Hej,
Ludzie wierzący w osobowego boga , doskonałą istotę , wszechmocną i wszechmogącą , interwencyjną i intencjonalną zachowują się tak jak zachowywałby się na przykład zegarek , który miałby świadomość swojego istnienia .
Taki zegarek wierzyłby w jakiś zegarek doskonały , wszechmocny i wszechwiedzący , w zegarek stworzyciel wszystkich innych zegarków , w jedyność i wyłączność nadzegarkowatości .
A przecież zegarek jest efektem działalności całej ludzkiej cywilizacji .
Ale skąd taki zegarek miałby to wiedzieć ?
Zegarek wie jak sam funkcjonuje , odmierza godziny i sekundy , a nawet dni i miesiące i lata , ma wskazówki odmierzające sekundy , minuty , godziny . Ma cyfry i cyferblaty … różne a nawet przeróżne .
Takiemu zegarkowi może się wydawać , że ludzie istnieją po to aby swe zachowania dostosowywać do ruchu wskazówek .
Wydaje mi się , że ludzie wierzący redukują swoje postrzeganie siebie i świata do takich właśnie , redukcyjnych egocentrycznych wyobrażeń .
Wierzący twierdzą , że słońce świeci po to aby oni mogli się grzać w jego promieniach tak jak zegar tyka po to aby oni mogli umawiać się na konkretną godzinę .

Inny wątek .
Jeżeli bóg jest wszechmocny i nie podlega żadnym bezalternatywnym determinacjom to raczej nie możemy mówić o żadnych definitywnych i ostatecznych wyrokach , planach .
W takim znaczeniu nie możemy mówić ani o zbawieniu ani o potępieniu w sensie absolutnej konieczności .
Absolutna konieczność bowiem determinowałaby boską wszechmoc .
A więc wszechmocny bóg jest czymś co jest nieprzewidywalne i nieobliczalne .
Przy takim wszechmocnym bogu niczego nie możemy być pewni .
A jeżeli nie jest wszechmocny … to musimy na nowo go zdefiniować .
Ta nowa definicja boga , który nie jest wszechmocny otwiera nam drogę do całkiem nowych refleksji …

makuś