W wyszukiwarkę czego?

>W wyszukiwarkę czego?
W wyszukiwarkę duszy, u mnie niestety nie zadziała. Ta sprytna aparatura nic nie wykryła.

>>W wyszukiwarkę czego?
>W wyszukiwarkę duszy, u mnie niestety nie zadziała. Ta sprytna aparatura nic nie wykryła.
Skrót tekstu dla leniwych:

>świadomość to nie mózg

Artykuł to nie prawda.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

Wiele w życiu głupot czytałem, ale ten "artykuł" walczy o miejsce w ścisłej czołówce.

Zgrzyty intelektualne są już przy pierwszej części, kiedy "ałtor" (bo ciężko to inaczej nazwać) powątpiewa w naukowe wyjaśnienie swojego snu proroczego. "Nauka nie umie tego wytłumaczyć"... ano umie. Facetowi coś się śniło, zapamiętał to z grubsza jakoś, a widząc pożar dośpiewał sobie resztę. Tu nawet nauki nie trzeba do tego mieszać.

Choć Ty pewnie jesteś mormonem, skoro takie zagadki niewyjaśnione znajdujesz. Nauka też nie potrafi wyjaśnić jakim cudem tekst rzekomo przetłumaczony przez Josepha Smitha ze złotych, boskich tabliczek (których nikt prócz rzeczonego na oczy nie widział) łudząco przypominał rozmaite powieści z tamtego okresu.

Wyjaśnij mądralo to:

Fragment z książki "Poza granicami wyobraźni" Viktora Farkasa:

Najsłynniejszą
(ponieważ utrwaloną na piśmie, a przez to niezaprzeczalną) przepowiednią katastrofy jest
nowela The Wreck of Ehe Titan, o pierwotnym tytule Futility, która się ukazała w 1898 r. Na
czternaście lat przed katastrofą amerykański pisarz Morgan Robertson opisywał zatonięcie
superliniowca "Titan" po kolizji z górą lodową na północnym Atlantyku. Podobieństwa
między "Titanem" a "Titanikiem" (wyporność, długość, liczba śrub, łodzi ratunkowych,
grodzi wodoszczelnych, pasażerów, ofiar aż do prędkości przy zderzeniu) są tak frapujące, że
możliwość zbiegu okoliczności zawiera się tu w przedziale (nie)prawdopodobieństwa
wynoszącego jeden do kilku trylionów.
Co ciekawe, Robertson zaprzeczał, że jest jedynym autorem tej opowieści, dzięki
której czternaście lat po jej ukazaniu się zdobył błyskawicznie rozgłos, czego nie zdołało mu
wcześniej zapewnić 200 opowiadań i 9 książek. Prawdziwym pomysłodawcą tej historii, jak
twierdził przez całe życie, był "astralny współautor".

Po pierwsze - ciężko jest coś ocenić na przykładzie przedruku. A nietrudno było autorowi, przy kolejnych wznowieniach, dodać kilka rzeczy. Ale wcale tak być nie musiało. Starczy, że przyszły projektant Titanica czytał tą książkę. Można założyć, że interesował się statkami i siłą rzeczy natknął się kilkanaście lat wcześniej na powieść traktującą o ogromnym statku.

"Astralny" "współautor" był chwytem marketingowym, to dość oczywiste, wziąwszy pod uwagę lubość z jaką ludzie chwytają się debilnych historyjek. "Teksańska masakra piłą mechaniczną" również zawdzięcza sukces stwierdzeniu, jakoby miała być napisana "na podstawie" prawdziwych zdarzeń.

Skąd nazwa? To dość oczywiste. Autor napisał o gigantycznym statku. Musiał go jakoś nazwać - a nazwa "Tytan" dla gigantycznego statku to jednak dobre skojarzenie, jedno z pierwszych.

Kolizja z górą... no cholera, a z czym się na północnym Atlantyku miał zderzyć? Z pomarańczą?

Kolejna sprawa - prędkość przy zderzeniu... no to nie jest tak, że statek jak sobie płynie, to sobie tą prędkość zmienia, prawda, żeby się na czerwonym świetle zatrzymać, tudzież pod górkę wjechać. Ma silniki i ma określony czas na dotarcie do celu. I śmiga.

Nie ma w tym żadnej metafizyki.

>z czym się na północnym Atlantyku miał zderzyć? Z pomarańczą?
Piękne

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

>Kolizja z górą... no cholera, a z czym się na północnym Atlantyku miał zderzyć? Z pomarańczą?
Nie no mógł się zderzyć jeszcze z:
- atomowym statkiem podwodnym sterowanym przez pijanych Rosjan,
- wyspą powstałą wskutek nagłej erupcji wulkanu,
- ogromnym zmutowanym waleniem,
- falą tsunami wywołaną przez skok do wody Chucka Norrisa
trochę tych możliwości jednak by się znalazło

>>Kolizja z górą... no cholera, a z czym się na północnym Atlantyku miał zderzyć? Z pomarańczą?
>Nie no mógł się zderzyć jeszcze z:
>- atomowym statkiem podwodnym sterowanym przez pijanych Rosjan,

w 1912?

>>>Kolizja z górą... no cholera, a z czym się na północnym Atlantyku miał zderzyć? Z pomarańczą?
>>Nie no mógł się zderzyć jeszcze z:
>>- atomowym statkiem podwodnym sterowanym przez pijanych Rosjan,
>w 1912?
Trochę więcej wiary! Cuda istnieją na świecie i nie rozumiem czemu jedno z nich nie miało by się w ten sposób objawić. Aktualna wiedza naukowa podważa możliwość podróży w czasie wstecz, ale skoro sam stwierdzasz że naukowcy są do niczego, bo nawet duszy nie umieją zobaczyć. Czemu Twoje zmyślenia mają być lepsze i prawdziwsze od innych?