Niedawno zacząłem myśleć nad zerem bezwzględnym i fenomenem jednostronnego końca (tzw. półprostą). W moich rozważaniach zamierzałem dobrnąć do mechaniczności Wszechświata, która to mechaniczność nie powinna mieć swojego końca (tak jak półprosta) za to ma swój początek. Okazało się, że jestem w błędzie. Istnieje w fizyce często pomijana zasada (nieuwzględniana w tych nowoczesnych technologiach, nieomal nieskończonych we własnej użyteczności) mianowicie zasada zachowania energii. Sugeruje ona, że energia jest oddziaływaniem. Natomiast co jest ciekawe, tego oddziaływania nie można rozpocząć. Pojawia się pytanie: jak to. W bardzo prosty sposób, zasada zachowania energii nakazuje energii (temu oddziaływaniu) istnieć, a kosztem tego nakazu jest niemożność stworzenia energii, ona musi już być. Dalszy krok, który jest następstwem tego rozkazu istnienia, stanowi że energię można tylko i wyłącznie wymieniać. Nie byłoby w tym nic interesującego, gdyby nie fakt, że zasada zachowania energii nie pozwala energii przestać istnieć, energia po prostu musi być! Czyli jak to - jest w świecie coś co istnieje i nie umiera? Tak, tak właśnie jest. Właśnie tego typu myśli zakłócały mi pełne zrozumienie fenomenu jakim jest zero bezwzględne. Okazuje się, że zero bezwzględne jest nieosiągalnym, fantastycznym (albo raczej wymyślonym) zjawiskiem (a może... pojęciem?), ponieważ gdyby istniało, to zaburzyłoby odwiecznie panującą zasadę zachowania energii, dotychczas niezawodną. Otóż zero bezwzględne to stan temperatury jaką może ciało osiągnąć i przy której to temperaturze nie może już drżeć (bo warto wiedzieć, że częstotliwość drżenia jest wskaźnikiem temperatury, jeśli coś nie drży, to znaczy, że osiągnęło to temperaturę zera bezwzględnego). W takim razie, jeżeli ciało przestaje drżeć, to powinno przestać istnieć, ponieważ oddało całą swoją energię i niestety nie może już takowej przyjąć. No, ale czemu nie może przyjąć energii? To oczywiste, bo zasada zachowania energii pozwala wymieniać tę energię tylko materii, która ma energię (nawet w najmniejszej ilości), materia pozbawiona energii nie jest w stanie zrehabilitować się swojemu wypełnionemu energią towarzyszowi poprzez oddanie mu swojej energii w wymianie, przez co nie może istnieć, bo energia wypełnia cały świat. A to z kolei znaczy, że zero bezwzględne to nie jest pojęcie realne, to teoretyczna granica, która jest dla materii nieosiągalna.

A teraz jak to się ma do tematu, który chcę poruszyć? Zastanawia mnie czy życie się kiedyś kończy. Tj. czy istnieją takie atomy, które w ogóle nie drżą.

Czy znajdzie się ktoś, kto by mi to wypluł prosto w twarz (to oznacza odpowiedź czy jest taki atom albo taka cząsteczka elementarna, która nie drży)?

Byłbym za to bardzo wdzięczny, ewentualnie mogą Państwo wyperswadować mi wieszczenie, że każde ciało, każdy atom, każda cząsteczka elementarna drży, no chyba że to prawda.