Buszując po książkach z zakresu filozofii,a szczególnie etyki i metafizyki, natknąłem się na pojęcie nihilizmu w kontekście poznawania egzystencji,czy bytu jako takiego.Nim wytłumaczę na czym rzecz polega,to nadmienię, iż przyjąłem to jako nazwę swojej eklektycznej filozofii i żeby było jasne, nie jest to skończona czy zamknięta na amen teoria.W gruncie rzeczy wykładam tu pewne elementy, które planowałbym umieścić w książce, która chodzi mi po głowie od kilku miesięcy.Tak więc,wpis ten ma na celu bycia pilotażem, czy raczej brudnopisem przed właściwym celem, którym zakrzątam swoje myśli.

Nihilizm egzystencjalny zakłada w skrócie,iż życie nie ma sensu czyli celu jako takiego.Słowem mówiąc,żyjemy bez sensu.I tu widzimy pierwszą cechę tejże koncepcji-czyli pesymizm.Druga cecha też jest na "P",a chodzi o "pustotę".By objaśnić w miarę zwięźle i przejrzyście cechy istniejącej filozofii, odpowiednio zmodyfikowanej przeze mnie,pozwolę sobie na przedstawienie jej założeń w punktach:

1.Byt(jako niedefiniowalna świadomość istnienia)oraz kartezjańskie "istnienie" są poddane prawom natury, które są z góry ustalone,niezbywalne i stałe.
1.1.Świadomość istnienia wynika nie z myśli,nie od Boga lecz z wrodzonego instynktu, który powinien być identyfikowany z przejawem duszy, która jest pojęciem transcendentalnym.
1.2.To czego nie pojmuje umysł i nie jest w stanie poznać poprzez doświadczenie,można przypisać duszy.
2.Dusza jest bytem zależnym od ciał,podobnie jak ono jest śmiertelna i może zostać unicestwiona w wyniku cierpienia(pojęcia "zranienia duszy").
2.1.Umysł zatem jest przejawem duszy,jako mechanizm poznania.
2.2.Życie więc jest ideą bytu.
3.Idee to wytwory umysłu, które determinują nasze zachowanie, postępowanie czy to jakimi jesteśmy.Ideą jest kultura, dobra,zło,miłość etc.
3.1.Idee są iluzoryczne i relatywne moralnie.
4.Życie nie ma celu,więc tworzymy idee, które nadają mu iluzoryczny sens.
4.1 Iluzja(maja) to materia idei.
4.2 Życie jest cierpieniem, które zakrywamy powłoką idei.
5.W celu zabicia bólu, wybieramy kilka ścieżek:
5.1 Ścieżka ascezy,religijności,wyrzeczeń oraz godzenia się z bólem.
5.2 Drogą wesołości,próżności,hedonizmu,stwarzaniem iluzji szczęścia i ideą dobra czy miłości.W tym przypadku nie godzimy się z bólem istnienia.
5.3 Drogą łącząca oba elementy, często będąca fuzją mądrości z szczęściem i poznaniem.Tu uznajemy ból istnienia,ale nie godzimy się z nim,lub godzimy się z nim,lecz nadal walczymy przeciw niemu.
6.Bóg jeśli nawet istnieje, jest jedyni elementem praw natury, które albo sam ustalił,albo z nich wyniknął.
6.1 Nasza egzystencja jest bezcelowa,więc nie jest poddana Bogu, który sam w sobie jest ideą.
6.2 Dusza istnieje, gdyż mamy świadomość i to ona tworzy idee.
6.2 Bóg nie ma wpływu na nas,nasz istnienie czy idee, gdyż jest materią idei a zatem iluzją.
7. Wraz ze śmiercią, która kończy byt, a zatem świadomość czy możność tworzenia idei, wyzbywamy sie iluzji.
7.1 Śmierć w takim razie jest prawdziwa,niezbywalna i nie może być ideą.
7.2 Koniec bytu(pkt.7)nie oznacza końca praw natury, które są stałe.Śmierć jedynie oznacza koniec bytu jednostkowego.
7.3 Śmierć skoro nie jest ideą,ani iluzją to jest elementem praw natury(pkt.1).

To tyle,w małym zakresie-drobny szkic,więcej napiszę jak rozwinę dalsze wątpliwości.