Witam.

O sobie napisze tyle, że jestem osobą wierzącą, jednak myślącą i potrafiącą krytykować kościół gdy się z nim nie zgadzam.
Mój problem polega na podejściu kościoła do seksu. Kompletnie nie zgadzam się z ograniczeniami jakie narzuca nam kościół. Zakładam, że wstrzemięźliwość seksualna, tak lubiana przez kościół, musiała powstać w jakimś celu. Nie wykluczam, że miało to kiedyś jakiś sens. Jednak dzisiaj seks przedmałżeński jest nadal grzechem. Ale czemu??? Kto mi to wytłumaczy.

Po tym wstępie przejdę do sedna:
Mam 27 lat. Spotykam się z dziewczyną (27lat) od 5 lat. Żyjemy w czystości, co jest decyzją mojej dziewczyny, która chce czekać z seksem do nocy poślubnej. Z drugiej strony uprawiamy seks oralny sypiamy ze sobą jak małżeństwo w jednym łożu, nieraz nago, ale zawsze bez seksu, bo to grzech. Moja dziewczyna czuje się usprawiedliwiona, bo nie współżyjemy jak mąż z żoną. Ale czy oby na pewno robiąc inne rzeczy nie grzeszymy? Każdy zdrowy mężczyzna w wieku 27 lat ma potrzeby seksualne. Wstrzymując się w tym wieku od współżycia z jedną jedyną kobietą zaczyna się patrzeć na każdą kobietę na ulicy jak na obiekt seksualny. W jakimś stopniu wstrzemięźliwość seksualna ze swoją kobietą prowokuje myślenie o innych. Gdzie tu sens. Jedna osoba się usprawiedliwia w imię wyższych celów kosztem drugiej. Dla mnie wstrzemięźliwość jest archaizmem bez przyszłości.

Z okazji świąt poszedłem do spowiedzi, wyspowiadałem się z grzechów, jedynym co interesowało księdza to do czy współżyjemy. Powiedziałem, że nie. Dał mi rozgrzeszenie. Zupełnie jakby inne grzechy były niczym. Znowu wyszedł seks na piedestał. Ale czemu on jest takim grzechem??

Kiedyś rozmawiałem z moja dziewczyna na temat seksu. Chciałem ją skłonić do myślenia, refleksji a nie ślepego wierzenia, jednak ona stwierdziła, że moje podejście do spraw seksu jest egoistyczne, że myślę tylko o sobie. Wiadomo, to samo można powiedzieć o niej, że w bojaźni przed grzechem powoduje moje grzeszenie myślą.
Ktoś się pewnie spyta, czy ją kocham. Odpowiedź brzmi tak. Ktoś spyta czemu się nie ożenię z tą dziewczyną? Odpowiedź brzmi nie mam warunków, pieniędzy itp. Planuję się oświadczyć jak tylko stanę finansowo na nogi do 6 miesięcy.

Moja prababcia wyszła za mąż w wieku 17 lat, babcia 24, mama 24, tak samo było po stronie mojej dziewczyny i wielu rodzinach. Moja ukochana ma już 27 lat. Można rzec, że ponieważ czeka z seksem do ślubu to żyje niezgodnie z naturą. Znam inny przypadek - dziewczyna czekała na jednego jedynego czekała i czekała. W końcu w wieku 32, w skutek problemów z ginekolog doradził jej rozpoczęcie współżycia z uwagi na jakieś tam komplikacje zdrowotne. Podłamało ją to psychicznie. Z tego co wiem to dalej nikogo nie ma. Czy patrząc zdroworozsądkowo wstrzemięźliwość ma jakikolwiek sens w dzisiejszych czasach? Czemu kościół tak wielki dziewictwo czystość... Przecież to się kupy nie trzyma.

Co złego jest w tym, że para kochających się ludzi idzie do sypialni i daj upust swojej miłości. Przecież godzą się na to robią to razem. Przy takim współżyciu nie ma egoizmu myślenia o sobie. Jest po prostu tak jak ma być.