeń odwrócił w czasie. Następnie po chwili się orientujesz - o rany przecież to przed chwilą było albo przed chwilą to przewidziałem.
W pracy mózgu zdarzają się różne zaburzenia. Polecam książkę pod tytułem "Płonący dom".

Adam

> Jedna z najdziwniejszych
>przydarzyła mi się na studiach, przed ważnym egzaminem (byłem wtedy niewierzący, więc nie był to
>efekt boskiej interwencji ) - natłok imprez spowodował, że "nie miałem czasu" się do tego
>egzaminu przygotować. W dzień egzaminu, rano, udało mi się przewidzieć, jakie pytania egzaminacyjne
>dostanę. I z tych zagadnień się na szybko przygotowałem. No i zdałem ten egzamin.
>Do dzisiaj nie umiem wytłumaczyć tamtego zdarzenia.
>A wy potraficie?

To nie była intuicja, tylko przypadek, moim zdaniem. Nie jest dla mnie intuicją trafienie szóstki w totolotka a opisana sytuacja jest analogiczna, tylko prawdopodobieństwo sukcesu sądzę, większe (zgaduję, że możliwych pytań nie było więcej niż sto...).

Intuicja jest dla mnie procesem myślowym, dziejącym się poza świadomością, jednak korzystającym z informacji zbieranych z otoczenia, sytuacji obecnej i schematów w naszej głowie "pasujących" do niej. Bardziej kojarzy mi się z podpowiedziami typu: "można temu człowiekowi ufać", "oszukuje", "uważaj, coś jest nie tak, przyjrzyj się temu uważniej", "rozwiązanie problemu pasuje do czegoś co już było" itp.

Bardzo cenię ten mechanizm. Nie ma w nim dla mnie nic dziwnego. Zwykły instynkt Może trochę bardziej "rozbudowany", w końcu mamy bardziej "pofałdowaną" korę mózgową niż inne zwierzęta.

pozdrawiam

---

"Największą chlubą nie jest to, aby się nigdy nie potknąć, ale to, aby po każdym upadku dźwignąć się i stanąć na nogi."

>Intuicja jest dla mnie procesem myślowym, dziejącym się poza świadomością...

Tylko efekt tego procesu (swego rodzaju konkluzja) dociera do świadomości. Samą procedurę można przecież ex post uświadomić sobie, a nawet sformalizować. Rodzi to problem relacji miedzy myśleniem a świadomością (podobny do relacji czubka góry lodowej do jej reszty, a nawet do oceanu).

>A może racjonaliści nie mają intuicji?

Racjonaliści mają najlepszą intuicję.

> A może jest jakieś wytłumaczenie naukowe tego zjawiska?

Intuicją jest rozumowanie syntetyczne, które odbywa się w sposób nieuświadomiony. Naukowe wyjaśnienie tego zjawiska bierze się z opisów funkcjonowania mózgowych mechanizmów filtrowania i usuwania większości informacji. Prawidłowo działający mózg nie popuszcza do pamięci ani do świadomości informacji (myśli, postrzeżeń), które instynkty nasze oceniają jako nieistotne lub niewyraźne.

Istnieje wiele modeli naukowych, które różnią się w szczegółach, np. ile jest poziomów filtrowania. W pamięci wyróżnia się np. pamięć ultrakrótką, chwilową, krótkotrwałą, operacyjną, trwałą - niekoniecznie wszystkie są w każdym modelu. Podobnie jest ze świadomością - też wyróżnia się kilka poziomów ochrony świadomości przed śmieciami. Niezależnie jednak od tych różnic, jedno jest pewne. Zanim jakaś myśl przebije się do świadomości lub zostanie zapisana w pamięci dostępnej dla świadomości, wiele myśli i bodźców zostaje przetworzonych na "niższym" poziomie.

Mechanizm pojawiania się w świadomości produktów intuicji (a także przeczuć) polega na tym, że z przesłanek ocenianych instynktownie jako nieważne, proces nieświadomego rozumowania wysnuwa wniosek, który zostaje oceniony jako ważny przez wszystkie kolejne etapy filtrowania i pojawia się w świadomości np. jako wart zapamiętania, a nawet podjęcia decyzji - niestety, przesłanki dla tego pozostały za kilkoma warstwami murów tych filtrów. Możemy wysiłkiem woli i koncentracji uwagi (albo z pomocą doświadczonych śledczych) przebić się przez jedną najwyżej dwie zapory tych filtrów, ale nie przez wszystkie - wniosek pozostaje pozornie bez uzasadnienia.

