Racjonalność najczęściej jest utożsamiona z prawdziwością. Jest to obecnie dominujący pogląd. Ponieważ nie da się zaprzeczyć występowaniu irracjonalności w świecie, jej obecność tłumaczy się pomyłką, błędem mającym swe źródło w niedoskonałości poznania ludzkiego. Również niedoskonałość ludzkiego poznania stanęła u podstaw tłumaczenia irracjonalności w tych naukach, w których przyjmuje się jakąś wyższą siłę sprawczą. Bezsens wiary, zła itp. jest pozorny, wynika z ludzkiej niedoskonałości, która jest powodem niedostrzegania przyczyn zastanego stanu rzeczy.
Na przekór tym tendencjom wychodzi koncepcja archetypu. Archetyp nie jest błędem, wypaczeniem czy niedoskonałością, a jednocześnie jest irracjonalny. Jeżeli więc archetypy istnieją, niesie to za sobą poważne konsekwencje w rozumieniu rzeczywistości.
A co wy sądzicie o archetypach? Czy istnieją? Osobiście jestem zwolenniczką tej koncepcji ale zdaję sobie sprawę, że nie ma jednoznacznych rozstrzygnięć w tym temacie i archetyp nadal pozostaje jedynie hipotezą

Słowniczek:
Termin "archetyp" został zaczerpnięty z Corpus Hermeticum i dzieła Pseudo-Dionizego Aeropagity De divinis nominibus. W odniesieniu do psychologii używany był przez Adolfa Bastiana. Nietzsche pisał, że we śnie ujawniają się prastare sposoby rozumienia, które są podstawą, na której rozwinął się człowiek. Hubert Mauss pisząc o pojęciu mana określa je mianem kategorii obecnej tak w umysłowości człowieka pierwotnego jak i współczesnego. Podobną ideę przedstawia Lévy-Bruhl w "Czynnościach umysłowych w społeczeństwach pierwotnych". Jung w "Psychologia a religia" pisze, że daje podstawę empiryczną wcześniejszej teorii dotyczącej idei pierwotnych czy elementarnych. Jung najbardziej przyczynił się do rozpowszechnienia pojęcia "archetypu" i mimo tego, że miał szereg naśladowców, a jego definicja weszła na stałe do słowników humanistycznych.
Zgodnie z myślą Junga - "archetypy są to konieczne reakcje na pewne typowe sytuacje, jest to wzorzec zachowania binarny, tj. może być oceniany zarówno jako dobry jak i zły. Archetyp jest wrodzoną potencjalnością, która ujawnia się historycznie." Archetypy należą do sfery nieświadomości i są wspólną częścią życia psychicznego wszystkich ludzi. Nie wiemy z czego składają się nieświadome części osobowości, ponieważ widzimy jedynie efekty ich działania. Dlatego jedynym sposobem mówienia o nich jest wskazanie sytuacji, w których ujawniać się będzie działanie nieświadomości zbiorowej. Zgodnie z definicją archetypu ujawnia się on w reakcji na coś.