Taki wynik napawa oczywiście optymizmem, choć pozostaje pytanie na ile rzetelne były to wybory, w tak zderegulowanym państwie jakim jest obecnie Ukraina. Miejmy nadzieję, że nacjonalizm ukraiński nie cieszy się w społeczeństwie wiele większym poparciem niż wskazania wyborcze. Ponadto też trzeba mieć świadomość tego, że nie tyle aktualne poparcie wyborcze jest kluczowe dla realnego znaczenia tych ugrupowań, co stopień jego finansowania, zorganizowania i potencjału. Wiadomo bowiem, że jeśli sytuacja na Ukrainie nie zacznie się odczuwalnie poprawiać pod rządami zwycięskich oligarchicznych formacji, sympatie społeczne łatwo mogą się przechylić ku radykałom.

Przodował w nacjonalistycznej nagonce na grupie PSR były skarbnik stowarzyszenia.
Jak mu zwróciłem uwagę, że nacjonalistyczne partie na Ukrainie to może krzykliwy ale plankton, to mnie wywalił z grupy Baran.
W Polsce mamy większy problem z nacjonalistyczną zarazą, czego przykładem są również posty tego pana tamże.

Zaskakująca jest naiwna wiara, że partia, która nie ma w nazwie "komunistyczna" lub "nacjonalistyczna" to jest partia postępowa i demokratyczna! Bez nacjonalistów, bez durniów i oszołomow, bez prywaty i szemranych interesów! No stowarzyszenie aniołów, wyspa prawości i sprawiedliwości w oceanie zła! Jaka radość, że te wybory powaliły Rosję na kolana!
Czy sentencja "Po owocach ich poznacie" - została odwołana? Czy "Prawo i Sprawiedliwość" to jest to samo, co prawo i sprawiedliwość?

Liczni przedstawiciele prawosektorowców, mówiąc ogólnie, weszli do parlamentu indywidualnie lub z list tych tzw. demokratycznych ugrupowań. Do Werchownej Rady Ukrainy wybrany został syn ostatniego dowódcy UPA ,
Jurij Szuchewycz, bohater Ukrainy cieszący się wielkim poparciem, co jeszcze niedawno chciał odbierać Polsce część terytorium. Lider "Prawego Sektora", Dmytro Jarosz z prawie 30% poparciem, rzecznik tej "demokratycznej" formacji, Borysław Bereza z podobnym poparciem również będzie deputowanym. Wielu nacjonalistów startowało z list Jaceniuka, Poroszenki czy Tymoszenko. Krótko mówiąc, grono wielbicieli Endlösung wołyńskiego nie będzie aż tak skromne. W końcu i Poroszenko ustanowił święto narodowe dla uhonorowania banderowców. Wydaje się, Arminiusie, że Twoja radość jest lekko przedwczesna, a pogarda dla uważających inaczej niż Ty ("poputczików") niezbyt apetyczna. Proponuję analizy polityczne bez uczuć, na rozum wyłącznie.
Cytat: To Dmowski z "Kwestii ukraińskiej" w "Świat powojenny i Polska" z 1930 roku (cytat za "Nie"). Nic nie jest takie proste, jak się wydaje.

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)

"Liczni przedstawiciele prawosektorowców, mówiąc ogólnie, weszli do parlamentu indywidualnie lub z list tych tzw. demokratycznych ugrupowań".

No właśnie. Ci co skryli się pod sztandarami innych partii mieli szanse na wejście do parlamentu. Ci co wystąpili otwarcie i jawnie pod sztandarami nacjonalizmu zostali pod progiem wyborczym. Czyż trzeba lepszego papierka lakmusowego do zmierzenia popularności idei nacjonalistycznych na Ukrainie?
Co do "wielbicieli endlosung wołyńskiego" - nie wszyscy z wymienionych przez Pana polityków zaliczają się do takiego grona. Samo określenie jest zresztą bardziej z obszaru propagandy niż merytoryki.
Być może moja radość jest przedwczesna. W każdym razie w tej chwili straszak ukraińskiego nacjonalizmu został obnażony. Jak będzie w przyszłości - zobaczymy. Mój stosunek do opcji prorysyjskiej w Polsce jest bardzo krytyczny, pogardy w nim nie znajduję, natomiast odnoszę wrażenie że właśnie u reprezentantów tejże opcji jest ogrom pogardy do Ukraińców - takiej która bierze się z najgorszych tradycji polskiej szlachetczyzny. Cytat z Dmowskiego zamieszczony przez Pana, jest tej pogardy najdobitniejszym przykładem. Cytat w swej treści i prognozach - nawiasem mowiąc - kompletnie nieadekwatny do tego co się zdarzyło i dzieje na Ukrainie ale będący doskonałą ilustracją owej pogardy:
"Ukraina stałaby się wrzodem na ciele Europy; ludzie zaś, marzący o wytworzeniu kulturalnego, zdrowego i silnego narodu ukraińskiego dojrzewającego we własnym państwie, przekonaliby się, że zamiast własnego państwa mają międzynarodowe przedsiębiorstwo, zamiast zdrowego rozwoju, szybki postęp rozkładu i zgnilizny.
Kwestia ukraińska ma rozmaitych orędowników, zarówno na samej Ukrainie, jak i poza jej granicami.... Są wszakże i tacy, którzy rozwiązanie tej kwestii przez oderwanie Ukrainy od Rosji przedstawiają sobie bardzo sielankowo. Ci naiwni najlepiej by zrobili, trzymając ręce od niej z daleka.[/cytat] To Dmowski z "Kwestii ukraińskiej" w "Świat powojenny i Polska" z 1930 roku (cytat za "Nie"). Nic nie jest takie proste, jak się wydaje".