>Czy matematyka jest wyznacznikiem inteligencji? Czy są inne wyznaczniki?

Matematyka jest nauką dostarczającą narzędzi do otrzymywania ścisłych wniosków z przyjętych założeń
Umiejętności matematyczne za to, są niewątpliwie najlepszym wyznacznikiem inteligencji matematycznej.
Czy są inne wyznaczniki? No cóż, osobiście spotkałem się z ośmioma rodzajami inteligencji (językowa, matematyczna, wizualno-przestrzenna, muzyczna, interpersonalna, intrapersonalna, ruchowa i przyrodnicza), lecz z pewnością można ich wyróżnić o wiele więcej. W sumie to każda dziedzina życia ma swoją "inteligencję".
W ogóle to z tą ynteygencją to jest tak, że ją trzeba najpierw dostrzec. Kiedyś słyszałem pewną historię. Miała ona miejsce w USA, chyba w XIX wieku. Właściciel wielkiej plantacji bawełny nie mógł dojść do ładu ze swoimi rachunkami. Słyszał od swoich ludzi, że jeden z jego czarnych niewolników miał ponoć "dar liczenia". Nie mając nic do stracenia, właściciel kazał temu niewolnikowi w liczby. Oczywiście ten nie miał, żadnego wykształcenia, nie potrafił się nawet podpisać, lecz mimo to od razu dostrzegł błędy rachunkowe właściciela i je poprawił. Zapewne ten anonimowy matematyk, pomimo swych umiejętności do końca życia zbierał bawełnę. A jaki z tego morał? Inteligencja to fajna rzecz i może bardzo w życiu pomóc (chociaż, jest takie powiedzenie, które bardzo lubię: im mniej rozumiesz, tym łatwiej ci o szczęście. I zgadzam się z tym w całej rozciągłości), ale jest tylko jedną z wielu rzeczy, które decydują o powodzeniu w życiu. I wcale nie jest ona tą najważniejszą.

>Czy ktoś ktoś bardzo inteligentny będzie dobry z matematyki?

Zależy o jakiej inteligencji tu mówimy Lingwista, który zna piętnaście języków, może sobie nie radzić z tabliczką mnożenia

Aczkolwiek znam wielu dobrych matematyków, którzy radzą sobie również w typowo humanistycznych sprawach, ale za to znam nie wielu humanistów, którzy radzą sobie również z matmą. Ktoś to powinien zbadać

>Czy matematyka pomaga logicznie myśleć

Matematyka = logiczne myślenie, więc...

>i rozwiązywać problemy z nią samą nie związane?

Z reguły tak jest, że dana dziedzina nauki służy rozwiązywaniu własnych problemów. Inaczej po co by istniała?

>znam nie wielu humanistów, którzy radzą sobie również z matmą.
O, przepraszam. Po pierwsze - ktoś, kto sobie nie radzi z układem równań z dwiema niewiadomymi nie jest "humanistą", lecz nieukiem. Nawet wtedy, gdy przemocą ukończy jakieś studia na kierunku tzw. "humanistycznym" - przeważnie niekompletne, czyli licencjat.
Po drugie - "niewielu" w tym przypadku napiszemy razem, co każdy matematyk wiedzieć powinien od III klasy szkoły podstawowej.

>>znam nie wielu humanistów, którzy radzą sobie również z matmą.
>O, przepraszam. Po pierwsze - ktoś, kto sobie nie radzi z układem równań z dwiema niewiadomymi nie jest "humanistą", lecz nieukiem.

Wypracowałam sobie na takich termin "chumanista". A raczej ukradłam z pewnego posta w usnecie 100 lat temu, kiedy jakaś panienka tłumaczyła swoją ignorancję w zakresie nauk ścisłych na poziomie szkoły podstawowej właśnie byciem "chumanistką"(coś w stylu "nie wiem co to prawo Ohma bo jestem stworzona do wyższych celów").

Wielu prawdziwych humanistów - myślicieli, filozofów itp to były umysły ścisłe.
Np. Bertrand Russel był i filozofem i matematykiem i jeszcze dla kompletu logikiem (logika to wszak obszar wspólny matematyki i filozofii).
A Kartezjusz, kojarzony powszechnie jak filozof, był przecież ojcem nowoczesnej matematyki (kartezjański układ współrzędnych, iloczyn kartezjański).

A taki mój kolega co studiował filozofię to jest co najwyżej magistrem filozofii, a nie filozofem, jak się czasem tytułuje. Za to okazowym chumanistą.
Strasznie się wkurza jak mu to wytykam

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

>O, przepraszam. Po pierwsze - ktoś, kto sobie nie radzi z układem równań z dwiema niewiadomymi nie jest "humanistą", lecz nieukiem. Nawet wtedy, gdy przemocą ukończy jakieś studia na kierunku tzw. "humanistycznym" - przeważnie niekompletne, czyli licencjat.

Moja nauczycielka od matematyki w liceum i pan doktor od analizy matematycznej mówili dokładnie to samo : humanistą to był Newton, humanistą to był Pascal, a ludzie, którzy nie umieją matematyki to zwyczajni idioci.

---

Jeśli ludzie myślą, że matematyka nie jest prosta, to tylko dlatego, że nie zdają sobie sprawy, jak skomplikowane jest życie.

Jak to mawiała moja matematyczka w liceum:
Kiedyś jak się nie umiało matematyki, było się głąbem. Teraz jest się chumanistą.

>Jak to mawiała moja matematyczka w liceum:
>Kiedyś jak się nie umiało matematyki, było się głąbem. Teraz jest się chumanistą.

Ja miałam szanse uczyć się w tych czasach, kiedy nikt się chumanizmem nie zasłaniał. Piękne czasy (byłam piękna, młoda i szczupła, no co?).

Pamiętam jak cierpiała moja najlepsza przyjaciółka, która poszła do klasy humanistycznej do liceum, bo planowała iść na prawo, a była zmuszona matmę kuć.
Biadoliła "a po co nam to".
A potem została sędzią w sądzi pracy i musiała czytać ze zrozumieniem opinie biegłych, w której były wyliczenia nadgodzin, stawek itp itd. I się okazało, że jej na szczęście tej matmy trochę wtoczyli do głowy i spora cześć wsiąkła trwale.

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

>Moja nauczycielka od matematyki w liceum i pan doktor od analizy matematycznej mówili dokładnie to samo : humanistą to był Newton, humanistą to był Pascal, a ludzie, którzy nie umieją matematyki to zwyczajni idioci.
>

---

Jeśli ludzie myślą, że matematyka nie jest prosta, to tylko dlatego, że nie zdają sobie sprawy, jak skomplikowane jest życie.

Dotąd byłem przekonany, że jestem nauczycielem fizyki i matematyki...

>Dotąd byłem przekonany, że jestem nauczycielem fizyki i matematyki...
...a tu się okazuje, żeś humanista. A to psikus

>>Dotąd byłem przekonany, że jestem nauczycielem fizyki i matematyki...
>...a tu się okazuje, żeś humanista. A to psikus

...skoro skończyłem studia matematyczne..

