Piszę na forum z powodu ograniczeń dotyczących ilości znaków w komentarzach (taka chyba jest idea forum).

Tu już nie chodzi o spór idealistów z realistami, czy rozważania o zasadność tez stawianych przez filozofów XVIII w., ale o jakość uprawiania filozofii.
Z filozofią jest już taki problem, że mówić o niej może każdy. Nie trzeba tu znać zaawansowanych teorii fizycznych, czy chemicznych; o życiu może dyskutować każdy.
Oczywiście, to wielka zaleta filozofii. Ale zarazem jej przekleństwo. Mawia się, że każdy ma "swoją własną filozofię". I słusznie, bo jako rozumne istoty zadajemy sobie "te trudne" pytania i, chcąc - nie chcąc, jakoś na nie odpowiadamy. Ale to tylko jedna strona medalu.
Bo filozofia funkcjonuje również jako dyscyplina naukowa. Wielu mądrych ludzi pisze niezliczone prace (o różnej wartości naukowej), czyta dzieła najwybitniejszych filozofów, jakich zna historia, poznaje różne spojrzenia na poszczególne tematy. Od tego momentu analiza treści filozoficznych wchodzi na zupełnie inny poziom: zaawansowanej terminologii, skrajnej dokładności języka, doskonałej znajomości historii i umiejętności osadzenia danych poglądów w konkretnej rzeczywistości społecznej. Krótko mówiąc: tu dopiero zaczyna się prawdziwa zabawa, gdzie odkrywamy przydatność wiedzy zdobytej na zajęciach z logiki, czy metodologii (nie mówiąc już o klasycznych gałęziach filozofii, jak ontologia, epistemologia, etc.).
Czy twierdzę, że filozofia jest dziedziną elitarną? Tak - jak każda nauka od pewnego poziomu. Różnica polega na tym, że o filozofii mówić może każdy (chociażby z punku widzenia mądrości ludowych - taki skrajny przykład), co do nauk ścisłych ma się więcej obaw, bo łatwiej jest z siebie zrobić głupka, jeśli nie zna się dokładnie tematu, a wokół sami specjaliści. Ściema nie przejdzie.
Wypowiadając się na tematy filozoficzne nie można rzucać co rusz określeń, takich jak "fałszywy system filozoficzny" i inne bez dokładnego ich definiowania (dlatego genialne są tu przypisy - wstawiamy taki i już czytelnik wie, na czyje poglądy się powołujemy; polecam, wygodna sprawa). Brzmi to może mądrze, ale tylko brzmi, bo znaczenie cały czas kryje się w - uwaga, mądre określenie! - cieniu semantycznym.
Dlatego rozważania filozoficzne przetykane co rusz barwnymi opisami (do jasnej ciasnej - będącymi szantażem emocjonalnym), przedstawione kulawym językiem (mam tu oczywiście na myśli przemyślenia filozoficzne), pełne przekłamań (Berkeley - ważne! - nie był solipsystą, albo ja i moi wykładowcy historii filozofii nowożytnej wszyscy jesteśmy skończonymi głupkami - choć to możliwe, oczywiście) i banałów („Boga nie ma… Nie zmarnuj żadnego dnia więcej… Nie odpuszczaj sobie… Zrób wszystko, co możesz… Wszystko, co w Twojej mocy… Nie istnieje inna alternatywa… Czyń dobro… I nie czyń zła...” - no litości!) są skuteczne jedynie na poziomie właśnie "mądrości ludowych" i nie mają nic wspólnego z rzetelną analizą poglądów filozofia, czy koncepcji filozoficznej.
Dlatego uważam, że tekst Autora jest słaby. Jego wartość objawia się jedynie w warstwie budowania emocji i opisywania wyjątkowych sytuacji, jakich świadkiem był Autor. A czym nie jest? Nie jest polemiką z poglądami Berkeley'a, nie jest też polemiką z solipsyzmem – do podjęcia tej walki ewidentnie zabrakło Autorowi narzędzi.
Filozofia jest nauką specyficzną - jako jedyna sama sobie obiera metodologię i podejmuje najszersze z możliwych tematyk. Dlatego też często mówi się o filozofach, że bujają w obłokach. Prawda, bujają, ale jest to bujanie pełne rozwagi i pomyślunku, oparte na logice, krytyce, świadome ograniczeń, jakie stawia przed nami nasza natura. Łatwo jest się przy takim bujaniu rozhuśtać za bardzo i przez to pogubić. Bo bujać trzeba się naukowo - zgodnie z zasadami sztuki. A nie tańczyć jak Autor we - wspomnianych prędzej - butach filozofa o cztery numery za dużych.
I proszę mi tu nie pisać, że Nietzsche przecież nie stosował dokładnej terminologii, a Kierkegaard czy Levinas... - to geniusze i prekursorzy, dlatego to my badamy ich poglądy, a nie oni nasze.
"Taki mądry, to niech sam coś napisze" - może ktoś skomentuje. A nie napiszę, bo nie potrafię i nie chcę nikogo wprowadzić w błąd swoją niewiedzą. Filozofii popularnonaukowej uprawiać nie zamierzam.

Pozdrawiam.