Trwa szczyt NATO, G7 i UE. Zachodni przywódcy starają się zachowywać racjonalnie. Unikają wszelkich konfrontacyjnych słów i sformułowań odnośnie Rosji chociaż wyraźnie definiują swoje wsparcie dla Ukrainy i jego cele.

Zachód nie chce przerzucać się z Rosją wzajemnymi deklaracjami siły, gdyż w krótkim okresie musiałoby to doprowadzić do umiędzynarodowienia konfliktu na Ukrainie. NATO nie chce powtórzyć błędu elit politycznych pierwszej połowy XX-go wieku, które doprowadziły do pierwszej wojny światowej. Zachodnie elity w ostatnich dwóch dekadach powtórzyły jednak błąd zachodnich elit politycznych w latach trzydziestych poprzedniego stulecia wobec poczynań Adolfa Hitlera. Pozwoliły na wzmocnienie się reżimu w Moskwie i jego aktualny atak na niepodległą Ukrainę. Głównym beneficjentem tej naiwnej i egoistycznej polityki wobec reżimu moskiewskiego - są bez wątpienia Niemcy i to na nie spada główna odpowiedzialność za aktualną sytuację, oczywiście oprócz samej Rosji.

Jeśli Ukraina padnie i Zachód na to pozwoli - w następnej kolejności rozpadnie się Unia Europejska, do czego przyczynią się po prostu wzajemne oskarżenia i wyrzuty. Państwa wschodniej UE będą, całkiem słusznie zresztą, zarzucać drugiej stronie hamowanie najbardziej skutecznych sankcji na Rosję i poprzednią jej politykę wobec reżimu w Rosji. To doprowadzi do kryzysu, który podważy sens istnienia UE. Do tego dąży i na to liczy Rosja, która nie bez powodu, wbrew druzgocącym sankcjom UE, wciąż nie nakłada własnych sankcji związanych z eksportem swoich surowców energetycznych.

Putin liczy na niezdecydowania i rozłam w ramach UE. Wie, że kraje wschodniej UE będą dążyć do nałożenia pełnego embargo na surowce z Rosji, ale uzależnione od nich w największym stopniu kraje zachodnie będą się temu przeciwstawiać. Wie, że są one bardziej niż inne kraje przyzwyczajone do swojego luksusu i nie będzie im łatwo z niego zrezygnować.

Im więcej jednak wojna w Ukrainie będzie pochłaniać ofiar wśród cywili, im bardziej będą widoczne zbrodnicze cele agresji Rosji na Ukrainę - tym większy będzie moralny nacisk na kraje Zachodu, który w końcu powinien przezwyciężyć racjonalizm gospodarczy.

Na to właśnie liczę osobiście, szkoda tylko, że to będzie musiało kosztować życie jeszcze tysięcy ukraińskich cywili. Władze rosyjskie wiedzą już, bez wprowadzenia skrajnego reżimu i skrajnych środków wojennych na Ukrainie - nie uda im się jej sobie przynajmniej na jakiś czas podporządkować.

Putin wie, że w wojnie konwencjonalnej nie ma żadnych szans z Zachodem. Nie radzi sobie nawet z dozbrajaną przez Zachód ukraińską armią. Musi mieć jednak świadomość tego (na pewno ma tę świadomość dowództwo rosyjskie), że użycie broni nuklearnej jest przeciwskuteczne gdyż doprowadziłoby do unicestwienia państw biorących udział w takim konflikcie. Jestem niemal pewien, że w ostatecznej sytuacji dowództwo rosyjskie wypowiedziałoby posłuszeństwo Władimirowi Putinowi, gdyby ten zażądał użycia broni atomowej.

Pewności jednak mieć nie możemy. Prawda jest jednak taka, że Zachód nie może ulegać straszakowi nuklearnemu Rosji. Póki co stara się uniknąć konfrontacji. W najbliższych tygodniach, już w kwietniu, Zachód będzie musiał jednak podjąć to ryzyko, gdyż nie może sobie pozwolić na upadek Ukrainy i eksterminację narodu ukraińskiego.