>>>Dotąd byłem przekonany, że jestem nauczycielem fizyki i matematyki...
>>...a tu się okazuje, żeś humanista. A to psikus
>...skoro skończyłem studia matematyczne..

Matematyczne? Toś filozof!

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

>>>>Dotąd byłem przekonany, że jestem nauczycielem fizyki i matematyki...
>>>...a tu się okazuje, żeś humanista. A to psikus
>>...skoro skończyłem studia matematyczne..
>Matematyczne? Toś filozof!

Tylko taki mędrek gminno - powiatowy

>Moja nauczycielka od matematyki w liceum i pan doktor od analizy matematycznej mówili dokładnie to samo : humanistą to był Newton, humanistą to był Pascal, a ludzie, którzy nie umieją matematyki to zwyczajni idioci.

A mi się wydaje, że to zwykły przejaw pychy, skoro oceniają człowieka na podstawie jego zdolności matematycznych Królowie nauk Haha Każdy ma swoje mocne i słabe strony. Jesteśmy tylko ludźmi.

>Po drugie - "niewielu" w tym przypadku napiszemy razem, co każdy matematyk wiedzieć powinien od III klasy szkoły podstawowej.

Hey, nobody is perfect

>Czy matematyka jest wyznacznikiem inteligencji? Czy są inne wyznaczniki?

A masz jakaś jednoznaczną definicje, co to jest "inteligencja"?
Czy chodzi Ci o potoczne znaczenie, które można swobodnie zamienić na "bystry" a czasem na "cwany"?

>Czy matematyka pomaga logicznie myśleć i rozwiązywać problemy z nią samą nie związane?

Matematyka pozwala rozwiązywać problemy w kuchnia.
Serio, bawię się w pieczenie chleba i mam takie receptury które muszę przeliczać z funtów i uncji, objętości na ciężary i odwrotnie i na dodatek zmniejszać np. do 1/7. Nie mówiąc już o przekształcaniu receptury chleba drożdżowego na taki na zakwasie - to jest matematyka z fizyką i chemią organiczną naraz w działaniu.

Matematyka rozwiązuje mi wiele problemów przy domowym wypieku chleba.

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

Nie używam matematyki w kuchni, w ogóle niczego tam nie używam, bo na ogół nie używam kuchni Za to w codziennym życiu zawodowym stosuję statystykę.
Znam takich chumanistów wg Twojego określenia, którzy nie odróżniają średniej arytmetycznej od mediany.

>Nie używam matematyki w kuchni, w ogóle niczego tam nie używam, bo na ogół nie używam kuchni Za to w codziennym życiu zawodowym stosuję statystykę.
>Znam takich chumanistów wg Twojego określenia, którzy nie odróżniają średniej arytmetycznej od mediany.

Oj, próbowałam kiedyś tę różnicę jednemu politologowi wytłumaczyć.
Po pół godzinie się poddałam, kiedy kolejny raz stwierdził "ale przecież na to samo wychodzi". A nawet mu zaczęłam rysować rozkłady, ale okazało się, że układ współrzędnych go przestraszył.

Porażka dydaktyczna czy jego chumanizm?

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

>Porażka dydaktyczna czy jego chumanizm?
Stawiam na chumanizm.

>>Porażka dydaktyczna czy jego chumanizm?
>Stawiam na chumanizm.

Ja też. U mnie na politologii matematyka kończyła się na poziomie całek i macierzy - uważam się za ciołka matematycznego, a jakoś dałam radę bez ściągania egzamin na 4+ zdać, więc pewnie się da Na historii była statystyka i też nie było histerii. Teraz pod wydziałem medycznym studiuję kosmetologię i jako jedyna nie dostałam histerii kiedy na chemii pojawiła się kwestia pH, czyli logarytmy - najwyraźniej reszta roku, znajdująca się w przedziale wiekowym 19-23, jakoś nie miała tego w liceum. Ja tego nie rozumiem. Ale równania reakcji też powodowały u nich stupor, więc ten... tego... no.

A ostatnio matmy używałam przy oprysku na balkonie - musiałam sobie przeliczyć ile koncentratu użyć, żeby zrobić roztwór - normalnie używa się całej butelki, więc nie podawali dawek na mniejsze opryski. Wyszło mi 0,4% i dobrze, że mam w domu pipety, bo robiłam środek z pół litra wody

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>>>Porażka dydaktyczna czy jego chumanizm?
>>Stawiam na chumanizm.
>Ja też. U mnie na politologii matematyka kończyła się na poziomie całek i macierzy

Miałam macierze i całki na matmie na ekonomii. Całki pobieżnie, ale macierze gruntownie, bo na rachunku macierzowym i układach równań liniowych opiera się cała ekonometria i taki fajny przedmiot "matematyczne metody programowania w budownictwie" (wbrew pozorom fajna zabawa) plus parę bardziej zaawansowanych metod prognozowania rentowności inwestycji.
A badanie przebiegu zmienności funkcji to po liceum robiła po ciemku i z jedną ręką za plecami i bez tej umiejętności odpadłabym na pierwszym roku.
Czy to prawda, że już nie ma różniczek w liceum?

Pamiętam pierwsze ćwiczenia z matematyki na studiach. Zaczęły się od "wszyscy znają rachunek różniczkowy? świetnie, to jedziemy dalej".

Teraz te dzieciaki chyba muszą mieć dwa razy więcej matematyki zanim się tknie statystykę czy ekonometrię. One obie są w programie studiów tych wszystkich marketingów, o normalnej ekonomii nie mówiąc.

No tak, a potem pani po licencjacie nie potrafi policzyć procentu składanego bo zapomniała wzoru. Ja nigdy nie pamiętam wzoru, za każdym razem go sobie wyprowadzam. A dla małej liczby okresów to po prostu liczę " z ręki".

I nie, nie chwale się, ja byłam z matmy zawsze ledwo średnia i mnie ona specjalnie nie fascynowała. To jest czysty warsztat.

ps. Tak, wiem, jest tu pewnie sporo młodzieży, która jest dobra z matematyki i ją lubi ( i super, ze tacy są), ale natura tego forum i tego portalu przyciąga dość niereprezentatywne jednostki. Większość bywalców Racjonalisty na oko rażąco zawyża także średnią czytelnictwa, wiedzy ogólnej, erudycji itp itd.

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

>A ostatnio matmy używałam przy oprysku na balkonie - musiałam sobie przeliczyć ile koncentratu użyć, żeby zrobić roztwór - normalnie używa się całej butelki, więc nie podawali dawek na mniejsze opryski. Wyszło mi 0,4% i dobrze, że mam w domu pipety, bo robiłam środek z pół litra wody

Szacun, koleżanko, szacun .

ps. Nie mam pipety, ale specjalnie do chlebowych projektów nabyłam menzurkę z podziałką 1ml i wagę, nazywaną przez mojego męża "dilerską" (dokładność 0,01 grama, max udźwig 100g).
Chłopcy mają swoje zabawki, dziewczynki swoje

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

>Szacun, koleżanko, szacun .

Każdy się bawi jak potrafi, c'nie?

