>Pani Aniu, czy interesują Panią tylko osoby które wiedzą więcej od Pani?
To nie do końca tak, chociaż przyznam, że interesująca jest rozmowa właśnie z kimś, kto w jakiejś dziedzinie wie więcej ode mnie.
>To rzeczywiście będzie trudno, ale zauważyłem, że wypowiada Pani się mądrze w wielu dziedzinach, gdzie ilość osób mających większą wiedzę od Pani jest znaczna.
Jakoś nie zauważyłam, żebym miała problem ze znalezieniem takich interesujących osób, każdy ma własne pole w którym się realizuje. Tylko, nie wiedzieć czemu, tutaj bardziej żywe są rozmowy bożne, te biblijne są nawet ciekawe, ale myślę, że fajnie byłoby rozszerzyć nasze zainteresowania.
> Myślę, że jeżeli istnieją tematy, które Pani zdaniem warto poruszyć, to po wstęnym zapoznaniu się z zagadnieniem, powinna Pani tu je przedstawiać - rozpoczynając nowe wątki. Nawet gdy zgadzamy się poglądami, to mamy inne spojrzenie i inną wiedzę.
Faktycznie warto przemyśleć tego rodzaju wymianę poglądów. I zachęcam w tym miejscu każdego, nigdy nie wiadomo, co okaże się dla kogoś interesujące.

>>Uczeń usłyszał ode mnie o hipotezie prionów, która na ile wiem już dość dobrze jest ugruntowana. Wydawał się zainteresowany, bynajmniej na tyle, że wolał zostać dłużej i posłuchać.
>Myślę, że wielu z nas - a ja przynajmniej - w wielu tematach jest w pozycji Pani ucznia i też chętnie poczyta o tym o czym nie wie, lub wie niewiele. Hipoteza prionów może być bardzo dobrze ugruntowaną u przyrodników, ale humaniści też by coś chcieli wiedzieć. Zrewanżują się np. w tematach "biblijnych".

A więc OT:
Priony to białka, które są powszechne wśród zwierząt. Prawdopodobnie są niezbędne do prawidłowego działania układu nerwowego.

Jak każde białko powstają w rybosomach w formie łańcuszka aminokwasów, i ten łańcuszek musi zostać odpowiednio poukładany we właściwy sposób. Raz na jakiś czas - bardzo rzadko - zdarza się, że powstające białko prionowe układa się nieprawidłowo, wtedy zmienia zupełnie swoje własności. Nie dość, że jest bardzo odporne termicznie, nie denaturuje nawet przy temperaturach bliskich wrzeniu, to jeszcze komórka przestaje rozróżniać, czy jest prawidłowe, czy nie. Normalnie białko, które zostało uszkodzone jest rozpoznawane przez komórkę i trawione przez specjalne enzymy - a to "złe" białko prionowe nie jest rozpoznawane i staje się "wieczne". Co gorsze, białko te ma jeszcze jedną, zabójczą właściwość, mianowicie potrafi przyczepić się do zdrowego białka prionowego i wygiąć je tak, że to zdrowe staje się też "chore". W ten sposób jedno chore białko rozpoczyna reakcję łańcuchową, której nie da się zatrzymać.

Okazuje się, że białka te są zdolne do ominięcia etapu trawienia w przewodzie pokarmowym i mogą "przedostać się" do organizmu z pokarmu, w ten sposób zarażając go. No i tu dochodzimy do historii z BSE.

Kiedy Prusiner ogłosił swój pomysł na BSE i chorobę Creutzfelda Jacoba, został dość mocno skrytykowany, bowiem nie mogło się ludziom pomieścić w głowie, że jest możliwy czynnik zakaźny, nie związany z materiałem genetycznym. A tu czynnikiem zakaźnym jest w zasadzie sam kształt białka, jego sekwencja nie zmienia się. Jest to najbardziej zredukowany przykład replikatora, jaki mogę sobie wyobrazić.

Ale BSE i C-J to nie jedyne przykłady takich chorób. Odpowiedniki BSE występują powszechnie, u kotów, trzody, myszy itd., a u ludzi opisywano chorobę bodaj kuru - Papuasi chorowali na nią, natomiast po zaprzestaniu rytualnego kanibalizmu, choroba znikła zupełnie. Prawdopodobnie przenosiła się przez zjadanie mózgów ludzkich - bo ta część ciała była zwykle zjadana, a to zjadanie układu nerwowego obarczone jest największym ryzykiem.

Można się zastanawiać np. dlaczego białko to nie zostało wyeliminowane - pozostawię Wam pole do popisu.

>Pozdrawiam serdecznie.
Ja również