Jak traktować dodatek św. przed imieniem? Sprawa dotyczy głównie (ale nie wyłącznie!) wszystkich poza katolikami, gdyż sens tego symbolu jest zrozumiały tylko w granicach tej religii.
Sądzę, że w odniesieniu do osób z zamierzchłej przeszłości, które od dawna znane są jedynie z imienia, należy ze względów praktycznych stosować tę nomenklaturę, bez rozterek wynikających z obawy o poprawność doktrynalną różną od katolickiej. Po prostu: gdy powiem "Anzelm z Cantenbury", więcej słuchaczy nie będzie wiedziało, o kogo chodzi, niż gdy powiem "św. Anzelm", a do tego, wypadnie trochę dłużej. Uporczywe, wynikające z prozelityzmu światopoglądowego omijanie tych dwu literek daje nieraz efekty komiczne, np. gdy ongiś zaserwowano nam ulice "Tomasza", "Jerzego" czy "Barbary".
Inna jest sprawa, gdy mówimy o ludziach z epoki, w której upowszechniło się stosowanie nazwisk. I np., gdy jadąc do Gdyni mijam przystanek "Wzgórze św. Maksymiliana Kolbego", jestem zniesmaczony nie tylko przez pretensjonalną długość nazwy i gwałt zadany tradycji od wieków znającej to miejsce jako "Kamienne Wzgórze", ale również przez to, że wiem bez tego dodatku, że M. Kolbe był człowiekiem zasługującym na uznanie i szacunek (czytałem, że jakoby z antysemickimi tekstami w "Naszym Dzienniku" nie miał nic wspólnego, lecz nawet jeśli ..., no to przecież nie ma takich, co się nigdy nie splamili). Tak więc mamy tu nachalne wtłaczanie kwestii doktrynalnych do głowy wszystkim podróżnym, także nieuznającym sensu katolickiej świętości osób.
Jak zaznaczyłem we wstępnym zdaniu, rozterki przeżywają również niektórzy katolicy. Nie tylko bowiem razi wspomniana, sprzeczną z duchem chrześcijaństwa nachalność, lecz również w związku ze zurzędniczeniem, czy profesjonalizacją procedury przyznawania tytułu świętości, czym zajmuje się specjalny urząd. Tam bowiem "fachowcy" w oparciu o ustalone procedury (wręcz komiczna jest zwłaszcza kwestia ilości cudów) orzekają nieomylnie, jaka jest w tej kwestii decyzja Boga, którego uznają za posiadającego wiedzę niedostępną dla śmiertelników i ich przepisów, za tego którego myśli "nie są waszymi myślami".