>ps. Nie mam pipety, ale specjalnie do chlebowych projektów nabyłam menzurkę z podziałką 1ml i wagę, nazywaną przez mojego męża "dilerską" (dokładność 0,01 grama, max udźwig 100g).

Gdzie kupiłaś taką wagę? Widziałam jedną w IKEA, ale nie wiem, czy można jej ufać. A jest mi potrzebna - chemiczka zaraziła mnie, między innymi, robieniem swoich kosmetyków i będę musiała suche ekstrakty odmierzać...

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>Gdzie kupiłaś taką wagę? Widziałam jedną w IKEA, ale nie wiem, czy można jej ufać.

Jak to gdzie? Na allegro

Tam jest wszystko (no prawie, mam czasami zbyt niszowe potrzeby nawet jak na allegro).

ps. szukaj pod "waga jubilerska"

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

>>Gdzie kupiłaś taką wagę? Widziałam jedną w IKEA, ale nie wiem, czy można jej ufać.
>Jak to gdzie? Na allegro

Nggg... No dobra, ale najpierw jeszcze spróbuję tradycyjnie. Bo ja jestem taka, że muszę obmacać przed zakupem

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>ps. Nie mam pipety, ale specjalnie do chlebowych projektów nabyłam menzurkę z podziałką 1ml i wagę, nazywaną przez mojego męża "dilerską" (dokładność 0,01 grama, max udźwig 100g).
Waga zupelnie niepotrzebna. Rozpuszczasz np, 10 g lub 1 ml w 100 ml wody, z tego bierzesz 1 ml, rozpuszczasz np w 10. Jak Ci pasuje.
Ta umiejetnosc znana jest kazdemu lek. wet.
Ja na przyklad nie leczylam drobiu na fermach, wiec nie kupowalam pojemnikow leku po np. 10 litrow. Bo dla ptakow dawkowanie jest nie na kg wagi, tylo litr wody.
Wiec jak mialam kanarka czy papuzke to przeliczalam np, z roztworu injekcyjnego dla psow, (ktory mial inne stezenie niz forma doustna)
Po prostu wystarczy dokonac kolejnych rozcienczen. Mozna uzywac strzykawki.
Podobnie z lekami injekcyjnymi - jak inaczej podac chomikowi lek ktory dawkuje sie 1 ml na 10 kg wagi?

>Stawiam na chumanizm.

Tszeba miedź poczućje chómoru, aby nie pęc albo schuść
ze śmiechu....

---

Pogrążony w wierze odrzuca rozum.

>Matematyka pozwala rozwiązywać problemy w kuchni.
>Serio, bawię się w pieczenie chleba i mam takie receptury które muszę przeliczać z funtów i uncji, objętości na ciężary i odwrotnie i na dodatek zmniejszać np. do 1/7. Nie mówiąc już o przekształcaniu receptury chleba drożdżowego na taki na zakwasie - to jest matematyka z fizyką i chemią organiczną naraz w działaniu.
>Matematyka rozwiązuje mi wiele problemów przy domowym wypieku chleba.

Chętnie ci pomogę jeżeli masz z tym problemy.

>>Matematyka rozwiązuje mi wiele problemów przy domowym wypieku chleba.
>Chętnie ci pomogę jeżeli masz z tym problemy.
>

Przecież napisałam że problemy rozwiązała mi matematyka (odwrotny chumanista?)

Problem mam tylko z tym chlebem, bo mąż nie wszystko chce jeść, nie przepada za żytnim razowym i muszę go zjeść sama, a najlepiej mi wychodzi w dużej formie.
Chcesz pół bochenka? Jest świetny, moje własne dzikie drożdże, obecnie ok 30. pokolenia, dają słodkawo-jabłkowy aromat.

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

>Przecież napisałam że problemy rozwiązała mi matematyka (odwrotny chumanista?)
>Problem mam tylko z tym chlebem, bo mąż nie wszystko chce jeść, nie przepada za żytnim razowym i muszę go zjeść sama, a najlepiej mi wychodzi w dużej formie.
>Chcesz pół bochenka? Jest świetny, moje własne dzikie drożdże, obecnie ok 30. pokolenia, dają słodkawo-jabłkowy aromat.

Właśnie o chlebie mówie.(przez przypadek dodałem tą matematykę ale tak jest jak małe dzieci przeszkadzają wujkowi pisac na "Racjonaliście")

> Matematyka pozwala rozwiązywać problemy w kuchni.

1. Wyjąć jajko z lodówki.
2. Gotować przez czas

3. Zjeść jajko na miękko.
blog.khymo(*)s-the-perfect-soft-boiled-egg/

>1. Wyjąć jajko z lodówki.
>2. Gotować przez czas
>

I życie staje się prostsze!

... do momentu kiedy człowiek nie przeczyta na opakowaniu zupki w proszku "mieszając doprowadzić do wrzenia".

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

>>Czy matematyka jest wyznacznikiem inteligencji? Czy są inne wyznaczniki?
>A masz jakaś jednoznaczną definicje, co to jest "inteligencja"?
>Czy chodzi Ci o potoczne znaczenie, które można swobodnie zamienić na "bystry" a czasem na "cwany"?

Powiedz mi ile jest 1+1=? (zobaczymy czy jesteś taka cwana)

>>Czy matematyka jest wyznacznikiem inteligencji? Czy są inne wyznaczniki?
>A masz jakaś jednoznaczną definicje, co to jest "inteligencja"?
>Czy chodzi Ci o potoczne znaczenie, które można swobodnie zamienić na "bystry" a czasem na "cwany"?

Chodzi mi raczej o iq, czy ktoś np słaby z matmy może mieć bardzo wysoki wynik?
I jakie mogą być inne def inteligecnji?

---

Sapere Aude

>Czy matematyka jest wyznacznikiem inteligencji?

Matematyka to sformalizowany zapis sekwencyjnego i logicznego wywodu myślowego. Każda osoba, która myśli sekwencyjnie będzie bliska matematyce. Oczywiście, nie tylko takie osoby istnieją. Wielu jest ludzi, którzy działają na zasadzie mentalnego chaosu, losowych skojarzeń, intuicji i wychodzi im to całkiem nieźle. W tym przypadku trudno szukać tutaj mocnych powiązań z matematyką.

>Czy są inne wyznaczniki?

Psychologowie wyróżniają najróżniejsze inteligencje. Jest inteligencja ścisła, związana z dedukcją i którą przekształca (nieudolnie) na liczbę test IQ. Jest inteligencja społeczna, inteligencja kinestetyczna, zwana popularne koordynacją oko-ręka.

>Czy ktoś ktoś bardzo inteligentny będzie dobry z matematyki?

Zależy o jakiej inteligencji mówimy. Jeśli o tej dedukcyjnej, to zapewne tak.
Ja jestem też zwolennikiem stwierdzenia mojego idola, że w matematyce tak naprawdę nie ma nic do rozumienia, a wystarczy się przyzwyczaić.

>Czy matematyka pomaga logicznie myśleć i rozwiązywać problemy z nią samą nie związane?

