A co, zastanawiasz się, do której szufladki wskoczyć?

Ja bym wziął to drugie - napis "Słaby agnostyk" na koszulce nie wygląda najlepiej.

>Czym się różni "Słaby agnostycyzm" od "Ateizmu agnostycznego"? Opisy tych pojęć w Wikipedii chodź
>inaczej sformułowane to według mnie oznaczają to samo.
Słaby agnostycyzm to postawa, gdzie zakładasz, że kiedyś dowiesz się wszystkiego o sprawach teraz nie do namacania. Albo twoi potomkowie. Czyli zakładasz sobie, że to jest do zbadania, ale nie teraz. W silnym zakładasz, że nigdy tego nie da się zbadać.
Ateizm agnostyczny to stwierdzenie że nie wiem czy bóg istnieje, ale w zasadzie to myślę, że jednak nie istnieje i mam to gdzieś.

Cytat: - jeżeli nie wiem czy istnieje na sto procent ale w zasadzie myśle że istnieje to znowu jest wiara (termin wiara to według mnie -100 procentowe przekonanie o czymś (np. że coś istnieje lub nie istnieje) przy jednoczesnym braku jakichkolwiek wiarygodnych dowodów na to przekonanie) a Agnostyk nie wierzy czyli raczej to "nie to".

Cytat: - to raczej podchodzi pod Apateizm.

> Cytat:

nie wiem czy bóg istnieje, ale w zasadzie to myślę, że jednak nie istnieje

- jeżeli nie wiem czy istnieje na sto procent ale w zasadzie myśle że istnieje to znowu jest wiara (termin wiara to według mnie -100 procentowe przekonanie o czymś (np. że coś istnieje lub nie istnieje) przy jednoczesnym braku jakichkolwiek wiarygodnych dowodów na to przekonanie) a Agnostyk nie wierzy czyli raczej to "nie to".
>Cytat:

i mam to gdzieś.

- to raczej podchodzi pod Apateizm.

Doczytaj moją wypowiedź. Nie to napisałam, co odczytałeś.

Słaby agnostycyzm to optymistyczna odmiana agnostycyzmu, a 'ateizm agnostyczny' (uwzględniając poprawkę na potworka językowego powinno być - agnostycyzm ateistyczny) to agnostycyzm z własnym zdaniem.

>Czym się różni "Słaby agnostycyzm" od "Ateizmu agnostycznego"? Opisy tych pojęć w Wikipedii choć inaczej sformułowane to według mnie oznaczają to samo.

Sam sobie wymyśl. Zostaniesz wybitnym teologiem i będziesz mógł pisać do "Ich dziennika". Będzie tak jak napiszesz - jak z całą teologią. Przypomina mi "antropologię teologiczną":

W systemie nauk teologicznych antropologia teologiczna pojawiła się ostatnia, a jako samodzielny przedmiot wykształciła się dopiero w dwudziestym wieku. Antropologia jest nauką o człowieku, teologia - nauką o Bogu. Jak należy rozumieć połączenie tych dwóch nauk? Antropologia teologiczna nie zajmuje się jakimś częściowym aspektem w badaniach nad człowiekiem, jest raczej Bożą nauką o człowieku, którą należy odczytać ze słowa Bożego (to znaczy z Biblii i wiążącej nauki Kościoła), ale także jako ludzką naukę o Bogu. W tym przypadku chodziłoby o wymiar religijny zawarty w wiedzy człowieka o samym sobie. I wreszcie można wyobrazić sobie naukę badającą wzajemne odniesienia teologii i antropologii. Byłaby ona rezultatem obustronnego, krytycznego dialogu między wypowiedziami chrześcijańskiej, opartej na Piśmie Świętym, tradycji i wiedzy człowieka o sobie samym.
gloria24.p(*)=opis&iKatId=1009&iProdId=5783

Pisz coś w tym stylu to jeszcze profesurę ateizmu agnostycznego na KUL-u dostaniesz.