Wierzę w Europę, Polskę i jej właściwą drogę. Sam jestem Europejczykiem zmęczonym socjalnymi kłodami rzucanymi na drodze liberalnego rozwoju gospodarczego swojego kraju.
Dlatego głosowałem na Platformę Obywatelską i zawsze na nią zagłosuję. Pomimo, że jestem pracobiorcą i moja żona jest jeszcze mniejszą niż ja pracobiorczynią. Ona to dopiero jest.
Od dwóch lat pracuje u pracodawcy, który twierdzi (i słusznie), że kodeks pracy jest daleko w tyle za dynamicznie pulsującą rzeczywistością. Nie obowiązują więc w zakładzie pracy jakieś głupie kodeksowe ograniczenia czasu pracy. Przez dni w tygodniu ciągnie się po 8 godzin za 1500 zł. I ja sobie to chwalę. Bo przecież:
- po pierwsze - gdyby w soboty nie pracowała to mielibyśmy jej pensję o 1/6 mniejszą, nie?
- po drugie - w soboty siedzę na rybach, grzybach lub w knajpie z kumplami, a nie jak dawniej - na obiadach u teściowej.
- po trzecie wreszcie - (co sam pracodawca podkreśla) im więcej on zarobi, tym więcej będzie do obdzielenia pracującej trzody. Więc kiedyś moja żona też dostanie ze 100 zł podwyżki.
I żona to rozumie. Na komuchów głosowac przecież nie będziemy, bo to wstyd. Na PIS też nie. PSL to oględnie mówiąc - prości ludzie. Miałem takiego dziadka, to wiem co mówię. A i tatusiowi buty cuchnęły obornikiem. Więc zostaje tylko PO. Mają europejskie twarze, garnitury i tacy jacyś są cywilizowani. Poza tym, my z żoną jesteśmy przecież po studiach, więc z tą grupą społeczną się identyfikujemy.
Zawsze w niedzielę wyborczą pogania mnie, jakby w lokalu była ograniczona ilośc głosów i bała się, że ktoś głos jej odbierze i wrzuci na inną partię.

Po każdym nowym pomyśle Platformy uważnie zapoznajemy się z nią. Bierzemy 10 głębokich oddechów, odsuwamy na bok emocje i ... już rozumiemy, że tak trzeba.
Gardzimy szczerze Józkiem eks komuchem, mężem cioci Małgosi, który pulta się zawsze na jej imieninach:
- a że próbowali znieśc 4-letni okres ochronny pracowników przed osiągnięciem wieku emerytalnego,
- a że chcieli by móc zwalniac kobiety w ciąży.
To wszystko są głupie, zwierzęce emocje wujka Józka. Niechby sam pomyślał. Siedzi w biurze taka 56 letnia kobieta i co? Żeby we własnym biurze nie móc zatrudnic jakiejś 18? Toż to gwałt na wolności jest.
A panienka w ciąży? Wiadomo, że nie pracuje ino po lekarzach lata. A nawet jak nie - to pracuje nieefektywnie, bo o bachorze myśli. Niech siedzi w domu, a na nią mąż zarobi jako właśnie na swoją ciężarną żonę zarabia pracodawca.

Teraz też rozumiemy i popieramy nowy pomysł Platformy Obywatelskiej.

Rząd planuje wydłużenie czasu pracy nawet do 65 godzin tygodniowo bez oddawania w zamian czasu wolnego. Warunkiem takiego wydłużenia czasu pracy miałoby być jednak uzyskanie zgody pracownika.

Już wyobrażam sobie przebieg najbliższych imienin cioci Małgosi. I tego obmierzłego Józka, który nigdy nie doczyta do końca i wścieka się. A przecież rząd zaznacza po ludzku, że jak pracownik nie zechce, to pracodawca będzie mógł mu nadmuchac. Więcej nawet - nie będzie miał do niego pretensji i już.
Chłop czy baba jak się nie zgodzą - będą pracowac mniej, jak zechcą - to więcej i w czym problem?

My z żoną wiemy, że wszystkie te plany to wypełnienie rzuconej przez Tuska obietnicy, że zrobi tak - by rodacy zaczęli wracac z Irlandii. Rozumiemy to i tylko (jako że mieszkamy przy lotnisku) boimy się ogłuchnąc od huku tych niezliczonych samolotów, którymi rodacy będą wracac.
Ale też się tego nie boimy. Bo wierzymy, że to dla rozwoju Polski, bo wierzymy też (jak większośc młodych), że kiedyś sami zostaniemy pracodawcami, a wtedy wszystko to, co uchwali PO - będziemy mieli jak znalazł.

Zresztą, że nasza reakcja jest właściwą, świadczącą o dojrzałości obywatelskiej postawą - dowodzi ta wymowna cisza powszechnego zrozumienia.