Każdy problem można rozwiązać przy pomocy matematyki o ile sprowadzi się go wcześniej do matematyki. Chociaż czuję, że pytanie które chcesz zadać, to czy matematyka jest rozwojowa, na co odpowiedź jest oczywiście twierdząca. Głównym celem nauki matematyki na etapie szkolnym nie jest nauczenie matematyki, a nauczenie myślenia.

---

Jeśli ludzie myślą, że matematyka nie jest prosta, to tylko dlatego, że nie zdają sobie sprawy, jak skomplikowane jest życie.

>>Czy matematyka jest wyznacznikiem inteligencji?
>Matematyka to sformalizowany zapis sekwencyjnego i logicznego wywodu myślowego.

Człowiek nigdy nie wie o sobie wszystkiego.
Raz się dowie ze mówi prozą, innym razem, że posługuje się "sformalizowanym zapisem sekwencyjnego i logicznego wywodu myślowego".
Normalnie WOW dla mnie

---

"We live in times of smart phones and stupid people"

>>Czy matematyka jest wyznacznikiem inteligencji?
>Matematyka to sformalizowany zapis sekwencyjnego i logicznego wywodu myślowego. Każda osoba, która myśli sekwencyjnie będzie bliska matematyce. Oczywiście, nie tylko takie osoby istnieją. Wielu jest ludzi, którzy działają na zasadzie mentalnego chaosu, losowych skojarzeń, intuicji i wychodzi im to całkiem nieźle. W tym przypadku trudno szukać tutaj mocnych powiązań z matematyką.
Co to sekwencyjny wywód myślowy?

>>Czy są inne wyznaczniki?
>Psychologowie wyróżniają najróżniejsze inteligencje. Jest inteligencja ścisła, związana z dedukcją i którą przekształca (nieudolnie) na liczbę test IQ. Jest inteligencja społeczna, inteligencja kinestetyczna, zwana popularne koordynacją oko-ręka.
Czemu nieudolnie?

>>Czy matematyka pomaga logicznie myśleć i rozwiązywać problemy z nią samą nie związane?
>Każdy problem można rozwiązać przy pomocy matematyki o ile sprowadzi się go wcześniej do matematyki. Chociaż czuję, że pytanie które chcesz zadać, to czy matematyka jest rozwojowa, na co odpowiedź jest oczywiście twierdząca. Głównym celem nauki matematyki na etapie szkolnym nie jest nauczenie matematyki, a nauczenie myślenia.
Akurat mi chodziło właśnie o takie sprowadzenie wszyskiego do matematyki, czy np gdy ktoś jest bardzo dobry z matematyki może dzięki temu dobra ripostować kogoś?

---

Sapere Aude

>Czy matematyka jest wyznacznikiem inteligencji? Czy są inne wyznaczniki?

Pojmowanie matematyki nie jest żadnym wyznacznikiem inteligencji, ale może być jego składową.

Trochę irytuje mnie dzielenie na humanistów i ścisłych umysłów, wszystkiego da się nauczyć. Wystarczy troszkę chęci. Wydaje mi się że większość humanistów jest humanistami dlatego że nie napotkali na swojej drodze sensownego nauczyciela. Sorry ale historia czy polonistyka jest łatwa. Nie trzeba za dużo myśleć, trzeba wkuć. W fizyce czy matematyce niestety trzeba rozumieć.
Ergo kiepscy nauczyciele historii nie zrobią z człowieka fizyka, a kiepski nauczyciel matematyki zrobi jak najbardziej filologa klasycznego.
Podam dwa przykłady: jeden, środowiskowy: mój brat miał innych nauczycieli w podstawówce, a potem w średniej i na studiach. Ciężko mu procent obliczyć. Humanista w 100%. Ja natomiast miałem innych nauczycieli i jakoś tam z matematyką czy fizyką czy chemią nie miałem problemów, ale w szkole średniej trafiłem na Nauczyciela. Nic nie rozumiałem z tego co mówi. Ale żeby nie mieć samych pał, uczyłem się na zaś materiału, rozwiązywałem zadania, wsio jasne, oki, umiem wszystko na następujący materiał. Potem Nauczyciel tłumaczył i ja już nic nie umiałem z tego co rozwiązywałem bez problemu.

p.s. trzeci przykład: miałem kolegę który wszystkie zadania błyskawicznie rozwiązywał. Matematyczny geniusz szkoły średniej. Niestety nic poza tym nie potrafił i nie umiał. Sklecić zdania poprawnie było mu ciężko.

>Sorry ale historia czy polonistyka jest łatwa. Nie trzeba za dużo myśleć, trzeba wkuć.

Chętnie zobaczę, jak się wkuwa poczucie humoru, językową lotność wypowiedzi, umiejętność pisania zajmujących opowiadań, wrażliwość poetycką itp

> W fizyce czy matematyce niestety trzeba rozumieć.

Widywałam i takich, co wkuwali.

>p.s. trzeci przykład: miałem kolegę który wszystkie zadania błyskawicznie rozwiązywał. Matematyczny geniusz szkoły średniej. Niestety nic poza tym nie potrafił i nie umiał. Sklecić zdania poprawnie było mu ciężko.

No ale podobno polonistyka jest łatwa?

>Chętnie zobaczę, jak się wkuwa poczucie humoru, językową lotność wypowiedzi, umiejętność pisania zajmujących opowiadań, wrażliwość poetycką itp

A ja chętnie zobaczę jak tego uczą w szkole.

>Sorry ale historia czy polonistyka jest łatwa.
Dla większości łatwiejsza niż zaawansowana matematyka.
>Nie trzeba za dużo myśleć, trzeba wkuć.
Trudno znaleźć większą bzdurę.

>Ergo kiepscy nauczyciele historii nie zrobią z człowieka fizyka, a kiepski nauczyciel matematyki zrobi jak najbardziej filologa klasycznego.
Też bzdura, choć trochę mniejsza.

>Podam dwa przykłady: jeden, środowiskowy: mój brat miał innych nauczycieli w podstawówce, a potem w średniej i na studiach. Ja natomiast miałem innych nauczycieli i jakoś tam z matematyką czy fizyką czy chemią nie miałem problemów, ale w szkole średniej trafiłem na Nauczyciela. Nic nie rozumiałem z tego co mówi. Ale żeby nie mieć samych pał, uczyłem się na zaś materiału, rozwiązywałem zadania, wsio jasne, oki, umiem wszystko na następujący materiał. Potem Nauczyciel tłumaczył i ja już nic nie umiałem z tego co rozwiązywałem bez problemu.

Powyższy tekst jest świetnym przykładem tego, że język też należy rozumieć. Wkucie nie wystarczyło.

>Ciężko mu procent obliczyć. Humanista w 100%.
Jeśli z trudem liczy procenty, to nie jest humanistą tylko osłem.

>p.s. trzeci przykład: miałem kolegę który wszystkie zadania błyskawicznie rozwiązywał. Matematyczny geniusz szkoły średniej. Niestety nic poza tym nie potrafił i nie umiał. Sklecić zdania poprawnie było mu ciężko.
Przy Tobie nie czuł się osamotniony.