---

doku

>Racjonaliści mają najlepszą intuicję.

To, czy tak jest, zależy od pewnych ustaleń terminologicznych. Intuicja to z pewnością pewnego rodzaju bezpośrednie poznanie, zwłaszcza poznanie, nie odwołujące się do rozumowań, dyskursu. W tym sensie można też mówić o intuicji zmysłowej, bo widzenie stołu czy krzesła spełnia powyższe warunki. Ale w tymże sensie stwierdzenie, że racjonaliści mają najlepsza intuicję, nie jest właściwie kompletnym zdaniem: nie wiemy bowiem, o jaką intuicję chodzi jak również - o jakich racjonalistów. Malarz intuicyjnie położy plamę barwną we właściwym miejscu (po zbadaniu okaże się, że jest ona tam, gdzie zaleciłby ja złoty podział odcinka). Matematyk zaś nie bardzo będzie wiedział, którym końcem pędzla malować.
Innym rodzajem intuicji jest intuicja intelektualna, której opis często odwołuje się również do widzenia: wgląd (insight, Einsicht). Wskazywałoby to, że źródłowo sensem intuicji jest w ogóle widzenie, a to w pierwotnym sensie odnosi się do czynności zmysłowej. Tak więc w kwestiach rozumowych to, co jedni widzą tak, jak widzi się pejzaż (a wiec bezpośrednio), inni muszą wydedukować. Tym niemniej nie bardzo wiem, z jakiej racji używamy słowa widzieć w kontekstach np. matematyki czy logiki. Widzimy gołym okiem, że część jest mniejsza od całości, ale jak przyjrzymy się dokładniej, tzn. jak zbudujemy teorię mnogości, to może się okazać, że nie zawsze tak jest.
Powiedziałbym więc tak: racjonaliści dobrze widzą na swoim podwórku, ale na cudzym - bywa różnie.

Temat wątku ciekawy, ale pierwsze cztery strony wypowiedzi to jałowe przewalanie się słowami w celu zdyskredytowania czyjejś wypowiedzi. I słuszna reprymenda moderatora. Dopiero Adam, Katarzyna i Doku wrócili do meritum .
Uważam, że funkcjonowanie naszych mózgów zbadano dotychczas zaledwie w ułamku procenta. Ich (czyli mózgów) "wyczyny" bywają tak zaskakujące, że wymykają się wszelakim racjonalnym ocenom. Ja na przykład wierzę w potęgę własnej podświadomości i rozmyślnie zaprzęgam ją do roboty. Wieczorem zadaję jej robotę i często rano mam odpowiedź, podpowiedź albo wskazówkę.
Opowiem Wam prawdziwą historię. Wiele lat temu byłem szefem polskiego oddziału niemieckiej firmy informatycznej. Popadłem w duży konflikt z niemieckim bossem z Berlina. Jechałem kiedyś do pracy z mojej wsi do biura w Warszawie i a to w złości, a to w gniewie, a to w strachu, to znów w rozpaczy chaotycznie rozmyślałem, na wpół po polsku, na wpół po niemiecku, nad sytuacją. Przy drodze stał brodaty młodzieniec z wielkim plecakiem i bezskutecznie stopował samochody. Zatrzymałem się. Brodacz okazał się niemieckim hippisem. Prosił o podwózkę na Dworzec Centralny. Jechał w Bieszczady, gdzie, z gromadą takich jak on z całej Europy zamierzali spędzić całe lato w całkowitej izolacji od cywilizacji. Wdaliśmy się dysput egzystencjalny z którego wynikało, że ten hippis jest bardzo szczęśliwy, a ja wręcz odwrotnie. Po przyjeździe do biura zadzwoniłem do berlińskiego bossa i zapowiedziałem swoją rezygnację z prezesowania jego polskiej spółce.
Pytanie: co/kto mi zesłał tego niemieckiego hippisa, z którym rozmowa cudownie przywróciła mi równowagę psychiczną i zmotywowała do podjęcia trudnej jednak decyzji?

"Pytanie: co/kto mi zesłał tego niemieckiego hippisa, z którym rozmowa cudownie przywróciła mi równowagę psychiczną i zmotywowała do podjęcia trudnej jednak decyzji?"

