>Produktem zderzenia dwóch gwiazd neutronowych powinna być pojedyncza czarna dziura.
Może też być gwiazda neutronowa. Obiekt zamkniety będzie horyzontem grawitacyjnym, jeśli jego masa przekroczy 6-7 mas Słońca.

>Zakłada się iż zderzenie gwiazdy neutronowej z czarną dziurą ma charakter podobny z tą różnicą
>gwiazda neutronowa ulega rozerwaniu i dopiero potem spada na czarną dziurę.
To zależy od masy obiektu zamkniętego horyzontem grawitacyjnym.

>Po drugie zjawisko, ze>względu na silniejszą grawitacje czarnej dziury jest jeszcze bardziej spektakularne i może
>wyprodukować jeszcze więcej energii (a więc jaśniejszy błysk gamma) niż przy zderzeniu samych gwiazd
>neutronowych.
Można się z tym zgodzić.

>Zastanawiam się w związku z tym co dzieje materią która nie została pochłonięta
>przez czarną dziurę gdy w wyniku rozerwania gwiazdy neutronowej znikła kompresja grawitacyjna ?
Jeśli masy obiektów są zblizone, to obydwa powinny ulec rozerwaniu. W gruncie rzeczy, strukturalnie niewiele się między soba różnią. Takie jest moje zdanie. Potem powstanie obiekt zamknięty grawitacyjnie o większej masie. Kompresja grawitacyjna nie zniknie, gdyż pole grawitacyjne będzie w dalszym ciągu bardzo silne. Należałoby przeprowadzić odpowiednie symulacje komputerowe. By to uczynić, trzeba najpierw przyjąć za możliwą opcję, istnienia grawitacji dualnej. Jak na razie to być może sprawa przyszłości.

>Ponadto ciekawi mnie jak mogła by wyglądać kolizja hipotetycznej gwiazdy kwarkowej z czarną dziurą ?
Nie wiem, czy możliwe jest istnienie gwiazdy kwarkowej. Chodzi o to, że w miarę wzrostu koncentracji (kompresji)materii, zmniejsza się odleglośc miedzy kwarkami tworzącymi neutrony. Przy mniejszej wzajemnej odległości siła przyciagania między kwarkami zmniejsza się. Może nawet zmaleć do zera. A dalej? Być siłą odpychania. Chodzi o odkrytą przez Francka Wilczka tzw. asymptotyczną swobodę, za co został uhonorowany nagrodą Nobla. Właśnie istnienie asymptotycznej swobody mogłoby stanowić potwierdzenie słuszności tezy o dualności grawitacji.

>oraz jak mogła by przedstawiać się sprawa szczątków gwiazdy kwarkowej po tego rodzaju kolizji?
Do rozerwania nie może dojść. Przy większej odległości miedzy kwarkami siły przyciagania są zbyt wielkie.