>Ciężko mu procent obliczyć. Humanista w 100%.
Proponuję przeczytać kilka postów tam, wyżej i nie pisać głupstw. Szarley ma rację, a ja dodam tylko, że osioł nigdy nie będzie prawdziwym humanistą, choćby pękł.

>Czy matematyka jest wyznacznikiem inteligencji? Czy są inne wyznaczniki?
Nie jest.--Sprawność organizmu i mózgu to IQ --czyli geny .

>Czy ktoś ktoś bardzo inteligentny będzie dobry z matematyki?
B.inteligentny może co chce . (w dziedzinie wykorzystania swego umysłu lub zmanipulowania innych umysłów i wykorzystania ich mięśni ...do osiągnięcia swych celów)

>Czy matematyka pomaga logicznie myśleć i rozwiązywać problemy z nią samą nie związane?
Algorytmy poprawnego rozumowania pomagają zawsze.

Pozdro
P.S.Wiele trzeba by rozwinąć by dokładnie zrozumieć co jest konieczne by IQ mieć i go nie zaprzepaścić ...

Łatwo mi sobie wyobrazić erudytę, który zna parę języków i jest np. profesorem historii, który od szkoły nie miał kontaktu z matmą i nic z niej nie pamięta. Czy nie będzie to nadal człowiek inteligentny?

>Łatwo mi sobie wyobrazić erudytę, który zna parę języków i jest np. profesorem historii, który od szkoły nie miał kontaktu z matmą i nic z niej nie pamięta. Czy nie będzie to nadal człowiek inteligentny?

Profesor historii, który nie miał kontaktu z matematyką był albo zahibernowany, albo jego rozumienie historii jest na poziomie gimnazjalisty.

Jak bez znajomości matematyki zrozumie ekonomię?
Jak bez znajomości ekonomii, wyobrażany profesor zrozumie Wielki Kryzys i jego skutki?
Jak bez zrozumienia zjawiska Wielkiego Kryzysu odpowie uczniowi na pytania "Jak się ustrzec przed powtórzeniem tego zjawiska?" "Jak z kryzysów wychodzić?"

Może i będzie inteligentny, ale na pewno nie będzie dobrym profesorem historii

.
Co to znaczy być dobrym z matematyki? Znać arytmetykę, algebrę i geometrię na poziomie szkoły średniej, czy też może być dobrym w zakresie analizy matematycznej i funkcjonalnej, znać perfekt matematykę dyskretną, czy też logikę matematyczną.
Matematyka, to spory dział wiedzy i wydaje mi się, że dogłębne poznanie jednej dziedziny nauki, w dużym stopniu zamyka nas na inne. Jest to ze szkodą dla ogólnego rozumienia świata, ale taka jest praktyka.
www.racjonalista.pl/forum.php/s,60265#w60399
---------------------

>Profesor historii, który nie miał kontaktu z matematyką był albo zahibernowany, albo jego rozumienie historii jest na poziomie gimnazjalisty.
>Jak bez znajomości matematyki zrozumie ekonomię?
>Jak bez znajomości ekonomii, wyobrażany profesor zrozumie Wielki Kryzys i jego skutki?
>Jak bez zrozumienia zjawiska Wielkiego Kryzysu odpowie uczniowi na pytania "Jak się ustrzec przed powtórzeniem tego zjawiska?" "Jak z kryzysów wychodzić?"
>Może i będzie inteligentny, ale na pewno nie będzie dobrym profesorem historii
"Zdania" zapewne Pan nie czyta, gdzie w (najnowszym) numerze 1-2 (156-157) 2013 znajduje się ciekawy artykuł Edwarda Karolczuka "Filozofia wobec problemów ekonomicznych", ale nawet gdy nie czyta Pan "Wyborczej", to numer sobotnio-niedzielny z 3-4 sierpnia 2013 roku jest łatwo dostępny, a tam rozmowa z ekonomistką prof. Leokadią Oręziak, "Myślisz, że sam sobie poradzisz"?

Po przemyśleniu tych dwóch artykułów łatwo dochodzi się do wniosku, że choć matematyka w zagadnieniach ekonomicznych odgrywa bardzo ważną rolę, to inteligencja jest tam rzeczą niezbędną. Nawet przy matematycznej genialności bez umiejętności zrozumienia zjawisk społecznych i kierujących nimi idei zupełnie nie sposób zrozumieć ani "Wielkiego kryzysu", ani "jak z kryzysów wychodzić".

Znajomość matematyki jest bardzo ważną umiejętnością, tak jak każda umiejętność korzystania z narzędzi. Ale koniecznie trzeba przy tym pamiętać, że umiejętność korzystania z narzędzi, to jeszcze dalece nie daje nam rzemieślnika, nie mówiąc już o artyście.

--------------------------

Co do kreatywności matematyki proszę zastanowić się, jak dalece już mogą maszyny zastąpić matematyków, a jak dalece humanistów. Naszym człowieczeństwem, zaś jest to, czego nie potrafi wykonać skonstruowana przez nas maszyna.
www.racjon(*)rum.php/z,0/d,1/s,60265#w60449

Pozdrawiam.

@@@
.

>Co to znaczy być dobrym z matematyki? Znać arytmetykę, algebrę i geometrię na poziomie szkoły średniej, czy też może być dobrym w zakresie analizy matematycznej i funkcjonalnej, znać perfekt matematykę dyskretną, czy też logikę matematyczną.

Z mojego poziomu zupełnie by wystarczyło, gdyby humaniści matematykę znali na poziomie im potrzebnym w pracy, codziennym życiu i po prostu szanowali.
Wpis dotyczył profesora historii i tego czy ma kontakt z matematyką. Nie wyobrażam sobie, żeby dobry historyk takiego kontaktu nie miał, choćby ze względu na wymóg ponadprzecięnej znajomości ekonomii. Zbyt wiele czytałem/słyszałem "naukowych" wypowiedzi, po których widać, że matematyka na poziomie liczenia procentów jest zbyt trudna. ("Przyczyną wielkiego kryzysu był krach na giełdzie nowojorskiej")

>Po przemyśleniu tych dwóch artykułów łatwo dochodzi się do wniosku, że choć matematyka w zagadnieniach ekonomicznych odgrywa bardzo ważną rolę, to inteligencja jest tam rzeczą niezbędną. Nawet przy matematycznej genialności bez umiejętności zrozumienia zjawisk społecznych i kierujących nimi idei zupełnie nie sposób zrozumieć ani "Wielkiego kryzysu", ani "jak z kryzysów wychodzić".
Tego nie neguję, podobnie jak niezbędności inteligencji w wielu innych dziedzinach ludzkiej działalności.
Napisał Pan "matematyka w zagadnieniach ekonomicznych odgrywa bardzo ważną rolę, to inteligencja jest tam rzeczą niezbędną"

Ja napiszę podobnie, ale ze zmianą akcentów:
Inteligencja jest rzeczą niezbędną w każdej naukowej działalności człowieka, a we wszytskich zagadnieniach bardzo ważną rolę odgrywa matematyka jako narzędzie. Miarą inteligencji jest między innymi umiejętność korzystania z narzędzi, choć sama ta umiejętność nie czyni mistrza. (Czy rzemieślnika? byłby to zbędny spór o słowa)

>Co do kreatywności matematyki proszę zastanowić się, jak dalece już mogą maszyny zastąpić matematyków, a jak dalece humanistów.
Nikogo jeszcze maszyna nie zastąpi.