Wiem, że nie odpowiada się pytaniem na pytanie, ale cóż próbować trzeba.
Pytanie: co/kto zesłał mi film, którego fabuła zmotywowała mnie do cięższej pracy i wytrwałości w przekonaniach co pomogło mi przetrwać ciężki okres?
Pytanie: co/kto postawił na mojej drodze autorytet, z którego czerpię co daje mi poczucie wartościowania mej egzystencji?
Pytanie: co/kto...
I tak można w nieskończoność mnożyć przykłady, które dla jednych będą jakże wyraźną formą "Boskiej" egzystencji, a dla innych po prostu przypadkiem i życiem. Moim zdaniem takie przypadki losowe tylko i wyłącznie dzięki nam nabierają iście sakralnego znaczenia. To my doszukujemy się wszędzie cudów, Boskiej ingerencji i tego typu bzdetów tylko po to aby poczuć się choć przez chwilę kimś wyjątkowym, stać się na moment osobą, wokół której kręci się cały świat, bo jakoś podświadomie pragniemy postawić się w centrum.
Wracając do pytania tematowego, na intuicję wg mnie ma ogromne znaczenie doświadczenie jakie posiadamy, bo nawet bez analizy głębszej umiemy przewidzieć jakąś sytuację, która może ocalić nam skórę.
Co gdyby nam się nie udało? Gdybyśmy nie przewidzieli czegoś, bądź gdyby hipis do niczego nas nie zmotywował? Przeszlibyśmy obok tej sytuacji bez najmniejszego echa, więc czy to aby na pewno ingerencja kogoś z zewnątrz?

>
>Co gdyby nam się nie udało? Gdybyśmy nie przewidzieli czegoś, bądź gdyby hipis do niczego nas nie zmotywował? Przeszlibyśmy obok tej sytuacji bez najmniejszego echa, więc czy to aby na pewno ingerencja kogoś z zewnątrz?
>
Oczywiście, że nie ingerencja z zewnątrz. I żaden Wielki Inspicjent nie ustawił tego hippisa przy warszawskiej szosie. Zbyt dosłownie odebrałeś moje pytanie. Jeśli już mam formułować morał do własnej wypowiedzi, to powiem, że człowiek myślący i wierzący we własne czyny a nie boski determinizm zawsze znajdzie inspirację. A to w księgach mędrców, a to w radosnym poranku, a to w zabranym z szosy hippisie, a to we własnym proroczym śnie. Racjonalista nie musi być wszak wyzuty z wrażliwości także na całkowicie irracjonalne bodźce.

Cytat:

Teiści/ateiści ich światopoglądy kreują dane posty, chcąc niec chcąc wypadkową jest to iż wszelkie wypowiedzi wręcz oddaja dany światopogląd. Dlatego odnosimy wrażenie "nawracania" bo osoba wypowiadająca jest przekonana o swojej racji. Nie tylko Ty tak masz.

Mnie tez wiele rzeczy podpowiada moja intuicja, czesto sie ona sprawdzaja, ale nie zawsze... Jednak intuicja jest to podswiadomy proces myslowy, czesto mylony wlasnie z przeczuciem. A poza tym wydaje mi sie, ze przeczucia moze miec kazdy ateisa czy wierzacy, bo przeciez wszyscy jestesmy ludzmi (tylko ci pierwsi nie wierza w bajki)

>A może racjonaliści nie mają intuicji? A jeśli mają, to jak sobie ją tłumaczą? A jeśli nie mają, to
>czy wierzą, że inni ludzie ją posiadają? A może jest jakieś wytłumaczenie naukowe tego zjawiska?

Myslę, że intuicja to nic więcej jak podświadome przetwarzanie informacji w danej sytuacji i wybór najbardziej prawdopodobnego scenariusza - tak jak z pytaniami - wiedziałeś czego będzie dotyczył egzamin i przygotowałeś sie z tego, o co najprawdopodobniej zostałbyś sprawdzony... I tak - idąc tym tokiem myślenia - im bardziej znasz usposobienie egzaminatora-wykładowcy, jego stosunek do wykładanego przedmiotu, stosunek do ciebie (innych studentów) - tym większe jest twoje prawdopodobieństwo "odgadnięcia" pytań egzaminacyjnych...