Napisał Pan: Cytat:
Taki matematyk jest tyle samo wart co Chumanista, a jeśli jeszcze brakuje mu pokory wobec wiedzy historyków, jeśli lekceważy Historię i nauki z niej płynące, to jest tylko powodem do wstydu dla innych matematyków.

>Pozdrawiam.
Wzajemnie

.
>Z mojego poziomu zupełnie by wystarczyło, gdyby humaniści matematykę znali na poziomie im potrzebnym w pracy, codziennym życiu i po prostu szanowali.
Wydawało mi się, iż Pan (podobnie do mnie) ma większe wymagania od ludzi uważających się za inteligencję, a trudno mi nazywać matematykiem, czy też humanistą, nie inteligenta.

>Wpis dotyczył profesora historii i tego czy ma kontakt z matematyką. Nie wyobrażam sobie, żeby dobry historyk takiego kontaktu nie miał, choćby ze względu na wymóg ponadprzecięnej znajomości ekonomii.
Myślałem, że jestem bardziej komunikatywnym. Pisałem, że sama znajomość matematyki jest dalece niewystarczającą (a nie, że jest niepotrzebną). Potrzebną jest jeszcze inteligencja pozwalająca na sensowne zastosowania tego narzędzia jakim jest matematyka.

>Zbyt wiele czytałem/słyszałem "naukowych" wypowiedzi, po których widać, że matematyka na poziomie liczenia procentów jest zbyt trudna. ("Przyczyną wielkiego kryzysu był krach na giełdzie nowojorskiej")
Ja też zbyt wiele słyszałem naukowych (w pełni naukowych, bez cudzysłowu, gdyż pokrytych stosownym tytułami) wypowiedzi na temat Kryzysu i kryzysów, często ze sobą sprzecznych, a więc chyba matematyka, którą wszyscy ekonomiści w potrzebnym im zakresie znają, to jednak za mało.
Profesor Oręziak w artykule, do którego wyżej się odwołałem:

Główna patologia na czym polega?
- W Stanach Zjednoczonych za czasów prezydentury Billa Clintona zniesiono tzw. Banking Act i pozwolono bankom działać na rynku papierów wartościowych.

Go w tym złego?
- To dewastuje świat. Już raz to zresztą doprowadziło do Wielkiego Kryzysu. Banki w latach 20., zamiast prowadzić swoją podstawową działalność, czyli zbierać depozyty i udzielać kredytów, zaczęły ostro grać na giełdzie. Skoro można mieć łatwy zysk z akcji, to po co pożyczać jakiemuś fabrykantowi na produkcję śrubek i czekać na raty kredytu? Bańka giełdowa pęczniała, a potem pękła. Po krachu na giełdzie w Nowym Jorku w 1929 roku banki zostały z niespłaconymi kredytami i nic niewartymi akcjami. Połowa z nich upadła.

I dobrze. Kara za chciwość.
- Problem z upadającymi bankami jest taki, że to nie prezesi płacą za swoją beztroskę i chciwość, płacą klienci, którzy tracą swoje depozyty. "Banking Act" z 1933 roku miał być kagańcem dla banków i zapobiec w przyszłości podejmowaniu przez ńie nadmiernego ryzyka. Wszelkie operacje akcjami zostały bankom zakazane. Powiedziano finansistom: "Chcecie grać na giełdzie? Świetnie. Ale nie poprzez banki. Musicie założyć w tym celu osobne firmy". Te osobne firmy nazywały się bankami inwestycyjnymi i nie mogły przyjmować depozytów. Mogły grać na giełdzie wyłącznie swoimi pieniędzmi oraz pieniędzmi klientów, ale zebranymi w tym określonym celu - gry na giełdzie.
Od lat 80. zaczęły wiać neoliberalne wiatry i instytucje finansowe nieustannie lobbowały, żeby im rozwiązać ręce. Administracja Clintona w końcu uległa. I się zaczęło. Banki komercyjne na rynku kapitałowym mogą robić niemal wszystko.

Na przykład co?
- Hulaj dusza, piekła nie ma. Można wytworzyć właściwie dowolny instrument finansowy, poprosić agencję ratingową o jego ocenę i nim handlować. Byle się kupiec znalazł.

Nie neguję potrzeby umiejętności matematyki, w tym umiejętności liczenia procentów, ale nie rozumiem do czego ta umiejętność miałaby wystarczyć? Do zapobieżenia kryzysom, czy choćby tylko własnym stratom, gdyż nawet nie podejrzewam Pana, iż uważa Pan, że pozwala ona zrozumieć przyczyny kryzysów?

>>>>Po przemyśleniu tych dwóch artykułów łatwo dochodzi się do wniosku, że choć matematyka w zagadnieniach ekonomicznych odgrywa bardzo ważną rolę, to inteligencja jest tam rzeczą niezbędną. Nawet przy matematycznej genialności bez umiejętności zrozumienia zjawisk społecznych i kierujących nimi idei zupełnie nie sposób zrozumieć ani "Wielkiego kryzysu", ani "jak z kryzysów wychodzić".

>>>>Co do kreatywności matematyki proszę zastanowić się, jak dalece już mogą maszyny zastąpić matematyków, a jak dalece humanistów.
>Nikogo jeszcze maszyna nie zastąpi.
Ale humanistyka uczy zrozumienia treści zdań. Z zapytania "jak dalece" - wcale nie wynika twierdzenie, że maszyna może kogoś zastąpić całkowicie.

>Napisał Pan: Cytat:

Co mi z takiego ograniczonego intelektualnie matematyka, który np. wiedzę historyczną ogranicza do znajomości dat. Taki poziom, to tylko dla "ścisłych" (tzn. takich, do których nic więcej nie wejdzie) umysłów.

>Taki matematyk jest tyle samo wart co Chumanista, a jeśli jeszcze brakuje mu pokory wobec wiedzy historyków, jeśli lekceważy Historię i nauki z niej płynące, to jest tylko powodem do wstydu dla innych matematyków.
Jestem pasjonatem historii, tyle iż tej pisanej małą literą, i wiem, że historia uczy nas jednego, iż tak naprawdę to historia niczego społeczeństw nie uczy. Do tego stwierdzenia wystarczy dosyć pobieżna znajomość historii, ale do jego zrozumienia potrzebną jest jeszcze dosyć spora inteligencja.

PS. Bardzo przepraszam, ale proszę o bardziej uważne przeczytanie tego co piszę zanim udzieli mi Pan odpowiedzi. Może się mylę, ale mam wrażenie, że niezbyt dobrze Pan moją poprzednią wypowiedz zrozumiał.

Pozdrawiam.

@@@
.

>>Z mojego poziomu zupełnie by wystarczyło, gdyby humaniści matematykę znali na poziomie im potrzebnym w pracy, codziennym życiu i po prostu szanowali.
>Wydawało mi się, iż Pan (podobnie do mnie) ma większe wymagania od ludzi uważających się za inteligencję, a trudno mi nazywać matematykiem, czy też humanistą, nie inteligenta.

Nie stawiam zbyt wysokich wymagań, bo mógłbym im nie podołać
A tak poważnie: każdy z nas ma pewne wymagania, rozmowa o tym zajęłaby nam pewnie pół beczki piwa. Pan będąc humanistą, może więcej wymaga od innych humanistów, ja od matematyków. Niestety zbyt często, coraz częściej łapię się na nieznajomości wielu rzeczy , czas na naukę się kończy, a nieprzeczytanych książek przybywa zamiast ubywać.....
"Wiem, że nic nie wiem"
Szczęściarz, który to powiedział, ja wiem, że wiem coraz mniej, stąd huśtawka: Z jednej strony wymagania maleją, aby im samemu podołać, z drugiej szlag jasny trafia nauczyciela, kiedy maturzysta na pytanie "Kim był Charles Chaplin?", odpowiedzi udziela haniebnej.

>Myślałem, że jestem bardziej komunikatywnym.
Jest Pan w pełni komunikatywnym, nie przeczytałem w Pańskim wpisie, że matematyka jest niepotrzebna! Podobnie jak Pan, uważam ją jedynie za narzędzie i podobnie jak Pan, uważam, że kluczem do zrozumiena świata jest inteligencja, która matematyką się potrafi posługiwać. Pański szacunek dla matematyki nie wymaga udowadniania Może to konieczność dostosowania się do różnicy stref czasowych wpływa na umiejętność mojego komunikatywnego myślenia

>Ja też zbyt wiele słyszałem naukowych (w pełni naukowych, bez cudzysłowu, gdyż pokrytych stosownym tytułami) wypowiedzi na temat Kryzysu i kryzysów, często ze sobą sprzecznych, a więc chyba matematyka, którą wszyscy ekonomiści w potrzebnym im zakresie znają, to jednak za mało.

Tak, matematyka to za mało. To tylko narzędzie (przyzna Pan, że cudowne? )

Na temat Wielkiego Kryzysu napisano bardzo wiele. Tekst , który Pan cytuje jest... wspaniałym tekstem historyka znającego ekonomię.
Ktoś nie wyciąnął wniosków z historii, ktoś nie odrobił lekcji i wszyscy dostajemy w d... , ale zna Pan zarówno ekonomię jak i historię na tyle, żeby nie zgadzać się z poglądem, że Czarny Czwartek był przyczyną a nie objawem choroby. Być może, gdyby nie ten objaw, choroba przeszłaby łagodniej, a może pojawiłaby się później? silniesza? (Znów muszę coś dopisać do kolejki rzeczy do przeczytania)

>Nie neguję potrzeby umiejętności matematyki, w tym umiejętności liczenia procentów, ale nie rozumiem do czego ta umiejętność miałaby wystarczyć? Do zapobieżenia kryzysom, czy choćby tylko własnym stratom, gdyż nawet nie podejrzewam Pana, iż uważa Pan, że pozwala ona zrozumieć przyczyny kryzysów?
Słusznie mnie Pan nie podejrzewa

>Jestem pasjonatem historii, tyle iż tej pisanej małą literą, i wiem, że historia uczy nas jednego, iż tak naprawdę to historia niczego społeczeństw nie uczy. Do tego stwierdzenia wystarczy dosyć pobieżna znajomość historii, ale do jego zrozumienia potrzebną jest jeszcze dosyć spora inteligencja.

Jedyne czego uczy nas historia to to, że jeszcze nigdy niczego nie nauczyła.
(cytat z pamięci - chyba Lec - będę wdzięczny za sprostowanie pomyłki)

>PS. Bardzo przepraszam, ale proszę o bardziej uważne przeczytanie tego co piszę zanim udzieli mi Pan odpowiedzi.
Staram się

.
>Pan będąc humanistą, może więcej wymaga od innych humanistów, ja od matematyków. Niestety zbyt często, coraz częściej łapię się na nieznajomości wielu rzeczy , czas na naukę się kończy, a nieprzeczytanych książek przybywa zamiast ubywać.....
> "Wiem, że nic nie wiem"
>Szczęściarz, który to powiedział, ja wiem, że wiem coraz mniej, stąd huśtawka:
Sokrates, któremu przypisuje się to zdanie (większość wypowiedzi Sokratesa zostało spisanych/zmyślonych/wmówionych mu przez Platona), gdy je miał rzec był już starym człowiekiem o one oznaczają świadomość, że jeśli czegoś nie wiem, to znaczy, że posiadam wiedzę o własnej niewiedzy. Trawestując za nim i innymi mędrcami, sam lubię powtarzać: - całe życie się uczyłem aby poznać obszary własnej niewiedzy.

>Z jednej strony wymagania maleją, aby im samemu podołać, z drugiej szlag jasny trafia nauczyciela, kiedy maturzysta na pytanie "Kim był Charles Chaplin?", odpowiedzi udziela haniebnej.
A kimże jest Charles Chaplin dla 18-19-latka? Poziom refleksji niektórych z dużymi pretensjami intelektualnymi zawiera się w tym zdaniu: "Do tego wciąż niestety ateiści to czasami ludzie o psychopatycznych skłonnościach którzy podzielają poglądy Hitlera." A mnie się Zamojski przypomina: "Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie".
Mamy religię w szkołach i winno to wystarczyć dla ukształtowania Polaka-katolika.

>Tak, matematyka to za mało. To tylko narzędzie (przyzna Pan, że cudowne? )
Wprost genialne! Zaraz drugie po języku.

>Na temat Wielkiego Kryzysu napisano bardzo wiele. Tekst , który Pan cytuje jest... wspaniałym tekstem historyka znającego ekonomię.
>Ktoś nie wyciągnął wniosków z historii, ktoś nie odrobił lekcji i wszyscy dostajemy w d... , ale zna Pan zarówno ekonomię jak i historię na tyle, żeby nie zgadzać się z poglądem, że Czarny Czwartek był przyczyną a nie objawem choroby. Być może, gdyby nie ten objaw, choroba przeszłaby łagodniej, a może pojawiłaby się później? silniejsza? (Znów muszę coś dopisać do kolejki rzeczy do przeczytania).
Jeżeli ktoś jest otwarty na wiedzę i nie obawia się lektur sprzecznych z jego dotychczasowymi poglądami, to samo zastanowienie nad społecznymi (socjologiczno-psychologicznymi) przyczynami kryzysów ekonomicznych jest fascynujące.

Pozwoli Pan, że wrócę do prof. Oręziak (nie, nie jest ona jedyną podzielająca takie poglądy, ale akurat mam ją pod ręką.)
Ja głupieję.
- Bo dał pan sobie wmówić, że ekonomia to nauka ścisła, w której wszystko musi się zgadzać.

A nie?
- Skąd! To nauka społeczna niesłychanie miękka, pełna intuicji i hipotez. Przyzwyczailiście się traktować ekonomistów jak głosicieli matematycznych twierdzeń i prawd udowodnionych raz na zawsze. "Nieuchronne prawa rynku" - to jedno z bardziej złudnych sformułowań, jakie znam. Dla ekonomistów taka nobilitacja jest nawet przyjemna, ale dla reszty ludzkości szkodliwa.

0 co tak naprawdę kłócicie się między sobą?
- O idee. Głównie o nie.

Nie o liczby? Przecież ciągle pokazujecie twarde liczby i oznajmiacie przed kamerami, że jak wzrośnie X, to spadnie Y.
- Tak. Liczby są twarde. Tyle że ich interpretacja wynika z idei, które ekonomista wyznaje. To nie jest tak, że znamy idealne modele matematyczne, wystarczy powkładać w nie dane i wiemy, jak zareaguje rynek. Gdyby tak to działało, ekonomiści potrafiliby przewidzieć kry¬zysy i inwestorzy nie traciliby fortun na giełdach. A tracą.
Ekonomiści mają różne sposoby widzenia świata i różne wrażliwości. Grupa społeczna, z której ktoś się wywodzi, też jest ważna, bo on na przykład widział biedę na własne oczy albo nie widział. Toczy się między nami spór światopoglądowy. Po prostu.

Spór między czym a czym?
- Na podstawowym poziomie dotyczy on tego, w jakim świecie chcemy żyć.

>>>>PS. Bardzo przepraszam, ale proszę o bardziej uważne przeczytanie tego co piszę zanim udzieli mi Pan odpowiedzi.
>Staram się
Więc chyba Pan zauważa, iż Pana nie atakuję tylko podrzucam tematy, a czasem i materiały do Pańskiej refleksji.

Pozdrawiam.

@@@
.

Lubię się zgadzać

>Więc chyba Pan zauważa, (...) a czasem i materiały do Pańskiej refleksji.
Z materiałów nie omieszkam skorzystać, dziękuję.

>Pozdrawiam.
Wzajemnie i Dobrej nocy
U mnie już ciemno. Rosja to taki niewielki kraj , dwoma krokami przejdziesz całą... mapę

Niestety polska prasa na Syberię dociera z wielkim opóźnieniem, ale dociera. (Prasa w wersji elektronicznej to dla mnie profanacja, szelest papieru jest bezcenny) Tyle że... niełatwo jest tak od ręki ustosunkować się do artykułu przez Pana polecanego, ponieważ tekst jest wielowątkowy, interesujący i wymaga przemyślenia. Bardzo dziękuję za jego rekomendację. Do wielu tez wywiadu się nie odniosę, bo musielibyśmy przegadać całą noc ( i to polarną)

Wyjaśniam wątpliwości: szanuję prof. Balcerowicza, mimo że jest liberałem. "Po owocach ich poznacie" Przed 1989 rokiem Polsce było daleko poziomem życia i poziomem gospodarki do Czechosłowacji, dziś Czeską Republikę wyprzedziliście niemal w każdym punkcie. W latach 90 w Polsce jeździły zarówno maluchy jak i mercedesy, w Czeskiej Republice wyłącznie skody, dziś w Polsce maluch to rzadkość, w Czeskiej Republice nadal skoda i to ta najtańsza. W Polsce w niedziele wieczorem w Zadupienniku w Puszczy Białowieskiej kupiłem świeży chleb i piwo, w Czeskiej republice sobota, 12.00....
Ilość budowanych i remontowanych domów jest nieporównywalna i nie wymaga nawet statystyk! To widać gołym okiem, i ja, matematyk, to Panu mówię.
Niemniej, o ile na początku lat 90-tych liberalizm był w obu krajach niezbędny, o tyle dziś zdecydowanie przyznaję rację argumentom prof. Oręziak, kiedy uznaje system pokoleniowy, zaprzeczenie liberalizmu, za niezbędne spoiwo społeczeństwa.
Zagubiliśmy się w atomizacji. Zagubiliśmy się w dążeniu do "ja" Pomyliliśmy dążenie do wolności z kanibalizmem. Wahadło się za bardzo przechyliło.

Prof. Oręziak odsuwa na bok gołe liczby i każe zastanowić się nad pytaniem "Kim jesteśmy?" Społeczeństwem, czy stadem wyizolowanych Vifixów? Rozumie Pan, że w matematyku odsunięcie liczb na bok musi wywołać bunt. I wywołuje! Kiedy p. Oręziak lekko przechodzi nad argumentem demograficznym, ja się buntuję. Zbyt lekko to potraktowała. Owszem, pisze o wzroście wydajności pracy, ale nie bierze pod uwagę wzrostu apetytów konsumpcyjnych zarówno pokolenia pracującego jak i emerytów. Dziś emerytowi nie wystarczy chleb z salcesonem, rower, ametyst i frania i wczasy w POD przy uprawie marchewki i agrestu. Dziś emeryt chce więcej, bo chce godnie żyć.
(polecam sztukę Stanisława Bieniasza z Zabrza pt. Stary portfel - naprawdę warto, 30 lat i nadal aktualna)

Ale na pytanie " W jakim świecie chcemy żyć?" "Kim jesteśmy", ja mogę z całą stanowczością odpowiedzieć "chcę, abyśmy byli społeczeństwem" Dlatego akceptuję fakt, że młode pokolenie ma obowiązek utrzymywać swoich rodziców i dziadków.

Prof. Balcerowicz uruchomił zegar długu publicznego i prof. Oręziak tłumaczy, że przyczyną tego długu są OFE, To też nie do końca matematycznie uzasadnione. Połowa tego długu to emerytury, z tego część to OFE.
Prof. Oręziak tłumaczy studentom bezsens OFE i ci się buntują, chcąc "swoje" pieniądze przeznaczyć na "swoje" emerytury. A ja tych studentów czasami rozumiem. Przecież dla wielu z nich obraz emeryta, to nie jest obraz osiemdziesięcioletniego ich dziadka który przepracował w hucie 50 lat tylko obraz starszego brata , który poszedł na emeryturę w wieku, w którym jeszcze nie wyrzucają z Komsomołu! W Polsce wiek emerytalny to 34 lata! Życia a nie pracy! Syn idzie na emeryturę przed ojcem! To też jest napędzanie tego zegara długu. W 1989 nie można było tego zmienić, ale już w 1999 trzeba to było uczynić a mamy rok 2013! Tchórzostwo polityków... może ja nie mam prawa o tym pisać....

Nie zgadzam się z prof. Oręziak , że w perspektywie długotrwałych inwestycji giełda jest dużym ryzykiem. Przyjaciel z Uniwersytetu Ekonomicznego, specjalista od giełd zapewnił mnie, że się nie mylę w przekonaniu, że w długotrwałej perspektywie nie ma giełdy która traci. Choć znów zgadzam się z panią profesor, że nieuczciwe jest zmuszanie ludzi do powierzania swoich (jednak swoich a nie publicznych) pieniędzy prywatnym podmiotom, aby grały na giełdzie. Czyj jest zysk? Czyje są straty?
cdn